728 resultaten.
Wrakhout in schuim
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
688 Geronde stenen
met wrakhout in schuim
zeewier, plastic, kwallen
Meeuwen op jacht
eeuwig en altijd slechts
ontevreden kijkend
Zon als ploert, hitte
terwijl golven blijven
ronden, smelt ik plotseling…
Thé
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
478 nog altijd ontlok jij kippenvel
bij hen die jou nog altijd
beluisteren
veel te vroeg ontvallen
door die kut ziekte;
kanker
waar je altijd openhartig over sprak
dat liet een diepe indruk achter
evenals jouw rauwe stem
die mij nog altijd roert tot
kus ik jou goedenacht…
Vrouw
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
586 Er zulke behoefte aan; een kus, lik of aai
Gemis dat zo leeg en broos aanvoelt.
Hand zacht strelend mijn lange lokken
Arm losjes om me heen.
Genegenheid die woorden overbodig maakt
Krachten opwekt die bergen kunnen verzetten.
Dan weet ik het weer helder en zeker
Ik mag me vrouw noemen, ten voeten uit.
Wat een prachtige naam.…
mijn droomplaneet
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
675 laat mij je even meenemen
op mijn reis van fantasie
ver weg van allerlei problemen
kom binnen in een wereld vol magie
hier heerst vrede en geen oorlog
de liefde verdrijft er alle haat
geloof me vrij, hier is nooit bedrog
iedereen lacht er en is nooit kwaad
kom maar binnen, beleef je mooiste dagen
want lepeltjesgewijs zal alles er wel komen…
zoals toen
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
570 wat zouden we graag
weer even mopperen over het weer
elkaar omver lopen in drukte
irritaties over flauwekul en meer
wat zullen we straks
vriendelijk in weer en wind
belangstellend groeten
begripvol en eensgezind
toch?…
de blauwe reiger
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
551 Ik lig te bed en luister
naar het hozen van de regen
op de brug.
Het lijkt wel sinister gefluister,
ik streel de kat op haar rug...
Een late reiger is opgestegen
uit zijn nest in een els aan de vaart
en daalt nu met diepe vleugelslagen
zijn vlucht is de vangst immers waard.
Majesteitelijk maar zonder veel luister
zet hij zich naast…
Waarom mensen dichten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
563 Mensen willen worden verstaan,
in alledaagse taal.
Maar die taal is de wortel,
van ons aller misverstand.
Mensen willen worden aangevoeld,
in de taal van het gevoel.
Daarom moet onze taal,
worden vertaald en vervoeld,
in alledaagse gedichten.
Daarom dichten mensen graag.
Dichter bij het wonder.
Dichter bij elkaar.…
Vrienden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
609 Soms is de maan rond
soms is ze een bootje
waarop ik mee kan varen
wanneer ik ga slapen, en dan
vaar jij met me mee
naar de zon
van de volgende dag
We zwaaien naar de sterren
naar de grote en de kleine
Beer en Sirius de Hond
en we strooien kusjes
naar de mensen
met vonken in alle kleuren
van heel fijne dromen
over plezier met vrienden…
Vrienden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
642 Soms is de maan rond
soms is ze een bootje
waarop ik mee kan varen
wanneer ik ga slapen, en dan
vaar jij met me mee
naar de zon
van de volgende dag
We zwaaien naar de sterren
naar de grote en de kleine
Beer en Sirius de Hond
en we strooien kusjes
naar de mensen
met vonken in alle kleuren
van heel fijne dromen
over plezier met vrienden…
Biggels
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
613 Die lach van uithuilen
Depressie op het gezicht
Dikke lip en een brok
Kam glijdt door haren
Stille gedachtes ongedeeld
Ontkent het onvergetelijke
Als in een droom
Van verdrongen werkelijkheid
Open armen ontvangen
Stilzwijgend het verdriet
Want ze omarmen
Tegelijk hun verlies
Tijd het verleden
Niets komt terug
Zoals het was
In ander…
