Alle inzendingen over bekoren

744 resultaten.

Sorteren op:

groeten

netgedicht
4.2 met 15 stemmen aantal keer bekeken 803
duinen wandelen niet stuiven wel af en aan pannen met winters riet in bekoorlijke dorheid met van dezen een knikje en haar hond likt je fleurt op door de mens die de ander aanziet met een glimp van vluchtige menselijkheid soms groet vreugde warm vaak ziet kilte of verdriet de ander niet op het smalle pad…

Niemandsland

netgedicht
4.2 met 61 stemmen aantal keer bekeken 934
Nu jullie gans zijn uitgedoofd zet ik de bijl in alle takken van de stamboom in mijn hoofd om het leven te herpakken moet ik de verwachting doden en in oude wortels hakken zelfs het mooiste mij geboden heeft nu alle vrucht verloren van geloof in jullie goden niemandsland zal mij bekoren tot ik uit de laatste strohalm als eerste nazaat…
Dick Panman11 december 2009Lees meer >

Gods aarde juicht!

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.003
Zij voelt het zaad ontkiemen in de bloementuinen en glimlacht naar de zwerfvuilprikkers in de duinen, de schoongehouden sloten, zij bekoren haar zodat ze zingt uit vreugde, feestviert in de morgendauw: Hier houd ik van, dit is tot stand gekomen door een goede Geest van trouw.…

In een waterhemel van zeesterren

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 565
Bekoorlijk dans ik naar het licht Zwemmend in iedere traan woont de zee die een waterhemel aan zeesterren in dromen spiegelt De anemoon wiegt zich zacht murmelend tezamen met de algen Rijgende koralen als vurige ogen volgen mijn danspassen op het mulle zand en in een pirouette swing ik mij moeiteloos huiswaarts intens gelukkig…

In een waterhemel van zeesterren

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 558
Bekoorlijk dans ik naar het licht Zwemmend in iedere traan woont de zee die een waterhemel aan zeesterren in dromen spiegelt De anemoon wiegt zich zacht murmelend tezamen met de algen Rijgende koralen als vurige ogen volgen mijn danspassen op het mulle zand en in een pirouette swing ik mij moeiteloos huiswaarts intens gelukkig…

* Julia *

netgedicht
3.5 met 39 stemmen aantal keer bekeken 1.819
uit de echo van de schepping is opnieuw blinkend goud geboren en nog wel in de lente door de vroege adem van het eerste jaargetij op een namiddag waarin de glans van groen ons in warme zonnestralen verlicht doet bekoren zij is de zevende in de rij; een rijkdom aan schatten deze waarneembare tederheid is op onze aardse wijze…

In een waterhemel van zeesterren

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 695
Bekoorlijk dans ik naar het licht Zwemmend in iedere traan woont de zee die een waterhemel aan zeesterren in dromen weerspiegeld De anemoon wiegt zich zacht murmelend tezamen met de algen Rijgende koralen als vurige ogen volgen mijn danspassen op het mulle zand En in een pirouette swing ik mij moeiteloos huiswaarts intens…

Universum

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 537
In stilte is tijd geboren vanuit grenzeloos niets uit lichteloos bekoren gebroken duisternis uit hartstocht is de dag geboren na zoele donkerheid gaat niet in duister verloren in stilte van ongeboren tijd tijd rijgt dagen tot eenheid een snoer van pracht en licht vanuit donkere nachten tot zonnegloren en gedicht.…

Seringenvriend

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 981
De seringenstruik die naast jouw grafsteen bloeit in lila kleuren laat geuren los die dromen beloven er is niets anders in deze wereld dat mij meer kan bekoren dan het bevlogen geluid van gevleugelde vrienden waar het kerkhof zwijgt over diepte van jouw graf en stilte van jouw dood fluiten vogels kleine liederen.…
mobar18 december 2013Lees meer >

