388 resultaten.
De laatste keer
hartenkreet
5.0 met 5 stemmen
1.697 de deur slaat achter je dicht
dat was het dan
de laatste keer
ik begrijp het niet
met uitgestoken hand
met de leegte in mijn buik
en een blik vol onbegrip
maar met liefde
met tranen stromend over mijn wangen
kijk ik je niet na
kom terug en omarm me
om te leren van onze fouten
zeg dat het een nachtmerrie was
en wij samen verder gaan
onze…
Als er niets meer is
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
2.844 Ik zocht akkoorden
waarmee ik een melodie
kon componeren
klanken
vragend dragend klagend
vloeiend tot een waardig
afscheidslied
ik hoorde
maar verstond het niet
ik zocht naar zinnen
waarmee ik tekst
zou kunnen schrijven
woorden klinkers letters
die mijn onbegrip
konden weerleggen
maar ik zweeg
wist niets te zeggen
Ik zocht…
Duisternis
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
661 Duisternis, ik weet het
er is zoveel over getwijfeld
ik kon de ingang niet vinden
was in de worsteling te wrang
voor eenzijdig niet beminnen
en ik hield het beetje licht ook vast
in mijn grijpgrage vrouwenvuisten
vol onbegrip, maar met vertrouwen
dat onze vergissing niet blijvend was
of weg zou kwijnen in de tussentijd
ik hield immer jouw…
Deuren die gesloten blijven
hartenkreet
4.3 met 24 stemmen
1.645 Een wereld die velen niet kennen
en bij hen op onbegrip stuiten
die smalend op je neerkijken
en je van alles buitensluiten.
Ik heb medelijden met dat soort mensen
die denken alles beter te weten
want als ze zelf eens iets mankeren
willen ze ook niet worden vergeten.…
Zwarte koningin
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
1.315 Misschien is het ook onbegrip
of onbekendheid, je was te nieuw,
hij had je toch lief maar
tijd vloeide door en liep weg.
Heb je gewacht of wist je
dat de wereld nog lang niet
klaar was voor jou. Je eksterkind
aan je borst, mooie Madonna.…
Opwaaiend stof
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
463 muren kaatsten
het zinloos gesprek
echo’s dolden
in holle frasen
ramen donkerden in
de zee van misverstanden
die zich ontrolde op
stranden vol onbegrip
de discussie met een
spervuur van woorden
emoties vlamden in
gesticulerende handen
een krijsende meeuw
klaarde de lucht
nam stilte mee in
het koninklijk landen
wij lachten…
ZIELENRUST
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
736 Schrijf mij vrij, schrijf mij blij
ken en herken mijzelf
een versleten ontevredenheid
geketende geest in alledaags lichaam
innerlijke eruptie´s leiden tot inzicht
verkeerd begrepen overdracht
het lijden door het leiden
van onbegrip naar begrip
het leren door belering
met de handen om te straffen
te zegenen en lief te hebben
het opgeheven…
Een open hart
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
896 Omringd door onbegrip hierom heen.
Voelde het steeds meer verlaten en alleen.
Van jou heeft dit hart eens gehouden
als nooit tevoren...
werkelijk...
als van geen een.…
Door het duister gegaan
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
1.004 sloten
Toen, ja toen
zag ik het pas
de spiegel die brak
de illusies die vergingen
Al mijn tranen
al mijn woorden
ze werden uitgewist
door de laarzen van het gelijk
In de tunnel van angst
zocht ik het licht
de handen die reiken
dwars door de waan
De schouder van warmte
die ik zo miste
in het dorre struikgewas
van koningin onbegrip…
Vechten bij stormtij...
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
533 Toch wil je wakker blijven, raad vragen en slechts
doen wat moet, zonder al die kronkelingen
in je hersens, zonder het zwarte licht van niet
weten, van dwaasheid en onbegrip.
Hoe nu overleven? Wat wel of niet ondernemen?
