Alle inzendingen over schijn

2486 resultaten.

Sorteren op:

Betover mij verover mij

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 564
Betover mij verover mij Met de kleur van de sleur op je gezicht en een aanwezige schaduw dag en nacht lig ik naast je en denk betover mij verover mij maak mijn hoofd licht streel me lief en zacht je lijkt tevreden, maar dat is schone schijn aan het kloppen van je slapen zie ik dat je niet kunt slapen, er is iets stuk betover mij verover…
Cor van Vliet11 augustus 2009Lees meer >

Geheimtaal

hartenkreet
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.019
vallen in een plas om te verdampen ooit een dag om weer te veranderen in parels aan het gras de laatste zijn de eerste en men betrapt ons op een lach eeuwig is dat wel wij verdampen keer op keer zoals het is zoals het was parels raken in contact met het licht zoals jij dacht dat dichters alleen maar kunnen krassen zoals de sterren schijnen…

OPBLOEI IN TRIEST GETIJ

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 485
Grauwe stormlucht dreigt; weglantaarns in de polder schijnen even lief.…

Vuurtoren

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 840
Zijn licht laat hij schijnen op zoekende schepen, met vuur eerst, maar later met lenzen en spiegels, laat zijn licht rondgaan over het water, ware bakens van de nacht zijn het, en tegenwoor- dig ook radarbakens voor de scheepvaart. Ik zie het met bewondering aan.…

Ik zie de mens, maar ik begrijp hem niet

poëzie
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.885
En dan noemt hij de wijn, die vreugde geeft – Zijn passie – zonde, en nuchterzijn zijn deugd, Daar hij zich dwaas dronk in een mooie droom, En in het leven schijn zocht, die niet leeft.…
Albert Verwey14 december 2010Lees meer >

K h vn J

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 739
Wat zie je  aan het einde van  het lange zicht een diepe lijn erbij  in je gezicht een hart  beproefd verlangend naar liefde Wanneer ik  dan  mijn lamp over jou  laat schijnen mijn lief zie ik  in je ogen jouw warmte- oh liefde puur sang -  de schoonheid van je lach de zuiverheid van je hart je geest zo rein je pijn diep weggestopt…

Stenen schild

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 455
De pionnen hebben pijn die zij niet voelen in het kostbaar bloed dat niet vloeit in een schimmendans van schijn in moed en wanhoop van gestold vuur, verwaaid op de torentrans als een fluisterende stem van vrede en voel hoe het verstilt.…
Pama28 januari 2014Lees meer >

Zonder aarzeling?

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 600
oppervlak, waarbinnen afstanden verbleken, haarfijn afgewogen prijs dat ze bestaan terwijl de liefde op twee benen balanceert, leveren zij het bewijs, dat zij hier naast mij hebben gezeten, hun sporen trekkend over ontwapenend papier, bij de kleinste schaduw staan ze stil, het was onze wil om hen te dragen in de hoogste stand naast de schijn…
Pama13 maart 2014Lees meer >

Nocturne

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 468
Het meisje in korte suède jas, dat tikkend over tegels loopt, wacht op een trein die niet aangekomen kan zijn zo lang de rails liggen in stille schijn.…

geloof hoop en liefde

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 845
in jonge jaren onbezorgd groeiend van kleiner naar groot met zin in het leven dat dan nog toch zich toelachen laat later – als liefde passeert ent zich uit passie van en voor elkaar het wonder van leven dat in en aan jou tot toekomst ontgroeit waar zo het leven zomert moet de zon schijnen maar bliksemt heldere hemel de boze boodschap…

Windhandel

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 489
Geen schijn taalt naar wat de wind bepaalt, opgeruimd door wijde adem verlaten schepen vol zwier de lange vlokkige pier. De windhandel ligt nooit stil. Karvelen laveren de hele dag over de kromme hemelsfeer, onbezorgd zonder om te keren. Ze stevenen wat en leggen de aarde plat neer.…

Vrede diepgeworteld in het hart

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 665
rode steen afkomstig uit een barre rots die het hart komt binnensluipen een ijskoude hand dwars door je borst de aardse somberheid er vormt zich een ijzige korst het uilskuiken zwicht duisternis zonder licht ik huil om je pijn als ik je hoor jammeren wij buigen neer uit het onmogelijkste redt hij ons die de gloed van het licht laat schijnen…

Eenvoud.

