306 resultaten.
Dichterlijkheid
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
505 Onzichtbaar zijn in
de berg van middelmatigheid
En toch die bijna sacrosancte
drang dichter te zijn
De onbenoembare dingen
willen vangen in een dodelijke strik
Zwarte merktekens
krassen op muren van beton
Een Medka getekend
tussen de werelden
De liefde blijven oefenen
met potlood en een beetje gum
Droeve woorden dopen
in…
OCHTENDSFEER
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
932 het maïsveld waarin de planten
hoorbaar groeien verbergt steeds
meer zijn geheimen als ik nader
voegen zonnebadende hazen zich
daarbij een enkele kievit alarmeert
twee keer voor hij door soortgenoten
tot zwijgen wordt gemaand kraaien
vergeten zelfs gebruikelijk te krassen
het vroege ochtendland verwacht
een warme zomerdag de reigers
vluchten…
Zoethout
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
521 getemd,
ben ik gelaten, maar vooral alleen,
misschien wil ik het zo laten,
mijn kijk geremd, door met waas
beslagen ramen, zie de lege straten,
scheen licht uit met kaars verlichte huizen
in schemer, het donkert om mij heen
met het potlood, waarmee ik schrijf,
kauw ik me naar het einde, herken
de smaak van zoethout, onderstreep
met krassen…
Je bent niet hier
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
518 Donkere vogels krassen geluidloos
jouw naam in donkere wolkenlucht
er valt in mij een droeve stilte
die ik moeilijk kan duiden
mijn ratio wil niet verder zonder gevoelens
achter de horizon, een eindeloos landschap
ik hoor ook geen geluiden
in de nacht, een machteloze droom
dat je terugkomt met een boodschap
een bos bloemen en een bonzend…
De dieren in mij
gedicht
3.2 met 15 stemmen
8.200 Mijmeren is het juiste woord niet
nijd verwringt je gezicht en je nagels
krassen zijn naam in mijn witte buik
de naam van je Vader die
gestikt is in het sleutelbeen van een konijn.…
ELIMINATIE
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.099 De doornen en de brandnetels
krassen op de huid
De ziel blijft ongedeerd.
Zij slaat terug
door het te ontwarren struikgewas.
Muggen zoemen, bijen steken
Door stengels
die lussen maken
om enkels.
Een soepzooitje!…
Vreemdeling?
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
632 Hij zwerft eenzelvig op de werf
kerft diepe krassen met zijn stem
het scherpst van elke vlucht en trede
breng de huivering in mijn lichaam,
het zijn de onbekenden op mijn erf,
of die kraai die vleugellam schipbreuk
leed kleur of niet, verwondt door
zijn diepste geloof of scherf,
hield met beide vlerken beet, door
eigen ziel zijn thuisland…
beloftes van de andere zijde
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
487 als je dood wordt word je achteraf
je woont dan aan de achterkant
van het leven met de deur op een kier
uitgepuurd van deze tot gene zijde
de terugkeer met een miljard lichtjaar
de schriele hoop ligt op zijn keerzijde
het zicht benepen tot tussenruimte
als een gespleten atoom de gestaltes
ternauwernood als krassen in het licht
de ogen…
Toen leerde ik stilte
netgedicht
4.2 met 41 stemmen
563 toen mijn handen
stilte raakten
huilde ze
ik hield je niet tegen
je hoofd verborgen
op mijn borst
de jaren
telden achteruit
wees voorzichtig —
alles breekt
in die dood
het brak je hart
toen de mijne
huilde —
wij samen
toen het buiten kil werd
en donker
zaten we samen
in een bed vol bitter
luisterend
naar het krassen van…
Voor het leven getekend
netgedicht
2.8 met 11 stemmen
1.558 triomfantelijk op het middelpunt van mijn kwetsen
prijkt een engeltje met een fijnbesnaard instrument
die prikkelende tonen over mijn rug laat lopen
achter de gesloten luiken van mijn ogen
doorblader ik de beelden voorheen onbekend
die ik voor altijd op mijn leden heb laten etsen
zoals ze zich trillend over mij verdeelde
tot de krassen in…
Parcours
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.789 Raven snaaien goud bewerkt
krassen rauw bevroren handen
draaien weg van ijle snik en
ogenschijnlijk heem`len blikken
scholen na die roek`loos landen
dode hoeken, opgemerkt.…
Afstand