Er is wind en er zijn wolken, maar er is veel
meer dan alles wat we voelen of zelfs maar zien.…
ogen
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
695 Opstandig bij onbegrip.
Nat bij verdriet.
Strak gespannen in sombere
tijden.
Dof als zij het niet meer
zien zitten.
Ze sluiten zich voorgoed,
wanneer hun tijd gekomen is.…
Fibromyalgie
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
1.828 Onbegrip en woede overmeesteren mij
in golven van onmeetbare pijn.
Ik ga op in dit vreselijke getij
het vreet aan al mijn energie,
en het ontneemt me mijn 'zijn',
mijn hel op aarde 'fibromyalgie'.…
Zusjes
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.705 Ooit hebben wij samen
een kamer gedeeld
jij al een puber
ik nog maar kind,
Hoe zout moeten tranen zijn
om onbegrip te stillen
als galachtig noodlot
jouw verbanning inluidt
Kinderoren vangen
een draaiend antwoord
stilvallend gefluister
dat schaamte ontbloot
Leugens afgepeld
in verstrijkende jaren
mijn inwijding bekrachtigt…
de akker
netgedicht
2.2 met 13 stemmen
1.192 Ik liep langs akkers van verlatenheid
Door dorre droogten vol met onbegrip
Gegroeid in jaren tijd
Ik zag geen kleur meer
Die mijn onrust kon verstoren
Slechts het grauw
Moest mij bekoren
En de strijd
De eigen innerlijke kracht
En soms façade
Waren broeders
Teer, hard en dan weer uiterst zacht
Die hielpen bij de ommekeer
Waar plotseling…
Goudgerand gedeelte
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
492 wolken licht
schaduwen wisselen
op je gezicht dat in een
ondefinieerbare stemming is
jij straalt
niet voluit hebt
versluierde momenten
van afwezigheid die
ik niet helemaal begrijp
toch zie ik
de zon doorbreken in
het goudgerand gedeelte
van je nog licht betrokken blik
met klarend blauw in zicht
je lach verheldert
snel ons onbegrip…
DSM IV-TR
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.552 De diagnose verdooft
de storm van onbegrip
slaat de psychoot op
in handzame boeken.
Al brult hij de hemel uit,
de pillen binden hem in.
In dimensies langs assen
zit hij op een puntenwolk.
Zijn zenuwen gieren boos
door de strot van wetenschap.
Sissende statistieken sussen
drijven brandslangen uit.…
Woorden in de herfst
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
728 Mensen proberen teder te zijn
ondanks de pijn van
verlies en onbegrip. Konden we
maar altijd weer herbeginnen.
De kinderen zijn er nog, de pasgeborenen
waarmee alles nieuw wordt, of toch
weer anders dan we nu maar kunnen denken.
De toekomst staat te wenken
op de winter, de lente, nog ver weg nu.
Maar komen zullen ze, zeker komen ze.…
Frontaal
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
466 wij zitten radicaal aan tafel
zoals onze flessen zich ledigen
in klanken tot woorden
van platgeslagen schuim
tijdens vetgerande glazen
waarmee taal onhoudbaar is
die eenmaal gesproken
monden heeft verlaten
zich nestelt in geheugen
en plooien van moleculen
verzadigd van onbegrip
in morfemen ondeelbaar
wij verlaten stellingen…
Ik moet het doen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
525 Gesluierd in een zwart gat,
begraven onder onbegrip.
Het stof verstikte mij,
de adem werd mij ontzegt.
Ik trok aan de noodrem.
Het levensritme begon weer aan zijn normale tred.
Het bewoog op de gekende wegen.