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 694
Die drang om naar de kern te gaan, de zoektocht naar wat telt, waar schone schijn en ijdelheid meteen worden geveld. Hoe mooi de eenvoud soms kan zijn, hoezeer zijn kracht het hart beroert, toch wordt hij dikwijls genegeerd. Hij is niet flitsend en niet vlug, maar koestert zich in rust.…
A. Rivesta4 september 2017Lees meer >

Het theater

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 690
ons erfgoed Gaan behoren Het theater Waar de fantasie Rijkelijk kan vloeien Altijd bezig met Het publiek Tot in het maximale te boeien Laat de theatermakers Hun geheim behouden Hun blik Hun open visie Juist In een verdeelde tijd Achter hun gordijn hebben de theatermakers Een historisch Komisch En dramatisch Licht op al het schijn…
ebba25 januari 2018Lees meer >

Zang (Rozemond, hoor je spelen noch zingen?)

poëzie
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.319
Op, op, op, eer de zon in de dauw schijn’. Laat ons alle gedierte te gauw zijn.…

Vaarwel, woorden...

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 596
Engelen hoeven niet te schrijven, hun lampen schijnen onmerkbaar, zij kunnen beter hun goddelijke lieren in de hemel laten. Nee, geen woorden meer, niet dat spel met mijn psyche, dat dwangmatig jagen op kunstzinnigheid.…

Tijdens alle jaargetijden

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 424
Soms zijn mensen immers met schijn behangen valt er naast onecht wauwelen niks te vervangen. Verlang je naar weilanden en weer de kievitskuif naar het koeren van in de ochtend die vredesduif. Geeft en springt geluk al welig uit je eigen hart en hand als je onbevangen de dag omarmt met eigen verstand.…

Ontreddering

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 548
de enige remedie waar evolutie naar verwijst geschokte krachten worden niet beteugeld door wat druppels op de gloeiende plaat deze maatregelen helpen niet zijn natuurlijk al decennia te laat mensen zullen verdwijnen in de radioactieve chaos die achter blijft pas na eeuwenlange halveringstijden zal de zon op een nieuw nirwana schijnen…
wil melker28 februari 2019Lees meer >

Mijn diafragma?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 411
zwaarder zijn, statief van een mentaal proces wat je voortdrijft legt je het met een breder diafragma vast de naakte lens raakt haarscherp het werkelijke beeld, anders dan je voor ogen had, uitgelicht in een tegengesteld contrast, elk mentaal detail wordt getest in de vluchtige realiteit de waan der dagen die de schrijver belast door schijn…
Pama5 maart 2019Lees meer >

Logisch toch? (JC)

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 422
door de ontnuchterende rede, zijn de angsten van ervaring, gegrond in afkeer te ontleden, verstomd in de reflectie van het eigen ik, niets verhult, soms het gevoel dat ik stik, misschien de noodzaak in het spoor van oorzaak en gevolg, alhoewel vrijheid van keuze bestaat om is het proces herkenbaar om het heden te ontleden, de schijn…
Pama12 mei 2019Lees meer >

Mijn onderbroekje

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 465
Zondag 22 september 2019, strand, Julianadorp aan zee de laatste resten van de zon zullen hier schijnen vandaag daarna zal wolkenweer aanbreken, waarvan sommige openbreken met regen, hagel omfloerst met bliksem en donderknallen op een duinpan gezeten in de luwte van de windrichting geniet ik van de bijna middellandse-zee-blauw ogende zee…

