Alle inzendingen over maagdelijkheid

444 resultaten.

Sorteren op:

Met je laatste hand

netgedicht
1.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 500
je draalt in verhalen maar voorbij de dam stromen je woorden tot een snelle vloed die meandert in onbekend gebied schuurt de maagdelijke walkant tot verval waar pril naar opgeschoten groeit eroderen jouw gevoelens de bestaande vaste grond nog steel je tijd om op een bruggenhoofd te overleven maar ook dat is ondermijnd…

De sporen liegen niet

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 541
samen in de sneeuw de sporen liegen niet wij lezen onze wandeling door maagdelijk gebied geen strakke lijnen die de afstanden verkleinen maar speelse boogjes van en naar elkaar in het snijden lijkt de voetstap te verdwijnen op de platgestampte plaatsen van het land ook stukjes recht waar in samen lopen compromissen zijn gesloten…
wil melker18 december 2011Lees meer >

Lenteflirt

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 556
citroenvlinder verwelkomt mij verwarmt door de zon is zij ontwaakt doch rusten deed zij niet opzoek naar nectar drentelde zij voort meneer of mevrouw specht probeert wat basten uit de familie eekhoorn geeft geen thuis ook al staan sneeuwklokjes in het maagdelijk wit te schitteren houdt de rododendron hun knoppen angstvallig gesloten daar…
LadyLove24 februari 2019Lees meer >

Flirten met Poëzie

netgedicht
4.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 531
Hij kijkt naar witte duiven in hun vlucht en dicht het maagdelijk verlangen van de wind, gevangen in een liefdeszucht. In de echo van zijn zinnen klinkt de zielsverbonden schreeuw van een hart dat naar haar lichaam smacht. Maar zij laat zich niet beminnen door een poezelige leeuw, die ongerijmd verlegen naar haar lacht.…
John Roovers10 februari 2020Lees meer >

Gedachte aan zee, strand en duinen

netgedicht
5.0 met 40 stemmen aantal keer bekeken 1.861
Witte vlinders incognito dansen graag in de wind ook vermomd op een oude fiets wij rijden in gedachten terug naar een moeiteloos voortbewegen op meer dan luchtledige banden in ons nog onbevreesd bestaan naar huis was samen verder terwijl de krekels tjirpten, gelukkig zijn kostte geen moeite bij een maagdelijk witte maan de eerste…
Rob van Tol14 januari 2024Lees meer >

Gedachten aan zee, strand en duinen

netgedicht
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 803
Witte vlinders incognito dansen graag in de wind ook vermomd op een oude fiets wij rijden in gedachten terug naar een moeiteloos voortbewegen op meer dan luchtledige banden in ons nog onbevreesd bestaan naar huis was samen verder terwijl de krekels tjirpten, gelukkig zijn kostte geen moeite bij een maagdelijk witte maan de eerste…
Rob van Tol6 augustus 2025Lees meer >

contouren van je schoot

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.626
ik keek en je was naakt maar zag je roze liefde sluieren ontbloot maar toch verhuld, in rood contouren van je schoot in maagdelijk geduld je wist dat ik je wilde weerstond de vingers op je huid met een blik die jaren honger stilde je ogen openen mij handen gaan het heden veel te snel voorbij laten toekomst zuchten ik ga in…
wil melker28 februari 2005Lees meer >

Geknakt .....

netgedicht
3.4 met 40 stemmen aantal keer bekeken 11.092
Een gesloten envelop, gelijmd, zonder jaren te tellen, plakken op een maagdelijk wit vel papier herinneringen, bedrukt, slaan letters een leven over, ooit geleefd, tot de dood ons scheidt, haalde de man met de zeis mijn leven eerder in dan het graf gedolven kon worden, bedolven onder gehuilde tranen zal de diepste kuil niet…
metha19 januari 2005Lees meer >

KERSTLIED

poëzie
3.7 met 54 stemmen aantal keer bekeken 8.897
O wat zon is komen dalen In de Maagdelijke schoot! Zie hoe schijnt ze met haar stralen Alle glanzen doof en dood. Ai, hoe schijnt dit hemels kind, Aller zielen licht en hoeder, Zon en maan en sterren blind, Uit de schoot der zuiv're moeder!…