Het zijn van tegenpolen

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 461
ik voelde zon maar zag hoe wind vriezend door de schaduw gleed je warme ogen namen me mee ik pakte je handen wist de kou die jij leed lichaam spreekt zonder woorden de taal van samen in elkaar bekoren liefde en verdriet dansen leven in balans als een lentezon die vriest in het zijn van tegenpolen…

Op de tochten (deel II)

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 517
Wedloop van oorzaak en gevolg, ontstaan, bestaan, vergaan, beroer nog eens wat ledematen, wat het oog niet ziet, en het oor niet hoort, bekoring van het te vergevorderde, omarm mijn verdriet, omarm mijn geluk.…

Polijstte zacht oneffenheden

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 732
laag voor laag de ondergrond bleef traag wilde niet witten schuurde tot het bot polijstte zacht oneffenheden toch donkert het verleden breekt wit door alle kwetsbaarheden ik heb je nerf ontdekt en schaaf het oude hout snel weg je vlamt in weer geboren worden jouw kleur zal ieder nu opnieuw bekoren…
wil melker22 augustus 2007Lees meer >

zo gewoon

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.127
rust heerst in mij de bladeren zijn gevallen net als gedachten een plek vinden en de strijd in mijn gemoed allengs verzachten rust heerst in mij ik kan weer geven de ander zien en horen de eenvoud van intens contact kan mij weer bekoren ja,,het lijkt niet groots of van gering gewicht toch raakt het dat wezenlijke wat…

driedimensionaal

netgedicht
4.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 636
in het tegenlicht vind jij mijn ruimte en ik geef je mosgroene vogels zonder naam ik heb geen oog voor de lucht en het immer dromende want in het ongekende van jouw beeldentuin leg jij bekoring neer naast verborgen letters op het ondoorzichtig glas van omsloten vleugels omring je me met woorden in het lichtvoetige landschap…

tranen van mij

hartenkreet
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.074
waar intens verlangen zichzelf zoekt in tranen een nacht vol dromen geen voldoening schenkt is liefde verloren zoek in verdriet zal een ster niet bekoren door de wens die zij biedt verdwijnt hoop in gevallen tranen het diepste verlangen op zoek naar een roos die bloeit voor een leven samen met mij gevoed door tranen tranen van…
danny cant.24 januari 2004Lees meer >

Ooit

netgedicht
4.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.059
Ooit zal het mensen nog bekoren, dat het gras groen is, de bloemen bloeien, de lucht blauw, de zon warm. Eens zullen we nog eens wat anders horen dan oorlog, ruzie, honger kou, elkaar het licht in de ogen misgunnen. Echte vrede, we hopen erop, dromen ervan, maar dan, We léven toch op hoop?…
Johanna2 februari 2006Lees meer >

kruit van liefde

netgedicht
3.5 met 14 stemmen aantal keer bekeken 674
ontwapenend blikken zij schieten kruit van liefde zoeken mijn lippen te likken al twinkelend worden edele rozenblaadjes naar mij gestrooid en omringen mijn lijf als in zachte streling getooid mijn rimpels verbleken als glinsterend damp in het ochtengloren zo een minnespel bevangen door vreugde zal niet slechts een enkeling bekoren…

ora et labora

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 703
' Het is voor mij een heksentoer om Ora te bekoren, dus ora et labora ik, misschien zal zij mij horen. 1 Thes.5:17…
wim rhebergen26 september 2012Lees meer >

op de wei

hartenkreet
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 508
gele boterbloempjes madeliefjes en wat rode klaprozen blauwe korenbloemen tezamen op een groene wei een palet met vele kleuren mijn hart wordt danig blij een schilderijtje wordt geboren aquarel in al zijn vormen liefhebbers zullen dit bekoren ja, op zo’n plaatsen wil ik komen een rustig leventje in ongerepte natuur mijn ogen sluiten…

het gedicht

hartenkreet
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 688
smeden met woorden zo haarfijn ze plaatsen in de juiste lijn om sierlijk je papier te kleden nu laat je een witregel vallen om zo een strofe te bekomen blijf dan maar even dromen en laat je inspiratie knallen zo wordt het gedicht stilaan geboren nu nog deze laatste strofe lezers, je moet mijn tekst geloven opdat dit gedicht je zou bekoren…
Jonhy Donovan25 november 2018Lees meer >

