4016 resultaten.
Gelijk een arme, blinde hond
poëzie
3.3 met 10 stemmen
2.672 Geljk een arme, blinde hond
van alle troost verstoken,
dwaal 'k door de zoele avond rond
en ruik de lente-roken.
Er waart - lijk om een vrouwe-kleed
waar oude driften in hangen -
er waart een geur van schamper leed
en van huilend-moe verlangen.…
Sterretje
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
2.072 Dus daarom denk ik 's avonds
als ik zo kijk naar 't firmament
dat jij mij zo wilt laten weten
dat je nog niet verdwenen bent...…
een dag die krom trekt
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
959 een vale zon in lucht
waaruit het leven is gevlucht
gebruikt door lijven die
vergeten te bewegen
een dag die krom trekt
door gebrek aan perspectief
verveling is de dief
die uren heeft gestolen
de trage stroom van
dingen die gebeuren
het drijven op gewoonteruis
slaan van klokken en van deuren
de avond ademt
nog geen duisternis
omdat…
December
hartenkreet
2.4 met 62 stemmen
6.057 De avonden worden langer,
de lampen gaan aan,
ook de kaarsjes gaan branden,
wie kan ze weerstaan?
Die lichtjes, zo simpel,
gezellig en fier,
bezorgen menige kamer
knusheid en plezier.
Dat een simpel lichtje
zoveel teweegbrengen kan,
dat is toch geweldig,
dat is te gek, man.…
zie licht met schaduw vrijen
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
1.253 ik zie licht
met schaduw vrijen
in de ondergaande zon
schemering laat hen betijen
de dag is bijna om
vogels fluiten voor het
laatst hun schitterend lied
op hun rustplaats aangekomen
kunnen ze nu rustig dromen
een vijand is er niet
zo valt de avond
voor een nacht met
sterren rond de maan
niet onverwacht
ogen wennen er al aan…
Gasthof
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.655 Er valt niets meer te verlangen
totdat de avond valt.…
Licht geraakt
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.135 onbereikbaar,
mijn vingers tekenen
je lach in het niets
zacht raak ik de lijntjes
om jouw mond
geloken ogen verstoppen
verdriet, stil kijk ik de zon
in je gezicht, waar zachte
stralen warmte geven
aan nooit verwacht
later, terwijl ik de wijzers
vooruit kijk, open jij je
ogen en kijkt me recht
aan, nooit was je dichter
bij mij als die avond…
Zij
poëzie
2.9 met 25 stemmen
7.521 Het was
een avond vol mist en vroege kou.
Mijn vriend was moe en had een ticket 3de klas.…
Bent mijn rots
netgedicht
2.6 met 11 stemmen
874 jij bent mijn rots
vangt licht
van dageraad
verzamelt warmte
als de mens nog slaapt
jouw hitte
komt pas vrij
in avondlijke uren
ik was erbij
jij warmde mij
je gaf je bloot aan
maan en sterrenregen
ik voelde hoe jij
zacht de dag besloot
in mij beschutting geven
streel nu de kleine barsten
in jouw groot massief
kou zal jou in…
ongeschreven gedichten
netgedicht
3.4 met 63 stemmen
1.796 verderop in de straat zijn er vestingen
al vroeg in de avond met rolluiken gedicht
ik heb niet de indruk dat er veel is te halen
nooit heeft men daar dieven zich zien verdringen
of dat er binnenshuis kwalijke daden worden verricht
daarentegen zet ik de deuren wijd open
dat wil zeggen aan de achterkant
kan men vrijelijk naar binnenlopen
tenminste…
Tegen het krakende hek
gedicht
3.6 met 27 stemmen
15.943 Het was weer aarde, gier en soir de
paris, een avond van waar en wanneer.
