444 resultaten.
Met je laatste hand
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
500 je draalt in verhalen
maar voorbij de dam
stromen je woorden
tot een snelle vloed
die meandert in
onbekend gebied
schuurt de maagdelijke
walkant tot verval
waar pril naar
opgeschoten groeit
eroderen jouw gevoelens
de bestaande vaste grond
nog steel je tijd om
op een bruggenhoofd
te overleven maar
ook dat is ondermijnd…
De sporen liegen niet
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
541 samen in de sneeuw
de sporen liegen niet
wij lezen onze wandeling
door maagdelijk gebied
geen strakke lijnen
die de afstanden verkleinen
maar speelse boogjes
van en naar elkaar
in het snijden lijkt
de voetstap te verdwijnen
op de platgestampte
plaatsen van het land
ook stukjes recht
waar in samen lopen
compromissen zijn gesloten…
Lenteflirt
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
556 citroenvlinder verwelkomt mij
verwarmt door de zon is
zij ontwaakt doch rusten deed zij niet
opzoek naar nectar drentelde zij voort
meneer of mevrouw specht
probeert wat basten uit
de familie eekhoorn
geeft geen thuis
ook al staan sneeuwklokjes in het
maagdelijk wit te schitteren
houdt de rododendron hun knoppen
angstvallig gesloten
daar…
Flirten met Poëzie
netgedicht
4.9 met 9 stemmen
531 Hij kijkt naar witte duiven in hun vlucht en dicht
het maagdelijk verlangen van de wind, gevangen
in een liefdeszucht.
In de echo van zijn zinnen klinkt de zielsverbonden
schreeuw van een hart dat naar haar lichaam smacht.
Maar zij laat zich niet beminnen door een poezelige
leeuw, die ongerijmd verlegen naar haar lacht.…
Gedachte aan zee, strand en duinen
netgedicht
5.0 met 40 stemmen
1.861 Witte vlinders incognito
dansen graag in de wind
ook vermomd op een oude fiets
wij rijden in gedachten terug
naar een moeiteloos voortbewegen
op meer dan luchtledige banden
in ons nog onbevreesd bestaan
naar huis was samen verder
terwijl de krekels tjirpten,
gelukkig zijn kostte geen moeite
bij een maagdelijk witte maan
de eerste…
Gedachten aan zee, strand en duinen
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
803 Witte vlinders incognito
dansen graag in de wind
ook vermomd op een oude fiets
wij rijden in gedachten terug
naar een moeiteloos voortbewegen
op meer dan luchtledige banden
in ons nog onbevreesd bestaan
naar huis was samen verder
terwijl de krekels tjirpten,
gelukkig zijn kostte geen moeite
bij een maagdelijk witte maan
de eerste…
contouren van je schoot
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.626 ik keek en
je was naakt
maar zag je
roze liefde sluieren
ontbloot maar
toch verhuld, in rood
contouren van je schoot
in maagdelijk geduld
je wist dat ik je wilde
weerstond de vingers
op je huid met een blik
die jaren honger stilde
je ogen openen mij
handen gaan het heden
veel te snel voorbij
laten toekomst zuchten
ik ga in…
Geknakt .....
netgedicht
3.4 met 40 stemmen
11.092 Een gesloten envelop,
gelijmd, zonder jaren
te tellen, plakken op
een maagdelijk wit vel
papier herinneringen,
bedrukt, slaan letters
een leven over, ooit
geleefd, tot de dood
ons scheidt, haalde
de man met de zeis
mijn leven eerder in
dan het graf gedolven
kon worden, bedolven
onder gehuilde tranen
zal de diepste kuil niet…
KERSTLIED
poëzie
3.7 met 54 stemmen
8.897 O wat zon is komen dalen
In de Maagdelijke schoot!
Zie hoe schijnt ze met haar stralen
Alle glanzen doof en dood.
