38847 resultaten.
Studie van een leegte
gedicht
3.0 met 2 stemmen
1.922 De leegte is een gat vol licht
is herinnering aan het huis
vóór het brandde, vóór de sloop.
De vreemdeling ziet niets:
bijv. een leeg parkeerterrein.
De straatbewoner ziet de leegte
boordevol licht dat niet alle mystiek
en droefenis verijdelt maar
een beeld oproept: een huis.…
De dood van Robert Walser
gedicht
4.5 met 2 stemmen
2.526 Veertien was ik, onder de kerstboom.
Hij zeven en zeventig.
De kamer rook naar mandarijnen
toen hij, ver weg, in de bergen, ging wandelen
voor de laatste keer zonder overjas.
Ik kende hem niet.
Het was erg koud
het sneeuwde zachtjes
en de weg lag vrolijk in het verschiet.
Hij stapte stram voorwaarts
zijn vaag-rode stropdas om zijn hals…
Zo, wanneer t aankomt
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
507 de tongen tongen en spreken
in tongen zwijgen de spinsels
diepgaand en geregeld opstaan
gestaag wandelen en dan
gelach en geschok en tranen
en weten en schudden en
dans
de dansen dansen meesterlijk
innig en intiem mijn band en straalt
uit mijn ogen
zoals mijn handen de lucht strelen
stop
mijn hart spreekt nu in tongen mijn hart…
miesie van hesewiek
netgedicht
3.7 met 14 stemmen
929 me skilt ende bertrouw
siet ghie mie anne
dun ernst maoke oew
gesichte mere oawer
dun least dien skouder
gedraeghe unne ganse lief
is oe an te siene
als geliecke verskole piene
die werme skout sich
slegts in wienig telle
as diene oge glaense
doch seltsame kere
die klostertuune
onrinkt oewe siele
alwaere ut oe self
ut is er so stille…
Watou
gedicht
3.2 met 19 stemmen
12.000 Haast
is het twaalf uur: neem onze foto, mevrouw,
verlos Herman, Eddy, Remco en mijzelf
van de tijd die zo dringt. We moeten weg.
we moeten weg van Watou naar ons werk,
onze sokkels overlatend aan doden en vogels,
zoekend naar auto's, Antwerpen, woorden.
---------------------------------------
uit: 'De Schipbreukeling', 1996.…
de bronsttijd is aan de vrouwtjes
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.225 merel meerkoet
door hitte bevangen
paren een tweede keer
de hormonen werken weer
ze hadden het al gehad
bij vogels en burgers
kiezen de vrouwtjes
baltsen kaakslagen
man tegen man
het helpt geen zier
mannetjes zat
in groten getale los
te vinden in het bos
------------------------------------------------
toelichting:
Stadsecoloog Remco…
Haagsch Gevoel
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
667 door Simon Carmiggelt geobserveerd
Wim Kan met oud jaar op tv
schreef Remco Campert cursiefjes
liefhebbers lazen gretig mee
Met in het Zuiderpark
Ado Den Haag en Parkpop
Kerstbomen rausen in 't Laak
nee geen stad kan hier tegenop
Haagsch gevoel Haagsch gevoel
begrijpt u nu wat ik hiermee bedoel?…
Zolang de muze wil
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
616 Voor Remco
Lakens smetteloos wit,
liggen als een cocon om het fragiele lijf.
Nog even en de dood breekt het leven,
het hoeft van hem niet meer.
Tot de muze het omhulsel scheurt -
Als een vlinder dansen zinnen op papier.
De oude dichter leeft!
