837 resultaten.
Geen nachtschade
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
690 liever, veel liever
dan nachtschade in mijn bed
heb ik jou, mijn lief
in het groen ernaast
daar, waar de blauwe sering
de grond sierlijk begroet
in de luwe schaduw
van de toverhazelaar
het gras is geknipt
voor wat losbandig verzet
kom meizoenend rollebollen
tot de rozenmaand bloeit
en bloesem ons bedekt
als fluwelen regen…
Maasai
netgedicht
4.8 met 15 stemmen
1.069 Zijn ogen, bleke slakkehuizen
bedekt met slijm,
vermoeden de rode
spiegel van de horizon.
Achter hem huilt de wind
droge tranen
en in lemen hutten
kermen ongeboren kleinkinderen.…
jaar-ge-tij-den
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
677 de nevel in wit
bedekt het land in eenvoud
het is zo mooi stil
de winter trekt aan
sneeuwt een strakke trui van ijs
binnen is het warm.…
Kind van de zon
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
534 je bloeide als sneeuw
dauwde lentetranen
weerkaatste de hemel
met een spiegelend hart
zomerde lieflijk
in waterkristallen
verdampte met wind
als kind van de zon
oogstte de kleuren
van het volrijpe
herfstgebeuren
bundelde alles in wit
de winter getekend
die met dons van de deken
aarde bedekt met het
ongerept licht van de schepping…
Populier
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
576 in het park staat hij
met zijn hoofd boven het dak
het opgroeien zag ik
en de wildgroei van de stad
's winters was er weinig uitzicht
de sneeuw bedekte het gras
en het blad
je zag soms een kind op een slee
wat mist over de vijver
en tussen het riet
de ochtenden waren mooi
totdat hij zijn bladeren gaf…
Het laatste nieuws
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
544 Het maanlicht weerspiegeld
door twinkelende sterren
in mijn waterige ogen
met herinneringen bedekt
aan onze avondwandeling
door glans van natte straten.
In de sprankelende helderheid
wegdromend met het beeld
mijmer ik gestaag ingetogen
om de kilte te doen weren
zoals we gearmd aandachtig
het laatste nieuws weer bijpraten.…
Na sneeuwval
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
505 De wereld
is zoveel anders
als sneeuw
haar bedekt
De wereld
is traag
en stil
na het sneeuwen
De wereld
stelt zich
de vraag:
waarom zo snel?
Waarom.....
deze dagelijkse overkill
aan doen, werken ons kapot
minder...het laten?
Van......
eeuwen sneeuwen
niets opgestoken?
niets geleerd?…
Bloeiende boom
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
483 tot hier en niet verder
zei de pijnboom
tegen het spook
zeer dorstig onder
de stekende zon
en er
kwam een dunne regen
met een sterke wind
en schudde de
spookgewaden af
daar waait ze nu
in de vroege ochtend
een vluchtend beddenlaken
dat om de schoorsteen
blijft hangen
geen winterweb
bedekt de droom
van een…
Verwachting: VARiabel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
483 't Is wel of niet - geen gulden middenweg
Niets wordt bedekt met mantel van de liefde
En als de schijn de scheids
te zeer ontriefde
Dan is daar nog de VAR -
zo niet, dan pech!
Blijft het delict aan twijfel onderhevig
Neem dan een wijs besluit, scheids, maar wel stevig!
...lang niet overal kun je terugvallen op de VAR.…
Vleugels
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.226 De koude waait om me heen
Het ijs overwint
en bedekt.
Tussen rotsen
tussen bergen
Daar lig ik.
Met een ontsnappingsroute.
Ja, iemand ziet me
het schenkt me vleugels,
weg van hier, weg van het kwade
Vliegend naar het goede.
Tussen rotsen
tussen bergen.
Daar lag ik.…
Onverzettelijk
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
967 Met gans z'n lijf bedekt d'r kerel haar.
Na twee minuten komt het stuk al klaar.
