419 resultaten.
Libera et Povera
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
556 Armoedig deze tijd van het nieu-
we virus; SARS, COV2, CORONA
Feit en fictie, een constructie wie nu win(s)t
De toekomende tijd, zal het ons leren,
maar wel ten koste van veel. En wie?
Libera et povera; vrij, maar arm
Noch gebonden, noch rijk; IS ER
LEVEN OP PLUTO, heel misschien de maan*...?…
Nostalgie
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
756 De geur was onmiskenbaar
Een nooit te vergeten reuk
Van armoede vreugde en lijden
De reuk van vervlogen tijden
Het was de geur van haar persoonlijk
Roept bij mij beelden op van weleer
Dat lang gebloemde jasschort
Dat bruine plaatje van onze lieve Heer
En soms wanneer ik dat aroma opsnuif
Hoor ik in gedachten weer mijn Oma
Vragend of…
Een vrije vogel
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
501 sereen waren
je eerste passen
op de levenslijn
zonder hooghartig
te zijn eigende
jij je de wereld
zon scheen
een gouden schijn
in de blauw heldere lucht
jij een vrije vogel
op een gracieuze
zonder grenzen vlucht
hebt altijd
alle winden meer
dan mee gehad
nooit opgehokt
gezeten of gekooid
met veel te weinig eten
armoede…
Fado
poëzie
3.8 met 17 stemmen
3.388 Of ben ik droef omdat ik traag ben,
Nooit de wijde wereld inga,
Alleen Lisboa van bij de Taag ken,
En ook daar voor niemand besta,
Liever doelloos in donkere stegen
Van de armoedige Mouraria loop?
Daar kom ik vele als mijzelve tegen
Die leven zonder liefde, lust, hoop...
---------------------------
Soleares III Saudades…
Carmelita of overspel
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
599 Armoedige grond moet bemest.
Ik sla mijn slag op de gekeerde wang,
ontrol de vloer onder de voeten en verlaat het toneel.
De winteravond is verspeeld.…
zonnekind
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
754 bittere kruid
de aarde sprak geen woord
van welkom
een relatie was een branden
niet van verlangen maar
dat van het vuur der ontrouw
de aarde sprak geen woord
zonnekind, je zoekt op plaatsen
waar geen liefde is, geen paleis
jouw noden zijn van kristal
pure liefde, het hogere al
richt je liefdespijlen dan op hen
die zuchten onder armoede…
Mijn boom herdenkt
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
534 Mijn boom herdenkt
de stilte van de zee
het verhaal waarin jij
bent heen gegaan
en mijn wanen
denken mee
mijn droom herleeft
de stilte
van de armoede
in werkelijkheid
mijn boom is beleefd
en leeft in stille aardigheid
zonder opsmuk
met een verlegen gebaar
staat hij daar in weemoed
met alle takken klaar
om het leven te vertakken…
Mussenvriend
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
676 Laten we het eenvoudig houden
zeg je tegen haar, mussenvriend
nu de vriendschap liefde nodig heeft
omdat armoede om zich heen grijpt
en je nodigt haar uit
voor een verse kop thee
ze heeft haar pantoffels meegenomen
en een zak knapperige graankoekjes
in de tuin spelen de mussen
met de schaduw van de bomen
jullie praten over regen en wind…
Verlegen vlinder in een natte jas
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
360 Hij heeft de intense emoties
om lief te hebben in stilte
door pure glorie
van natuurlijke heimwee
op de lange duur
in zijn mystieke erotische dromen
waar koude nachten
in verlaten steden
huilen om een wreed verleden
van armoede, verdriet en pijn
hij houdt zichzelf niet aan het licht vast
zoals de nacht soms om de dag lacht
is…
Waar armoede een gezicht krijgt
netgedicht
3.4 met 18 stemmen
129 Want niemand kiest ervoor om aan de rand van het leven te staan,
en armoede wijkt waar mensen elkaar hun waardigheid laten.…
Oorlogen
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.178 De voedingsbodem is armoede en geloof,
maar voor vrede is iedereen doof.