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
1.728 snokjes stuiptrekgewijs
afstand neemt van strand
en vasteland
zo neem ik afstand van jou:
de vloed is uitgewoed
de tsunami van passie
passé
tijden van ebbe strekken
strand tot arena voor verbaal
gevecht beslecht in afweer
en afkeer
in ijzige kilte ontvouwt zich
beklijvend besef van
schrijnend gebrek aan hoop
of houvast
koude krassen…
10 Mei 1940
netgedicht
4.3 met 206 stemmen
19.519 Het was de tiende mei - heel vroeg en nog niet licht
Ik zat reeds in de keuken te studeren
Bij 't aanrecht stond mijn vader zich te scheren
- Ik hoorde 't krassen van het mes op zijn gezicht-
Zwetend doorkliefde ik een middeleeuws gedicht
-Mijn vader zat inmiddels in de kleren,
Begon voor mij een boterham te smeren -
De radio stond aan en…
Elfstedenijstijd
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
805 Kristallen groeien en krassen bloemen in ruiten,
de dromen liggen in diepe voren sneeuw gegrift.
De ontvleesde zon schijnt zilte stralen de ochtend in,
de poolkou trekt niet meer op, daalt almaar neer.…
Kerstkraszegels
netgedicht
2.0 met 10 stemmen
1.920 is het ijzig
binnen aangenaam warm
het leven is prijzig
edoch je bent niet arm
je hebt je naasten lief
schenkt dat wat je kan
veel aan je hartendief
maar ook aan alleman
geluk en gezondheid
zijn echter niet te koop
dat is een vaststaand feit
en een vriend geeft je hoop
ga vlug aan het krabben
pak snel die envelop
met je nagel krassen…
onverstoord - senryu
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
1.253 Meester Hendrikse deed net zolang met zijn krijt totdat zijn nagels het schoolbord begonnen te krassen,
Een vreselijk geluid, iedereen kippenvel en veel rumoer, hij draaide zich dan met zijn lange haar en een big smile richting klas en zei, als jullie geen nieuwe krijtjes voor me regelen moet ik wel!…
Krakende oevers
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
439 Op de krakende oevers
tast ik af, wandel ik mijn weg
Ik kan altijd kiezen
zo denk ik
Maar zowel het land als het midden van de rivier lijken ver
Als ik me onderdompel krassen de randen in mijn aders
Mijn bloedstroom zakt als zacht wolkje naar de bodem
“Loop weg”
zo denk ik
Maar de vaste grond is leeg
afgestorven of in de pels
van…
Slagzij
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.439 Windeieren
wolken veren
pennenlikkers
dronken kikkers
Schoonschrijvers
mooi praters
geheimdragers
stille waters
Winden waaien
wielen draaien
verre landen
blote stranden
Hoogvliegers
ijdeltuiten
niet te stuiten
verfspuiters
Broos geluk
dom verdriet
gemiste kans
je bent er niet
Flitsen fratsen
woeste krassen
kapitein en…
BEKLEMD TOCH HOOPVOL
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
234 Door een vergissing
of eigen domme blunder
belandt de goedhartige
maar wat wereldvreemde
heer Olivier Bommel
in een naar kaal vertrek
van de gevangenis
de gebroken kettingboei
en krassen op de muur
zwijgen stug duiden tergend
op gevaarlijke boeven
die ooit hier verbleven
geheel verslagen
zit onze geliefde Ollie
met gebogen hoofd…
Binnenstebuiten
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
991 Van dichtbij
is mijn gezicht
een levende landkaart
Ik word geteisterd getekend
door de tijd
krassen in mijn huid
die mijn spiegelbeeld
steeds vaker verrassen
Ik word kriegel
van rimpels die niet passen
bij een man als ik
zo jong van geest
draai me maar
binnenstebuiten
waar het beest in mij ontsnapt
door de openstaande deuren die…
Wodan wekt me
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.129 Een ziedende krijger
Moet naakt op het slagveld staan
Koorts en kramp bezweren
Zo zaait hij de smeulende twist
Ze bijten naar de strot
Wadend door pus en bloed
Met een bijl die zelden mist
Zijn oog is het wijze offer
Zijn lichaam bengelt aan een tak
De toekomst weegt zwaar op het gemoed
Twee trouwe raven strijken als bodes neer
Krassen…
Van Haren
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
822 Dat komt wanneer de tijd verglijdt
en elke dag een beetje meer
iets van de hak en zolen slijt,
met krassen in het bovenleer.