Ook ik pak potlood en papier
scherp de zintuigen en rangschik de woorden.…
Laatste inzending
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
848 Je was nooit te
beroerd om te reageren, maar ergens in een krant las
ik dat een beroemd dichter verdwenen is en wel zodanig,
dat ik voorzeker geen reactie meer hoef te verwachten
op mijn laatste inzending aan jou (of mijn vraag, wat
er toch met jou aan de hand was, toen aan het strand te
Knokke of zo, waar Wolkers, big survivor, en Campert,
taaie…
soecke nie so ferre (iegene taole)
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
955 me schilt ende betrouw
siet ghie mie anne
dun enst raoke oew
gesichte mere oawer
dun least dien skouder
gedraeghe un ganse lief
is oe an te siene
als geliecke verskole piene
die werme skout sich
slegts in wienig telle
as diene oge glaense
doch seltsame kere
gelieke die klostertuune
omrinkt ut oewe siele
alwaere ut oe self…
Grand poème maudit
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
351 Vertel mij o muze, waarom en waartoe
weswegen werd je inzending verwijderd?
door wiens ogen gelezen en door wiens brein
beoordeeld gewogen als zijnde te licht
voor een in ieder opzicht te pruimen gedicht
Vertel mij o muze, wat was het geheim
wat mocht daarvan de reden wel zijn
dat jouw eigen product op dit publiek domein
onzichtbaar respectloos…
Afscheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.875 We kunnen nog geen afscheid nemen,
maar vandaag is dan toch die dag.
De zon schijnt,
maar inwendig huil ik zacht.
Op je laatste rustplaats aangekomen
kijk ik om me heen.
Zijn er meer die zich zoals ik voelen,
of ben ik maar alleen?
Peinzend buig ik me weer tot je graf,
maar alles gaat langs mee heen.
Het enige wat ik nog kan denken is,…
Droomspel
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
729 In spul spilest net allinne, earmtakken wurde plante
yn it plústerkleed, hollen stinne yn palmen en
mei eltse set komt de reek fan in sigaret –
romfels lûke galen yn it gesicht, der wurdt stoarre
troch in wale. Is dit it spul, of binn’ it tinzen mei gewicht?…
zijn
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.258 een beweging gevormd door haar hand
een klank gevormd door haar mond
de nacht gesheiden van het zwart
de stilte gehuwd met het woord
wanneer haar ogen mij verblinden
wanneer haar lippen mij verstommen
dan zal ik de liefde beleven…
Mijn liefde
hartenkreet
2.2 met 6 stemmen
2.059 mijn liefde
een kleurschakering op haar palet van woorden
waaruit haar penseel herinneringen opdiept
die ze neerstrijkt op het doek van haar zelfbeeld
niets weerhoudt mij te beminnen
niet haar vlammende blik die mijn ziel schroeit
niet haar treffende woorden die mijn hart verwonden
ik
een levenloos lichaam deinend op door liefde en bloed…
Schemer
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.244 de avond
de avond valt
mijn wereld gaat op in zwart
zwart
het duister sluit om mijn hart
zwart
ik
ik val
de avond
de avond valt
schemer
zwart…
Door bomen en in huis
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
820 Natuurlijk meneer Campert, het gedicht heeft geen schuld
maar deze dichtersvorst blijft zich maar verkleden,
dus ik bezing het bewonderenswaardige geduld
van alle dames die onder hem hebben geleden.…
16 en 19
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.515 We waren 16 en 19 in
de Gabriël Metsustraat,
Schilderswijk, Den Haag,
heilig oord.
Ouders staken
achterdochtig
uit voelsprieten
van zuivere liefde,
maar in die jaren
voelden wij alleen,
en vrijden rijkelijk.
We rookten, wierookten
in dat dubbel bovenhuis,
draaiden oudjes een loer,
want wij waren ware
liefde, konden zingen:
We…
Het land van Maas en Waal
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
1.208 Herinner je:
net in het nekje van de weg
wat huizen verderop het
werken van het strak rode
gemaal gebouwd ten tijde
van ooit de depressie,
een uitzicht over magere
slootjes, griendgronden
en ander landelijk spul, te armelijk
voor een vrolijke vakantie.
