744 resultaten.
groeten
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
803 duinen wandelen niet
stuiven wel af en aan
pannen met winters riet
in bekoorlijke dorheid
met van dezen een knikje
en haar hond likt je
fleurt op
door de mens
die de ander
aanziet met een glimp
van vluchtige menselijkheid
soms groet vreugde warm
vaak ziet kilte of verdriet
de ander niet
op het smalle pad…
Niemandsland
netgedicht
4.2 met 61 stemmen
934 Nu jullie gans zijn uitgedoofd
zet ik de bijl in alle takken
van de stamboom in mijn hoofd
om het leven te herpakken
moet ik de verwachting doden
en in oude wortels hakken
zelfs het mooiste mij geboden
heeft nu alle vrucht verloren
van geloof in jullie goden
niemandsland zal mij bekoren
tot ik uit de laatste strohalm
als eerste nazaat…
Gods aarde juicht!
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.003 Zij voelt het zaad ontkiemen
in de bloementuinen
en glimlacht naar de
zwerfvuilprikkers in de duinen,
de schoongehouden sloten,
zij bekoren haar
zodat ze zingt uit vreugde,
feestviert in de morgendauw:
Hier houd ik van,
dit is tot stand gekomen
door een goede Geest van trouw.…
In een waterhemel van zeesterren
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
565 Bekoorlijk dans ik
naar het licht
Zwemmend in iedere traan
woont de zee
die een waterhemel
aan zeesterren
in dromen spiegelt
De anemoon wiegt zich
zacht murmelend
tezamen met de algen
Rijgende koralen als
vurige ogen volgen mijn
danspassen op het mulle zand
en in een pirouette
swing ik mij moeiteloos huiswaarts
intens gelukkig…
In een waterhemel van zeesterren
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
558 Bekoorlijk dans ik
naar het licht
Zwemmend in iedere traan
woont de zee
die een waterhemel
aan zeesterren
in dromen spiegelt
De anemoon wiegt zich
zacht murmelend
tezamen met de algen
Rijgende koralen als
vurige ogen volgen mijn
danspassen op het mulle zand
en in een pirouette
swing ik mij moeiteloos huiswaarts
intens gelukkig…
* Julia *
netgedicht
3.5 met 39 stemmen
1.819 uit de echo
van de schepping
is opnieuw
blinkend goud geboren
en nog wel in de lente
door de vroege adem
van het eerste jaargetij
op een namiddag
waarin de glans van groen
ons in warme zonnestralen
verlicht doet bekoren
zij is de zevende in de rij;
een rijkdom aan schatten
deze waarneembare tederheid
is op onze aardse wijze…
In een waterhemel van zeesterren
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
695 Bekoorlijk dans ik
naar het licht
Zwemmend in iedere traan
woont de zee
die een waterhemel
aan zeesterren
in dromen weerspiegeld
De anemoon wiegt zich
zacht murmelend
tezamen met de algen
Rijgende koralen als
vurige ogen volgen mijn
danspassen op het mulle zand
En in een pirouette
swing ik mij moeiteloos huiswaarts
intens…
Universum
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
537 In stilte is tijd geboren
vanuit grenzeloos niets
uit lichteloos bekoren
gebroken duisternis
uit hartstocht is de dag geboren
na zoele donkerheid
gaat niet in duister verloren
in stilte van ongeboren tijd
tijd rijgt dagen tot eenheid
een snoer van pracht en licht
vanuit donkere nachten
tot zonnegloren en gedicht.…
Seringenvriend
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
981 De seringenstruik
die naast jouw grafsteen bloeit
in lila kleuren
laat geuren los
die dromen beloven
er is niets anders in deze wereld
dat mij meer kan bekoren
dan het bevlogen geluid
van gevleugelde vrienden
waar het kerkhof zwijgt
over diepte van jouw graf
en stilte van jouw dood
fluiten vogels kleine liederen.…
Het zijn van tegenpolen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
461 ik voelde zon
maar zag hoe
wind vriezend door
de schaduw gleed
je warme ogen
namen me mee
ik pakte je handen
wist de kou die jij leed
lichaam spreekt
zonder woorden
de taal van samen
in elkaar bekoren
liefde en verdriet
