490 resultaten.
tot ontploffing gepest
netgedicht
3.8 met 36 stemmen
3.274 schelden
en soms zelfs de platte speelbal
van hun tot vuist gekropte gal
één die ze in nalachen nog wegkwelden
onder het vriezen van hun blikken
leken zijn ledematen als versteven
en was de korte glimlach verdreven
in een bad van wat angsten prikken
zijn hart dat overtrokken is met een lijmlijn
en als een glazen bol het bloed uitstoot
kraakt…
Stemmings buien
netgedicht
2.4 met 14 stemmen
1.229 ze komen weer jagen
in loodzwaar grauw
mijn lauwe dagen
in giftig blauw
dan voel ik genoegen
in wervelende huivering
en hoor ik lucht zwoegen
tot die laatste zindering
als een malse regenhoos
draalt en strepen maakt
zot gedraaid de windroos
mijn glazen daken kraakt
en het roestrode gruis
mijn uitzicht bevuilt
het kleffe bloemenpluis…
Allerzieligst
netgedicht
2.7 met 18 stemmen
3.672 (voor Hallo Wien)
hoe, hoe
hard roept de uil
deze nacht
hij klaagt
de stenen uit de grond
die statig dansen in de valavond
hun scherpe schaduw kruipt verdacht
de kraters van de maan verlaten
één voor één de donkere dagen
ze klauwen grauwe wolkenlagen
en hebben mij de vrees gelaten
een oude eik,
in de leegte geboren
kraakt mijn…
Satan schatert
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
686 mond
nee, ik laat niet af
te duur voor de gelovige
maar breng tweespalt mee
en af en toe verzoening
in het trouwste hart
ik min de mindere
verminder de meerdere
naargelang het verlangen
naar vervulling van de leegte
die elkeen zo graag ontkent
de hoornen stigmata
zijn slechts decoratie
het is mijn glimlach
die jou steeds weer kraakt…
klein drama
netgedicht
1.9 met 9 stemmen
1.225 kleine stapjes op het tapijt
zo stil dat niemand kijkt
de kleine val niet ziet
van een mens in opbouw
te wankel voor verticaal
het groot geluid, daar
waar de zachte schedel kraakt
tegen het houten geweld van
de schuldige eiken kast
zonder waarde, zeker na vandaag
klaar voor de brandstapel
en dan opnieuw de stilte
geen wijzende vingers…
Tegen het krakende hek
gedicht
3.6 met 27 stemmen
15.943 Zo lagen we tegen
de aarde en tegen elkaar, terwijl het hek
kraakte tegen de opdringende paarden.
---------------------------------------------------------
uit: 'Wie wat vindt heeft slecht gezocht', z.j.…
Licht
gedicht
3.1 met 30 stemmen
22.929 We wilden licht meer licht
we kapten de boom die in zijn eigen reiken
ons verlangen in de weg stond
de boom kreunde kermde kraakte
zijn laatste vezel scheurde
en met een razend suizen van zijn blaadjes
sleurde hij zijn leven neer
de wind die hem bespeelde
week geschrokken uit
eindelijk hadden we licht in de kamer
in dat licht keken we elkaar…
Je pluisde nog even
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
469 ik zag het grijs
van de zee
boven land
vlokkig ontladen
in dwarrelend wit
dat stilte
danste op een
onzichtbare wind
ik zwaaide
en ving jou
op de mouw
van mijn jas
je pluisde nog even
toen je huisde
in de holte
van mijn hand
schitterde kristal
tot je structuren
kraakten en een
voor een braken
jij als druppel
de koude grond…
Wereldburgeres inn lijn 9
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
783 sneeuwwit de straten
nog maagdelijk blank
de vrouw liep voorzichtig
onder haar voeten kraakte het
stap bij stap
de tram voller
dan anders
mensen spraken met ogen
en duwende armen
een man uit Amsterdam
zette zich neer naast haar
er was “die babbel”
die je alleen met een echte
“Amsterdammer”
kunt hebben
vond zij, hij hield het op
een…
Dure schijnintimiteit
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
491 waar kommer en kwel
de wereld regeren
gespuis de huizen kraakt
glinstert aangeboden liefde
onverhuld en smoezelig
omdat de kleur opraakt
dure schijnintimiteit
die door goedkope woorden
geen diepte krijgt
maar platvloers opgaat
in te snel bereikte climaxen
van patsers in vergetelheid
kijk maar niet om
de zelfkant heeft geen gezicht…
afescheid van een school
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.455 Ik loop nog snel door een lokaal
