Alle inzendingen over de gesichten van remco campert

38847 resultaten.

Sorteren op:

Studie van een leegte

gedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.922
De leegte is een gat vol licht is herinnering aan het huis vóór het brandde, vóór de sloop. De vreemdeling ziet niets: bijv. een leeg parkeerterrein. De straatbewoner ziet de leegte boordevol licht dat niet alle mystiek en droefenis verijdelt maar een beeld oproept: een huis.…

De dood van Robert Walser

gedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.526
Veertien was ik, onder de kerstboom. Hij zeven en zeventig. De kamer rook naar mandarijnen toen hij, ver weg, in de bergen, ging wandelen voor de laatste keer zonder overjas. Ik kende hem niet. Het was erg koud het sneeuwde zachtjes en de weg lag vrolijk in het verschiet. Hij stapte stram voorwaarts zijn vaag-rode stropdas om zijn hals…
Remco Ekkers27 december 2024Lees meer >

Zo, wanneer t aankomt

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 507
de tongen tongen en spreken in tongen zwijgen de spinsels diepgaand en geregeld opstaan gestaag wandelen en dan gelach en geschok en tranen en weten en schudden en dans de dansen dansen meesterlijk innig en intiem mijn band en straalt uit mijn ogen zoals mijn handen de lucht strelen stop mijn hart spreekt nu in tongen mijn hart…

miesie van hesewiek

netgedicht
3.7 met 14 stemmen aantal keer bekeken 929
me skilt ende bertrouw siet ghie mie anne dun ernst maoke oew gesichte mere oawer dun least dien skouder gedraeghe unne ganse lief is oe an te siene als geliecke verskole piene die werme skout sich slegts in wienig telle as diene oge glaense doch seltsame kere die klostertuune onrinkt oewe siele alwaere ut oe self ut is er so stille…

Watou

gedicht
3.2 met 19 stemmen aantal keer bekeken 12.000
Haast is het twaalf uur: neem onze foto, mevrouw, verlos Herman, Eddy, Remco en mijzelf van de tijd die zo dringt. We moeten weg. we moeten weg van Watou naar ons werk, onze sokkels overlatend aan doden en vogels, zoekend naar auto's, Antwerpen, woorden. --------------------------------------- uit: 'De Schipbreukeling', 1996.…
Benno Barnard3 september 2020Lees meer >

de bronsttijd is aan de vrouwtjes

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.225
merel meerkoet door hitte bevangen paren een tweede keer de hormonen werken weer ze hadden het al gehad bij vogels en burgers kiezen de vrouwtjes baltsen kaakslagen man tegen man het helpt geen zier mannetjes zat in groten getale los te vinden in het bos ------------------------------------------------ toelichting: Stadsecoloog Remco…

Haagsch Gevoel

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 667
door Simon Carmiggelt geobserveerd Wim Kan met oud jaar op tv schreef Remco Campert cursiefjes liefhebbers lazen gretig mee Met in het Zuiderpark Ado Den Haag en Parkpop Kerstbomen rausen in 't Laak nee geen stad kan hier tegenop Haagsch gevoel Haagsch gevoel begrijpt u nu wat ik hiermee bedoel?…
LadyLove28 januari 2011Lees meer >

Zolang de muze wil

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 616
Voor Remco Lakens smetteloos wit, liggen als een cocon om het fragiele lijf. Nog even en de dood breekt het leven, het hoeft van hem niet meer. Tot de muze het omhulsel scheurt - Als een vlinder dansen zinnen op papier. De oude dichter leeft! Ook ik pak potlood en papier scherp de zintuigen en rangschik de woorden.…

Laatste inzending

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 848
Je was nooit te beroerd om te reageren, maar ergens in een krant las ik dat een beroemd dichter verdwenen is en wel zodanig, dat ik voorzeker geen reactie meer hoef te verwachten op mijn laatste inzending aan jou (of mijn vraag, wat er toch met jou aan de hand was, toen aan het strand te Knokke of zo, waar Wolkers, big survivor, en Campert, taaie…

soecke nie so ferre (iegene taole)

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 955
me schilt ende betrouw siet ghie mie anne dun enst raoke oew gesichte mere oawer dun least dien skouder gedraeghe un ganse lief is oe an te siene als geliecke verskole piene die werme skout sich slegts in wienig telle as diene oge glaense doch seltsame kere gelieke die klostertuune omrinkt ut oewe siele alwaere ut oe self…

Grand poème maudit

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 351
Vertel mij o muze, waarom en waartoe weswegen werd je inzending verwijderd? door wiens ogen gelezen en door wiens brein beoordeeld gewogen als zijnde te licht voor een in ieder opzicht te pruimen gedicht Vertel mij o muze, wat was het geheim wat mocht daarvan de reden wel zijn dat jouw eigen product op dit publiek domein onzichtbaar respectloos…

Afscheid

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.875
We kunnen nog geen afscheid nemen, maar vandaag is dan toch die dag. De zon schijnt, maar inwendig huil ik zacht. Op je laatste rustplaats aangekomen kijk ik om me heen. Zijn er meer die zich zoals ik voelen, of ben ik maar alleen? Peinzend buig ik me weer tot je graf, maar alles gaat langs mee heen. Het enige wat ik nog kan denken is,…

Droomspel

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 729
In spul spilest net allinne, earmtakken wurde plante yn it plústerkleed, hollen stinne yn palmen en mei eltse set komt de reek fan in sigaret – romfels lûke galen yn it gesicht, der wurdt stoarre troch in wale. Is dit it spul, of binn’ it tinzen mei gewicht?…
Miranda Mei24 december 2013Lees meer >

zijn

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.258
een beweging gevormd door haar hand een klank gevormd door haar mond de nacht gesheiden van het zwart de stilte gehuwd met het woord wanneer haar ogen mij verblinden wanneer haar lippen mij verstommen dan zal ik de liefde beleven…