Gedagvaard

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 511
Als halmen buigend in de wind van zover gekomen dromen zo diffuus in maagdelijk ochtendlicht door mijn omfloerste ogen dageraad breekt mijn absurde zinnen open waarheid te vroeg zal wreed mijn ziel met voeten treden op weg naar sterren gekomen uit niets gebeden woest gesproken aan goden van weleer aan jouw brein ontsproten laven…
frans schuit20 november 2008Lees meer >

Belijning uit het niets

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 725
nog geen dauw in de verse blaadjes wel een vroege honingraper die de tere pas gestreken eenling bezoekt met een zacht gezoem op rijm de schetser zalft de huid die geen trots herkent in de ogen van de spiegel waar gisteren de dader was van het nog onbesponnen huid, misschien maagdelijk doch zeker onbevreesd een machine op geluid, toekomst…
elze20 april 2010Lees meer >

Warm Duinlijf

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 533
in je volle rust Schoonheid straal je uit Jij slokt me op in je paardenpad Koestert me in je beschutting Je helmgras verwaait nauwelijks in de zeebries Ik treed in je wijdsheid verlicht Verwarmd openend naar je rondingen Inademend je lucht Jij laat je strelen door de lodige wolken Opduikend boven de kammende zee Uitziend over de maagdelijke…
Hans Nusink8 november 2010Lees meer >

Warm Duinlijf

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.258
bruin grijs in je volle rust schoonheid straal je uit Jij slokt me op in je paardenpad koestert me in je beschutting je helmgras verwaait nauwelijks in de zeebries Ik treed in je wijdsheid licht verwarmd openend naar je rondingen inademend je lucht Jij gestreeld door de lodige wolken opduikend boven de kammende zee uitziend over de maagdelijke…
Hans Nusink27 oktober 2011Lees meer >

Het palet vol kleuren

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 530
iedere dag een maagdelijk doek het palet vol kleuren de eerste streek brengt zon en wind misschien wat lichte geuren zacht vloeien de pigmenten met persoonlijke sentimenten nog is er harmonie maar drogend lopen vormen vast verdwijnt de tolerantie zet structuur zijn vaste stap lijkt souplesse arrogantie pas later strijkt de…

immaculata

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 603
hospitaalzuster Immaculata weet van aanpakken neemt de zaakjes graag in eigen hand maar nooit zonder handschoentjes en donkere bril ter bescherming van haar maagdelijke preutsheid ze wil haar onbevlekte naam verdienen en zoals men weet lonkt de satan achter elk hoekje en het vlees is zwak zelfs bij de vrome 'Dochters van Liefde'…

Openheid

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 612
Wij zijn het maagdelijk witte doek, waarop onze levensfilms verschijnen. Wij zijn de onbeschreven bladeren, waarop onze levens worden vastgelegd. Wij allen leven als eeuwig stromend water. Wij allen leven als eeuwig dansend licht.…

Rouwend

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 646
strak om de oude wonden gehard tot een schurend harnas tegen wat niemand mag doen (en toch is gebeurd) Raak me niet aan, mijn buik verdraagt geen enkele druk op het weivlies om de stekels op de wonden van de lust (van mannen) Raak me niet aan, ik huil het woekerende verleden mijn lichaam uit voor nieuwe cellen die van niets weten (maagdelijk…
Zywa12 augustus 2019Lees meer >

ONBESCHREVEN WIT

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 525
Ja, figuren zou hij gaarne zien verschijnen, in zijn ogen beëindiging van maagdelijkheid. Ineens ontwaart hij, dik ingepakt, een mens.…

Kleine geneugten voor fanatici

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 345
Over het volle leven piekeren terwijl de sneeuw een maagdelijk tapijt over de vermoeide oude stad legt gedachten over stilte na de dood terwijl de sterren helder schijnen met hun gefemel van hoopgevend licht dromen over warme zomers nu het volop wintert, ijskoud ontkennen dat het glad wordt en donker in de nacht warme wijn met gevulde…

De roos

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 407
De roos geeft haar vlammend rode kleur De wind waait over In de hand van de geliefde Is geen brief nog neergedaald Houdt zij van hem Of is het voorgoed geweest Zij die besluiten denkt hij Beraadslagen daarover in afgelegen werelden Wordt het een huwelijk in maagdelijk wit Of daalt mijn ziel af in het duister Weet toch jongeling De ring is…