Dit gaat de minnaar echter veel te vlug.
Hij wil de paringstijd daarom verlengen
en is beslist niet van z'n stuk te brengen.…
Perspectief
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.222 De nacht staat ver onder de zon
toch treurt ook zij niet om zichzelf
het fundament van de berg bedekt
de stroom die haar langzaam slijt
de vogel leerde de honger overwinnen
oneindig blauw versterkt een sterrenleger
in de borst sterft de denkers droom
verdiept het inzicht via omwegen
is de zachtzinnige glimlach geluk…
Golven zonder déja vu
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
664 Golven zonder déja vu
Nooit zal de vorm
van de met schuim bedekte golven
meerdere malen hetzelfde zijn.
Hoe de ene golf breekt
en hoe de ander ontstaat
is voor eeuwig en altijd uniek.
Geen golf deelt ervaringen
met zowel golf als water.
Één golf
één gedachte
en nooit een déja vu.......…
avond
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
828 Een lange weg vol kronkelpaden en
Bedekt met bladeren waar de maan
In verdween, baande zich
Door deze diepe dalen, waarin zij dwaalde
Totaal alleen.
Zij had geen engel die haar bewaakte
Zij vond slechts bescherming in het licht
dat zwak scheen, en al vroeg
wist zij dat niet veel later de wereld weer zijn zou
zoals voorheen.…
Hardnekkig
hartenkreet
2.2 met 9 stemmen
1.969 Hardnekkiger dan een vetvlek
Helemaal ingewerkt in mijn ziel
Ik kan je niet zomaar wegwassen
Want de ziel is niet van textiel
Hardnekkig zoals een wrat kan zijn
Mijn hart er helemaal mee bedekt
Ik kan je niet laten wegbranden
Want het hart verdient respect
Dus tors ik je maar met me mee
Omdat ik er toch niks aan kan doen
Want hoe hard…
Onderweg
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
488 We liepen door straatjes
waar de huizen
ruimer zijn
mensen elkaars gelijke zijn
hun hoofd bedekt
tegen
brandende zonneschijn
niet creperen
het wanhoopsvergif niet
laten zegevieren
we liepen door straatjes
met geopende ramen
zagen brood en wijn
op tafel staan
met slechts de liefde als
beschermengel tegen de dood…
en God sprak tot mij
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
916 andermaal
sprak God tot mij
in bedekte termen
Julius, waar zijt gij toch
mee bezig
al die woorden die gij
laat zwermen
uit uw verzen
voelt gij u nog
in het aardse aanwezig
ach Heer, wat is toch mis
aan het spontaan roepen
te juichen in overvloed
ik ben toch niet geschapen
om te wachten
tot de vermaledijde dood…
Vijf voor twaalf
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
586 in nevelen gehuld
trap ik de dauw
met loden schoenen
de dood wacht
er is niets nieuws
onder de zon
nu ik beschutting zoek
de dood lacht
rond middernacht
een Happy Hour
in café 't Vage Vuur
ik word verwacht
met hemellichamen
bedekt, sterf ik
wel duizend doden
in de nacht…
te onschuldig
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
659 de wereld is mij wat te wit
verdoezeld zijn de harde tonen
gedempt in alles dat bedekt
kan het rauwe niet naar buiten komen
ik mis de ruwe bomenbast
de wilde takken en de stekels
het grauwe drenzen van de regen
zelfs het verbruinde eikenblad
het is met toch te argeloos
natuurlijk, euforie van zacht
maar het maagdelijke kan er nu
zo langzamerhand…
Ik wandel.
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
617 Wortels diep verankerd in de grond
die bedekt zijn door het groene mos.
Hun stammen omsloten met de schors
ik hoor ook het ruisen van de wind.
Zouden ze mij wat willen vertellen?
Ik kan er alleen maar naar gissen.
Zijn het verhalen vol van belevenissen
van de bomen die staan te dromen?…
standvastig (2)
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
532 In deze uitgestorven kustplaats
vastgenageld in het zand
zie ik hoe je ongenaakbare
met roest bedekte lijf
de beukende golfslagen
onverstoorbaar incasseert.
