Alle inzendingen over verdwijnen

2904 resultaten.

Sorteren op:

Werelds

hartenkreet
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.892
jouw vuur werelds, zo ben jij voor mij een wereld met toppen en dalen waar dromen werkelijkheid zijn in verhalen waar mijn hart voluit zingt in duizend talen waar de nacht het helderste zonlicht laat stralen waar de schittering van honderden Heilige Gralen verbleekt... bij jouw verschijnen hoe groot is mijn wereld dat ik in jou mag verdwijnen…
Wim Niesten1 september 2006Lees meer >

Gebrandmerkten

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 738
plaatsen storen waar synapsen werken Geest uit littekenweefsel geweven heeft geen ruimte voor streven naar een normaal sociaal leven Gebrandmerkten vaak tuig genaamd ze hebben zichzelf niet gemaakt elke generatie een nieuwe lichting gevolg van falende samenleving Als de groep naar Siberië is verbannen zijn wij het tuig dat moet verdwijnen…
Custor23 september 2008Lees meer >

Anders

netgedicht
4.2 met 17 stemmen aantal keer bekeken 840
aan om als sterkste voor te gaan en anderen te mijden het blijken tijden van verharde strijd wanneer grenzen sterk vervagen vragen rijzen hemelhoog de bogen staan gespannen toekomstplannen raken kwijt er wordt teruggeblikt met rouw en spijt hoe anders zou dit lied toch lopen als klanken mengen zonder vrees in vervreemding te verdwijnen…
Ludy Bührs17 oktober 2008Lees meer >

De ster

hartenkreet
1.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.454
Ik kan het niet goed omschrijven Nieuwschierigheid overheerst De rest van de sterren verdwijnen Ik ga liggen onder de hemel Wachten op dat zelfde moment Het was een flits Het smaakt naar meer Mijn gedachten blijven bij die ene flits Dat geweldige moment Mijn verlangen worden groter Het vervaagt lichtelijk Hoe meer het vervaagt hoe meer…

egocentrisch

hartenkreet
2.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.642
Laat je heldere licht toch schijnen zo'n helder licht dat straalt laat het zonnetje niet verdwijnen in het leven waarvan je baalt Vrouwelijk schoon kan je bekoren maar je bindt je aan geen één je leidt je leven naar behoren maar ik moet zwijgen, anders ga je heen ik wil je zo veel dingen zeggen wat ik denk en wat ik voel ik heb geen kans…
Elske12 januari 2009Lees meer >

De mist

poëzie
3.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 3.596
Daaronder blijven als weggewist de vage lijnen, die weer verdwijnen. Een horen klinkt, en van een schinkel rukt het gerinkel. En dan verzinkt alles in 't wijde vaal uitgespreide voor ons gezicht. De mist, al-nauwer, dan bleek, dan grauwer klemt om ons dicht.…
Jan Prins17 februari 2020Lees meer >

Aller oog zal Hem zien

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 608
Aller oog zal Hem dan zien verschijnen Op die bijzondere, wonderlijke morgen Voor ons mensen blijft die nog verborgen Maar ooit zal dan de duisternis verdwijnen. Het grote Licht zal eenmaal komen Duisternis zal er dan niet meer zijn Alleen maar licht en louter zonneschijn Jezus zal ons met Zijn liefde doorstromen.…

Magie van de erhu

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 799
Delicate vingers Beroeren de enkele snaren Van het eeuwenoude Instrument terwijl Emotie ontspringt In de vorm van zuivere klanken Vormen tranen In de zwartste ziel Maar verdwijnen In de mysterieuze ogen Van de erhu-speelster Gekleed in brandende qipao Realiteitszin verliezend Begeef ik mij in Magische wouden Waar een glimp Nog meer…

Nevel over de hei

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 480
als verhelderend licht het zicht verspreidde en ieder door het schouwspel staat versteld als droom ziet men een roedel herten zweven over lage nevels met hun machtige gewei, ziet men de ruggen van de wilde zwijnen, net één tapijt met fijne draad geweven slechts hier en daar ontwaard men reeds de hei wat gaat verloren als dit zou verdwijnen…

zoiets als lucht

netgedicht
3.6 met 13 stemmen aantal keer bekeken 618
zou ik daar de stilte kunnen tekenen of erin verdwijnen met meer dan mijn ogen alleen zal ik mezelf aan de grens herkennen in het weten dat mijn hart heftig klopt (liefde veroorzaakt pijn) wanneer ik naar een laatste wens word geschopt door de hongerige tijd die, zoals mijn duindromen, immer bij mij blijft ziltig in waarheid,…

Bestaat God?