Mijn liefde

hartenkreet
2.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.059
mijn liefde een kleurschakering op haar palet van woorden waaruit haar penseel herinneringen opdiept die ze neerstrijkt op het doek van haar zelfbeeld niets weerhoudt mij te beminnen niet haar vlammende blik die mijn ziel schroeit niet haar treffende woorden die mijn hart verwonden ik een levenloos lichaam deinend op door liefde en bloed…

Schemer

hartenkreet
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.244
de avond de avond valt mijn wereld gaat op in zwart zwart het duister sluit om mijn hart zwart ik ik val de avond de avond valt schemer zwart…

Door bomen en in huis

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 820
Natuurlijk meneer Campert, het gedicht heeft geen schuld maar deze dichtersvorst blijft zich maar verkleden, dus ik bezing het bewonderenswaardige geduld van alle dames die onder hem hebben geleden.…

16 en 19

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.515
We waren 16 en 19 in de Gabriël Metsustraat, Schilderswijk, Den Haag, heilig oord. Ouders staken achterdochtig uit voelsprieten van zuivere liefde, maar in die jaren voelden wij alleen, en vrijden rijkelijk. We rookten, wierookten in dat dubbel bovenhuis, draaiden oudjes een loer, want wij waren ware liefde, konden zingen: We…

Het land van Maas en Waal

netgedicht
2.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.208
Herinner je: net in het nekje van de weg wat huizen verderop het werken van het strak rode gemaal gebouwd ten tijde van ooit de depressie, een uitzicht over magere slootjes, griendgronden en ander landelijk spul, te armelijk voor een vrolijke vakantie. Toch gingen wij steevast ieder jaar: mijn vader telkens meer gesloopt tot aan zijn dood…

Waarom verwijt ge mij

poëzie
3.7 met 18 stemmen aantal keer bekeken 2.744
Waarom verwijt ge mij de paden te verlaten die, van hun eigen blik verlicht, de mensen gaan, De zee die klotst om haar zelf- en, zonder baak of bate, weet in haar slappe kom haar eindloosheid te slaan. Ik heb geen doel, mijn God, dan van uw wil geboden. De zee slaat aan de maan de maat van alle tijd. Ik ga geen wegen dan, misschien, de weg…

lengte

hartenkreet
2.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.792
Ik ben een boomlang bloedmooi meisje dat liefheeft Mijn vriend zo klein als klein kan zijn Hij is onzegbaar mijn Ik kus hem neigend, in mijn buiging hartstocht, geilheid, liefde misschien bestaat onmeetbaarheid…

Grootvader

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.502
Zijn lichaam verdwaald: willekeurige ziekte, toevallige dood. Hem te voorschijn gehaald uit een doos vol verleden komt hij met moeite los van de foto: passepartout 1906 hand in hand wandelend met hem die mij nog jaren verborgen moest houden, arend mijn vader Om nog beter het weten te weten, close up zekerheid ga je vergroten laat je…

De ruiter

poëzie
3.4 met 25 stemmen aantal keer bekeken 3.097
Een Ruiter is een mens te paard, Omtrent drie voet hoger dan een mens op aard, En die zich somtijds vasthoudt aan de manen en somtijds aan de staart.…

vreemd gaan

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 949
Wij waren een voorbij aan het herhalen. Het was te mooi om waar te zijn. Blijft slechts herinering aan waar je woonde: achterkant, huizenrij. Ik voel mijn tranen.…

Ik schrijf je (maar hoe)

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 857
Ik schrijf aan jou maar telkens schort er iets aan wat ik zeg: Ik haper zinnen, woorden blijven steken, beelden raken weg. Ik stuur je kattebelletjes, toespraken, preken, maar nergens staat waarom ik van de liefde stapel word. Ik schrijf aan jou tot op het punt van breken. en weet: ik kom muziek tekort.…

verliefd

hartenkreet
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.685
ik sta weer eens in vuur en vlam mijn hart klopt als een wekker het hek is weer eens van de dam hoe ouder toch hoe gekker maar heus geloof me asjeblieft 't is weer gebeurd, ik ben verliefd 't was zo ineens toen ik haar zag dat mijn hart zo snel ging slaan dat zoiets…

Oude handen

gedicht
3.7 met 68 stemmen aantal keer bekeken 21.884
Als ik oud ben wil ik oude handen die, als op de reliëfkaart van een basisschool hun gebergte, hun rivieren durven tonen. - Verre landen waar ik in kan wonen. Ervaren aderen, vingers met verhalen. Handen die ergens waren; op schouders, om een hart, in andere handen. Aan relings, zwaaiend, aaiend langs de wanden van een huis ver van hun…

De rozen domen en dauwen

poëzie
4.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 4.104
De rozen domen en dauwen ten avond, vredig-vroom; er waart een paarser schaâuwe om de kastanje-boom. De vijver blankt in dampen; de troostlijke nacht begint. - Ontsteek, ontsteek de lampe: mijn angst ontwaakt, o kind.…

Dichterbij

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 830
De dichter, kwam allengs dichterbij en het gezelschap van poëten deed aarzelend een stap opzij. Nu zijn er dus nog meer proleten want er is weer een dichter bij.…

Wie schrijft die blijft

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 782
‘Wie schrijft die blijft’ is een devies dat goed beklijft en daarom heb ik om magere Hein een stapje vóór te zijn mijn zieke zwager die anders niet meer lang zou leven op zijn sterfbed nog waarlijk net op tijd een pen cadeau gegeven.…