Het tandenknarsen van de tijd
het wassende water
de tartende zeewind
weten niet van wijken
ze maken je gestaalde hoofd
koppen kleiner.
Een albatros landt zwijgend
op je hoofd.…
sterenhemel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
411 in het berglandschap
uitgestrekt en kaal
brengt een onderaardse
stenen trap een
graf aan het licht
onder de geschilderde
sterrenhemel twee
lichamen bedekt met
een gaas van ragfijne
zilverdraden
majestueuze
maskers van goud
rusten op de
plaats waar ooit
hun gezicht was
uit het zand van
vergetelheid
gegraven
onherstelbaar…
Met haar doornen bloot
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
450 In dit decadente
gedeelte van de kosmos
zwijgt de rede
en bedekt een zwarte wolk
het verstand
dat buiten aan
de hemel
hangt dat zodanig door
het vlees is bezwalkt
dat men de mens
niet meer
met nieuwe inzichten
kan verrijken en iedere poging alleen
maar paarlen voor de zwijnen
gooien wezen zal
zij is als een roos…
Crackers
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
561 Maar houdt hem bedekt,
hij houdt niet van bloot.
Want doe je dat niet,
dan schaamt hij zich dood.
Want stel je hem bloot,
dan voelt hij zich slof.
En dat maakt je boos,
je knikkert hem weg...
Ja, de hele doos.…
de ijssteden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
480 donkere hal nacht bedekt de aarde
door het schijnsel van een lamp wolkt
adem van mannen die wachten op trage
seconden kort door een explosie ontbonden
stort de troep uit de benarde ruimte
in het zwarte blok duister
langzaam klaart de verste rand
over een wijde baan trekken schaatsers
groepen lossen van trossen
schuiven zon aan de…
herfstwind
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
957 Herfstwind
ruist door de bomen
die de takken wiegt
als een moeder met haar
pasgeboren kind
blaadjes koesteren zich nog even
knus bij elkaar
aan de gouden zon
om straks als tranen
te vallen
en de aarde bedekt met
een dik bladertapijt
waarmee de wind zal spelen
in de reflectie van de tijd
wachten we op de winter
die vanzelf zal komen…
ik kan je altijd minnen
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.168 zwart fluwelen stem
en onmiskenbaar
zweem van zondigheid
lonkende oevers
facetten van een schaduwspel
het vuur dat smelt
tot heldere sterren op de huid
laudatio van de zinnelijkheid
in overvloedige uitbundigheid
de zondeval
bedekt door gloeiend vuur
tot mij de koorts weer wijkt
gevangen ‘s morgens
in ’t zwoele van haar vrouwelijkheid…
Inquisitie
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
689 Sterk verzwakt wankelt
het geraamte van
de eeuwenoude kerk
in haar laatste uur
Wilde wingerd
bedekt het grauw gelaat
waaruit miljoenen
tranen zweten
Haar middenschip
draagt nog het geluid
van diep begraven leed
onder de rotte gewelven
Kermende geesten
kunnen hun doodsangst
voor het helse vuur
nooit meer vergeten…
Plooibaar
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
728 Ondanks hij haar eens met liefde bedekte
Haar dienstige volle lichaam prees
Haar beminde en plooibaarheid hem niet deerde
Onderging zij dat de tijd zich tegen haar keerde
Zijn niet aflatend minachting altijd weer tergend
Maakte haar onzeker soms zelfs bang
Noopte haar schoonheid te verbergen
Hunkerde zij naar liefde haar levenslang…
Woorden
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
471 Reis over de bergen die
bedekt zijn met sneeuw
zie de bossen die met
zonlicht zijn omgeven
wolken voeren me mee.
Zweef over de grote zee
door de wind gedragen
golven brengen me weer
aan land waar ik mijn
woorden neerzet op papier.…