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 671
We mogen geloven in Gods grootheid Hij was en is, en zal eenmaal verschijnen Dan zal alle kwaad en onrecht verdwijnen En zullen we getuigen van Zijn heerlijkheid.…

14. Optelsom

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 661
Het doet mijn spontaniteit bewust langzaam verdwijnen het nadenken over wat je schrijft zonder echt gevoel dat is heel anders, maar ergens zie ik de humor wel.…

Relativering

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.080
het verhaal van het einde van alle leven dient ver op voorhand geschreven want er zal in wezen niemand meer zijn om het te lezen wat heeft het verdomme dan nog nut sta ik hier dan niet voor schut dat ik probeer duidelijk te maken dat op een keer alle wijsheid die geboekstaafd staat mee met de wereld ten onder gaat nadat alles zal verdwijnen…
Hieronymus15 september 2009Lees meer >

Onze nacht, mijn morgen.

hartenkreet
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 960
Mijn naam zal verdwijnen maar toch kreeg ik nog faam, de voorpagina gehaald wat een prestatie op maat. Mijn wezen bezweek bijna onder zijn geilheid. Maar nooit en nimmer meer zal ik me zo voelen. Ik kan slechts streven het genot weer te verbreken.…
Dennis14 november 2009Lees meer >

Het verborgen verdriet

netgedicht
4.1 met 32 stemmen aantal keer bekeken 971
Het is zoals verdoken leed dat bij zomerse sterfte verdwijnend, klein snikkend, zich voor mensen hoedt, sluimerend wachtend op de dooi na winterse kou hopend op d'eerste lentezonnestraal die de healing doet. Het is zoals... wachtend om te mogen Zijn...…
Katty19 november 2009Lees meer >

flamberen

hartenkreet
3.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.035
En jij pakt gewoon je rust gaat steeds je eigen gang Ik hoop en wacht en smacht maar schat ik ben zo bang En weet je wat mijn angst is dat mijn liefde zal verdwijnen Als er niets zal veranderen… mijn hart stilaan weg zal kwijnen…
car25 december 2009Lees meer >

Gevangen

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 482
Maak dat deurtje open laat het verdwijnen tussen de bomen met hun hoge kruinen. Mijn hart opent zich emotie en tranen voel ik komen wat gevangen zat komt naar buiten.…

Verstikking

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 812
kreten Ontsnappen aan opeengeklemde snavels Gebonden door strengen Vlas door schikgodinnen geweven Het zuchtende hart Dat geen balans weet te vinden Onrustig tikkend, oude geesten oproepend Waar holle ogen zich voeden met de leegte Dwarrelende sneeuwval Bedekt mijn krommende schouders Een witte tombe Durft slechts te omhelzen Verdwijn…

Violen blauwen zacht

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 598
muzikale schilderen kan beginnen violen blauwen zacht de ochtendlucht een harp speelt roze schaapjes op de vlucht slagwerk rolt in schuim de golven om tot de trompet het eerste rood van zon doet stralen een klarinet speelt geel het warme zand als de hobo’s het mensenwit gaan baden op het strand het groen van pauken roffelt in verdwijn…

