281 resultaten.
het onderdekse broeit
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
802 emoties trekken
spanning aan
het onderdekse broeit
een felle flits nog
traag de donderslag
bij heldere hemel
muiterij breekt los
matrozen pakken macht
gezag verdwijnt
met stuur en kapitein
de scheepsrol is nu omgekeerd
zeilen bollen vaart zet aan
de nieuwe richting
zal het scheepje
voor de wind doen gaan…
Bij ons
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
484 kleur van de muur is meer van belang
dronken wielen draaien hun eigen wals
maar zij sloft volgens haar vaste patroon
wanneer ze hém begroet als verloren zoon
klinkt er plotseling een lach, ongekend vals
abrupt begint zij te zingen over de jordaan
de grachten, draaiorgels en bloemenkramen
over haar wang schuifelt zachtjes een traan
een flits…
het licht in het boothuis brandt
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
639 het licht in het boothuis brandt
de geur van zilt en olie hangt rond
ik zweef naar de sterren en het strand
hier was het dat ik de gedachte vond
die me nooit meer brengt
waar ik was beland
de treeplank die jouw spoor nog draagt
kraakt op de steiger
een flits en het licht waakt
ik geef niet toe, nee ik weiger
te denken dat jouw lach
hier…
VideoNagedachten
hartenkreet
4.0 met 13 stemmen
684 Ook stemmen uit het verleden, gelach
daar... een flits van liefde en vreugd
Oud van dag maar niet van geest
nog een die naar de camera zwaait
gekke bekken trekkend, lachend
geluidloos.. nu, zoveel zeggend en
toch ook weer niet, ze waren er even.…
Afscheid van mijn vader
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.341 Er is alleen het hier en nu: een flauwe flits
die dooft nog eer het helder wordt.
Waar is die trotse man in jou gebleven
die zijn wandelstok
zwierig en ritmisch
liet meetikken
op de cadans van zijn voetstappen?
De herinnering, zo dierbaar,
in mij zo diep gegrift in hoofd en hart.…
Negentien ben ik
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
483 nieuw is
Waar vertrouwdheid
Nog groeien moet -
Vlak voor het grote viaduct
Dat verbinding vormt tussen
Grootstedelijke waanzin
En het kalme platteland
Staat daar dat bronzen beeld
Van een verwrongen auto -
Wielen in de lucht,
Het dak op de grond,
Bouten en moeren zweven
Onbestemd rond en weten
Niet wat ze moeten -
In een flits…
RUILBEURS
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
659 Op het drukke marktplein klinkt nog altijd
het gerinkel en geritsel van geld
naast de kleine flits, die bliksemsnel vermeldt:
"Het vereiste bedrag ben je al kwijt."
Een vraag, wezenlijk allang uit de tijd,
luidt soms bij wie zeer op zijn beurs is gesteld:
"Niet te hoog? Mag de prijs iets lager versteld?…
het is voorbij
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.226 Ik zit in een donkere put
waar ik steeds verder in val
Terwijl ik mij ergens aan vast
probeer te grijpen
vraag ik mij af
of ik het ooit overleven zal
De wanden zijn glibberig en glad
Het leven schiet als een flits
aan mij voorbij
En ik denk bij mezelf
ik ben het zat.…
nieuwe energie
netgedicht
4.6 met 20 stemmen
1.642 staat, behalve
ademhalen, liggen, zitten
het geheim schuilt in deze twee
suikerklontjes, die rectaal
en oraal ingebracht
op zoek gaan naar elkaar
daarbij een beetje pijn
dat zich beperkt tot uw haar
wanneer deze twee botsen
ontstaat er zogenaamde
zoete kracht vergelijkbaar
met de energie die vrijkomt
bij het splitsen van atomen
de flits…
Omhoog zien naar de zon de waterrozen
poëzie
3.6 met 11 stemmen
872 Naar Brahman's zonlicht bloeien mijn gedachten;
Schem'ringen, koel, van zielegronden brachten