Kwijtgeraakt
netgedicht
4.3 met 29 stemmen
1.975 kon ik het oergevoel benoemen
dat mij uit de vingers gleed
ik zou de waarde willen roemen
om wat het voor mijn welzijn deed
hoe meer ik grip erop verloor
had ik van verlies besef
en drong de ware reden door
van mijn gedeukte liefdeslef
voort ging ik in onzekerheid
steeds dieper werd het duister
vertrouwen was ik kwijt
en daarmee ook…
Dag lieve, lieve Marcia
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
1.303 De tijd lijkt stil te staan
in koude kille uren
ik voel me een slecht verliezer
hoe dan ook
lijk er niet mee om te
kunnen gaan
met het aanvaarden van de dood
is het de angst
om zelf ooit te gaan
ik kan het niet benoemen
de tijd lijkt stil te staan
nu er weer een heel lief mens
is heengegaan
mijn fluister klinkt
heel verdrietig in de…
De dag gaat haast niet meer open
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
637 Iets wat niet te benoemen
is. Rorate gaan we weer zingen en
groene takken in huis halen om tot een
krans te vlechten. Misschien komt er
ook wat meer warmte in de harten,
wat geduld en stille verdraagzaamheid,
ondanks de gure wind. Hoop is niet te doven.…
dans een nieuw begin
netgedicht
4.8 met 10 stemmen
773 vogels die snel uit
hun ei verkassen
om kleur en geur
te voelen van de
lente in het land
geef mij de hand
en dans een nieuw
begin van leven
winter is voorbij
en zomerwarmte
hangt op plaatsen
die al veel te lang
zijn stil gebleven
bloesem spruit
de bomen uit
het groen dolt
met de bloemen
zal schaduw in de
warmte gaan benoemen…
Vrouwendag, 8 maart
snelsonnet
4.6 met 7 stemmen
702 Aan vrouwen wordt qua jobs meer recht gedaan.
Toch matste onlangs zo’n hardleerse kop
(ja, die blokkeerfries, thans minister Wop)
een man – het old-boys-netwerk? – bij een baan.
Dus pleit ik voor een nieuwe dynamiek:
voortaan alleen vriendinnenpolitiek!…
Jouw ogen
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
1.511 Je ogen blijken mooier dan het raken
van woorden die moeten benoemen.
Geen vers tipt aan jouw kijken.
Ik schrijf over dat eindeloze blauw,
over het oplichten van de einder als het
weerlicht zoals toen die middag jouw
iris in mijn blik geweerlicht heeft...…
Hermes sonnet
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
664 Ik Hermes, zoon van de Oppergod Zeus
bergnimf Maia mijn geboortemoeder
niet alleen bode, benoem mij hoeder
der kunsten, lyriek, poëzie en heus
leraar van de schone zanggodinnen
men vergeet, ook ik laat mijn stem eens los
hoor het gezang alom Epidauros
luister Grieken, laat mij u beminnen
zodat ik uw ontroerend hart beroer
zet u neder op…
Handgeschreven inkt
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
500 kristalnachten gezien
van sprekende boeken
die hun inhoud in
stralende decors etaleerden
aan de vele analfabeten
geheime bijeenkomsten
bijgewoond in afbladderende
cultuurparadijzen waar
echte schrijvers nog signeerden
met handgeschreven inkt
waar ook soft occulte
groepen stukjes landschap
onder de aandacht wilden
brengen door het weer
benoemen…
het is een kwestie van geduld ...
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
731 vrij (maar wel vormvast) naar Rowwen Hèze
nog even en de moeder aller talen
(het onvolprezen Haagse dialect)
wordt in ons ganse vaderland gebekt
een spreker in het Haags trekt volle zalen
de fraaie tongval heeft dat geniale
zo kort, zo krachtig, snedig en direct
bewijs van educatie ... intellect
fameus door het benoemen veler kwalen
het…
Jos Brink
hartenkreet
3.4 met 20 stemmen
3.432 Hij was de enige die ‘t
waagde, de Koningin te
zoenen, had lak aan ‘t
protocol hij was de enige
die homo’s kon benoemen
hij was ook de enige die
onverbloemd de waarheid
zeggen kon
maar, hij is niet meer, wat
rest zijn de beelden op t.v.
en de laatste eer.