Hoor wat geluiden uit een klas
Adem de sfeer in van de zaal;
Een fotootje van wat het was
Een deur die kraakt, een raam wat tochtig
De oude dame mag spoedig gaan rusten
En met het hart wat zwaar, de ogen vochtig
Zwaai ik naar haar en fluister: ”welt’rusten…”
Met zware zucht en hangende schouders
(’t is bijna…
Eerste dag van de herfst
gedicht
3.5 met 2 stemmen
36.326 '
iedereen probeerde het te raden,
gedachten kraakten,
harten bonsden,
nú gebeurt er dus iets...iets heel bijzonders...…
Bloot zonder vleugels
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
802 barsten bederven
mijn zicht door het glas
breken die tunnel
vernietig de pas die
me scheidt van het leven
ik ben het spiegelen zat
vloekt naar het beeld
dat spontaan
de weerkaatsing kraakt
en mij in schaduw verlaat
weg alle spinsels en draden
die mij steeds weer verraden
stop de verzinsels
kom dichterbij ik warm me
voor het eerst…
Schoolgevoelens
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
642 Mijn brein leest boeken
Mijn lichaam eet koeken
Twee gescheiden werelden
Komen zich niet bij elkaar melden
Deze Windows kraakt mijn hersenpan
Literatuur is iets wat ik niet aan kan
Deze lerares is des duivels over mij
Met mijn cijfer zijn wij beiden niet blij
Engels is een geweldige taal
Maar literatuur is echt een kwaal
Deze toets kan…
Plaknacht.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
318 En ergens zacht
kraakte het hout, alsof het wist
van een grens waarvan ik altijd dacht
dat zij bestond - maar nu vermist.
Mijn hand was niet de hand van gister,
mijn adem rook naar verre mist,
mijn huid herkende haar eigen naam niet meer.
En alles wat ik dacht te weten
lag op de vloer: verwrongen, ongewist.…
Hoog in het octaaf
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
500 het octaaf
zo klinken weer
de eerste geluiden
van winter
al even geleden dat
wij hebben gebeden
om op de schaats te gaan
de streken te horen
in het passeren van riet
de mooiste krullen te scoren
in het ijl van
heldere lucht kleurt en
klinkt alles scherper in vlucht
tot de vorst strenger wordt en
het ook in fundamenten kraakt…
rust
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
1.098 laat voor wat ze zijn
voel de kracht groeien vanuit je hart
het kost bloed, zweet en tranen om te kloppen
een schittering van zonlicht treft jou
de voorgrond ligt voor je open
maak je passen rap voor de schaduw komt
en je wachten moet op nieuwe kansen
normaal een kus, dan weet je dat ik om je geef
nu die angstaanjagende stilte wat zo kraakt…
het tuinhek -of- welkom thuis lieveling
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.119 spring over het tuinhek
mijn teerbeminde
ik zie je zo graag zweven
door de lucht
je lange blonde haren
even in de wolken
even je glimlach
in vogelvlucht
je weet dat het
stil en stiller werd
het huis zuchtte, en kraakte
alleen om jou
en hoe koud de nachten zijn
in een kil eenzaam bed
ik lag als een lor
dronken op de bank
het verschil…
liefste
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
1.260 jou en mij
lente komt, zomer, herfst
winter opnieuw ons lijntje
in de tijd, aan anderen
gaan we voorbij
je boekt mij in je houding
je staaft me in je slaap
in de dromen
breekt het dorre hout
geeft voedsel aan het vuur
brandend in het groeien
naar elkaar en vandaar
dat ik liefheb in het gebaar
dat vervuld van bijna
volmaakt kraakt…
(T)huis
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
1.253 In het huis
Was de kamer
Waar het wollige tapijt stemmen absorbeerde
Het prikte aan mijn voeten
Ik moest op blote voeten
Zo voelde ik dat ik leefde
In het huis
Was de kamer
Waar het bed kraakte als je ernaar keek
De dekens een huis
Een huis in een huis
Mijn geheime hutje
Buiten het huis
Was de straat
Waar stenen mij in verzoeking…
Terugkeer
gedicht
3.2 met 6 stemmen
5.344 Ik doe nog altijd, te laat van school,
de stap naar de keukendeur
en licht de klink op, bang
dat de deur weer te hard kraakt.