In mij kwamen vergeten regels omhoog,
zachte op nacht rijmende landerijen,
maar jij fluisterde: hier, hier is het
het fijnste, waar je nu bent, waar je nu
bent met je handen.…
levensavond
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
970 ik omhels je met de warmte
van een zachte zomeravond
strijk de rimpels glad die
de tijd tekende in je gezicht
de kleur van de herfst reeds
in je ogen te zien stemt droef
het wordt later en later en ik
zou de tijd willen stoppen nu
hulpeloos zie ik je bladeren
vallen en winter sluipt nader
kou zal je wortels bereiken in
de avond en je…
Klein zijn de woningen in deze buurtschap
gedicht
3.6 met 16 stemmen
7.800 De naamborden zijn met de hand geschilderd:
Dekevelaer, Adriaanssens en Vergauw
Zij zijn mannen met betrouwbaar en vertrouwbaar open gelaat
Op het land bij de stijgende ochtendzon
En 's avonds bij de haard waar de lamp is opgehangen
Over het zandpad gaat een vrouw, bezweet en stoffig
Zij draagt een kan petroleum en een roggebrood
Haar kind…
Een meisje
poëzie
3.1 met 7 stemmen
5.801 's Avonds lacht ze in een stille
kamer, zonder 't zelf te willen
wordt ze weer dromerig en lacht
minder en minder - zegt goênacht.…
een liefdeslied
hartenkreet
3.9 met 16 stemmen
1.583 jij zweet mijn lief
in ‘t licht van jonge morgen
die nu al zomerheet
ademt op ronde tafel
in de keuken gaan
zonnevlekken wandelen
jij proeft plots zoutig
nat je huid en haar
en in jouw lenden
stroomt mijn lid
en ‘k wacht tot in de avond ik mij weer
verzamel onze leden, streel
het vel en alle haartjes
zachtbloeiend onder
diep liggende…
Eindejaarsgeneuzel
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
3.399 Het eindeloze straatje,
van werken tot 's avonds laat.
Geen tijd meer voor een praatje,
is dit waar het om gaat?
Al weken probeer ik het gat te dichten,
van gezin, naar hobby en vrienden,
en dan nu nog Kerst op de koop toe.
Wat kan mijn last nu nog verlichten?
Als ik toch maar wat meer verdiende,
of de lotto eens won, maar hoe?…
Fataal verdriet
hartenkreet
3.9 met 13 stemmen
1.256 In de avond spreekt alleen
nog een ontkleurde erfenis.
Fatale druppels drijven op de waarheid,
traag wordt je bewegen.
Tot aan de rand van vandaag
werd je verdriet zo lang verzwegen.…
de wind speelt ...
hartenkreet
3.2 met 24 stemmen
1.693 de wind speelt
zachtjes door mijn haren
de avond valt
de maan staat laag
even alleen met
mijn gedachten
zielsgelukkig
de tijd gaat traag
de wind speelt
zachtjes door de bomen
de nacht verruilt
zich voor de dag
de zon die nu toch
langzaam opkomt
tovert meteen
een stralende lach
de wind streelt
zachtjes langs mijn lichaam
en troost…
Lied van de lapjespop
gedicht
3.5 met 127 stemmen
28.300 Ik ben de lapjespop die niet praat
en zich alleen op je liefde verlaat
's Avonds lig ik blind en stil en doof
en slap is dan mijn zaagselhoofd
Mijn handen rusten en mijn lijf
wordt na je heengaan koud en stijf
Zonder je hulp kan ik niet lopen:
je hebt me zomaar kunnen kopen
en zult me nog op een oudejaarsnacht
domweg verbranden terwijl…
Na de regen
poëzie
3.5 met 15 stemmen
5.045 Na de regen straalde de avond
En breidde zijn blauwe armen wijduit
En hief het lachend gelaat van de aarde
Door de dunne nevel van tranen
Voor hare fonklende wimpers
Weder blozend omhoog;
Laat mij zo lachen hemel,
En hef mijn ziel tot uw borst,
En laat de dampen van mijn leed
En van mijn kleinheid en van mijn duffe gedachten
En van mijn…
wolkenslaap
netgedicht
4.5 met 12 stemmen
710 de avond liep binnen
met waterige ogen
en schrobde het maanlicht
van mijn zilver bespatte huid
met zorg had ik
sterrenzaad gestrooid
tussen land en hemel
ver van de plaats
waar uren verdwijnen
en de dood zich in mijn