Rust aan mijn smart om wensen, lang gebroken:
Vlaag van herinn'ring woelt uit grauw vergeten
'T verleden op bij flits van plots'ling weten -
'T herrijst, 't herrijst; mijn dode wensen spoken.…
Puur eigen belang
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
508 in een flits
wist ik dat ik
onontkoombaar
voorover zou gaan
had al gauw een
blauwdruk van
handen polsen
en elle bogen paraat
kende de breuken
dwars en overlangs
wist van het bloeden
heel veel en vooral
eindeloos lang toch
had ik alles geoefend
en soepel gemaakt
de realiteit geforceerd
een dikke mat geprobeerd
en zo wist ik precies…
De eerste trein
netgedicht
5.0 met 20 stemmen
426 zijn ogen
waren dood
al overleden
toen hij besloot
de eerste trein
te nemen
die denderde zo
lekker door
vol massa voor
de grote flits
in je gezicht
in nog donker
ochtendlicht
kon ik hem niet
zo laten gaan
riep hee zonder
naam en pakte
de mouw van
zijn spijkerjack
voelde weerstand
in beweging door
moeten gaan
nog had hij mij…
bloeiende liefde
hartenkreet
3.4 met 19 stemmen
1.709 Je lieve woorden raken mijn lippen keer op keer
Mijn lippen tintelen en willen meer
Opeens kom je dichterbij en in een flits voel ik me vrij
Je mond tegen de mijne en je tong doet het fijne
Draaiend heen en weer smaakt het naar meer
Oneindig blijft ons speeksel samen vloeien
Innerlijk voelen we diepe liefde bloeien
Blaadjes die zweven op…
Paardenkastanjes
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.035 Daaraan dacht ik in een flits
toen ik beroepshalve
naar een snaak ging
die zich op de speelplaats
onledig hield met kastanjes.
Nog voor ik iets gezegd had
zag ik in zijn ogen
het woord STOMMELING
van veertig jaar geleden.
Dus beet ik op mijn tong
en zei maar niets.…
Dromen en wensen
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
2.671 Ineens schrik ik op,
van een flits opzij, zie je dat,
rechts voor?
Ik droom eventjes niet,
want wat we beiden zien is een
echte heuse vallende ster,
waarop jij zegt snel,
je mag een wens doen.
Ik doe een wens, vertel hem niet,
want dan komt ie niet uit, zeggen ze.…
Venus en Sedna
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
1.145 Ver achter het grijsgrauwe regengordijn
zie ik in een flits mijn toekomstig verleden
beelden surfen kopschuimend naar het heden
waar wolken golven raken bij de waterlijn
herinneringen stromen langs vreugde en pijn
over gelopen paden, ooit betreden
werden hoge golven nooit vermeden
prachtige foto’s op papier beelden mijn zijn
lachende ogen…
pyrofiel
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.194 in het hart van het vuur
waar de hitte overheerst
tot felle hoopjes intens wit
in gebalde knopen pure energie
strekt de kosmos zich eindeloos uit
vervoegen hel en hemel zich in
samenspel tot aardse taferelen
voeden hongerige vlammen
flitse fantasma's vol prisma's
die stralen werpen in het rond
en winden stevig stromen laten
wervelen door…
God gunde me...
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.310 God gunde me nog één flits van je gezicht
dat op en neer bewoog op de klanken van een B-band
woede en verbijstering om je daar opeens
terwijl ik mijn fiets daar toevallig plaatste
wat ik nooit
en tussen die schijnmassa
terwijl ik niet zeker was of je mij zag
of al had gezien
die hoed had me kunnen verraden
maar je keek wellicht niet om je…
De dingen
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
401 Je kan die flits niet uitstaan!
Verklaar onze driekleur.
Toch wel een vriendelijk landje.
Beleef een kermisattractie.
Lawaaieriger kan het niet.
Merk een onbestemd voorwerp op.
Ergens moet een herinnering liggen...