Zielsbedrog

netgedicht
3.8 met 18 stemmen aantal keer bekeken 667
ik wandel zo graag met de vredige waan dat de nacht zich gedraagt als een goede vrind maar in de oude sporen van mijn voortbestaan drijven dromen weg met een noordwestenwind nu brengt u terecht zonder enige schroom ter sprake waarom juist in die waairichting idealen verdwijnen vaak gepaard gaande met regen en ander hemelbraken…

en zo wil ik zijn

netgedicht
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 739
Ik wil vuurrood en een beetje paars vliegen hoog boven alle dingen die groot van moeten branden zo hoog tot ze klein worden  als zeepbelletjes die ik weg kan blazen ver weg naar verdwijnen en zo wil ik zijn oplossen in zand en in zee tot pure kolkende extase voelbaar en raakbaar mij wentelen en draaien me over geven aan zon en maan…

requiem voor een eeuwige zucht

netgedicht
4.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 689
het onzichtbare mijn toekomst zal erven in stil zo stil zo onnoemlijk stil het glanzen van golven misschien dringt niets meer tot me door werpt het sterven de beelden ver weg van maan en rozen, ongebroken of van je stem, helder in een boog laat me jou zien, leg je hand in de mijne lig naast me, dichterbij waarom zwijg je verdwijn…

Zijn ziel en adem was doorgeurd van wijn

poëzie
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.514
Wees ééns barmhartig en beveel: verdwijn!' Hemels onwrikbaarheid en menslijk dwalen Hoonde hij en prees 't dronken ademhalen Tussen 'nog niet' en 'niet meer' 't hoogst genot. Maar in de roes en enkle stille dromen Werd al zijn wrevel van hem weggenomen En schreeuwde hij beschaamd als kind om God!…

Natuur is in gebed,

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 696
Als de vorst z’n kroon afzet, voor een schaduw van wie daar gaat, ingepakt in stijve kleren voorzichtig over straat, het hoofd in livrei verbonden, stram als een lakei, onder witte mutsen door de sneeuw gehaakt over de tuin en schutting allebei, laten zich verdwijnen over glibberige paden heeft ook zijn stil verlies gekend tussen…
pama27 december 2010Lees meer >

Eindtijd

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 776
Teevees die op zwart vallen, internet en telefoons zwijgen in alle talen, aards leven dat stil staat, stilte voor ’n Apocalyps die in de lucht hangt, vogels zwijgen, insecten verdwijnen, doodse stilte waarin niemand dood gaat want de dood vreest dat het ook zijn einde is omdat erna niets meer is dat sterven kan; hij is weggeslopen in een hoek…
Custor10 februari 2011Lees meer >

De Feniks van Zwillbrock

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 608
Die zullen verdwijnen, heb even geduld, De talmende nacht geeft zich spoedig gewonnen. Daar breekt door het grauwen in glorie de zon en, Van vaagheid ontdaan, worden vormen onthuld. Opeens lijkt de hemel met vlammen gevuld, Is fier een flamingo een stijgvlucht begonnen.…
Joop Treep23 februari 2011Lees meer >

Mijn gevoel.

hartenkreet
0.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.451
Waar alle lichtjes verdwijnen. Ik neem geen mensenvrouw mee. In het bos vind ik mijn kruisje.…
cornil21 juni 2011Lees meer >

SPOEDIGE SLUITING

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 489
't Komende herfstgrauw maakt een vertrouwd gebaar voor Sprookjesbos, klein huis of paleis: "Bezoekers verdwijnen ras, dan galmt een wijs uit handen, die jullie sterk houden, steeds toonbaar." Vrije beukenblaadjes zweven ongestoord, fluist'ren de vakman toe zijn werktuigen te doen heersen over het verhalenrijk, geven ieder een blijvend…

Mijn leven

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.401
Mijn leven gaat verkeerd, ik voel mezelf langzaam verdwijnen. Ik ben niet dood, mijn vader is dood daarom ben ik ook dood. Een stukje van mij vergaan, een stukje van mij naar de hemel. Ik weet dat je er komt, ik weet alleen niet wanneer. Ik zal je ontmoeten op een dag, die dag kijk ik naar uit.…
Emma Wessels19 september 2011Lees meer >

De Oude Danser

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 647
ik ken nog lang niet de geheimen die je voor jezelf verzwijgt maar voel ze inktzwart als een schaduw dreigen een kracht die alles overstijgt ze zullen niet verdwijnen zomaar in het niet ze blijven aan je kleven tot je ze werkelijk ziet en je jezélf kunt vergeven en dan gaan ze, eerder niet.…