711 resultaten.
Spraakzaamheid
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
578 Ze zegt dat het het spreken haar
moeilijker gaat vanwege het opstarten
van het lichaam met de trits medicijnen
Elke dag opnieuw het evenwicht uitvinden
het valt niet mee, afwisselend is het wel
voor de kleine, onmogelijke prinses
Waarom ik van haar hou, ik weet het niet
dat zal wel niet zo nodig zijn voor wie
eens verliefd nooit meer liefdeloos…
IJstijd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
577 onmogelijk, haar oude en nieuwe hart
nog...
samen te kunnen smeden.…
Leven in dit aquarium
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
519 heb ik me teruggetrokken -
Ik had het wel gezien,
Leven doe ik alleen nog
in dit aquarium, hierin blaas
Ik in de luchtbubbels
van mijn adem aan mijn medevissen
Diep doorleefde dromen toe,
Zoals alleen zij die kunnen lezen,
zoals alleen zij die kunnen verstaan -
Dromen die grenzen aan
en toch niets te maken hebben
Met dit onmogelijke…
Van start tot finish
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
629 Een marathon is een
bijna onmogelijke menselijke
prestatie. Tweeënveertig kilometer
en nog iets met gratie.
Een mens lijdt de wegen door
de stad die hijzelf kiest.
En verliest nooit uit het oog
de ambitie te existeren.
Want van de volharder kan men
leren, dat men aan de finish al
de palmares kan oogsten met
het juiste gevoel.…
The art of jenga
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
350 De kunst is,
zoals bij de torens
van Escher
waar de paradoxale
onmogelijkheid
van holle en bollende spiegels
zelden of nooit grenst
aan de realiteit
van kunst in het algemeen
een jengablok
bovenop
de toren van babel
te leggen,
zonder dat de architectuur
der mikadotempel
als bouwval gedoemd is
ten onder te gaan
in de dreiging…
Dichters zijn clowns
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
699 Kun je het leven wel serieus nemen,
wanneer je ongevraagd wordt geboren?
Wil je mensen om je heen wel begrijpen,
die elkaar naar het leven staan?
Wie kan begrip opbrengen voor de dood,
wanneer die je onverwacht besluipt?
De grap, de lach en de traan.
Humor levert ons de wapenen,
voor onze zinvolle strijd,
om ons bestaan.
Humoristen zijn…
nachtmerrie
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.248 ademhaling staakt
bewegen onmogelijk
stem volledig weggeraakt
op je lijf een voelbare druk
teruggeslingerd in de tijd
van pijn en verdriet
van schuldgevoel en spijt
en hij, hij spaarde je niet
de angst zó intens
beleving pijnlijk en echt
'n volwassen mens
nog steeds
met 't verleden in gevecht…
Euromunt
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
2.447 Rammelende munten draag ik
onmogelijk formaat
ik ben niet blind genoeg
te voelen welke waarde
zie te weinig
ongewapend
met het oog
ik raad
vertrouw de andere kant
waarvan ik klant
ben obstinaat
omdat men dofheid baarde
met de komst van deze munt
een klinkend onderscheid
had voor het zelfde geld
ook wel gekund…
Het aardse slijk
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
506 het is de slang
die ik moet volgen
maar veel liever mijd
zij glijdt
in onmogelijke bochten
door het aardse slijk
de wrede ogen
maken geen onderscheid
zij bijt altijd
het gif van hebzucht
is genadeloos
in een levenslange strijd
zij bood mij
de appel aan
symboliek voor macht
hoogmoed heeft
de eerste hap gedaan
het paradijs…
Ik krijg ze nog wel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
586 die verrotte ganzen
iedere keer wil ik ze vangen
wanneer ze samen dansen
met z'n tweeen of met veel meer
door de lucht doch steeds
ontglippen ze me weer
gewapend met camera
te midden van een bos
turend en hopend als ik daar sta
vliegen ze over
in een onmogelijke hoek
tot zover
maar vandaag lijken
ze me goedgezind
daar sta ik…
Ongeloof
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
735 Sereen straalde je de rust uit,
Die ik onmogelijk kon voelen...