Je zult het maar bezitten:
een Zaïrees kleed
terwijl je in het Westen woont.…
FENIKS
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.771 achterblijvend
vooruitlopend geloof in de vogel feniks
op het Sint Pieterplein dacht ik even
je gezicht te zien in het voorbijgaan
toen de TV de terugkeer van de Paus
uitzond de wachtende massa zegenend
jij tussen velen een dag later in Glasgow
te midden van treintoeristen in de Zoo
verstild blijmoedige blik in de glansogen
in een flits…
Ontmoeting met Anne
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.476 De wind wiegt zacht de takken
En ze verschuift nu wat,
Laat traag haar handen zakken
In een flits lees ik haar naam
Voor ze van de bank afwipt
Om weer naar huis te gaan.…
Ik banjer door het leven
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
954 Dit alles in één flits gezien,
pakt de tijd mij nostalgisch in
Met sporen van geleefd,
beleefd geluk,
banjer ik verder door het leven,
samen met jou!…
de andere slaap
gedicht
3.1 met 17 stemmen
6.376 Grijs licht, late zwanen in strakke vlucht
langs ijle belijning van wijkende bergen
op het hemelse paard uit fergana gekomen
en nu aan de rand van verstijfde moerassen
zuidelijk de weg die zich splitst op het herfstig plateau:
denkbeeld van damp om bereden nomaden,
flits van een trein roodbestoft uit de bergflanken brekend -…
nieuw hartje
hartenkreet
2.3 met 9 stemmen
1.155 verwilderd leek het nu
mijn gedachten vochten in een mist
hoe koortsachtig ik ook
naar de waarheid zocht
ik kon.... of wilde niet begrijpen
achteloos streelde mijn hand 't hartje
een vervlogen herinnering
op mijn netvlies gebrand,
een langzaam groeiende leegte
het leek een eeuwigheid geleden
toch fladderen de vlinders nu nog rond
in een flits…
de poëzie die ik met deze woorden bedoel, is gewoon verworden tot wat ik voel
hartenkreet
4.8 met 13 stemmen
685 ik ben nu even niets
helemaal niets
een flits toen ik mijn hoofd keerde
ik keek om, maar het was verdwenen
ja, het kind in mij is weg
als het in die droom verscheen
zat ook de hemel vol met blauwe plekken
en ik?
ik ben nu even niets
helemaal niets…
Pius Ziekenhuis
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
701 Na de klap schrikken we op
Van zijn ononderbroken gebrul
En moeder die in een flits toeschiet
Met een kussen om haar kind te ondersteunen
In de kreukels op het asfalt
Ligt hij met geknakt been
Kreunend voor de bumper
Door een oplopende meute bekeken
Wij gestald bij vrouw Kooi
Als de sireneschallende ambulance
Ons broertje per brancard…
Nummer Veertien
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
480 NUMMER VEERTIEN
Dynamo van een doelpuntenmachine
Geen dribbel zonder bliksemdemarrage
Een flits van een passerende mirage
Da capo "nummer veertien"
tot al fine
Het brein dat elke aanval uit kon denken
Sprak in orakeltaal verborgen wenken…
Wanneer het onweert
hartenkreet
2.8 met 20 stemmen
515 De eerste flits trekt
lijnen door het lood van de lucht,
te snel om te vangen met mijn blik. In elke
vezel wacht een breuk, een korte schok die alles openklapt.
En dan de regen - koel
en vastberaden, die stof en twijfel
van de dag wegveegt. Ik adem uit, terwijl het
asfalt geurt, en voel hoe iets van binnen blijft naschokken.…
De trein loopt prachtig binnen
gedicht
3.6 met 41 stemmen
14.810 Scheert een flits van een signaal dat er iets is,
langzaam voortduurt, en alles nog te gaan.
-------------------------------------------------------------------
Uit: 'De trein loopt prachtig binnen', 2003
van Frans Budé…
Jeugddromen
netgedicht
4.1 met 28 stemmen
3.547 als de morgen ontwaakt
nadat mijn ogen rust vonden
in de eeuwige nacht
die, indien ongestoord,
een flits is van twee tellen
of een fractie tussen een trage
inslaapouverture en
een vermoeiende finale
welke laatste op weerstand lijkt
om resterende hoop bij elkaar te rapen
die door dromen is platgewalst
en pas na het ochtendgebed
van…