4012 resultaten.
Op strooptocht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
362 ik heb ze
al zien vallen
de komende
zomer en
herfstkleuren
uit de krullen
van je haar in
fantasiemodel
speels opgelicht
door de lange
zomerzon die
haar oogst bij
tegenlicht zag
in de groot
ovale spiegel
van de kapper
het rood van
je lippen en
de warme
vriendelijkheid
van je lach
completeerde
het assortiment
maandenlang haar…
Weten we nog wat liefde is?
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
566 ik met je praten
Als je mij blokkeert
Hoe kan ik zeggen
Dat je met een vrolijke persoon praat
Met heel veel kleur en positiviteit
En dat ik echt besta
Maar die revue is al gepasseerd
Net als velen weten dat ‘ghosting’
Het nieuwe tijdsperk is
Ook het verliefd worden op het plaatje
Maar pas als mensen de inhoud weten
En er velen tranen vallen…
De zon is een troost
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
635 de dagen vallen uit mijn handen
ze voelen als vervreemde vrienden
als een landschap zonder hemel
er is geen liefde zonder vrede
er is een soort van morgenlicht
kruipend uit de verfkist
van impressionistische schilders
hun onhoorbare taal
door absint stuk gedronken
water rimpelt kalm
mijn ziel rust even uit
achter zachte tralies…
Herstwandeling
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
490 Zacht vallen dunne druppels neer
op grassprieten, zich fris verheffend.
En nat geworden haren beplakken
je wangen.…
Puzzel Haiku
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
568 Opeens valt alles
Uit elkaar en opeens valt
Alles op zijn plaats
We leggen steeds weer
De puzzel van het leven
Steeds een hoofdstuk klaar
Steeds gaat een deur dicht
Steeds gaat er een deur open
Een puzzel die wacht
We weten nog niet
Hoeveel stukjes we leggen
Voor het weer klaar is
Kleur bij kleur vallen
Kleine stukjes…
TJONGE, JONGE, JONGE, DIE SCHOOF!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
569 maar wat mij als burger interesseert is
gaat ie knallen of gaat ie vallen
Tjonge, jonge, jonge…
Een mystieke smaak
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
446 nog pruttelen
fossiele zonden
tot ze in stukjes
uiteen vallen in
de grote pan religie
ooit waren
aanbraden en
dichtschroeien het
geijkte credo voor
een mystieke smaak
nu is het vlees
met te veel vet
doorregen te vaak
en te rijk gevoed en
te weinig bewegen
is hoofdbestandeel
geworden van onze
maaltijd en geeft de
boeren…
laagland
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
594 in het laagland
terwijl de zon
twijfelend
het hooglied
van de zomer
voor ons zingt
- wij spelen
en dansen
als een kind -
beloert ons
liefdevol
de donkere vogel
van het verdriet
zijn klauwen
ingetrokken nog
zijn vleugels
nog niet uitgespreid
de kraaien blijven krassen
maar vallen hier en daar
al uit de lucht
en de nachtegalen…
Totale onzichtbaarheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
439 Ik praat,
maar m’n woorden
vallen op de grond,
als glasscherven zonder hoop.
Ik besta niet meer,
niet in jouw wereld,
niet in die van hen.
Ik ben vervaagd,
uitgegumd,
vergeten voor ik kon schreeuwen.
Je liep weg
alsof ik nooit iets betekende.
Alsof mijn handen
nooit de jouwe vasthielden.
Totale onzichtbaarheid.