MIJN LIEF

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 404
klamp ik me vast warm me intens gelukkig alleen aan jou ik ben jouw aapie en jij die van mij we zij elkaars ballast en toch ook elkaars slaapie nu en altijd zij aan zij ik ving je op toen je ooit viel en jij bewaart ons evenwicht – zo stabiel laat wolken maar vrij drijven aan een vredig blauwe lucht laat de zon al of niet uitbundig schijnen…
catrinus1 oktober 2019Lees meer >

Onze gave

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 732
melancholie in mijn maag Mijn geest reikend naar zielen in mijn omgeving Met nog altijd last van een aardbeving Bevind mezelf gewoon stilletjes prozaïsch discreet Op een lijn met mezelf, zo nuchter alleen Wie kijkt er in, om of op, mee met mij Niemand durft en ik geef je groot gelijk Toch zijn er enkelen, ergens dichtbij Net als engelen schijnen…

Equinox

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 451
TUTORIAL noem ik een equinox een schijn van donker als de evennacht een spook verdwaald in een fata morgana een aards fantoom vertoevend in nirvana Equinox is equatoriaal de evennachtlijn splijt de korst der aarde voor mannelijk en vrouwelijk geaarde wezens - geen fantomen - naturaal Lui je dis 'tu es Toitoriaal, een baard groeit op je…

moedersdag

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 485
kleurrijk het leven te vrolijken met de prachtige lach van vreugde moeders zij zijn als de zee van het leven een eindeloze bron van liefde de met meren van hartstocht ons het hart volstromen laten moeders zijn als de natuur op moeder aarde die met fijnzinnige spitsvondigheid in elke jaargetijde van het leven ons steeds haar zon schijnen…

GEESTELIJKE DRUPPELS

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 513
Twee dames gaan samen met geloof in genezing van Breda naar Meersel-Dreef stralende zon wekt hen op in het ruime schone park waar de adem der Hemelingen door lover en over gras strijkt de beide vriendinnen ontsteken gewijde kaarsen wier vlammen schijnen en deinen ter ere van hun verwanten die met ziektes kampen koffie met versnapering…
Han Messie6 september 2021Lees meer >

Zachte sferen

netgedicht
4.8 met 24 stemmen aantal keer bekeken 433
in het gedrag van anderen tot hij haar ontmoette in een hand geven en zichzelf voorstelde hij opende met een waterval van woorden die altijd waren blijven steken in de stroom van bruisend leven en nooit het daglicht hadden gezien behalve in de zachte sferen van droom en halfslaap waar iemand alle wegen vrij maakte de zon liet schijnen…

Tweegezicht met drie poten die wegrent

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 527
De maan kijkt toe, met een glimlach zo fijn, Terwijl Tweegezicht danst, als een schaduw van schijn. En als de dageraad breekt, met zijn gouden stralen, Zal Tweegezicht verder rennen, door de mystieke verhalen van het leven.…

waterpijprokende rups

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 244
Geen bemoedigende opening voor een goed gesprek’ dat deze zon schijnen bleef maar zij schreef ‘in haar nachtjapon achter de rododendron’ da’k haar met ‘n grote/kleine/grote/grotere pil weggoochelen kon in de hoge hoed van ‘n ‘vallée des évanouis’ dat zij nu nie’ één van die ‘naamloze bomen’ wordt en mijn tra kraaiend verkleint want…
Stoker6 november 2025Lees meer >

Tussen blijven en verschijnen

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 292
zij ontstond als een breuk in het zijn waar voelen verdween en vormen slechts schijn haar lichaam bleef hangen tussen blijven en gaan haar wezen gleed weg niet meer te verstaan zij droeg wat verscheen in het licht van de ander maar viel in zichzelf- daar was niets van een ander de twijfel trok traag als een zwijgend getij…