Alles is mogelijk: mijn vader zwijgt
of leest mij met strenge ogen de les;
mijn moeder glimlacht of kijkt
met een stil gezicht op haar bord.…
klaproos
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.417 door kerven in de zaaddoos
welt het melksap dat bewelmt
een scharlaken kelk
getuigt nog van oud bloed
tronend op de harige stengel
die onze enkels kietelt
de meeldraad waakt
draagt een paarse helm
aan de voet van het kroonblad
een smetvlek, gestolde inkt
door gekartelde lippen omkranst
ik strooi zijn zaad op brood
het kraakt…
In eigen herinnering
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
433 voeten bogen het gras
kleine takken kraakten
het was mijn eerste pad
ik ben terug gegaan
na enkele dagen
het spoor is blijven staan
verbond na betreden
twee plaatsen in mijn leven
ieder met een eigen gezicht
de horizon aan het
einde van mijn blik verdween
terwijl er een nieuwe verscheen
mijn pad was
het ontdekken van hoe
ooit…
Toen de dijken braken 3
gedicht
3.5 met 33 stemmen
12.537 Hij hoorde de kelder vollopen, de deuren kraakten
het monster steeg hoger en hoger, kwam de trap op.
Hij was bang. Zijn vader mat hoe hoog het kwam.
---------------------------------------
uit: 'Gemengde berichten', 2006.…
VERLOREN
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
1.940 Je moet jezelf horen praten,
anders besta je niet,
je eigen stem laten horen,
zo voel je de leegte niet,
niemand raakt je, niemand kraakt je,
zelfs niet op je oude dag,
je zet de leugens,
het bedrog voort,
zet een masker op voor iedereen,
alles voor dat greintje aandacht,
waar je op teert en van leeft,
en je weet niet,
dat diegene die…
De jongen wachtte op de dingen die komen zouden.
gedicht
3.2 met 68 stemmen
12.217 Hij hoorde de kelder vollopen, de deuren kraakten
het monster steeg hoger en hoger, kwam de trap op.
Hij was bang. Zijn vader mat hoe hoog het kwam.
-------------------------------------
uit: 'Toen de dijken braken', 2006…
ik wil je aaien
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
682 heb je moed nodig, vraag ik me af
om ademhalend in een witte wereld
te staan
jezelf in de berm neer te leggen
terwijl elke gedachte waarvan de draad
verloren is, kraakt
alsof diepte verschuift
en ik klank en licht ontverf, onherstelbaar
met stijve tong
een roodborstje dringt
in mijn hoofd, schrikt
zoals ik
hij is mijn angst voor…
Gestript
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
488 Opnieuw
dwarrelt de sneeuw
veroorzaakt soms letsel
De koning te rijk
zich zeer gelukkig voelend
als 't ijs aangenaam kraakt
Honden aan de
imponerende voet
blaffen slechts, zonder
hun tanden te ontbloten
Bijtende kou echter
weerhoudt allen
de liefde te ontzien
van komende kerst…
buurman
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
437 een voordeur verder
worstelt buurman in zijn hoofd
zijn stem schuurt en kraakt
het is gek zegt hij
gisteren had ik dit niet
plots is er iets mis
het gebit klappert
ik blijf hier altijd wonen
de bril zoekt houvast
het hoofd gevangen
in een kooi gevuld met mist
waar is Bart mijn broer?…
1,5m lucht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
398 Soms kijk jij op, luisterend
of er iemand is, dan val ik
niet in jouw armen, zo intiem
zijn wij niet met elkaar
hoeveel ik ook van jou hou
Ik kom zo dichtbij als mogelijk is
ik wit mijn schaduwen, was me
in de geuren van jouw huis
en sluip rond als een spook
zonder laken
Soms kraakt er iets
dan kijk jij even op
zonder te zien waar ik…