3113 resultaten.
Aan N. Beets
poëzie
3.6 met 11 stemmen
5.268 Als God het niet verbood,
Dan zou ik u aanbidden…
Nu laat ik dat in ’t midden:
Toch val ik voor u neer
En breng u lof en eer:
Wat is uw muze rijk…
En dichterlijk!
Vol speels vernuft, o ja!…
saunapplaus
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.306 brede lijven bergen
de kleren op, weg ermee
wordt wat de natuur bracht
teruggebracht tot de essentie
zonder schaamte, sans gène
zelfs de oma's laten die laatste
voor wat het is
iets ongemakkelijks
op de houten banken
bij het vale licht van
een weggedoken peertje
wordt gezeten en gezwegen
maar vooral geluisterd naar
het hooglied van het…
Is mij een vodderij
poëzie
4.0 met 8 stemmen
2.522 Lang, lang na haar geboorte onthaal ik ze de motten
en val er met de keur van een vers oog op aan.
Bevalt mij 't kind dan nog als 't eertijds heeft gedaan
dan houd ik 't voor zo schoon als ik er een kan baren,
en breng het in de wereld.…
Op de oorlogsgrens
poëzie
3.4 met 14 stemmen
2.960 in nood en pijn
Hun dakloos dorp of platgebrande vesten
Verlaten, 't zij beladen met de resten
Van vroegre welvaart, of - nooddruftige trein -
Met enkel 't lijf, rillend van 't koortsvenijn
Waar vuil en honger de aadren mee verpesten, -
Miljoenen troostloos: vrouwen zonder man,
Kinderen zonder ouders, en de dood
Overal huivrend als een vale…
Lijnen!
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
810 Ik heb dat stomme duiveltje als eens eerder ten val gebracht.
Ik doe het niet, ik doet het niet!
Toch blijft 't in mij fluisteren, heel zacht.
Ik doe het niet, ik doe het niet!
Ik snoep nou écht niet meer....
Ik doe het niet, ik doe het niet!
Ik ben toch sterker deze keer?…
Eigenheid
netgedicht
4.1 met 24 stemmen
5.695 waarachter jij lenig
als een aap door de bomen
slingert in het zonlicht
maar ook bij nacht en ontij
Jij laat mij met de vragen
waarop jij antwoord weet
verwijst naar astrologie
en andere vage zaken, knipt
het wurgkoord door rond mijn nek
legt ketens om mijn enkels
een ijzeren bal eraan, moedigt
me aan om hard te gaan lopen
grimlacht als ik val…
Horizonvervuiling
netgedicht
2.1 met 9 stemmen
2.487 Daar zit hij daaglijks, uur na uur
goed verstopt, in mysterie gehuld
de beeldige in een zaak van geduld
een Hercules met in zijn rug een muur
Ons wereldje draagt hij heel even wichtig
op de breedste schouders van `t heelal
nooit eens of ooit, noch wiekend na val
zijn naaste is daarenboven (mede) plichtig
Tezamen draaien zij moeiteloos door…
kerstbal
hartenkreet
2.6 met 22 stemmen
5.238 Mezelf zie in die kerstbalgloed,
Zorg ik ervoor dat ik niet val.
Want raast de bal naar benee,
Dan valt ook mijn gezicht in twee.
En dat is zonde van zo’n mooie bal.…
MELODIE
hartenkreet
1.0 met 5 stemmen
1.669 Wonderlijke melodieën bespelen mijn gedachten
ze zijn als vreemde klanken die vals noch zuiver zijn
harde noten worden gekraakt in de nachten
en als het dag is klinken ze door in refrein
Een samenspel van witte en zwarte toetsen
kruisen de zwarte mollen in mijn hoofd
proberen de zuiverheid weg te poetsen
waardoor de melodieën worden geroofd…
jouw bloem verdroogt nu in de knop
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
807 weg is de herfsttooi
het mooie donkerrood
in geel en bruin
de kleuren uit de tuin
bloemen werden vaal
waren te moe om nog te bloeien
takken zijn al kaal nog iets
te vroeg om ze te snoeien
het land is leger langs de dreven
koeien staan al 's nachts op stal
alleen de schapen zijn gebleven
hun vachten voelen winter al
de zomer…
Herfstslaap
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
801 De kapotgedichte herfstbladeren die ik als kind
ving - in die dagen werd geen val voltooid -
zijn ijdel en dor, betekenen niets.