Ze geloven allemaal in dezelfde Heere,
maar blijven elkander toch bezeren.
Bij die gedachte schieten mijn ogen vol,
bezit speelt ook een grote rol.
Hoe kunnen heersers van hun macht genieten,
als vele mensen hiervoor hun leven lieten?…
Zomermaan
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
1.077 Je probeert het verdriet te relativeren
maar in gedachten is er een verlaten land
waar burgers uit gevlucht zijn door oorlogen
mensenkennis in armoede moest leven
een zuchtend zomers landschap
strekt zich uit in groen zwijgen
het liefdeshart wordt onrustig
onder helder licht van de zomermaan
de geur van takken witte rozen
afscheid van een…
Twee kanten van het leven
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.934 Twee kanten van het leven
We hebben oorlog we hebben vrede
We hebben duisternis we hebben licht
Er is geluk en er is wanhoop
Er is pijn en er is verdriet
We hebben rijkdom en armoede
Er is liefde en liefdesverdriet
Er is hoop wat we hebben gekregen
Maar voor sommigen is dat er niet
We hebben ziektes waar we mee kunnen leven
En andere ziektes…
Een luie zaterdagmorgen
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
1.148 Maar hier en daar is er oorlog,
onvrede, pijn, armoede en onderdrukking.
Wij slapen nog.
Drie mensen zijn zo rijk
als bijna vijftig landen samen.
Maar wij slapen nog.
Het licht is al ontwaakt
en vogels proberen hun nieuwste wijsje.
Maar wij slapen nog.…
Wolkenveld
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
554 Wolkenveld, ik trek mijn handen
uit jouw grijze olieverf
verplaats mijn blanke blik
naar zwarte horizonnen
niet minder armoedig dan ik
met mijn sombere heimweeblos
open ik geen lentewegen
knip ik geen lintjes
van de volmondige maan
en in de vragen blijf ik wonen
zonder antwoord of postzegel
voor de onzichtbare brief
die ik je nooit…
Lekker thuis.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
806 Ik zie twee wegen in de verte;
Links een zanderig karrenspoor
Met nog meer links, armoedige boerderijen.
Rechts, een paars-zwarte asfaltweg
Met evenwijdige witte strepen en lijnen,
Met nog meer rechts modale kubistische nieuwbouw.
Terug naar de duisternis van het bos is geen optie.
Om mij heen is het rustig, warm en zonnig.…
Afslag
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
762 of een armoede in luxe?
"Waarom' hebben we niet nodig
of liepen we overdag
Op een pad zo ijzig
een juiste of een verkeerde afslag?