Dementie

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 605
Het ochtendlicht kan niet meer bekoren, vaak blijft ze zonder aanleiding zomaar staan. Ze kijkt dan om zich heen, de meeste zijn nu vreemden. Vaak herkent ze er zelf geen één, ja vaag iets uit het verleden. Graag zou ze deze nieuwe wereld willen delen, die woelige woeste zee.…
Pitsikato26 augustus 2024Lees meer >

Reine gedachten

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 460
Haar donkere lokken, Haar verlokkend rode mond, Haar goedgevormde borsten, Haar prachtige kont, Konden menig man bekoren, Zij zagen haar graag gaan, Hun ogen staan dan op steeltjes, Doen hen stokstijf staan.…

Je ogen laten sterren vallen

hartenkreet
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.313
Weg vallen alle angsten en het verdriet die uit eenzaamheid waren geboren ik uit mijn liefde het liefst bij jou omdat jij mij het meest doet bekoren.…

winterprins

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.032
stekeblind zoek ik mijn weg door de koude geluiden van een nieuwe morgen in mijn keel houden vogels de kop diep in mijn krop verborgen - de winter duurt mij lang - mijn benenspel kan nog niet bekoren zwarte prins, met je hart als een bittere olijf, ik zie je trots en schrijf gespannen, wijdbeens.…
hebus31 december 2004Lees meer >

In letters en symbolen

netgedicht
2.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.051
herinnering tekent al vroeg je huid de buitenkant in letters en symbolen zie de rijkdom die er onderhuids verscholen ligt in ongesproken woorden wist jouw blik mij te bekoren in zielscontact je hand en warme lach met alle toebehoren wij zien de wereld niet als prooi gaan nooit voor buit maar delen slechts in liefde uit…
wil melker24 januari 2008Lees meer >

jouw lach ontstolen

hartenkreet
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.082
gelatenheid in doffe ogen omsluiert verdriet waar dromen vergaan verdwenen is tijd zal nimmer bekoren wat toekomst blijkt vervult haar met angst maar wentel in de streling van fluisterende woorden omhels de troost die ik schenken mag denk aan momenten in toekomst verborgen waar ik zachtjes een lach aan jouw ogen ontsteel…

letters voegen

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 777
ik voeg letters aan elkaar om mijn brein te verlichten soms heet dat schrijvend dichten of zo maar, een sprekend gebaar ik wil ze met leven bezielen opdat ze in woorden worden geboren scheppen in een beeld van schitterende eigenheid ik wil hen, met schoonheid toebedeeld, in gemeenschap bekoren vaak valt mij de gedachte te binnen…

Herfst

netgedicht
4.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 991
In de bekoring slaapt de zon altijd tussen een glimlach in het uithangen van de was op het grote stadse balkon groeien de dagen uitéén in elkanders verlegen brieven omdat je juist hem niet in het ademen kunt laten vergeten dooft de herfst de zonkracht.…
mobar26 september 2008Lees meer >

Een Wonder, een Vlinder

hartenkreet
5.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.910
De bekoorlijke pracht van de vlinder ontvouwt zich, een wonder, een engel, een vlinder?…

zo maar een boom

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 817
Haar kleurenpracht doet me nog steeds bekoren van een boom in m'n straat die bijna haar blad heeft verloren haar takken hemelwaarts gericht die afsteken tegen de blauwe lucht wacht ze op de winter die komen gaat dan komt ze even tot rust maar in haar wortels borrelt nieuw leven en als de lente komt zal ze haar schoonheid in sprankelend groen…
ria30 oktober 2009Lees meer >