3465 resultaten.
Wanneer wij zullen naakt zijn als de zee
poëzie
3.8 met 4 stemmen
1.340 Wanneer wij zullen naakt zijn als de zee,
Het blad, de boom, de ster, de maan, het licht,
En als de nacht zo diep en ruim en echt
En als de atmosfeer oneindig;
Wanneer wij hebben weggestuurd, wat ons
Weerhoudt te zijn zo open als de ruimte,
Wanneer wij, woorden-vollen, zullen zijn
Zoals het woordeloze naakt en echt,
Dan zullen wij de…
Laat me
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
600 Geef me de ruimte.
Eeuwige ruimte.…
door alle ruimte heen
hartenkreet
3.4 met 20 stemmen
1.485 en in de dag
zijn hart was zijn zoon
zoals het hare
haar dochter
handen waren moeder
ogen en een kus
het ontwaken
werd een glimlach; de bewaakster
van een kind
dromen voltooiden nachten, het luisteren
naar verdriet
want haar liefde kende sprookjes
en een deur naar omarming
even groots
als de tijd
die nu voor haar naar ruimte…
door alle ruimte heen
netgedicht
3.3 met 32 stemmen
1.232 en in de dag
zijn hart was zijn zoon
zoals het hare
haar dochter
handen waren moeder
ogen en een kus
het ontwaken
werd een glimlach; de bewaakster
van een kind
dromen voltooiden nachten, het luisteren
naar verdriet
want haar liefde kende sprookjes
en een deur naar omarming
even groots
als de tijd
die nu voor haar naar ruimte…
Vaart naar vrijheid
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
463 Ruimte in golven eindeloos
en roep van blanke vogels
vrijheid tot verre horizon
wind als onzichtbare streling
geen grens die bindt
aan herinneringen
vrij naar de kim
in hoopvol streven
volgt op afstand verleden mee
gedachten gelijk woorden
verborgen in vreugdvol gevoel
het oog gericht op toekomstig doel.…
Bedankt bosontginners!
netgedicht
3.5 met 23 stemmen
3.115 Amazonewoud -
de zon krijgt steeds meer ruimte
tussen de bomen…
Oneerlijk
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.576 Een zwarte ruimte,
leeg, kil en koud.
Daar zal je blijven,
oneerlijk, oneerlijk is de dood.…
Adem
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
549 De ruimte is immens, zonder dat ik denk; verloren uren.
Nee, ik omarm de sterren vanuit mijn wens
met heel mijn wezen. Mijn adem schiet te kort,
slechts op die kleine aarde wekt mijn adem leven.
Mijn aandacht is gewekt en het kleurt de dag,
mijn gedachten zijn intens en zoeken mijn gouden wens.…
LANGZAAM GAAN
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
585 Het schone morgenstrand
ligt blank en leeg
onder een vlucht zwanen
laat hun zingende vleugels
schuchter weergalmen
steunt die weemoedige stem
van teer wellend verlangen
naar geheime verte
de witte vogels
vliegen tussen doffe zee
en vroeg wolkengrijs
vol onvoorspelbaarheid
die rustig wacht
waar hemel en water
elkaar ontmoeten
verdwijnen…
Onlosmakelijk
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
562 het is de vorm
waarmee ik ruimte pak
reserveer voor mij alleen
kleuren onderscheiden
wat ik genomen heb
delen in bestaan
als klein of groot segment
maar onlosmakelijk
geïntegreerd in het geheel
harmonie is eigen keus
mijn ruimte is nu openbaar
geef uw oordeel maar…
Stilte na de storm
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
686 verlaten ruimte, gebroken spiegel
rode lippenstift, oorbellen ernaast
spoor van vers bloed en tranen
vergeten uit te wissen in alle haast
omver gelopen stoelen, horen als
verlamd de akelige stilte aan
zo snel mogelijk weg van hier
is er de laatste ogenblik gedacht
verlaten ruimte, ongezien geweld
reflectie van vernietigende woede
- maar…
KROOS VAN ROTTEVALLE
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
490 Het dorp, vol geuren uit bloeiend weiland,
heeft brede sloten, die blijmoedig schuilgaan
onder een groen pantser, vreedzaam, voldaan...
De kleine zachte schubben houden steeds stand,
glimmen lustig, zich tot 's levens strijd vermand,
zijn soms dof berustend: "Alles mag gaan..."
Met tere krachten, nimmer te verslaan,
straalt hun woord voor…
Contrast
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
622 In omgekeerde
volgorde: desastreus
'k Realiseerde een nieuwe
baan na een operatie
met veel herstel
Mondelinge toezegging
van meer uren werd geenszins
nagekomen, maar slechts
verkracht
Mijn vertrekpremie; Kuipers'
Reis in de ruimte, gelijk aan
mijn reis naar de Grote Muur
Badaling, China, 2001…
Baumgartner lukt ruimtesprong
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
631 Een Oostenrijkse droefgeestigaard
zocht een vluchtweg op de hemelkaart.
Hij steeg onvervaard
en sprong oversaagd
maar stond uiteindelijk weer op aard ...…
Kikkerbloed
gedicht
4.7 met 3 stemmen
4.464 ik verander de wereld
ik verander de wereld in een kikker
o kon dat maar, springen naar de sterren
onze eieren door heel het al verspreid
al mijden wij de vliegen al van verre
geef ons ruimte
geef ons tijd
geef ons tijd
geef ons ruimte
ik verzuim te
vermelden dat ik niet toveren moet
en goochel een spoor van woorden
dat is mijn sprong…
Groeipijnen..