dansen leven in balans
als een lentezon die vriest
in het zijn van tegenpolen…
Op de tochten (deel II)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
517 Wedloop van oorzaak en gevolg,
ontstaan, bestaan, vergaan,
beroer nog eens wat ledematen,
wat het oog niet ziet, en het oor niet hoort,
bekoring van het te vergevorderde,
omarm mijn verdriet, omarm mijn geluk.…
Polijstte zacht oneffenheden
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
732 laag voor laag
de ondergrond
bleef traag
wilde niet witten
schuurde
tot het bot
polijstte zacht
oneffenheden
toch donkert
het verleden
breekt wit door
alle kwetsbaarheden
ik heb je
nerf ontdekt
en schaaf het
oude hout snel weg
je vlamt in weer
geboren worden
jouw kleur zal ieder
nu opnieuw bekoren…
zo gewoon
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.127 rust heerst in mij
de bladeren
zijn gevallen
net als gedachten
een plek vinden
en de strijd in
mijn gemoed
allengs verzachten
rust heerst in mij
ik kan weer geven
de ander zien en horen
de eenvoud
van intens contact
kan mij weer bekoren
ja,,het lijkt
niet groots
of van gering gewicht
toch raakt het
dat wezenlijke
wat…
driedimensionaal
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
636 in het tegenlicht
vind jij mijn ruimte
en ik geef je
mosgroene vogels
zonder naam
ik heb geen oog
voor de lucht en
het immer dromende
want in het ongekende
van jouw beeldentuin
leg jij bekoring neer
naast verborgen letters
op het ondoorzichtig glas
van omsloten vleugels
omring je me met woorden
in het lichtvoetige landschap…
tranen van mij
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.074 waar intens verlangen
zichzelf zoekt in tranen
een nacht vol dromen
geen voldoening schenkt
is liefde verloren
zoek in verdriet
zal een ster niet bekoren
door de wens die zij biedt
verdwijnt hoop
in gevallen tranen
het diepste verlangen
op zoek naar een roos
die bloeit voor een leven
samen met mij
gevoed door tranen
tranen van…
Ooit
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
1.059 Ooit zal het mensen nog bekoren,
dat het gras groen is, de
bloemen bloeien, de lucht blauw,
de zon warm.
Eens zullen we nog eens wat anders
horen dan oorlog, ruzie, honger
kou, elkaar het licht in de ogen
misgunnen.
Echte vrede, we hopen erop, dromen
ervan, maar dan,
We léven toch op hoop?…
kruit van liefde
netgedicht
3.5 met 14 stemmen
674 ontwapenend blikken
zij schieten kruit van liefde
zoeken mijn lippen te likken
al twinkelend worden
edele rozenblaadjes
naar mij gestrooid
en omringen mijn lijf
als in zachte streling
getooid
mijn rimpels verbleken
als glinsterend damp
in het ochtengloren
zo een minnespel
bevangen door vreugde
zal niet slechts
een enkeling bekoren…
ora et labora
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
703 '
Het is voor mij een heksentoer
om Ora te bekoren,
dus ora et labora ik,
misschien zal zij mij horen.
1 Thes.5:17…
op de wei
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
508 gele boterbloempjes
madeliefjes en wat rode klaprozen
blauwe korenbloemen
tezamen op een groene wei
een palet met vele kleuren
mijn hart wordt danig blij
een schilderijtje wordt geboren
aquarel in al zijn vormen
liefhebbers zullen dit bekoren
ja, op zo’n plaatsen wil ik komen
een rustig leventje in ongerepte natuur
mijn ogen sluiten…
het gedicht
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
688 smeden
met woorden zo haarfijn
ze plaatsen in de juiste lijn
om sierlijk je papier te kleden
nu laat je een witregel vallen
om zo een strofe te bekomen
blijf dan maar even dromen
en laat je inspiratie knallen
zo wordt het gedicht stilaan geboren
nu nog deze laatste strofe
lezers, je moet mijn tekst geloven
opdat dit gedicht je zou bekoren…
Dementie
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
605 Het ochtendlicht kan niet meer bekoren,
vaak blijft ze zonder aanleiding zomaar staan.
