Alle inzendingen over mededogen

558 resultaten.

Sorteren op:

in je kop weer de kolder

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 939
ik zag je op zolder met in je kop weer de kolder uit het verleden je raapte daar woorden voelde de angsten die je leven vermoordden kroop in een hoekje in je handen het boekje met namen die bleven jij bent gegaan zij zijn gebleven maar zonder enig teken van leven je groette met ogen bad mededogen maar wist dat de hoop zich…

overdonderende stilte

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.168
ik aanschouw het zielewater langszij jouw ogen gaat het over vroeger of later verdriet of mededogen dat jij mij aanblikt in verwachting uitziend naar enig gevoel al was het maar gering we ontmoeten elkaar op een onzichtbaar brandpunt buiten ons gelegen gevangen in een verre staar waar woordeloze stromen worden samengeregen…

Vragend gebaar

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 510
ik schoof de wereld aan de kant maar uit de spiegelwand vroegen ogen om mededogen openden handen in een vragend gebaar zonder te eisen ik keerde me af voelde het dreigen door onmacht verhard zij waren met velen wilden graag delen maar moesten langs mij de scherven voorbij van een failliete en destructieve maatschappij…
wil melker21 december 2018Lees meer >

Leven in het schemerlicht

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 21
Ik kijk ernaar met een vreemd mededogen, maar geen van hen laat zich door mij gevangen leggen – Zij hebben niets te zeggen, de minnaars van de nacht, want jij houdt hier de wacht.…

park

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 534
een langgerekte vijver plooit zich minzaam in het park te midden van oeroude bomen trots op hun massieve kracht een houten brugje spant zich ingetogen door het heimwee en wat oude dromen tot rust en milde troost gekomen vindt in de spiegeling wat mededogen wat eenden glijden schadeloos onderdoor geen vogel vliegt nog op daarvoor twee eksters…
delius24 april 2006Lees meer >

Een aangereikte hand

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 505
een jaar vol transparantie maar de laatste scherven glas braken zonder kleur de ooit geroemde schoonheid af wij zijn gewond kelen gesneden uit naam van religieuze beden barbarisme vierde hoogtij en terreur kwam plotseling nabij maar open ogen vragen mededogen een plaats om weer te leven zonder angst jezelf met hart en ziel te…
wil melker31 december 2015Lees meer >

Dag Anton Koning

hartenkreet
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.850
Het spel tussen licht en donker sprak al van je sterven, jij dacht nog in jaren terwijl de matheid in je ogen me vertelde van het pas gegraven graf Al kende ik alleen je kalme oppervlakte met hier en daar een stukje diepgang, maar de tijdsgolven droegen begrip en mededogen naar elkanders hart Je boeg stuitte tegen rotsen en versplinterde…
elze30 augustus 2008Lees meer >

Welvaart

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 925
Ademloos hoor ik buiten de storm van onze welvaart woedend razen wreed en zonder mededogen en gestuurd door amorele dwazen. Hier, waar haast de rust vermoord de eenling niet langer wordt gehoord de vogel ons inmiddels is ontvlucht en zelfs de vis steeds verder vlucht.…
sjoerd haxe4 november 2008Lees meer >

De gans verliest een veer ( Zen )

hartenkreet
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 739
Met medelijden sta je ver van mensen, met mededogen kom je dichter bij hen en kom je samen tot een eenheid. Om al het overtollige uit het leven te verdrijven, daarvoor is moed nodig, de beloning is onthechting en de innerlijke rust.…
pama17 januari 2009Lees meer >

Zoekende onzekerheid

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 590
ik schrok maar zag je ogen herkende nauwelijks je gezicht de tijd had in zacht mededogen de hardste lijnen al gewist in zoekende onzekerheid keek je me aan maar wat wij voelden kreeg nog geen naam ik streelde je hand wat ooit sterk en krachtig was had nu een zachte kant ik merkte dat de twijfels verdwenen in het even dat de…