Ook met de veters is iets mis,
die vaker slepen over straat,
hetgeen niet ongevaarlijk is
omdat het bukken moeilijk gaat.…
Dorpsleven
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
967 Bijnamen vaak en bijzondere beesten
zoals de zieke geit van de boerin die
naar Lourdes ging voor water, daarmee
haar lievelingsdier genas, dat haar nog
jarenlang van melk, van kaas voorzag
tot op een dag haar tijd was volgemeten
In de zomermaanden klinken verdwaalde
stemmen van jeugd in vreemde talen
zij zijn hier op bezoek, vervelen zich
krassen…
Struikgewas des levens
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
515 het pad van de dromen
Achter hem een bewandeld pad
Gemaakt door de droom van een enkeling
Bewandeld door de volgeling
Meegaan in een droom van de voorganger
Het aanbod is verleidelijk door eenvoud
Deze weg is hem niet gegeven,
De droom is persoonlijk, obstakels op de weg
Hij kiest voor de weg door het duister
De doorns prikken, de takken krassen…
Leven In Kladvorm
netgedicht
4.6 met 33 stemmen
507 gewoon lekker vrij,
alles laten stromen
een beetje krassen in de kantlijn.
(tussen de regels staat de waarheid)
en als het plot tot een einde komt,
presenteer je op handgeschept papier
een heel dun boekje,
dat wordt bijgezet op de plank.
ach, niemand zal er nog naar talen.…
Doodlopend?
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
506 Het zwerft eenzelvig op de werf
snijdt diepe krassen met zijn stem
het scherpst in elke vlucht en trede
breng de huivering in het lichaam,
huivering van onbekenden op ons erf,
een zwarte kraai die schipbreuk leed
die mij met beide klauwen beet, in
eigen ziel zijn thuisland meed, toen
ik zijn gouden kooi weer open deed,
werd het een vogel…
Uilen van Minerva
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
510 De uilen van Minerva zitten luid te krassen,
er wordt een nieuwsrubriek aangeklaagd,
Want zonder het bericht aan te passen,
werd daar de vogelhouder weer eens belaagd.…
Dagdroom
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
628 verder
Gelukkig volgde je mij en zei ik ben bij je
Iets waar ik niet aan twijfelde
En je wou heel erg graag helpen
Het werd me ineens duidelijk dat je het soms ook even zat bent
Blies rook uit van sigaretten om jezelf niet te laten zien
Maar je vroeg waar ik mee bezig ben
En of ik het zelf zie
Ik zag alleen maar jou en ik was blij
Maar krassen…
In Memoriam H.
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
618 Enkel het krassen van kraaien, doen de wielewaal vergeten.
Zal bij vroege maan, de jeugd nog ontluiken?
Het nest is nu verlaten
en talmend valt de nacht
maar ik hoor je nimmer praten!
Hoe lang ik ook zoek en wacht,
ik vind nooit de plek waar we samen zaten.
Ik prevel aarzelend :”mijn broer rust zacht…”.…
TROOST
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
767 bewaren - de hoop voorbij zijn of is
het een deur op een kiertje
een leugentje om bestwil
een duwtje in de rug
het sloffe crackertje dat met
kruidenkaas wordt besmeerd of
een voorzichtig breekbaar
nieuw begin een voorschot
een overgebleven gebakje
met kers en verse slagroom
smaakvol opgetuigd
het licht weer laten zien
voorbij de krassen…