2486 resultaten.
een langer leven - van harte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
895 geweten beweegt
is juist - altijd juist
wat jij onderneemt
met vreugdevolle ziel
verbreidt zonder oordeel
blijdschap tot verbondenheid
vier daarom het leven
tussen vroeg en laat
de verbindende ruimte
die alles van doen heeft
met zijn wie je bent
vier daarom het leven
het is een geschenk
dat jij ontvangen mag
ontdekken en begrijpen…
stiekem lonken
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
526 hem te saam
jullie dansten als een gelukkig paar
een slow, op muziek van een gitaar
plots zag je me zitten in de zaal
dat was voor jou een duidelijk signaal
om achter zijn rug om wat te pronken
en stiekem weer naar mij te lonken
Jammer voor die jongen lief,
maar jij bent nu eenmaal zo'n een hartendief
hopelijk zal hij later ook wel begrijpen…
Slachtoffer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.234 samenleving
iedereen op zijn eigen manier
het startpunt is hetzelfde
het eindpunt interesseert sommigen geen zier
Hoe vaak is het moeilijk kinderen te kunnen krijgen
dat het inderdaad gaat lukken
het levenspad, je geeft het een kans
de eerste levensjaren geven heel wat indrukken
Daarna scholier, het mooie vrije leven
het leren en begrijpen…
VADERS VIOOLSPEL
poëzie
3.3 met 3 stemmen
1.054 En ik voelde mij veilig als hij mij omving
En 'k begrijp niet waarom hij zo vroeg mij ontviel.
O ik danste aan zijn arm als hij bracht mij naar school!
Zelfs in regen en storm leek de weg mij niet lang —
Waarom moet ik nu dromen van die viool
En verlangen zo droef naar zijn kus op mijn wang?…
aandacht
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
584 knikkend hem bekende
dat ook hij veel tranen kende
maar het ergste toch
sprak het baasje schuchter
zijn de grote mensen
die alsof ik niet besta
nooit mij aandacht geven
toen voelde hij de warmte
van rimpelende handen
met verschrompelde vingers
die zachtjes de grijsaard
op de zijne legde
de knaap zijn ogen kijkend
zuchtte hij begrijpend…
Moeder van alle moeders
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
801 Begrijp ik hem?
Die oude man, die ik in de spiegel zie.
De opa, die zijn kleindochters ziet spelen.
Zij is het, die ons ten diepste kent.
Zij weet wat eindeloos wijze liefde is.
Zij weet wat kwaad is en wat goed.
Zij is de minnares, de godin, de vrouw,
die steeds opnieuw op haar geboorte wacht.…
Schakels van de taal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
543 van de moraal of een ander
woord gebruikt als het
hemeldak zich sluit in een
tijdloze melodie, een
kameleon
van geluid, zijn zwijgzame
boreling waarin ik meer te biechten
heb dan schrijven kan
de geschiedenis is nog niet
gedrukt en ligt verborgen
tot wie het vindt, dan stuur
ik het naar ieder kind in hun wel of
niet begrijpen…
recht uit het hart
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
544 schaduw geven
als de strijd verloren wordt
kalmerend zijn de woorden
die zij zacht maar heel beslist
als een moederkloek hoedend
spreekt tot zieken en naasten
met haar altijd nijvere aandacht
urenlang en altijd bij de hand
voor wie nood aan adem heeft
of gewoon een extra warme deken
met een klopje op de schouder
of zo nodig een begrijpend…
EPILOOG AARDSE APOCALYPS UIT ZWARTE VERZEN
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
417 waarmee het
nano kind mag spelen
communicatie met
aarde wolken dieren
ook de bezielde bomen
in het bos kastelen en
planeten telepathie en
telekinese wij hadden
onszelf kunnen genezen
van onze beschaving zal
door vernieling niet
veel meer overblijven dat
nog de moeite waard zal
zijn om erover te schrijven
zij zullen eenzaamheid begrijpen…
Moeders kind
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
813 Doch, nu de meest intensieve jaren
voorbij zijn, dat iedereen zijn
broek kan aantrekken,
begrijp ik steeds beter mijn eigen moeder.