Voor jou.…
winternacht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
292 erwtensoep en luchtkastelen
en een prins op ijzeren schaatsen
de winternacht brengt me Sneeuwwitje
maar dit keer zonder zeven dwergen
ze heeft gezelschap van een roedel wolven
en is op zoek naar sappig mensenvlees
de sprookjes uit mijn ouderdomsjaren
zijn minder mild gestemd dan voorheen
het tandvlees trekt zich bloedend terug
kiezen vallen…
Het glas herinnert zich
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
401 Een brillenglas,
lang zoekgeraakt
lag plots weer
waar het haar
ooit had geraakt
geen aankondiging,
geen spoor
maar helder lag
het daar weer
voor
door krassen heen
door vallen en tijd
droeg het nog steeds
dezelfde helderheid
alsof wat kwijt was
nooit verdween
maar gewacht had
stil, ergens alleen
haar wereld viel weer…
Senectute Sardegna
netgedicht
1.9 met 8 stemmen
306 waarom
de vrouwensardijnen
als nazaten van
maagdensabijnen
flierefluitend
op kruidendiëten
en op ruggen van
lieve dolfijnen
niets meer van het
leven verlangen
dan reinheid van binnen
en kleur op hun wangen
en met speels gemak
van de hak op de tak
zonder gat in de hand
of hun hak in het zand
de honderd voltooien
nee, er vallen…
Excelsior
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
415 Zij was aan ’t eind van d’r Latijn,
Had 't Griekse al eerder laten vallen,
Toerde nu door de Apennijnen,
Op weg naar waar ze ooit begon.
Erg opschieten deed ze niet,
De schoten hoorde je al van ver,
In de verte heerste ’t duister,
Zag je dus geen hand voor ogen.…
Het is de prijs die je betaalt
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
214 Niets in het leven is gratis
aan alles hangt een prijs
er is geen verhaal zonder taal
het is de prijs die je betaalt
Er is geen winst zonder verlies
illusies vallen in het niets
haat is een mensenkwaal
het is de prijs die je betaalt
De tijd gaat met je aan de haal
er is altijd iets waarvan je baalt
hoeveel kost een hap frisse lucht?…
nu en dan
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
268 we hakken hazelnoten
koesteren rozijnen en dadels
roosteren rogge, tarwe en haver
lopen in de vroegte van de morgen
de meer dan dorstige tuin binnen
met onze goedgevulde gieters
nu en dan vallen, knakken, breken we
zoeken een legerstede
wikkelen ons in zachte doeken
pogen ongeduldige uren
en/of dagen te koesteren
zorgen goed…
Mijn levensloop
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
296 Ik ben over m’n leven best tevree,
De lasten ik meedraag vallen mee.…
Nog altijd
netgedicht
2.6 met 14 stemmen
10 vlucht
Een vlucht ganzen baant zich een verre weg
Het glas blijft leeg en het hart dooft
Toch blijft muziek uit luidsprekers stromen
Geen heuvel op de gure hei noch een fladderende
Leeuwerik die me niet aan jou herinnert
Jouw donkere ogen zien mij vannacht
Niet in angstdromen verdwalen
Geen vuur om mee samen te smelten
Geen armen om in te vallen…
Hoe laat?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
8 Pijn,
Niets gebroken
Geen tandwortel
Ontstoken
Niet in mijn vingers
Gesneden
Niet van mij bijna
Dood te vervelen
Niemand heeft mij
Een schotwond
Geschoten
Niemand heeft mijn
Zwevende ribben
Gebroken
Iedereen heeft mij
Laten vallen blijkt
Nu een droom
Daar de werkelijkheid
Mijn ergste nachtmerrie is
Pijn,
Pijn…
Ergo Conclusio
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
14 Is een tunnelvisie van afknallen
Niet veeleer genocide dan het vallen
Van mannen, vrouwen en kinderen
Als slachtoffers om dit te verhinderen?