De herfstdichter zoekt zijn hol
op, niet langer gaan dagen aan hem
voorbij tenzij in uitgeharde lijm,
geen tam geluk is hem in te slaan.…
opgewonden vrouw in papendal
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.408 een dame zwierf door heel belgenland
schreiend in haar auto over stuur
sprak mijn leven zit vol apenzuur
sinds gister is mijn hart nu overmand
het is een nieuw lief waar ik voor val
een hollander blauwe ogen rosse kuif
belooft mij daag'lijks vrij en fuif
zegt duifje ik haal je uit je papendal
u moet weten ik ben reeds getrouwd
met een…
WEGWERPGEDICHT (beperkt houdbaar)
netgedicht
4.5 met 30 stemmen
3.291 wie kan mijn historisch geheugen opfrissen
vertel mij welke vorstin verjaarde op negen
en twintig april of vieren wij de stervens-
koude sterfdag van de kak met verantwoord
vals vioolspel: Wilhelmus in het Vondelpark
een stap in een kleumend winkelcentrum
een blik op een verkreukeld laken met
afgedankt speelgoed, een discodreun van
achter…
ik geef jullie een vrije dag
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
907 een enkel woord
is genoeg
zwijgen nog beter
ik kom dan tot rust
en jij raakt niet verstoord
in je dagelijks gezwoeg
niet dat je daarom vraagt
soms weet ik hoe het hoort
ben dan snel uitgezaagd
ik val je niet lastig
met stichtelijk gedoe
of poëtisch gezwam
soms word ik echt moe
van mijn eigen gedram
ik heb zo
van die momenten…
Kikker op een racefiets
gedicht
3.1 met 22 stemmen
13.084 Misplaatst als een kikker op een racefiets,
een smeltende, vale, in een dof laken
gewikkelde bol kaas, hinkend naar niets
via zenit en nadir, geenszins blakend.
En later, bij nacht, ging het van kwaad
naar erger met haar. Ze verdronk gewoonweg.…
Bagdad
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
660 Dan val ik stil en vraag me af
als mij zoiets zou overkomen,
als iemand mij wordt afgenomen,
of ik nog rechtop sta aan 't graf,
of dat ik, uitgelepeld door het leed,
nog minder ben dan oorlogsschroot,
een kreet over het graf, de dood,
zoals zij op de televisie deed.…
Zandloper
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
646 Langs vale wintergrenzen,
het loodgrauw in de lucht,
vermoedens gevat in wensen,
sjouw ik het levenspad,
omzoomd met distels af,
langs gladde keien, tussen
wieg en soms het graf,
maalt de molen haar tijd,
ruist het alom aanwezig leven
in stof door de vingers glijdt,
haar blik mijn toekomst kuist,
bedekt met open hand, de
opening van…
De mist
poëzie
3.5 met 15 stemmen
3.596 En dan verzinkt
alles in 't wijde
vaal uitgespreide
voor ons gezicht.