Dag Jos.…
l'espoir de vivre
netgedicht
3.4 met 25 stemmen
697 we begaan nieuwe paden
als goede vreemden
zo is het althans te benoemen
als emotioneel ontheemde
hoor ik jouw gedachten enkel zoemen
in wolken van ont-moeten
of die blikken van verstilde diepte
op de vlucht voor aards boeten
iedere dag
is gebouwd op verleden
van ver terug
soms als restant van heden
morgen wordt gebouwd
op…
Zo'n dag
gedicht
3.5 met 12 stemmen
6.614 Zo'n dag,
waarop de lucht vol luchtigheid is,
lentewind plagerig achterom sluipt,
van zoveel niet benoembaars bol staat,
Parijs vlakbij is, Granada om de hoek.
Zo'n dag,
waarop het frisgerokte meisje
van de buren hoog moet reiken
naar knoppen in hun kersenboom,
wind de verleiding niet weerstaat.…
Toen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
528 Geen woorden vind ik om dat te benoemen.
Een glimlachendl gezicht dat op komt doemen,
verwaaide zwarte haren in een zomerbries.
Een warme band, bekend van lang geleden
omvat mijn donker hart dat huilt en lacht
in het bewust zijn dat het nooit weer komt.…
Luchtballon van bewustzijn
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
656 Diep van binnen
komen
zoveel sterke krachten
uit een oneindige zee
van gedachten en gevoelens
in alle denkbare tonen
vormen en kleuren
helder en zuiver boven drijven
Nimmer ongrijpbaar of gevangen
verborgen of vervlogen
juist intens
onmiskenbaar stralend
als bakens aan de oppervlakte
die telkens beschermen, benoemen, bezinnen, bewegen…
Verborgen stemmen?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
472 voor alle
buitenlieden als concertzaal dient,
op het gedimde voetlicht
en met z’n zwaarste bas
recipieert het sluipend donker
zich op tonen dieper dan de diepste plas,
maar na vandaag worden de
octaven in een hand gebald
reactie op het duister door zich te sluiten,
onverslijtbaar tot de heropening, zonder de
kraamtijd te benoemen…
ver is mijn Wad
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
533 vloed in tijden nooit gekeerd, onhebbelijk
staar ik naar het Wad dat steeds opnieuw
in dromen aanlandig mij verrast
zij is als een viool ter hand
te dragen, spreekt door meeuwen taal
mij tegemoet wanneer ik de zon
zie zinken in haar warme, warme lente gloed
zo ook groet ik haar als ik
eens niet ben, naar als de
vrucht des duivels kind
benoem…
Zeg maar dat het goed gaat
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
293 Dat je denkt dat wij het niet zien
Niet voelen of benoemen
Denk toch eens aan ons
En hoe wij ons zouden verzoenen
Met het feit dat je geen geluk vind
En je talent verwaterd is
Denk toch eens aan ons
Want dat is wat ons bind
Jouw bloedende geluk
Is een doorn in ons oog
Wij willen dat ons leven mooi is
Dus lopen wij met een boog
Om…
Saai
snelsonnet
3.3 met 49 stemmen
4.638 Ik heb vannacht tot twaalf uur gewacht:
Er zal toch wel iets vreselijks geschieden,
Met moord en doodslag en met rampgebieden?
Maar nee, niks aan de hand nog, tot vannacht.
Ach raakt u nog niet al te zeer van streek,
Ik spreek u aan het einde van de week.…
BZND
snelsonnet
3.3 met 17 stemmen
1.893 Ooit waren wij verliefd op Annie Schilder
Die zong in witte bontjas 'Mon amour'
Nu zegt diezelfde band ons dan bonjour
En wordt de palingsound slechts nog verstilder
Totdat een hunner hits wordt hergebruikt
En in een Tarantino-film opduikt…
Alleen onze liefde is groot genoeg
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
452 Etiketten laten weer los
gelukkig maar
het leven trekt en duwt
zich uiteindelijk vrij, wil zien
en laten zien: het lichaam
slechts gekleed in zijn ziel
de mens die we zijn
het leven dat we leiden
in het echt
niet te onderscheiden
van elkaar, verbonden
met het Allergrootste
dat te groot voor ons is
te…