Urbi et orbi

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 544
Gedoofd is het vuur, het lijden ontbonden van de geest, stigma’s zijn geheeld en liefde vaart met mededogen over de dode zee mijn hand spreekt het leven want mijn mond is door de tijd gesloten, ‘k heb gevast totdat ik van de hemel het brood mocht plukken toch is deze wereld gezalfd met onwetendheid en is het gehecht zijn aan het bezit…
elze13 april 2009Lees meer >

Weelde?

netgedicht
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 445
Ze is slechts een ster, gespeeld spel in avontuur, waardoor ik was verrast, recht boven mij en puur op mijn gezicht gekrast op een licht tussen alle graven komt langzaam dichterbij, schilder de ruimtes waar ik oversta met een droge kwast, lees een verlichte gang in haar onvermoeide ogen en word ik onder mededogen begraven, steelt…
pama18 september 2009Lees meer >

Kousenvoeten

netgedicht
3.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 572
Je bent een vlinder, je liet je niet vangen in een web van woorden die ik hoorde en vergat terwijl je sprak, verbond de weerstand van de wereld met de morgenstond, zag de ringen om de sterren zingen in het mededogen van het innerlijke kind, las de regenbogen in de bedroefde ogen van nooit geproefde kleuren, schoonheid herneemt…
pama25 februari 2010Lees meer >

Ze strompelt daar

netgedicht
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 493
Ze strompelt daar, die oude vrouw, met weemoed in haar ogen; haar man al dood, nog in de rouw en wachtend op wat mededogen, maar niemand die haar groet of ziet; de herfst glimt in de straten. Wat ligt nu nog in het verschiet, met wie kan ze nog praten?…
Adeleyd9 september 2011Lees meer >

Als door een engel aangeraakt

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 595
Als aardse engelen richten zij hun hemel tot ons in een nachtelijk blauw Hun woorden zijn als stuifmeel dwarrelend op bloemenhartjes voorbij een diepe winterkou Door hun aanraking schenken zij het heilzame, het wonder met sterrenlichtjes in zacht kleurige ogen Hun handen zijn als pleisters op onze wonden als het balsem der mededogen…

VERDRIET

hartenkreet
2.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 890
Gave der tranen is begin van wijsheid en mededogen. Eindeloos hopen we op het hoogste geluk van jou en ieder. En dan te weten, dat het geluk echt bestaat: ik hou echt van jou!…

Bij afwezigheid

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 519
voor mijn ogen zijn de sterren te ver daarom zoek ik mededogen en een hemel bij kunstlicht ter vervanging van…
Iniduo20 februari 2015Lees meer >

Wie de schoen past.....

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 580
,in rijen een veld van schoeisel die van voeten even geen weet hadden Ik had de indruk dat ik voor een moskee aangeland was Maar de paren wilde er niet vrijen met zoveel paar ogen op hen gericht en zoveel lampen zoveel licht onbarmhartig veel Ieder nam deel aan dit merkwaardig schouwspel de schoenen-zelf hadden mededogen…

verdwaalde mensen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 620
stad werpen hun schaduwen op straat geketend aan een doelloos pad bewegend in dezelfde maat diep bedolven onder vele smarten hebben zij zich in een waan gehuld die de leegte in hun dorre harten slechts met vluchtige verlangens vult ik lees de wanhoop in hun holle ogen en voel de pijn van hun verloren strijd terwijl de echo van mijn mededogen…

bloeit in lenteachtig komen

netgedicht
3.3 met 33 stemmen aantal keer bekeken 34.255
ik zie hoe ze je slopen met ogen zonder handen totaal geen mededogen je huid was gaaf in onschuld en ervaring leek je soms te braaf ze hebben je gepeld de schillen van herinnering in jaarringen ben je geteld maar in de kern bleef je ferm staan innerlijk onaangedaan ze hebben je verwond maar jij bent heel gebleven met sterke wortels…