Zij was gewoon graag moeder.
Wat krijg je allemaal niet vanzelf,
door de jaren?
Naast de liefde en vertedering?
Status, verpakt in de zin
die soms met afkeuring,
soms met bewondering wordt gezegd.…
Mijn Hoofd zit vol met Teksten..........
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
580 Ben ik wat ik zelf wil zijn
Dat is een tijdlijn
Ik begrijp ik mezelf soms slecht
Dat is waar ik soms mee vecht
Maar dat is wel echt
Dat is niet krom
Maar ook niet recht
Dat is precies hoe je dat kunt ervaren
Door te relativeren
Kun je een heleboel leren
Dat doe ik maar al te graag
Inmiddels vind ik dat niet meer vaag
Dus stel ik mezelf…
hoe zij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
415 verwelkomt
met een inzicht dat slechts
diegene heeft bereikt die aandachtig
het leven heeft genomen
zoals het zich heeft voltrokken
aarde water vuur en lucht
de elementen van het leven, ik zie
dat de aarde plaats heeft gemaakt
voor water en dat het vuur weldra
zal verschijnen, ze weet het en we
converseren in een taal die
weinigen begrijpen…
Witte vredesduif.
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
551 Ze spuigt haar letters
door een trechter,
Chaotisch vormen woorden
niet te begrijpen zinnen
in een wereld waar alleen structuur wordt (h)erkent...
Ze giet ze op witte vleugels
van een vredesduif
die door de verholen klankzwaarte
van elk bedacht fragment
het luchtruim niet haalt
en verslagen onbegrepen
aan de grond kleeft...…
Drie keer
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
410 ze vertelde over haar gevangenis
ze vertelde het drie keer
in de hoop
dat men begreep
dat ze door haar dwang
alles drie keer zeggen moest
ze vertelde het drie keer
in de hoop
dat men zou horen wat ze zei
en zou begrijpen
waarom ze zo vaak treurig was
en zo zelden blij
ze vroeg het drie keer
in de hoop
dat ze zou krijgen wat ze vroeg…
Alles liep anders
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
534 Er werd gezongen over vrede,
in trein terug zat man
tegenover me
die vrouw wilde zijn
weer zo'n verkleedde man, dacht ik
Plots zei hij dat ik er leuk uitzag
zijn zachtheid betoverde en
‘k wilde hem beter begrijpen,
ging naast hem zitten
‘k Liet een filmpje van concert zien
Nam me voor nooit meer bevooroordeeld te zijn
door wat dan…
Over licht
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
424 boekenwinkel
daarna werd het massseren
om naar binnen,
licht in onszelf creëren
Maar de dag erop was ik
alleen maar lui en loom
bezag de foto’s op mijn smartphone
van een zee en lucht ineen
van een immens verlichte boom,
aan een gevel in jouw straat,
nog genomen ‘s avonds laat
En nu ik thuis weer
kijk naar het grijze weer
begrijp…
Als de zee in mij spreekt
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
473 Hoe verder ik reis, hoe meer ik haar
begrijp. Ze neemt me mee, ik groei en verander met
haar stroom. De zee is mijn spiegel, mijn reisgenoot; in deze constante
wisselwerking ben ik nooit alleen. Haar bezielde adem is de mijne, haar geluid leeft in mij.…
Als de zee ademt
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
457 De wind weeft patronen in
het zand die verdwijnen nog voor ik ze kan
begrijpen, ik laat mijn handen rusten in het natte oppervlak
alsof dat een vorm van verbinding is, zonder verwachting en zonder eind.…
Slaappillen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
363 Als het eindelijk zachter wordt,
in dat korte moment waarop ik denk
dat ik morgen misschien
alles anders doe,
alles begrijp,
alles draag —
Lacht de nacht terug.