Ze kijkt dan om zich heen,
de meeste zijn nu vreemden.
Vaak herkent ze er zelf geen één,
ja vaag iets uit het verleden.
Graag zou ze deze nieuwe wereld willen delen,
die woelige woeste zee.…
Reine gedachten
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
460 Haar donkere lokken,
Haar verlokkend rode mond,
Haar goedgevormde borsten,
Haar prachtige kont,
Konden menig man bekoren,
Zij zagen haar graag gaan,
Hun ogen staan dan op steeltjes,
Doen hen stokstijf staan.…
Je ogen laten sterren vallen
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.313 Weg vallen alle angsten en het verdriet
die uit eenzaamheid waren geboren
ik uit mijn liefde het liefst bij jou
omdat jij mij het meest doet bekoren.…
winterprins
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.032 stekeblind zoek ik mijn weg
door de koude geluiden
van een nieuwe morgen
in mijn keel houden vogels de kop
diep in mijn krop verborgen
- de winter duurt mij lang -
mijn benenspel kan nog niet bekoren
zwarte prins, met je hart
als een bittere olijf,
ik zie je trots en schrijf
gespannen, wijdbeens.…
In letters en symbolen
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
1.051 herinnering
tekent al vroeg
je huid
de buitenkant
in letters
en symbolen
zie de rijkdom
die er onderhuids
verscholen ligt
in ongesproken
woorden wist jouw
blik mij te bekoren
in zielscontact
je hand en warme lach
met alle toebehoren
wij zien de wereld niet
als prooi gaan nooit voor buit
maar delen slechts in liefde uit…
jouw lach ontstolen
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.082 gelatenheid
in doffe ogen
omsluiert verdriet
waar dromen vergaan
verdwenen is tijd
zal nimmer bekoren
wat toekomst blijkt
vervult haar met angst
maar wentel in de streling
van fluisterende woorden
omhels de troost
die ik schenken mag
denk aan momenten
in toekomst verborgen
waar ik zachtjes een lach
aan jouw ogen
ontsteel…
letters voegen
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
777 ik voeg letters aan elkaar
om mijn brein te verlichten
soms heet dat schrijvend dichten
of zo maar, een sprekend gebaar
ik wil ze met leven bezielen
opdat ze in woorden
worden geboren
scheppen in een beeld
van schitterende eigenheid
ik wil hen,
met schoonheid toebedeeld,
in gemeenschap bekoren
vaak valt mij de gedachte te binnen…
Herfst
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
991 In de bekoring slaapt de zon
altijd tussen een glimlach
in het uithangen van de was
op het grote stadse balkon
groeien de dagen
uitéén in elkanders
verlegen brieven
omdat je juist hem
niet in het ademen
kunt laten vergeten
dooft de herfst
de zonkracht.…
Een Wonder, een Vlinder
hartenkreet
5.0 met 5 stemmen
1.910 De bekoorlijke pracht van
de vlinder ontvouwt zich,
een wonder, een engel,
een vlinder?…
zo maar een boom
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
817 Haar kleurenpracht doet me nog
steeds bekoren
van een boom in m'n straat
die bijna haar blad heeft verloren
haar takken hemelwaarts gericht
die afsteken tegen de blauwe lucht
wacht ze op de winter die komen gaat
dan komt ze even tot rust
maar in haar wortels borrelt nieuw leven
en als de lente komt
zal ze haar schoonheid
in sprankelend groen…