Bloemengeur

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 482
veilige veld in het licht bij het vallende donker geen kreet van een meeuw boven een demonische zee dringt hier door en ik laat mijn venster hier wijd open staan met het brandmerk van een vervolgde in de rug en het zeer van het keer op keer openrijten van een wond voor wie ik niet bestond gelouterd openbrak vol deernis en mededogen…

Flashback

netgedicht
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 560
Een wondere wereld een speeltuin in nevel klokken luiden in zomerse stilte eurekamomenten bloeiden gisteren nog in een snelsonnet met als titel een bloemenhaiku in ultieme onzichtbaarheid een feeëriek schouwspel van zuid naar noord in het schemeren op reis naar het droomrijk als de ochtend gloort doch heb mededogen met…
Maxim4 augustus 2024Lees meer >

Habitat

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 137
die niet wilde verdwijnen Niet het rood van gevaar maar het rood van iets dat ooit door een lichaam had gestroomd warm en noodzakelijk en nu buiten zichzelf was geraakt In de badkuip trok de bever kringen door het water, zijn vacht droeg het licht van donkere strepen mee Hij wist niets van menselijkheid niets van schuld of mededogen…

Door De Nacht

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 586
maar de maan straalt waarlijk heus voor jou z’n eerlijk hoopvol licht van neem het allemaal maar niet te serieus want niemand heeft op wat hem wacht enig zicht maar geniet van wat en ons nu je nog kan voor iedereen wacht ooit dezelfde gang door de donkere nacht maar wees gerust en vergeet nooit ook daarna staan er weer sterren die vol mededogen…

Het stoffelijk verlangen

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 909
Ja stellig zal ik ooit verrijzen uit het stof van grijs verdriet op een Berg van Overgave door het Dal van Angsten omringd Mededogen zal de wolken vullen die de laagten vervlakken zal en uit het stof mijn driest herscheppen aan de wanhoop heeft ontrukt Als de Overgave wordt geslecht en zomerzon het stof verzengt resten van het nieuwe leven…

Verborgen smart is halve smart (1900)

poëzie
3.8 met 45 stemmen aantal keer bekeken 7.777
Geen troost, geen mededogen, Maakt ooit dit hart gezond, Want zagen nieuwsgierige ogen De grote, open wond, En peilden nieuwsgierige handen Hoe diep die wonden zijn, Hoe smartelijk zouden ze branden Met haast onduldbare pijn! Want iedere blik zou schrijnen, Wat toch reeds zo moeilijk geneest.…

SOLIPSISME

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 746
maar toen de klok mij wekte met een tik waren de wijzers zonder mededogen ik had mezelf alleen wat voorgelogen…

Bol gepramd

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 389
rood bewoog de spraakwaterval van hoog naar beneden nooit even stil en tevreden over het spraakmakend heden hoog opgezeild klapperden oren steevast verleden tijd strengden ogen de te volgen route zonder mededogen het boegbeeld sneed bol gepramd regelmatig de zelfkant pas toen ik je kuste verstomde jouw vocale energie met…
wil melker27 februari 2020Lees meer >

troost

netgedicht
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 901
al richt ik mijn ogen nog zo omhoog en mijn diepste een sterk verlangen kent naar het Hoogste mededogen toch blijf ik zoeken naar aardse hoop sterker nog, ik word juist met de menselijke onmacht meegezogen ik ben van stof ondergeschikt aan de natuur in mij brandt de vergankelijkheid dat dooft na korte of lange duur wat rest is…

Eindbalans

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.152
Sus maar, niemand hoort je ziet de kringen van de jaren niet ritselbla'ren, fluisterwoorden sus maar, zachtjes ebt verdriet Koninklijk, je trotse houding steelse blikken, bleke man blauwe luchten, stille zuchten sus nu maar en wees niet bang Vermoeide ogen, mededogen zo heel breekbaar, ga nu maar stralend licht, jouw mooi gezicht jij…
Ivette Bens8 november 2008Lees meer >