lichaam sleept
boven de horizon
en het slapende zuiden
kromde het licht
met ingehouden adem
toen jij stenen gooide…
rantsoen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
955 marktkraam
bestelt er kaas, een halve portie
dat is voldoende nu
zoals het tafelkleed net past
op de hoek van het tafelblad
en groot genoeg is om één bestek te dragen
ze oefent in haar monologen
waar vergissen nog menselijk is
als ze zich omdraait en vraagt
-vind jij die blouse ook mooi-
en ze weer niet koopt bij gebrek aan advies
de avonden…
Ja, ze was een meisje
netgedicht
4.6 met 15 stemmen
772 het doet er niet toe, zei ik
hij is dood
ik legde het geweer op de vreemdeling
plukte plastic geraniums en gooide ze
voorbij mijn triomferende blik
die avond liep ik in de tuin
de wind ging me voorbij en
zakte in de wolken toen ik met
dit gedicht op mijn huid
de hemel betrad
door de spiegel heen
spuugde ik nog een laatste keer
op…
Februari in Brunei
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
865 Alles tegelijk
De lente vond ik er in zachte geuren
in witte bloesems in de wind
De herfst bracht vallend blad
in houten kleuren
met sterke adem
van een kruidenbad
De winter was er in de kale bomen
alleen de koude werd electrisch
binnenshuis gevoed
De zomer zong haar warme krekelliedjes
de kikkers zeiden 's avonds alles na
de tjitjaks…
bevroren maanlicht
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
646 achter het vroeg gesloten raam
bedrijf ik onverschillig de liefde
met roestbruine windvlagen
die dode vogels laten vallen
tussen bewust verzwegen verzen
het huis kreunt niet langer meer
om de lege kamer, waar doden
’s avonds wederkeren om
slapeloze nachten te vergezellen
naar een koud beslagen vlakte
de verte duizelt op mijn huid
en ik…
Hortensia's (opnieuw)
netgedicht
4.4 met 18 stemmen
721 De warmte is nu soms verdwenen -
de avond lengt, de luiken dicht,
de zon die vrolijk heeft geschenen
is voor een najaarslied gezwicht,
maar is de kleur vervloeid tot vrede,
ze blijft een winter lang bestaan
en bergt een nieuw besef van 't heden
waaruit weer toekomst kan ontstaan.…
Bloedmooi
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
1.470 De avond was gevallen
in de danszaal van het leven
waar ik zweefde met mijn ogen
door die kaarsverlichte pracht
Met een lach vroeg ik haar naam
waarna ik mijn hand liet verkleven
aan de mooiste vrouw die zeven
tango's danste daar die nacht
En we dansten hoge benen
op een dansvloer die ging zweven
en haar ogen zochten liefde
veel meer…
Zeven kruiken
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
569 Struikelend over
onverharde wegen
draagt haar hoofd
weer een volle kruik
een glimlach,
spontaan opgevangen
door het kleine kind
dat aan haar rokken hangt,
verdwijnt langzaam
achter opstuivend stof
kleurrijk is haar kleed
dansend om lange donkere benen
en wanneer wanhoop die avond
even haar ogen raakt
maakt elke pas nog steeds muziek…
Professor in de poëzie
hartenkreet
3.0 met 12 stemmen
1.617 professor in de poëzie
waarschuwde de debutante voor
verboden woorden in gedichten -
ster, bloesem en liefde,
ze waren hartstikke taboe
Ik begrijp het, zei ze
en ze nam zich voor
alleen woorden uit de krant
te gebruiken en rijm
af te zweren
Totdat ze op de thuisreis geroerd
werd door de aanblik van een
bloeiende boomgaard en ’s avonds…
Innerlijke kleuren
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
711 Het zal je maar gebeuren
de rode zon des avonds
geeft jouw innerlijk weer kleuren
het gele licht der dageraad
opent vele dichte deuren
dus waarom zou je treuren
de nacht is pimpelpaars
bij licht van zwarte kaars,
op bed is deken donkergroen
dus wat kan je beter doen…