Toch gingen wij steevast ieder
jaar: mijn vader telkens
meer gesloopt tot aan zijn dood…
Waarom verwijt ge mij
poëzie
3.7 met 18 stemmen
2.744 Waarom verwijt ge mij de paden te verlaten
die, van hun eigen blik verlicht, de mensen gaan,
De zee die klotst om haar zelf- en, zonder baak of bate,
weet in haar slappe kom haar eindloosheid te slaan.
Ik heb geen doel, mijn God, dan van uw wil geboden.
De zee slaat aan de maan de maat van alle tijd.
Ik ga geen wegen dan, misschien, de weg…
lengte
hartenkreet
2.4 met 12 stemmen
1.792 Ik ben een boomlang
bloedmooi meisje
dat liefheeft
Mijn vriend
zo klein als klein
kan zijn
Hij is onzegbaar mijn
Ik kus hem neigend,
in mijn buiging
hartstocht, geilheid, liefde
misschien bestaat
onmeetbaarheid…
Grootvader
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
2.502 Zijn lichaam verdwaald:
willekeurige ziekte,
toevallige dood.
Hem te voorschijn gehaald
uit een doos vol verleden
komt hij met moeite los
van de foto: passepartout
1906 hand in hand
wandelend met hem die mij
nog jaren verborgen moest
houden, arend mijn vader
Om nog beter het weten te weten,
close up zekerheid ga je vergroten
laat je…
De ruiter
poëzie
3.4 met 25 stemmen
3.097 Een Ruiter is een mens te paard,
Omtrent drie voet hoger dan een mens op aard,
En die zich somtijds vasthoudt aan de manen en somtijds aan de staart.…
vreemd gaan
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
949 Wij waren een voorbij
aan het herhalen.
Het was te mooi
om waar te zijn.
Blijft slechts herinering
aan waar je woonde:
achterkant, huizenrij.
Ik voel mijn tranen.…
Ik schrijf je (maar hoe)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
857 Ik schrijf aan jou maar telkens schort
er iets aan wat ik zeg: Ik haper
zinnen, woorden blijven
steken, beelden raken weg.
Ik stuur je kattebelletjes,
toespraken, preken,
maar nergens staat
waarom ik van de liefde stapel word.
Ik schrijf aan jou
tot op het punt van breken.
en weet: ik kom muziek tekort.…
verliefd
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.685 ik sta weer eens in vuur en vlam
mijn hart klopt als een wekker
het hek is weer eens van de dam
hoe ouder toch hoe gekker
maar heus geloof me asjeblieft
't is weer gebeurd, ik ben verliefd
't was zo ineens toen ik haar zag
dat mijn hart zo snel ging slaan
dat zoiets…
Oude handen
gedicht
3.7 met 68 stemmen
21.884 Als ik oud ben wil ik oude handen
die, als op de reliëfkaart
van een basisschool
hun gebergte, hun rivieren
durven tonen. - Verre landen
waar ik in kan wonen.
Ervaren aderen,
vingers met verhalen.
Handen
die ergens waren;
op schouders, om een hart,
in andere handen.
Aan relings, zwaaiend,
aaiend langs de wanden
van een huis ver van hun…
De rozen domen en dauwen
poëzie
4.0 met 23 stemmen
4.104 De rozen domen en dauwen
ten avond, vredig-vroom;
er waart een paarser schaâuwe
om de kastanje-boom.
De vijver blankt in dampen;
de troostlijke nacht begint.
- Ontsteek, ontsteek de lampe:
mijn angst ontwaakt, o kind.…
Dichterbij
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
830 De dichter, kwam allengs dichterbij
en het gezelschap van poëten
deed aarzelend een stap opzij.
Nu zijn er dus nog meer proleten
want er is weer een dichter bij.…
Wie schrijft die blijft
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
782 ‘Wie schrijft die blijft’
is een devies
dat goed beklijft
en daarom heb ik
om magere Hein
een stapje vóór te zijn
mijn zieke zwager
die anders niet meer lang zou leven
op zijn sterfbed
nog waarlijk net op tijd
een pen cadeau gegeven.…