276 resultaten.
De vensters van het voorjaar
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
684 De oude Hein tikt
met zijn zeis
de vensters van
het voorjaar stuk
het brute breken
van smaragd
zwart kleed
satijn en suikergoed
kleine kist
stroomlijn je hoed
fluwelen zakdoek
zilte gloed…
Droevig afscheid
netgedicht
2.7 met 22 stemmen
3.104 zachtjes wenen toe
de pijn die in je groeit en bloedt
en jou zo angstig slapen laat
scheurt het leven flarden weg
tot enkel kou die sterven gaat
nog rest in ’t leven nog heel even
Jij zegt mij zachtjes huiver toe
begrijp mijn droefheid en mijn pijn
maar laat mij nu herinneren zijn
en zing jouw lied dat leven doet
soms ijl en zweverig in satijn…
Compost van tijd.
netgedicht
2.7 met 10 stemmen
792 Eiken roesten met bleke
kroon, geteisterd in storm -
doorweekte regennachten,
reikhalzend over zwart satijnen
grachten, waarin zomers licht
onverbiddelijk voor het najaar
zwicht, wacht - rood en geel -
geslagen bladgoed op de laatste
dolkstoot van de wind, onwetend
hoe die op te vangen om naderend
onheil te verzachten, de maan in…
Jij
netgedicht
3.8 met 21 stemmen
1.240 Jouw warme huid blijft mij lokken
nog steeds satijnig zacht
en liefdevol vlij ik me tegen je aan.
Nog even wegdromen,
terug naar de stilte van de nacht.
Nog even genieten voordat
jij straks weer op zal staan.…
Dood
poëzie
3.1 met 9 stemmen
2.035 't Ligt wit en weerloos op het wit satijn,
Een sneeuwwit rozenkransje om 't lokkenblond.
De stille glimlach van wie zalig zijn
Trilt, als een vlinder, om zijn vredemond.…
MOOIE BENEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
766 Mooie benen en prachtige haren
in een verrukkelijke zonneschijn
Ik schatte haar op zestien jaar en
de schoonheid stapte uit de trein
Mooie benen stapten uit de trein
zachtjes landden ze op ’t perron
In haar jurk ritselde ‘t fijn satijn
ik zei jurk, doch bedoelde japon
Mooie benen, zo dicht langs mij
dat ik ze al zowat aan kon raken
Ik…
April
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
482 De witte Sneeuwklok aan het eind van haar Latijn
Is zichtbaar drachtig van met zaad gevulde koppen
De Blauweregen, zwaar van honderdduizend knoppen
Ontluikt haar ogen in een waas van blauw satijn
De Rododendron staat op barsten van het paars
En de Hortensia bebladert teer haar stokken
De Schoenlapplant ontdoet zich van haar wintersokken
En…
Mijn verlangen ...' Ik wil je '.
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.029 Het was van kanten fijn
tot wit, zwart, fluwelig satijn.
Lonkend kwam zij naderbij
tot ze fluisterend zei:
"Al ben ik nu zo dun, doorzichtig, sensueel gekleed,
Ik wil mijn wangen laten vangen
door de streling van jouw dijen,
elk stukje van jouw lijf ontbloot,
en mijn gelaat alleen nog kijkt naar mooi...…
Haar rode jurk
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
677 Het kant liet jouw fluweel bewonderen
jouw geheime wapen verborgen door satijn.
Jouw ontspannende gevoel dat je deelde
door oliën met geuren van mandarijn.
Met jouw geschenk van lavendel
leidde jij mij langs zonnebloemvelden
met enkel het dragen door jouw rode jurk
opende jij mijn horizon vanaf lege wegen.…
Versmeltende lichamen.
hartenkreet
3.4 met 32 stemmen
4.436 Je huid geurend en zacht als satijn,
trekt mij aan als een magneet.
Met jouw lach zo zoet als marsepijn,
waan ik mij op een andere planeet.
Slechts in opwindende outfit gehuld,
lig je verlangend op mij te wachten.