Marcel
18 mei 2012…
Vriend
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
861 Wat is er in de storm van emoties
die in echtheid aan ons bindt
nog te vinden van de devoties
zoals in vriendschap bij een kind
jij met je materiële overvloed
in een wereld van vergane glorie
ik in mijn armoedig ondergoed
ben ik nog waardig, potjandorie
we kwamen toch allebei naakt op aard
is deze vriendschap je niets meer waard
we kunnen…
Chaos
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
549 Chaos
het volk is van god los
onzekerheid
armoede
ongelijkheid
treft burgers
in hun hart
Boos
op straat
tot het uiterste gedreven
hier wordt geschiedenis geschreven
De top bewaart afstand
men wil geen chaos in het land
De echte mens
De echte arbeider
vechten vanuit hun duurbevochten moraal
tegen onrecht van het machtige kapitaal…
Een onbekende liefde
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
488 Jouw hart stond te boek
als verkoopbaar
voor een onbekende liefde
met rijkdom in het verschiet
je vond mij ongenaakbaar
want mijn armoede wilde je niet
nu baad jij in weelde
een zwembad in de tuin
en ik die slechts verdeelde
maak geen deel uit van jouw fortuin
een onbekende wilde jou lieven
met huid en haar en hart en ziel
en ik huil…
Gisteren in een boek
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
416 De vitale jeugdjaren van weleer
zijn heengegaan in droeve armoede
de Oud Hollandse havenstad geurt intens
naar zoete kamperfoeliebloesem
een goede vriend loopt over de kade
hij hoort jouw stem nogmaals twijfelen
tijdens het nagelbijten van tijd
neemt hij afscheid nu het nog kan
hij mag je niet laten lijden
of langzaam van ellende
dood…
Thuisloos
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
530 thuisloos zonder dak
boven het hoofd
kille winterwind
over zijn schouders
gedachten verdoofd
zwerft hij haveloos
met een hopeloze kater
thuisloos zonder bezit
op zoek naar tabak
thuisloos en alleen
raapt hij peuken
van de stoep…
0 in het vakje
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
438 achter elke dode
woont iemand die
niet tot leven komt
totdat een ander
de atlas pakt en
speurt naar de plek
in de woestijn waar
je lichaam lag
op een witte label
in het vakje leeftijd
staat 0 geschreven
achter elke dode
leeft een verhaal…
Overleden lijden...
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
627 Ophouden met grijpen,
wat niet kan worden gegrepen.
Ophouden met zelf bezitten,
wat van alle mensen samen is.
Ophouden met begeren,
zodat we in vrede sterven kunnen.
De oorzaak van lijden begrijpen,
is moedig overlijden,
terwijl we nog in leven zijn.…
Arm kind
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
515 Ik ben helemaal alleen
Niemand om me heen
Ik heb geen huis
Geen thuis
Ik ben kwaad op de soldaat
Hij heeft loon
Ik geeneens een boon
Ik kan niet beter weten
Ik wil enkel eten
Ik ben maar een kind
Waai me mee met de wind
Naar de andere kant
Naar een ander land
Ik wil een beter leven
Waar? Mij om het even…
op de schop
snelsonnet
3.9 met 9 stemmen
617 de armoecrisis neemt schrikbarend toe
het land moet potjandorie op de schop
de afkeer zit bij velen in de kop
de mensen zijn de ongelijkheid moe
regenten sussen: zorg maar voor vertier:
ze blijven kalm en lachen van plezier…
De boemerang
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
425 zij flitste
lachend voorbij
nog voordat
ik de diepte
in haar ogen heb
kunnen peilen
zij was er
onaangekondigd
nam zichzelf
als suprise mee
naar huis
net bekomen van
het onaantastbare
moment haar te zien
en te accepteren
haar warmte weer
intens te ervaren
om samen het
hemels moment van
weer een edelsteen
aan de ketting van geluk…
gedroogde standen en stranden
netgedicht
4.9 met 25 stemmen
1.020 Geen netwerken zijn er die het verschil kunnen maken.
Armoedebegrippen in een businessmodel
Berichten die in de mist verdwalen
Om snel te vergeten
Alsof het contraproductief eindigt
In een Rein-schaalmodel
Brabançonne en dochters
Verdroogde wol-Ven-vacht
Glasnost
Ruiten ingeslagen
Verdrukte veelkleurige garnalen
Kok-ket in garnaal kroketten…
[ De rijken voeden ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
341 De rijken voeden
elkaar, de hongerigen --
moeten dat dus ook.…
Goede Vrijdag 2025
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
492 Elk uur sterven weer mensen
die onschuldig zijn, zoals Jezus leed,
in Gaza, Libanon, Congo en Oekraïne,
door natuurrampen, door wat oorlog deed.
Elk uur sterven weer mensen
die vluchten moesten, wilden leven
maar geweerd werden, verdronken,
en wat doen wij, willen we geven?
Waarom altijd maar meer besteden
aan oorlog, aan munitie, aan…