Het werd weer helder,
ik had teveel gezwegen.…
ik beitel je tot vrouw
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.097 ik ben jouw beeld
aan het houwen
uit de ruwe rots
die jij eens was
zag de branding waar
de golven aan je vraten
het strand waar jij in onbegrip
en stilte bent verzand
ik weet je wispelturig
vurig als je door mijn handen gaat
ik moest je splijten om naar de
aders in je hart te kunnen kijken
ik beitel je tot vrouw
polijs met liefde…
je woont in stilte
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
704 ik mis je in
het opgaan van de zon
je schaduwt alle uren die nu
langer lijken te gaan duren
de week verliest zijn dagen
omdat niemand naar hun naam
komt vragen, zonder jou is
doordeweeks maar grauw
je woont in stilte
neemt geen woord meer op
laat je warmte langzaam wurgen
door de winter van de strop
muren schuren onbegrip
liefde…
LAIS CCCXVII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
481 de ogen vol onbegrip stonden dicht
te treuren bij het onhandige hoofd:
het leek geenszins op wat haar was beloofd,
ze wou van dat zicht gewoon gaan lopen.
nu niemand nog in hoofd of haar gelooft,
zwaait enkel de wind nog deuren open.…
Woede (3)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.501 woede figureert speelt niet meer
de hoofdrol wat blijft is onbegrip
van het veld verwijderd verwezen
naar de tribune eerst in een dip
verlamd door onvermogen dan
vechten tegen de bierkaai uitermate
zinloos verbannen uit de koffiekamer
alleen nog sociaal verkeer op straat
conditie op peil houden op twee
bijvelden tot einde contract de diepte…
Liefdesverdriet
netgedicht
1.8 met 8 stemmen
480 Herinneringen dwarrelen door het hoofd
terwijl traandruppels vloeien langs de wang
Brokstukken van het lichaam liggen verspreid
over een wereld van onbegrip en onwetendheid.…
oorlog
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.595 Onbegrip en verwarring
scheppen onbegrepen pijn .
Zij verdwaalt op deze wereld
bij het zoeken naar wie ze is.
In deze wereld
verdwaalt zij nog altijd
na zoveel jaren
zoekend naar wie ze is.…
Mantelzorger
hartenkreet
4.2 met 25 stemmen
2.581 Als je mantelzorger bent
kan je leven soms zo eenzaam zijn
vind je heel veel onbegrip
en dat doet behoorlijk pijn
Als je mantelzorger bent
werk je fulltime dag en nacht
leef je in onzekerheid
maar bezit je toch veel kracht
Als je mantelzorger bent
heb je vaak geen eigen tijd
doordat je alle zorg en aandacht
aan hem of haar hebt gewijd…
gestem
netgedicht
2.1 met 8 stemmen
675 de gouden krijgers op pad
schrijven eigentijdse verhalen
over nimmer sagen, ze dwalen
even ver als ooit hun vaders
een duale natie op het spel
voor even alles gewoon niets
dat jaren heeft bewezen
bij tijd en wijlen te bestaan
de keuze wordt gekleurd
een boom of eerder weg
de buurman aan de macht
om gewoon te kunnen huilen
onbegrip in…
De zwachtels van de dood
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
1.131 het onbegrip, het misverstand,
het veel te klein vergeven,
de winter die niet wijken wil,
de broosheid van het leven;
maar dwarsdoor de zwachtels die
het leven vaak omvangen
blijft toch soms even hier en nu
iets van verrrijzen hangen
Want 't licht is sterker dan de dood;
en liefde kleurt weer rozerood.…
De oude dichter
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
597 Vóór hem een onbeschreven vel
Mistroostig kromde hij zijn rug
De letters op zijn toetsenbord dansten
verward en wild
en braakten nog wat flarden
van onsamenhangende tekens
Een zilte traan vertroebelde zijn blik
De ziekenzuster zag het lijdzaam aan
en ze verdreef met haar zachte handen
de nevels uit zijn geest
Hij knikte en lachte vol onbegrip…
Lege snelweg
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
491 Komen net uit die
Steriele spreekkamer
Waar ons toonloos
Werd verteld dat
Ons kind, dat we
Bij ons dragen, niet
Meer leeft - het
Wachten is alleen nog
Op de dode vrucht die
Vanzelf, werd ons gezegd,
Te voorschijn komen zal -
Tranen van verlies
En over het overstelpend
Onbegrip van hen die beter
Zouden moeten weten
Brengen…