Nog even beproef ik je tomeloze geduld,
met je lieve ogen zie ik je vragend smachten.…
Oogcontact
netgedicht
2.8 met 15 stemmen
1.860 zeldzame kriebelrups tot vlinder ontpopt
en breekbaar trillend je tederzacht reflecteert
Een roze wolk probeert in mijn hoofd te komen
een strijkstok zoekt in mijn hart naar snaren
lichtvoetige woorden dansen zonder te bedaren
Op een plankier van flamberend gekleurd fluwelen
zwelt mijn borst haar eerste aarzelende strelen
toont satijnen…
breekbare morgen
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.856 in het uur dat verloren lijkt te lopen
tussen het einde van de nacht
en het aanvangen van de dag
ontwaakt in breekbaar licht
de morgen
het stille van de dageraad
tooit zich met gouden randen
en kleedt de dag weer aan
met oranjerood satijn
snaterend rimpelt het gladde water
op de zondoordrenkte spiegel
waar in eindeloze cirkels
de nacht…
rozengeur en maneschijn
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
748 `k hoor jouw stem in het zoemen van een bij
een fluistering roze wolken op de wind
waar ik het vlinderlichte zuchten vind
en voel haar adem als een zachte dag in mei
daar valt de nacht als een satijnen laken
en bloeit de liefde als een roos in mij
al wat in mijn vezels leeft ben jij
iets kleins kan een mens gelukkig maken
jouw linkerarm…
Paard zonder naam
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
536 diepste punt van
de woestijn, te delen met een
verkoperde zon, gebeden
verbleken in uitgebeend gewas
bij verdroogde oases, rode
waas verblindt de ogen,
gemalen hitte verstoft de
horizon, waar een schorpioen
de staart doopt in een plas venijn
van besluiteloosheid, gif als
medicijn, angels verbonden in
een doodskleed van zwart satijn…
Osmose ?
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
466 Ik heb je bij de levensbron
gezien, duizendschoon in het
gras, oceanen vol klaprozen
en ontluikend groen, fragiel
misschien, maar transparant
als glas,daarin verdronken
zoveel dat kon in haar satijnen
spiegelplas, nog zonder kleur,
verdroogd, verzonken in
woestijnen en in het kristal
van licht verloren.…
Land in wording
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
780 ontoegeeflijk en hardnekkig
verschuiven dagelijks de linies
zo nu en dan valt er een donderklap
dan dreigt de hemel
schichtig zoeken struik en twijg een schuiloord
de klamme aarde wordt een kunstwerk
een horizontaal drieluik tot de hoogste macht
een paneel waarop geen voet zich waagt
de nevel verzacht de harde randen
van donkere nachten
een satijnen…
Het Italiaans
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.487 Uw woorden zijn uit zacht satijn geweven,
In toontjes die op donzen vlerkjes zweven;
Uw letters, zoet als Zefirs ademzucht;
En heel uw spraak, één lieve lentelucht.…
Daar ligt dat water -- dat schitterende water
poëzie
3.6 met 24 stemmen
4.152 Zie hoe het schittert, het schitterspreekt, schittertrompettert in de lucht
in de donzige gonzige fijne satijne lucht --
dat droogzilvere opzwemmende water
in dat rondomblauwe dronkkoude dronkdiepe water,
't is een zee bleek sprekend schuim
een woordenmond in het ruim
schreeuwende door de gonswind naar het hemelruim,
dat streefwater, dat…
Olga
hartenkreet
3.9 met 14 stemmen
2.428 Olga lachte ondeugend en lonkte naar Serge
Wetende hij was verloren door haar gefleurd
Vele mannen geilden zich op als zij blikte
Dan wel zij sensueel aan haar glas likte
Zij was een vrouw zoals mannen het wilden
Rondborstig slank en hoog in de heupen
Haar billen zichtbaar onder satijnen rokken
Bewoog zij ritmisch om menigeen te lokken
Maar…
Sade tot Justine
gedicht
4.0 met 1 stemmen
6.084 Een drift
uit een satijnen verleden om je rozijnen
in geurige mate te mengen. Het wonderlijk gat
dat past bij zulke verlegen recepten wordt gevuld
met een traag stromende saus, een geur van kaneel.
Het is de vraag of iets in zijn geheime vorm
zijn grootste kracht bezit of als het net ontdekt is.