Soms voel ik mij zo leeggehaald

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.114
De akkers liggen maagdelijk - geen spoor meer van het leven dat eens in al zijn weelde blonk terwijl de zon scheen in de morgen. Ook nu blinkt licht, al is het vaal, gekleurd door 't brandglas van de zorgen.…
Adeleyd21 november 2005Lees meer >

Je neus lijnt wulps

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 778
kanten je profiel vang kleur leg het apart in wit en zwart scherpte vangt schaduw markeert het bloedeloze dun in lippen saam gevat je neus lijnt wulps in terugval naar je ogen subtiel de strakte iets verbogen je voorhoofd vlakt en toont verloop de rode haren stijlloos losjes overhoop wit verliest in zwart zijn maagdelijkheid…
wil melker12 november 2006Lees meer >

reiziger door de seizoenen

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.091
seizoenen zijn als stations die niet kunnen blijven met altijd maar het komen en gaan van doorgaande reizigers zo heeft elk seizoen zijn uitzicht op momenten van verwondering de winter staat dikwijls borg voor het maagdelijk wit de lente voor kwetsbaar groen en een gevoel van groei de zomer echter geeft ons warmte en soms iets van geluk…

Een nieuwe kans

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 657
Ik zag eerst een fossiel toen een berg met jong gras en begreep dat dat fossiel mijn oude leven was Toen bekeek ik de berg zag in 't maagdelijk gras een hele nieuwe weg die nooit betreden was Ik keek goed om me heen het gras nog ongemaaid God had door fossielen heen nieuw leven ingezaaid Toen het fossiel verdween kreeg mijn leven…

Eindeloos uitzicht

hartenkreet
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.827
Een steeds verloren vergezicht spreidt zich over torenspitsen heen spotlights op glas in lood gericht belichten helder het rijk alleen vergeten gras bij morgenlicht nestelt wild ganzenpas onder steen het platteland vergraasd, ontwricht verjaagt de zwaluwen uit het veen maagdelijk baart de wintertijd haar vorstelijke enig kind ondergesneeuwd…

Wedertoon

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 729
Misschien ook de muziek van toen waarmee jij de nacht zou inluiden met een mandoline, nam ik afscheid van mijn ledig hart, zo jij vertrouwde droeg je mijn bloedsporen, meelevend naar maagdelijk witte sneeuw, besproeid beleefde jij, die helletocht, gevaarlijk nam jij ook afscheid, doch wederkerig sliepen wij afstand terug in duisternis…
mobar1 januari 2009Lees meer >

- Het maagdenvlies -

netgedicht
4.0 met 25 stemmen aantal keer bekeken 693
Vergeving, de witte boodschap, maagdelijkheid de dood, de opstanding wisten zich tweeduizend jaren geleden als licht te manifesteren. De meesten van hen wonen in landen met antieke waarheden om zware offers te brengen aan God niet wetende... het oude kerkelijke wetboek luidde, ware liefde behoeft geen betoog.…

Bomen in skelet

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 531
skelet nog rillen onder de noordooster vlokt zacht de eerste sneeuw zij dartelt in het luchtig vallen op de koude schrale wind bewonderd door een spelend kind haar lach brengt weer de vrolijkheid in een witte wereld terug waar stilte van de schepping heerst in het wissen van de sporen zal de winter iedere dag bekoren met een maagdelijk…
wil melker13 november 2012Lees meer >

Pyjama alfabet

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 622
Achter het bed begint de muur aan het zoeken van contact met de kozijnen van de wereld ik kom bij je in mijn nachtpyjama om de zielsgordijnen te sluiten betekenisvol ondanks verleden in mijn dromen vertolk jij liefde via jouw dimensie van tederheid vind ik de weg terug naar het alfabet op een maagdelijke bladzijde in stilte schrijf…

Leenschilderij

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 628
We dwalen in een vierkant land onze gezamenlijke waarheid kent geen verfstreken meer het leenschilderij is veranderd in een maagdelijk doek droom niet, verzin niets verlang niet meer lijkt het namens de kunstenaar te zeggen we schaduwdansen achter de horizon waar herfstvogels afscheid nemen met nieuwe moed als levensbloed ben jij…