Die kent dat soort leugens.…
Wat altijd blijft
netgedicht
1.9 met 8 stemmen
440 Wortels diep in rust
zacht bloeit wat de ziel groeit nu
eigen ritme volgt
Even stilstaan bij wat er is,
zonder te willen begrijpen of benoemen,
bij een boom die niets vraagt en mij toch herkent,
bij een horizon die open blijft, ongeacht twijfels en verlangens.…
Een Dag Die Gewoon Zichzelf Mag Zijn
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
474 Je hoofd en tijd is er niet
en je praat bijna niet,
maar de mensen begrijpen elkaar
(telepathische methode)
soms knikken ze glimlachend ja
- boodschap begrepen, over -
of zenden het digitaal via goddelijke
wegen de ether in het rond.…
Als, dan; en andere nonsens
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
306 inhoudsloze taal;
als ik mijn fantasie boven de realiteit stel,
mijn gevoel laat prevaleren,
in plaats van het verstand te waarderen;
als ik versleten kennis van toen,
lang en breed weerlegde nonsens,
mijn ijdele hoogmoed niet onderken;
als ik de werkelijkheid niet meer deel,
de waarheid niet onder ogen kom,
ik niks van het leven begrijpen…
Lichtpuntje
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
320 Iets in mij licht op nog
vóór ik het begrijp. Ik val even stil en luister naar wat ontstaat.
Als wereld te fel wordt,
zakt een zachte sluier in mij neer om
mijn randen te bewaren. Ik adem trager en keer terug
naar mijn eigen tempo. Ruis wijkt en mijn aandacht vindt weer een plek.…
Eindeloze stroom
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
414 Als het licht verschuift
in mij wordt elke nuance groter dan
ze lijkt, een fluistering die mijn gevoelige huid al
herkent voordat ik begrijp wat zich langzaam in mij openbaart.…
Wat de wereld fluistert
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
121 Wanneer de middag zich
zonder haast over het landschap legt,
merk ik hoe de wereld in kleine tekens spreekt, en
hoe mijn hart die stille taal herkent vóór ik begrijp wat ze bedoelt.…
Zomeravond
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
186 En in de verstilde laatste
adem van het seizoen, waar stilte en
geur elkaar raken, begrijp ik hoe de zomer in mij
achterblijft als een lichte trilling die niet verdwijnt wanneer de nacht begint.…
de vlieg
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
827 waarom ik juist deze vlieg
niet doden wilde
toen leek hij het te begrijpen
nam het risico
op te vliegen
zijn vrijheid tegemoet
ik liep naar binnen
overdenkend
wat mij bezield had
maar kwam niet verder
dan de gedachte
dat een vlieg
er ook niets aan doen kan
dat hij vieze poten heeft…
Afscheid van het Ierse bord
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
563 Ik heb je gegeven,
aan de corona,
de mooie droom
(ik was niet wakker) –
ik berijd de draak van mijn weg,
zonder kaarten vooraf
(achteraf
voor waar ik vandaan kom
wel)
Achtendertig jaren
trouw met je ontbeten, geluncht
en altijd waren we daar
terug in de zomer dat ik je vond
in Ballinspittle,
gelukkig was ik een bord vergeten.…
Zware enveloppen, lichte waarheid
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
381 Een grote, zware envelop
valt op de mat,
alsof het verleden zelf
met een plof mijn huis binnenkomt.
Stapels papier,
zinnen die om mij heen cirkelen
als een defecte zweefmolen
zonder monteur in zicht.
Ze vroegen om woorden,
om nog meer uitleg,
om hokjes die ik niet kende.
Telkens weer bevestigen
dat dit voor mij is…
Het land van Maas en Waal
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
1.208 Zo af en toe bel ik nog wel eens een neef
om het verdronken kind dat wij beiden werden
en in die armoedige gesprekken begrijpen
wij heel goed waarom op de hoorn
onze adem vocht neerslaat en wij
steeds vaker en steeds langer zwijgen
of herhalen.…