Ai, hoe schijnt dit hemels kind,
Aller zielen licht en hoeder,
Zon en maan en sterren blind,
Uit de schoot der zuiv're moeder!…
Gedagvaard
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
511 Als halmen buigend
in de wind
van zover gekomen
dromen zo diffuus
in maagdelijk ochtendlicht
door mijn omfloerste ogen
dageraad breekt mijn
absurde zinnen open
waarheid te vroeg
zal wreed mijn ziel
met voeten treden
op weg naar sterren
gekomen uit niets
gebeden woest gesproken
aan goden van weleer
aan jouw brein ontsproten
laven…
Belijning uit het niets
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
725 nog geen dauw in de verse blaadjes
wel een vroege honingraper
die de tere pas gestreken eenling bezoekt
met een zacht gezoem op rijm
de schetser zalft de huid die geen trots
herkent in de ogen van de spiegel waar
gisteren de dader was van het nog
onbesponnen huid, misschien maagdelijk
doch zeker onbevreesd
een machine op geluid, toekomst…
Warm Duinlijf
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
533 in je volle rust
Schoonheid straal je uit
Jij slokt me op in je paardenpad
Koestert me in je beschutting
Je helmgras verwaait nauwelijks in de zeebries
Ik treed in je wijdsheid verlicht
Verwarmd openend naar je rondingen
Inademend je lucht
Jij laat je strelen door de lodige wolken
Opduikend boven de kammende zee
Uitziend over de maagdelijke…
Warm Duinlijf
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.258 bruin grijs in je volle rust
schoonheid straal je uit
Jij slokt me op in je paardenpad
koestert me in je beschutting
je helmgras verwaait nauwelijks in de zeebries
Ik treed in je wijdsheid licht
verwarmd openend naar je rondingen
inademend je lucht
Jij gestreeld door de lodige wolken
opduikend boven de kammende zee
uitziend over de maagdelijke…
Het palet vol kleuren
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
530 iedere dag
een maagdelijk doek
het palet vol kleuren
de eerste streek
brengt zon en wind
misschien wat lichte geuren
zacht vloeien
de pigmenten met
persoonlijke sentimenten
nog is er harmonie maar
drogend lopen vormen vast
verdwijnt de tolerantie
zet structuur
zijn vaste stap
lijkt souplesse arrogantie
pas later strijkt
de…
immaculata
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
603 hospitaalzuster Immaculata
weet van aanpakken
neemt de zaakjes graag in eigen hand
maar nooit zonder handschoentjes
en donkere bril
ter bescherming
van haar maagdelijke preutsheid
ze wil haar onbevlekte naam
verdienen
en zoals men weet
lonkt de satan
achter elk hoekje
en het vlees is zwak
zelfs bij de vrome
'Dochters van Liefde'…
Openheid
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
612 Wij zijn het maagdelijk witte doek,
waarop onze levensfilms verschijnen.
Wij zijn de onbeschreven bladeren,
waarop onze levens worden vastgelegd.
Wij allen leven als eeuwig stromend water.
Wij allen leven als eeuwig dansend licht.…
Rouwend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
646 strak om de oude wonden
gehard tot een schurend harnas
tegen wat niemand mag doen
(en toch is gebeurd)
Raak me niet aan, mijn buik
verdraagt geen enkele druk
op het weivlies om de stekels
op de wonden van de lust
(van mannen)
Raak me niet aan, ik huil
het woekerende verleden
mijn lichaam uit voor nieuwe
cellen die van niets weten
(maagdelijk…
ONBESCHREVEN WIT
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
525 Ja, figuren zou hij gaarne zien verschijnen,
in zijn ogen beëindiging van maagdelijkheid.
Ineens ontwaart hij, dik ingepakt, een mens.…
Kleine geneugten voor fanatici
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
345 Over het volle leven piekeren
terwijl de sneeuw een maagdelijk tapijt
over de vermoeide oude stad legt
gedachten over stilte na de dood
terwijl de sterren helder schijnen
met hun gefemel van hoopgevend licht
dromen over warme zomers
nu het volop wintert, ijskoud ontkennen
dat het glad wordt en donker in de nacht
warme wijn met gevulde…
De roos
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
407 De roos geeft haar vlammend rode kleur
De wind waait over
In de hand van de geliefde
Is geen brief nog neergedaald
Houdt zij van hem
Of is het voorgoed geweest
Zij die besluiten denkt hij
Beraadslagen daarover in afgelegen werelden
Wordt het een huwelijk in maagdelijk wit
Of daalt mijn ziel af in het duister
Weet toch jongeling
De ring is…
Soms voel ik mij zo leeggehaald
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.114 De akkers liggen maagdelijk -
geen spoor meer van het leven
dat eens in al zijn weelde blonk
terwijl de zon scheen in de morgen.