Mijn bloemen heb ik bij je neergelegd;
Het was alsof je sliep,
Ik kon het niet bevatten.
Ik wilde je zo graag nog....
Aanraken.....
Maar...jij was het niet,
Die daar zo stil lag.
Het was.....slechts een lichaam;
Gescheiden van me
Door het koude glas......…
Een dichter vraagt mij…
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
518 zou het kunnen…
of is het toch een illusie
ik bedoel, zo vol gevoel
schrijven naar een doel
misschien is het één
van de talloze dromen
teveel denken aan
zoek ik naar iets
wat niet kan
of zelfs mag bestaan
wil ik te graag geloven
dat woorden
zich weten te ontplooien
gedachten kunnen stillen
is het iets onmogelijks vragen
dat…
Liefde is aardappelen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
481 Mama was werken
wij zaten thuis
konden er niet uit
sneeuw, geen schoenen
overal stilte
angst voor de politie
en verdrongen waanzin
die verlangens wurgt
zonder ze te doden
onmogelijke liefde
alleen de dagelijkse aardappelen
hopend op iets
van de herhaalde beloften
voor ons, de kinderen, en nu
wij geen kinderen meer zijn
voor…
Rara... ode aan wie?
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
737 Wie weet gelukt ons, zonder na te apen,
't onmogelijke, met intensive care
een even fraai gedicht bijeen te schrapen.
(Kwade trouw, Woelig stof, Geleende tijd, Onmogelijk geluk en Intensive Care zijn bundels van Jean Pierre Rawie.
Ten leste en Wending zijn titels van twee gedichten uit Geleende tijd.)…
Lichtvervuiling
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
990 Alleen de sterren zien,
des avonds, is onmogelijk
vanwege het licht,
door mensen aangebracht
- uit angst - op palen,
langs straten niet alleen
maar ook
in velden, parken en plantsoenen.
Sociale onveiligheid,
het noodlotsthema
van onze dagen,
waardoor de lieve duisternis
een vijand wordt.…
GEBED
hartenkreet
4.6 met 11 stemmen
1.123 Waar wetenschap ophoudt te bestaan,
kan Hij een wonder doen
gebed reikt verder dan't plafond
Hij kan aan het onmogelijke voldoen...…
ont en de liefde
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
1.504 En zo is mijn ontminnen
volstrekt onmogelijk ook
al zou je het heel dringend
van mij vragen.
Ontvraag mij en laat alles
dan opnieuw beginnen.…
Miniatuur
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
658 en altijd zal de nacht
alle zijden omringen
van het open raam
ik fluister enkel
een waaiende ruimte
dieper dan geluid
mijn handen zijn
immers te klein om
je toe te dekken
vergeef me
het onmogelijke
ik ben niet groot genoeg
ik had zo graag
naast je willen liggen
nachtenlang
dagenlang
en willen waken
vergeef me mijn…
De dobbelaar
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
945 Het zal nooit meer helder worden
De winter is niet koud
maar wazig
net zoals de zomer
Steeds verder moet ik gaan
Op zoek naar nieuwe steden
want vermomd
in vreemde kleren
is het overal
Speel met mij een spel
dan zal ik nooit meer praten
nooit meer in de ogen kijken
van onmogelijke liefdes
nooit meer alles geven
voor wat ik niet meer…
passie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.064 over alles wat sporen naliet
heb ik zoal geschreven
vlugschriften en krabbels
als poging tot het ultieme gedicht
doch het stil verlangen naar
het verwoorden van het onmogelijke
bleef hangen in mijn hoofd
maar met het reizen al was het dan
ook veelal van A naar B en weerom
kwam toch de inspiratie
voelde ik mij bovenal
'een reiziger…
werelds
netgedicht
1.4 met 33 stemmen
5.456 centenkwestie
machtswellustelingen
milieuterrorisme