Moet constant levend in vrees en beven
Van de rivier de Jordaan tot aan de zee
Een hele volksstam worden verdreven
Als makke lammeren weer gedwee?…
Waar is ze, mijn ijskoningin?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
993 Haar stem is koud als
een scherpe wind van
winters wit
Mijn hart slaat over
bij 't zien van haar blik
Haar lippen zal ik voelen
als pegels die snijden
door m'n toch al
zo koude bloed
ze zal mij vinden
waar ik me ook verstop
De ijskoningin is overal
waar de schaduw kruipt
en de nacht vallen gaat
Zij is waar de stilte
ruzie veroorzaakt…
de hemeldroom
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
2.461 eiland van de Laatste Dag
boek zonder letter of naam
plek om alles te verstaan
alle grenzen vallen tezaam
was las leefde vandaag korte tijd
in herbergzamende eindigheid
niets dat spijt of lijdt
rust stilte vergeten enigheid
het is een open boek
het hoofd niet gebroken
vragen die vragen oproepen
bestaan niet
wat te doen…
Rode Rozen
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
985 Een haag van rode rozen,
Tranen vallen als druppels van regen,
Geen woord wordt gesproken,
Een snik verbreekt de stilte.
Daar komt zij aan,
Omringd door haar geliefden,
Langzaam komt zij voorbij,
Begroet door een haag van rode rozen.
Langzaam volgt de menigte,
Schuifelend haar achterna,
Het begin van een nieuw bestaan.…
koude ogen
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
993 scherp van die lach
-scherven eten immers vlees-
de schaduw plukt hij uit
het zonnigste van mijn zomer
en verstikt mijn brave neus
er tergend langzaam in
telkens lik ik wonden schoon
aan het licht in dit leven
en zweven zijn zoute vingers
om hun frustratie erin te roeren
als de vlammen van woede
mijn weide en wat leeft verslinden
vallen…
VOORUITZICHT
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
982 Ik weet het herfst
nog voor het vallen
van de blaren
het grijs van grauwe ganzen
in regen vluchtig afgepunt
de zee die zich in druppels zaait
op kleur van lappendekens
fluisteringen tussen dreven
hoor
door kalende kruinen
schuurt de wind zijn kille adem
ongehinderd wint hij veld
op de stilte van de warme dagen
het tiktakt op de…
Winterhart.
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
1.109 De blaadjes gaan weer vallen.
Sterker wordt weer mijn gemis.
Aan warmte en geborgenheid.
Iets wat ver te zoeken is.
Als ik even niet verder durf,
wie pakt dan mijn hand.
Als mijn gevoel me even verlaat
en ik doelloos dwaal door levensland.
Als alles triest en troosteloos.
Omgeven door druppeltjes dauw,
klaar ligt voor de winter.…
Natuuromslag
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
985 De herfst
nog in volle gang
bladeren vallen,
groeperen zich
met gratie over
ontvangende
aarde.
Sneeuw wuift,
stuift doorheen
de witte stilte.
Winters glorie roept
de weergoden aan
strijkt over,
bedekt het
landschappelijk leven
met koele passie.
Sneeuw wuift,
stuift doorheen
de witte stilte.…
Zelfmoord
hartenkreet
4.1 met 26 stemmen
1.594 De kettingen vallen af, steeds meer voel ik me vrij.
Straks is al deze aardse misere en eeuwige pijn voorbij.
In gedachten die afbreken als de aarde onder mijn bestaan.
Kijk ik terug in de duisternis en vraag ik me af.
Waar het allemaal fout is gegaan.…
De Verwelkte Roos
poëzie
3.3 met 29 stemmen
7.101 De Schepper weet het best van allen,
Waarom 't zo schielijk af moet vallen;
En wil ook, dat ge gadeslaat,
Hoe ras het aardse schoon vergaat.
De Schepper, die 't ons past te vrezen
Wordt door bedillen nooit geprezen.…
Jo'burg
netgedicht
4.3 met 48 stemmen
2.078 Plek van werkende mensen alleen
Samen vallen bladeren van het stadsdak
Hoogten naar laagten.
Zwart en blanken zijn gelijk toen, daarbinnen
Zout der wonden, maar als de pijn... en ook nog
Wereld van een tengere vrouw: Johanna
Zang van de aarde.…
de moderne tijd
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.009 Een oude man zat voor zijn stee
terwijl zon gestaag
haar stralen liet vallen over de bomenzee.…