Ook nu blinkt licht, al is het vaal,
gekleurd door 't brandglas van de zorgen.…
Je neus lijnt wulps
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
778 kanten
je profiel
vang kleur
leg het apart
in wit en zwart
scherpte
vangt schaduw
markeert
het bloedeloze dun
in lippen
saam gevat
je neus
lijnt wulps
in terugval
naar je ogen
subtiel de strakte
iets verbogen
je voorhoofd
vlakt en
toont verloop
de rode haren
stijlloos losjes
overhoop
wit verliest
in zwart
zijn maagdelijkheid…
reiziger door de seizoenen
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
1.091 seizoenen zijn als stations
die niet kunnen blijven
met altijd maar het komen en gaan
van doorgaande reizigers
zo heeft elk seizoen zijn uitzicht
op momenten van verwondering
de winter staat dikwijls borg
voor het maagdelijk wit
de lente voor kwetsbaar groen
en een gevoel van groei
de zomer echter geeft ons warmte
en soms iets van geluk…
Een nieuwe kans
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
657 Ik zag eerst een fossiel
toen een berg met jong gras
en begreep dat dat fossiel
mijn oude leven was
Toen bekeek ik de berg
zag in 't maagdelijk gras
een hele nieuwe weg
die nooit betreden was
Ik keek goed om me heen
het gras nog ongemaaid
God had door fossielen heen
nieuw leven ingezaaid
Toen het fossiel verdween
kreeg mijn leven…
Eindeloos uitzicht
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
1.827 Een steeds verloren vergezicht
spreidt zich over torenspitsen heen
spotlights op glas in lood gericht
belichten helder het rijk alleen
vergeten gras bij morgenlicht
nestelt wild ganzenpas onder steen
het platteland vergraasd, ontwricht
verjaagt de zwaluwen uit het veen
maagdelijk baart de wintertijd
haar vorstelijke enig kind
ondergesneeuwd…
Wedertoon
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
729 Misschien ook de muziek van toen
waarmee jij de nacht zou inluiden
met een mandoline, nam ik afscheid
van mijn ledig hart, zo jij vertrouwde
droeg je mijn bloedsporen, meelevend
naar maagdelijk witte sneeuw, besproeid
beleefde jij, die helletocht, gevaarlijk
nam jij ook afscheid, doch wederkerig
sliepen wij afstand terug in duisternis…
- Het maagdenvlies -
netgedicht
4.0 met 25 stemmen
693 Vergeving,
de witte boodschap, maagdelijkheid
de dood, de opstanding
wisten zich tweeduizend jaren geleden
als licht te manifesteren.
De meesten van hen
wonen in landen met antieke waarheden
om zware offers te brengen aan God
niet wetende...
het oude kerkelijke wetboek luidde,
ware liefde behoeft geen betoog.…
Bomen in skelet
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
531 skelet
nog rillen onder de noordooster
vlokt zacht de eerste sneeuw
zij dartelt
in het luchtig vallen
op de koude schrale wind
bewonderd door een spelend kind
haar lach brengt
weer de vrolijkheid
in een witte wereld terug
waar stilte van de schepping heerst
in het wissen van de sporen
zal de winter iedere dag bekoren
met een maagdelijk…
Pyjama alfabet
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
622 Achter het bed begint de muur
aan het zoeken van contact
met de kozijnen van de wereld
ik kom bij je in mijn nachtpyjama
om de zielsgordijnen te sluiten
betekenisvol ondanks verleden
in mijn dromen vertolk jij liefde
via jouw dimensie van tederheid
vind ik de weg terug naar het alfabet
op een maagdelijke bladzijde
in stilte schrijf…
Leenschilderij
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
628 We dwalen in een vierkant land
onze gezamenlijke waarheid
kent geen verfstreken meer
het leenschilderij is veranderd
in een maagdelijk doek
droom niet, verzin niets
verlang niet meer
lijkt het namens
de kunstenaar
te zeggen
we schaduwdansen achter de horizon
waar herfstvogels afscheid nemen
met nieuwe moed als levensbloed
ben jij…