De mist, al-nauwer,
dan bleek, dan grauwer
klemt om ons dicht.…
Hoornen zacht
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.049 laat me begaan
drinkhoorns, kandelaars
alles is niets en kijkt mij aan
een koprol nog
laat mij begaan
daar ronkt het steundier in de nacht
met zo af en toe een basstem in de lucht
palen flisten door de ruimte
ongewild tel ik de flitsen van de gauwigheden lichten
zie daar de eerste koren van de dag
van het verkeer dat mij wordt aangedragen val…
Seksmaniak
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
577 (voor Ronald Giphart)
Uit de teugels van valse
geruchten en ontaarde mijlpalen
(typisch weer dat rare sujet)
weergalmt het gebrul van de
jongeling, de gestaalde kanonnier,
een Waterloo van zinnebeelden
klettert op hem neer als
melkproducten van Maria's,
inclusief de pittige smeerkaas
van tedere jongedames en het
gevecht van krolse poezen…
Mommespel
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
394 twee gezichten
fluistert woorden als ontbijt en beschuit
danst en huppelt met oude gewrichten
zwierig een wals, haar lippen getuit
zij luistert niet naar aardse zinnen
draait haar rondje iedere dag weer
weet van vroeger hoe te beminnen
hunkert naar mannen keer op keer
laat blauwe ogen rollen en draaien
geeft donkere wimpers schimmig vals…
Bij ons
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
484 Langzaam loopt zij door de lange gang
op zoek naar een stukje verleden
oogcontact wordt schuchter vermeden
de kleur van de muur is meer van belang
dronken wielen draaien hun eigen wals
maar zij sloft volgens haar vaste patroon
wanneer ze hém begroet als verloren zoon
klinkt er plotseling een lach, ongekend vals
abrupt begint zij te zingen…
Nieuwe stijl
poëzie
4.0 met 6 stemmen
3.511 Bleke neuzen en dunne schenen,
Stijve boord en lange jas,
Sluike haren, witte das,
Kwijnende ogen, spillebenen,
Hoge hoed en lange stok,
Vale wangen, hoge kragen,
Diepe zuchten, mensbeklagen,
Vrome blikken, zwarte rok,
Erfzonde en predicatie,
Kerkbezoeker, kostersmaat,
Bijbelworm en tekstenvraat,
Satanas, predestinatie,
Openbaring, eeuwig…
Kleine vogel
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
529 Over hoge lagen
en valse tonen.
Over lege zalen,
ouwe sokken.
Over vergeten verhalen
en gebroken stokken.
Over zure geuren,
droge koeken.
Over kille kleuren
en natte doeken.
maar ook over volle glazen,
gulle buien.
Eigen bazen
en warme truien.
over lieve mensen,
gulle maten.
over diepe wensen,
en mooie platen.…
Flessen openden genoegen
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
527 dorst serveerde vreugde
ze lieten me verrekken in de hel
zagen mij niet staan
kozen voor de eigen feesten
hun pleziertjes gingen mij niet aan
ik vond mijn eigen lol
de flessen openden genoegen
we gingen stevig aan de rol
ik zakte door de dagen
zonk weg uit het bestaan
en kon mezelf niet verdragen
was mezelf kwijt
maar heb de val…
Kuil van de Knal
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
652 Niets
Knal
Heelal
Speelbal in de ruimte
Veelal
Bal buiten spel
Tijd is illusie
Kernfusie
Van onmacht
Mix met krachten
Bevruchting
Vanuit Iets
Geboorte van atomen
Geen vlucht
Geen ontkomen
Aan het lot
Veelal
Toegekend aan God
Doch
Gelijk de Knal
Komt ‘t nergens vandaan
Verdwijnt al
Als ’n stervende zwaan
In Niets
Ego is de val…
Als de bladeren gaan weer vallen
hartenkreet
4.3 met 26 stemmen
2.086 Ze wuiven niet meer in dit winterse vaal.
Blijf deze winter alsjeblieft dicht bij mij!…
Beddengoed
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
1.868 lig wezenloos moe
als een uitgespreide deken
op het bed van depressie
alle gedachten spuugzat
het laken in zweet gedrenkt
van lui geworden plannen
en gekheid op een stokje
elk gevoel hopeloos mat
kussen volgestort van tranen
gezwollen leed en zelfbeklag
kringen die naar drank ruiken
doorgerookte Javaanse Jongens
het matras biedt valse…
pruik
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
634 Ontdoe je toch van je valse haar, ‘t
zal me, mijn lief, toch worst zijn
dat je me met je pruik hebt bedrogen
en je je borsten naar benee hebt gericht.
Het is me nu van alles waard
dicht bij je lichaam en adem te zijn
en je te zien door heuse ogen
nu je kaal en arm naast me ligt.…
Ommekeer
netgedicht
4.4 met 25 stemmen
1.565 het loof, gekleurd of vaal
bedekt mijn wereld almaar meer
ik ben op weg naar innerlijke taal
spreken wordt zuchten naar een veer
in het park waar ik vertoef
lijken alle lichten te doven
het aardsparadijs toont zich grijs en droef
alleen eenden zie ik in een lage mist geloven
het lijkt altijd zo onverwacht
als ik de andere kant ervaar…