Dien mij tot spijs. Hef eigen gedachten op.…
Het Italiaans
poëzie
3.2 met 14 stemmen
5.704 Uw woorden zijn uit zacht satijn geweven,
In toontjes die op donzen vlerkjes zweven;
Uw letters, zoet als Zefirs ademzucht;
En heel uw spraak, één lieve lentelucht.…
Laatste ademzucht
netgedicht
4.4 met 29 stemmen
1.346 De wereld mag verder verstillen
insluimerend onder het deken van zwart satijn...…
ERICA TETRALIX
poëzie
3.2 met 16 stemmen
2.147 't Zijn pereltrosjes van rozig satijn;
't Zijn Japanse vaasjes van broos porselein;
Licht trillend bij zoentjes van vlinder of bij,
De perelkens van de hei.
Bijwijlen dan knikken bij 't windeke kleen,
Die schuchtere kopjes van 'ja' en van 'neen'
Dan frazelen ze stemmig, als klokjes der mei,
De perelkens van de hei.…
Strak in ‘t pak
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
497 Daar lig je tussen ‘t eikenhout, gekleed in nette kleren
Er is zelfs niet vergeten om je nog één keer te scheren
De fris gewassen handen op de borst tesaam gevouwen
En een gelaat dat roerloos stilt, in blindelings vertrouwen
Daar lig je dan in ’t wit satijn door ieder te aanschouwen
De naasten laten nog een traan omdat ze van je houwen
En op…
Nog éénmaal
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
978 Nog éénmaal zou ik de witte zeilen willen
ontwaren, scherend over het Pruisisch blauw
satijn om, gezeten op die getaande duinen
de gouden zon langzaam weg te zien gaan.
Nog éénmaal mij in verliefdheid te verliezen
en de tijd even stil te laten staan en mijzelf te
vergeten in de betovering van ons samenzijn.…
Ruit
hartenkreet
4.0 met 12 stemmen
1.580 De zon valt door het raam naar binnen
Blond haar glanst als goudkleurig satijn
De douchestraal een warme omhelzing
terwijl het gordijn opzij gaat
Hopelijk niet te lang, 't wordt hier snel kouder...…
Langspeelplaat
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.123 tussen lakens van satijn
aardbeitjes en champagne
uitgeperste appeltjes van oranje
sterren van de hemel smakend
(by the way,ze heette Sanna)
òh Sanna
hé Sanna
Sanna Sanna hé
Sanna hé Sanna hó
Sanna
het was een wilde meid
Sjonnie wilde een wilde
als hoofdgerecht voor
voor het ontbijt
de nacht bood;
ho Sanna ho
Sanna Sanna…
aan een kindeke
poëzie
3.3 met 34 stemmen
4.084 Wat zou daar om uw koppeken,
wat kàn daar anders zijn
Dan woordjes van uw moederken
En strikskens van satijn?
Maar toch, 't en zegt geen windeken,
hoe 't leven u zal gaan;
Gij zijt zo'n klein bros droppelken
Op rode roze-blaân.
Ontluiken zal uw herteken
En lieven, zoals ik;
En lieven in een lachje, kind,
en lieven in een snik.
O!…
Doordringend bemind
netgedicht
3.1 met 17 stemmen
1.742 ruimte en prachtig omgeven gelegen
als een stukje Eden verlegen op mij gemorst
Ik voel verlangen door het stralen van je ogen
waarmee je me glimmend de liefde toevertrouwt
die ik kriebelend herken in het zwevend vliegen
tussen innig kussen en versmolten wiegen
in melodieus suikerzoet en zeeën ziltzachtzout
Ik voel tederheid door het satijn…
PASSIE
hartenkreet
3.9 met 17 stemmen
3.863 Je naakte lichaam voelt klam en zacht
je streelt langzaam het mijne
zo glijden wij door deze vochtige nacht
waarin we in elkaar verdwijnen
Je huid zo vol glans als satijn
je zweetdruppels glinsteren als dauw
het is heerlijk om hier met jou te zijn
en ik besef hoe veel ik van je hou
Je lichaamsdelen die mij beroeren
maken mij buiten zinnen…