niet-Chinese spleetogen
verboden enkels
foute groene broeken op de boulevard
spaghetti-vreters in het nauw
onmogelijke referenda
voedselbanken overspoeld door minima
overspel maakt een rijke man nog rijker
armlastig vecht voor bestaan
niemand die gelooft
dat de ander gelijk heeft…
Stille Traan
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.322 Verontrustend
De nieuwsberichten
Over de dood en het verderf
Autoriteiten die zich enkel bezinnen
Op machtswellust, gewin
Rijkdom op 't eigen erf
Ongelofelijk doch waar
Geen reële kansen geboden
Een existentie onmogelijk zwaar
Bitter mensonterend bestaan
Hartverscheurend
De reflecties gevangen
In de zwellende spanwijdte
Van mijn stille…
Denkend aan jou
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
851 Ver van mij
verwijderd, leg ik je neer op het
brandend zand: op deze
onmogelijke plek werd geheel
onverwacht nieuwsgierigheid geboren.…
Een stroom van woorden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
617 Een stroom van woorden
herbergt
wat onderhuids
leeft
frustratie
om wat niet
angst
en onbehagen
niet vatbaar
voor rede
eerder redeloos
en niet te stuiten
Een stroom van herinneringen
voedt
wat binnenskamers
blijft
ondeelbaar
om wat wel
heimwee
en broosheid
niet vatbaar
voor herhaling
eerder onmogelijk
en verleden tijd…
Ompoling
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
558 nog glinstert een tegenstromende rivier
de enige die implodeert naar het brongebied
bevangen door water dat lotsbezegeling wist
met wassende dunheid en afnemend debiet
golvend door diepten van laag naar hoog
jij, zuivere eigenheid die geboren wederkeert
in het oeverzand staat geschreven wie je bent
de zoekende rivier die het onmogelijke…
Vurige gedichten
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
871 Onmogelijk om zichzelf te herhalen,
of om een identieke fotograaf te vinden.
Gedichten ontstaan als brandend hout.
Vaak uit vurige gedachten.
Soms uit bijna niets.
Zo lijkt het.…
Het grillig levenspad
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
342 jij was geen
verschijnsel
maar creëerde
een lach bij het
grillige levenspad
vol kracht en
wijsheid
in een subtiel
aftastende dialoog
lieten wij beiden de
pijlen los die wij
hadden in koker en op
de al gespannen boog
niet om de
ander uit te
schakelen
maar om ons
het raken nu
vrijwel onmogelijk
te maken
10/06…
Heroïsche strijd
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
443 er zitten
lacunes
in de lucht
waardoor ademen
moeilijker is en
horen bijna
onmogelijk
is geworden
daar waar
emoties altijd
jeugdig vleugden
lijkt het
ontbreken van
jouw aanwezigheid
te resulteren in
moeizaam gehijg
jij was al
eten en drinken
voor mij maar
zonder jouw adem
voelt je afwezigheid
als het einde na
een onverwachte…
Vandaag
netgedicht
3.7 met 16 stemmen
1.102 hoe je weet dat zij het is
zij het zoetste smaakt
haar aanblik het innerlijk
vervult met mateloos geluk
nog nooit eerder losgemaakt
Gisteren schiep het verlangen
naar wat onmogelijk lijkt
Morgen is maar een idee
het bestaat nu niet
plooibaar als water
en zacht op zoek
naar het laagste punt
verdampt, vriest vast
aan de hoogste toppen…
Vraag
netgedicht
3.2 met 18 stemmen
836 hoe je weet dat zij het is
zij het zoetste smaakt
haar aanblik het innerlijk
vervult met mateloos geluk
nog nooit eerder losgemaakt
Gisteren schiep het verlangen
naar wat onmogelijk lijkt
Morgen is maar een idee
het bestaat nu niet
plooibaar als water
en zacht op zoek
naar het laagste punt
verdampt, vriest vast
aan de hoogste toppen…