5142 resultaten.
Veranderingen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
540 je schepte lucht
van verschillende
consistentie
dacht te
ademen volgens
oeroud concept
na het niets
verwachten zat
je al goed fout
we weten dat
je bij lang verkassen
op moet passen
we spiegelen
onszelf zijn toch
vaak het beeld niet meer
als een ander dat
ziet of opmerkt is
het meestal veel te laat
verandering is leuk…
De put
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
451 De put is rond
en zwart van dode werken
de vieze lucht waaiert uit :
Doet adem stokken
tot in de baaierd van verre streken:
Overstroomde het land
Schaapjes opgenomen
in de nacht
met de zwarte vloedgolf
op de
wit gekrulde vacht
Geen
geroep meer om te blaten
om een mensenhand
Wie komt ze bevrijden
uit dit…
Winterwende
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
723 De zon verliest terrein,
maakt plaats
in het seizoenaal spel,
waar dagen niet langer lengen
maar korten,
gelijk mijn adem
gestokt in wolkjes
langend naar lichter.…
Lied van de zee
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
353 de volzee: het duizelt me van scholen
visjes schieten weg en zijn er nog
In het licht boven mij glijdt het witte
schip van een zwaan over
de bellen uit mijn mond
Ik hoor krekelzang in het hoge gras
een meeuw vliegt over, waarschuwt
en wijkt, golven rollen zich op
tuimelen over elkaar heen
en breken bruisend in hun dal
waaruit ik ademend…
Jad
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
510 In dit absurde tijdperk te mogen
ademen
leven
aan te raken met de ernst van een jad
onder een hemel vol sterren een witte wolk
die ons voorgaat
verdrijft het masker van de dood
ik heb in een tuin vol met papavers gezeten
gekeken naar de gekleurde vogels en de
papegaai horen krijsen en ik was bang, maar
overal breekt…
Een subtiel touche
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
422 zij rondde
heel makkelijk
haar woorden
door een subtiel
touche in de adem
die vocalen
hun volheid gaf
nadruk
lichtte op in
de begeleidende
blik die even
twijfel aangaf
zonder bedoeling
met schrik
haar kleine
side-passes
gingen altijd
gepaard met
een innemende
lach die vooraf al
goedkeuring had
in haar scala
van lichaamstaal…
Met mijn ogen dicht kijken
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
567 Met mijn ogen dicht kijken
Als ik mijn ogen sluit
Zie ik wat niet is
Kan ik door grenzen dromen
Over alles wat ik mis
Hoor ik de tijd wegtikken
Geen droom is mij teveel
Zie ik wat ik zien wil
Droom ik mijn wonden heel
Met mijn ogen dicht kijken
Naar jouw blonde lokken
Dansend in de zomerwind
Niets doet mijn adem stokken
Tot ik mijn…
Paskwil
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
845 Met je adem rins en je ogen doods
ben je onveranderlijk goor.
Je bent een naar productiedier
dat ik graag slachten zou.
Voorlopig ben ik slechts een gier
die cirkelt boven jou.
Wanneer ik naderbij kom
en in je gele ogen kijk
dan lijk je pas ontzaglijk dom,
je bent een walmend, levend lijk.…
Onbekeerlijk
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
508 Mijn vel en mijn handen beefde van het onrecht
in de verlatenheid toen ik bukte en naar mijn schoenen greep terwijl ik naar de modder keek die onder mijn zolen kleefde nadat ik weer was uitgegleden op de moerassige wegen waar ik het lied van mijn hart gezongen had voor jou
Mijn vrije adem dat voor jou is uitgestort in het huis van jouw geborgenheid…
Slaperdijk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
462 Slaperdijk, schapendijk
aan het wad, er gebeurt niet veel
Grijs op grijs de trage adem
van dag en nacht, flarden
hartslagloos geruis en golven
krijsende meeuwen, zilver-
schittering over de zee
het slijmspoor van een slak
Nergens bloed, alleen wat veren
schelpen van vroeger leven
en stille zuchten uit het heelal
Zonder dijk zou…
Op drift
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
933 Onbedoeld zoekend naar antwoorden
vergeet prangende vragen, zij waren
net pas onderweg met sneller ademen
de zon weigerde onder te gaan
de jasmijn bloeide het hele jaar
de tijd van wijn zonder glazen
achteraf waren er genoeg vragen
om bedachtzaam bij stil te staan
zij hadden het niet in de gaten
beiden het glas half gevuld
zij zien…
De zee, de zee
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
269 Schilder met je baardharen
en je zachte harde penseel
over mijn rug, open mij
Omvat mijn heupen en
de heuvels van mijn lichaam
masseer mijn lippen met je hoed
Verzegel mijn andere lippen
in de zachte adem van onze
neuzen naar ons hart
Streel snel waar het fijn is
en kom in mij, ga door
tot we uitdrijven in de zee
de zee van elkaar…
op locatie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
318 de kamer is niet meer zoals die was
toch is dit de plek, geografisch gezien
hier staat nog wel een lege fles
het glas is verdwenen met de adem
die glinsterend naijlt op de muren
het raam is gevuld met lucht en vogels
al het andere is hoorbaar in gedachte
er is maar één doorgang met deur
de schakelaar maakt het verschil
aan of uit, gebroken…
Mijmering
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
247 De zee woont in mijn adem
al sinds mijn eerste dag
ik groeide op met haar golven
haar stormen en haar zachte lach
waar de horizon de hemel raakt
daar voel ik mij het meest thuis
en zolang de wind mij dragen wil
blijft de zee mijn huis
want in het ritme van het water
vind ik telkens weer mijn rust
alsof de zee mij stil omarmt
met elke golf…
Gespierde ontmaskering
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
225 Ik kwam voor pilates
mijn lichaam
voor een verrassing,
spieren waarvan ik
het bestaan ontkende
stuurden direct
een klacht naar boven
de docent zei-
Vind je centrum,
alsof dat ergens lag
tussen mijn sleutels,
oude gedachten
en de boodschappen
voor morgen
toch gebeurde er iets
tussen trillen, ademen
en niet omvallen
werd ik…
In de stilte
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
153 * Silence is a source of great strength – Lao Tzu *
Ik adem vrede
weer terug
naar binnen
ternauwernood
ontkomen
aan de terreur
van buiten
waar stemmen
klinken
die verharden
in aanhoudende
drukte
uitmondend
in luider en luider
geschreeuw
zoek ik mezelf
op afstand
in de stilte
waar mijn zachtjes
fluisterend
gemijmer…
De loze regel
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
21 Van geboortehuis naar
zijn huidige stulpje
in één loze regel
zijn leven weerleggend
nochtans zwijgend over
zingeving en dromen
Van kille gangen naar
een wiebelig trapje
en gebroken ramen
zijn adem benemend
doorstaan lijden onder
zingeving en dromen
Van koude nachten naar
het verwarmde bedje
ongedwongen knusheid
zijn liefde verbredend…
MIJNE VERZEN
poëzie
3.6 met 11 stemmen
3.484 Wie te traag is, te loom van bloed,
Adem heeft noch stem,
Roert mijn koude zangen niet:
Zij zijn dood voor hem.…
Blind vertrouwen...