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
432 De stilte druppelt op de vloer
en trekt de ruimte leeg.
In het vacuüm van verloren zijn
wandelt het weten rond.
Elke kier of spleet wordt in een ademzucht bezocht
en ontpelt de pijn en het leed
aan een anders lot verknocht.…
Het tikje border line
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
461 ik ben
niet eens gevallen
maar gestruikeld over
de zelfgespannen draden
van mijn bestaan
ging perken te buiten
waarin normen huisden
het tikje border line
vergrootte steeds in
waarden het allerkleinst
heb de mazen
van het net bekeken
ben er in gebleven
gevangen of toch vrij
die strijd is nog niet voorbij…
EEN MEER SPREEKT
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
523 De weg naar de geliefde Leyen
betoont zich vrij zwijgend
het einde der daagse wereld
bloeiende oevers
vol rustgevende ruigte
eilandjes met komend vogelleven
bezingen de tere
maar krachtige eenheid
van gewezen veengrond
een waterrijk schenkt vredige ruimte.…
Verloren hun fysiek
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
441 zwart donkerde
het verre blauw
in ijle muziek
jouw hoogste tonen
verloren hun fysiek
in de oneindige ruimte
ioniseerden samen
in golvende banen
rond sterren en planeten
lichten af en toe op
speels als een kind
stralend in de zonnewind
nooit zal jouw geluid
verdwijnen maar in deeltjes
en golfjes overal verschijnen…
Te klein
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
887 Dat geeft u dan wat ruimte.
Die u verliest weer, op termijn.
Want de wereld is te klein meneer,
de wereld is te klein.…
- Opslagruimte -
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
705 Mooi antiek, glanst de massief houten
zwart gelakte koffer..
onbeperkt zijn houdbaarheid
efficiënt tegen de gevel van tralies geschoven
brengt samenvoegen dicht aan de fijne naden
en verruimt vooral de gelegenheid,
daar valt geen buitenmuur te betreuren
om de in de armen gesloten dagen
met nieuw verworven inzicht
tegen aan te houden,…
Komeet
snelsonnet
3.0 met 6 stemmen
725 Een sonde is op een komeet geland
om zich daar volgens plan te installeren.
Nu kunnen wetenschappers profiteren;
zij zijn natuurlijk op succes gebrand.
De lander zoekt naar het begin van leven.
Ach, kon hij maar een toekomstvisie geven!…
Duif in het nauw
gedicht
4.0 met 3 stemmen
5.116 De charme van zijn dalen stijgt
als hij gebrek aan ruimte heeft.…
Alleen in een klein huis
gedicht
3.9 met 22 stemmen
9.737 Alleen in een klein huis kan je behoorlijk denken
de muren zijn dichtbij genoeg
weren de regen met gesneden voegen
die regen moet je kunnen horen
het dak lekt op bekende plekken
daar heb je plastic neergelegd
emmers gezet, als er een raam is
zelfs een plant, alleen
in een klein huis
kan je behoorlijk denken.
---------------------
uit: …
OVER EN DOOR WOLKEN VAREN
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
546 Ook het blauw
van lucht
wil je zien
aanraken
met vingertoppen
Je wilt je
bestuurder,regisseur
een God maken
schepping
aan je voeten
Je wilt het
schreeuwen
van de daken:
ruimte,'n ruimtereis
wil ik beleven
Want soms...
is aarde
zo vol
tonnetje vol
met voeten,lange tenen.…
Gasthuis
gedicht
3.8 met 4 stemmen
2.631 Wereld, ik leef in het domein
van lichte taal in wintertijd:
de gangen leeg, de kamers ruim
en zonder grens de binnentuin.
Einder, bedaar, ik heb een huis
dat mij bevrijdt; onder dit dak
ben ik een mens die adem krijgt.
-----------------------------
uit: 'Woeste grond', 1992.…
Ruimtevrees
gedicht
4.0 met 1 stemmen
5.422 De blik verliest je met zichzelf in ruimte
waar aankomst ver en ver te zoeken is.
Niet voor de woerd die plotseling en onbedaarlijk
groen het zonlicht en je oog inzwemt.
Kijk bij je voet, maant hij, waar speenkruid
bloeit, de lucht gespiegeld blauw is in het diep.
Voel warmte op je neus, zie 't vroege blad
van vlier. Je keek te ver.…
Oneindigheid
poëzie
5.0 met 3 stemmen
1.750 Meer mijlen ver dan mens verstaat
Bewoog mijn oog dat stergelaat,
Ik was nabij haar met mijn blik
En ondervond een zoete schrik:
Geen ruimte telt!
Tezaam geschapen ster en oog,
Eén enkel leven laag en hoog,
Zijn wij geworden en voor elkaar,
Zij werd door mij, ik werd voor haar:
Waar is de grens?…
Sterrenstof
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
595 Kort gesloten,
plots afgedreven
naar verre ruimtes.
Sterren lijken anders
en eigenaardig,
voorbij de maan
zeg ik aarde
vaarwel,
zij kleurt blauw.
Mijn echos verstillen,
tot sterrenstof
vergaan.…
Zo boven, zo beneden
snelsonnet
4.1 met 8 stemmen
806 De ruimterillingen van lang geleden
zijn vijverkringen, zegt de fysica.
Zo blijkt maar weer dat de hermetica
gelijk heeft met “zo boven, zo beneden”.
Gelukkig, niet de mens maar het heelal
veroorzaakt strubbeling en strijdgeschal.…