hartenkreet
3.4 met 30 stemmen
4.768 Mijn ogen sluiten als de sjawl wordt omgedaan
Je laat mij voorzichtig aan je arm geleiden
Alle gevoel voor oriëntatie vervaagd
Toch is er voelbaar een spanning in ons beiden
De geur van je atelier bekruipt mijn reukorgaan
en proef de adem van verf, linnen, en drogend doek
Dan laat je mij los in een spelonk van donker
woorden,voetstappen…
Klein Theater
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
2.315 Ik durf niet te kijken
speel mijn hart aan jou voorbij
in poppenkramen waar ik woon
verhalen van mijn klein theater
nee, ik durf niet te kijken
hoe je blauwe ogen staren
hoe je langzaam dichterbij komt
in voorzichtig ademhalen
Hoe je staat, tussen coulissen
met je adem zo nabij
die ik als voorjaarswind zal vangen
spelend dichterbij wil…
Zoete pijn
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
636 Ik voel je
als weerstand ophopend in mijn buik
Ik voel je
Als trillingen in mijn hand
Ik voel hoe je langzaam mijn nek dichtknijpt
Alsof ik niet meer adem halen mag
Ik ben zo bang van jou
Zo boos op jou
Ik voel mijn buik samentrekken
Mijn hart klopt als een gek
Wat haat ik jou
Ik hoef jou niet
Ga weg, schreeuw ik
Ik wil dit niet…
547
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
568 Je adem, een zachte cadans naast de mijne,
Ochtendlicht dat teder door de jaloezieën schijnt.
En voor één keer is er tijd — een beetje tijd.
Dus blijf ik, luisterend naar jouw adem,
Jou warmte tegen mijn huid,
En ik denk aan hoe alles nu anders is.…
De stem van de aarde
netgedicht
1.5 met 6 stemmen
562 Wind spreekt in fluisterende adem door de
bladeren, die verhalen dragen van reizen en thuiskomst.
Welluidend als een symfonie van het leven die nooit stopt en altijd in
beweging blijft, onuitputtelijk in haar cadans, een spiegeling van tijdloze harmonie.…
In de schaduw van de bomen
netgedicht
2.4 met 11 stemmen
775 In hun adem leeft een geheim dat geen stem
nodig heeft; een ongekende rust die wacht op wie durft stil te staan en te luisteren.…
Wat tussen ons leeft
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
618 Want liefde hoeft niet te worden
ingekaderd om te bestaan, ze mag golven, ze mag zinken; ze mag ademen in alle stilte.…
Laat de natuur leven
netgedicht
2.7 met 17 stemmen
665 Laat de natuur leven, zoals zij leeft
in ons - met ruimte om te groeien, te ademen en te
helen, zonder grenzen, zonder angst voor wat komt. Wie haar breekt,
raakt de leegte van zijn eigen ziel; wie haar bemint, geneest iets oud en onbenoembaar.…
Opwaartse Vlucht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
447 En ergens, waar de horizon zichzelf herhaalt,
ontvouwen zonnen zich—eeuwig, ongebonden—
elk een kroon van licht voor wie durft opwaarts te zien,
terwijl de aarde, zachtjes sidderend, haar adem inhoudt.…
Natuurfluisteringen
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
534 Als ik terugkeer naar de wereld
van paden van steen en haastige stemmen, blijft
er iets in mij achter — een zachte echo, een fluistering die zegt:
keer terug, telkens weer, want hier vind je de kern, de rust, het ademen van de natuur.…
De dragers van stilte
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
280 Er zijn kinderen
die geboren worden met open huid,
met poriën die luisteren,
met harten die de adem van hun ouders voelen
nog vóór ze woorden kennen.
Zij drinken spanning uit de lucht,
vrede uit gebaren,
ze vangen de echo’s van wat niet gezegd wordt
en bouwen er werelden van.…
In het licht van Euterpe
netgedicht
2.4 met 63 stemmen
695 Je toon zweeft over rivieren
waar dromen elkaar ontmoeten, waar rust
geen grenzen kent, en elke trilling een vers wordt, waar
elke adem de echo draagt van tijdloze muziek die de ziel omarmt.…