912 resultaten.
Onopgemerkt
netgedicht
2.9 met 12 stemmen
619 ze hebben de brug verschoven
van het heden naar het verleden
bladeren zijn als vermist
opgegeven die zo even nog
daar waren kruisen zij allang
het pad niet meer
verdrinkt schoonheid gestaag
in beek waarin zonderlingen
zich schuil houden
vallen vogels uit de lucht
die eens pirouetten draaiden
blaffen wolken de wind aan…
Nachtkinderen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
718 soms wanneer de wolven zingen
schuilen uilen diep in steen
papavervelden doezelen als voorheen
toen niemand nog haar doden telde
kinderen van de nacht, zij erven
het kruis van eeuwige rouw
waar schrale grond de stroom bedekt
die mondt in sterven…
en jij
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
584 uiteindelijk
heb ik dan toch geleerd
om het goud
uit je blik te zeven
waar ik hoopte
je te ontmoeten
ben ik je misgelopen
en nadien kwam je schuilen
met dauw in je haar
en keek je verward
als de vlucht
van duizend spreeuwen
bleef ik je zoeken
was ik het die riep
wonderlijk je thuiskomst
de warmte
de weemoed
toen je weer
met me sliep…
verdriet omarmen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
781 het is het enig constante
waar je bij kunt schuilen
tot er een nieuwe optie
zich aandient.
geluk…
Bij jou
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
851 Als er geen engel is
die mij de weg naar
de hemel wijst
Als er in de lucht
geen sterren zijn en
ook geen maan verrijst
Er geen zon is die
mij verwarmt
en verlicht
Ik bang en onzeker,
vervreemd,
ontwricht
de weg zoek
naar mijzelf,
de wereld om mij heen
Mag ik dan
bij jou schuilen,
bij jou huilen
Bij jou alleen?…
Tastbare ziel
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
552 In elke cel van mijn lijf
Schuilen levens van miljarden jaren.
Bevroren in de tijd.
Naar verre vreemde oorden,
voeren mijn dromen mij.
Naar lang vervlogen levens.
En bij 't blaffen van de maan.
Ontwaken zij uit hun eeuwigheid…
groots
hartenkreet
3.4 met 32 stemmen
2.114 heel klein nog
schuil ik,
vol angst voor alles
zo klein
is jouw wereld
een groots gebeuren
mijn kleine ik
luistert
met grote oren
trots
op jouw grootte
groeit lanzaam
mijn gevoel
van veiligheid
en het besef
als kleintje
pas ik goed
in jouw grootse wereld…
jij bent
hartenkreet
3.9 met 18 stemmen
5.788 jij bent mijn straaltje zon
in mn donkere bestaan
jij bent mijn ster
bij een heldere maan
jij bent mijn schouder
om op te huilen
jij bent mijn thuis
om in te schuilen
jij bent mijn steun
mijn toeverlaat
jij bent mijn vriend
mijn kameraad…
tussen twee vuren
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.082 Torenhoge muren
Onstuitbaar verdriet
Beklemd tussen twee vuren
Het gevoel hypocriet
Diepe valkuilen
Bewust bedriegen
Schaamte doet schuilen
Verlangen doet liegen
Irrationele uitleg
Ongecontroleerde razernij
Vluchten is de uitweg
Een einde aan tobberij…
Deelt met alle zielen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
552 de vogels fluiten toch
een ander lied
de zon schijnt warm
toen niet
lees de woorden
op de stenen
zie de urnen schuilen
in de nissen van de muur
het pad weet
van mijn passen
huilen is altijd
van korte duur
ik kwam voor haar
maar zij deelt met alle zielen
ben aan ze gehecht geraakt
toen zij ons ontvielen…
Voornemens
gedicht
3.7 met 491 stemmen
48.339 ik hoor het 's winters van
de uilen die hier schuilen
en van de blauwe reiger
in het riet,
nee, wachten tot de lente
hoeft echt niet
begin vandaag nog met het
keren van het tij
voor het te laat is:
de verandering ben jij!
vlecht dan een krans en
steek de kaarsen aan
en weet dat deze duisternis
voorbij zal gaan.…
Geitenziekte
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
484 Gans Limburg staat in rep en roer
door de Q- koorts die zich als een lopend vuur verspreidt
-verwekt door een bacterie die zich schuil houdt in een geit-
ligt de ziekte nu overal op de loer
De vreemde plaag krijg je echter niet tot bedaren
Door de kool en de geit te willen sparen…
als dode mussen...
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
576 als dode mussen in de
tuin de gestorven
woorden
onbesproken
zwarte lakens
waaronder het veilig
schuilen is
op een dag verduistert
de zon
de avond valt uiteen
in sombere
nachtgedachten en
besluit ik de sterren
terug te hangen
in het heelal
waarna de slaap
ongehinderd binnensluipt…
Neerslag
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
468 Er was voor die donderdag
Wat bewolking voorspeld,
Een matig zonnetje, dat
Regelmatig achter de wolken
Schuil zou gaan, maar niets
Bijzonders was er voorzien
Op deze doordeweekse zomerdag;
Tot het mensen begon te regenen
Uit het wolkendek dat zijn water
Leek vast te houden,
Maar mensen zonder vleugels
Kansloos naar beneden zag…
nergens gebleven
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
474 onder de kast
van vergetelheid
schuilen bedrukte
flarden van een
onbegrensd gemis
in het verlaten
landschap scheurt
de storm de
gekwelde schreeuw
aan stukken
één voor één zetten
we de spiegels van
het verleden neer
één voor één
draaien we ze om
we zijn nergens
gebleven…
Rossig
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
347 Een rossige zon
zag ik net een moment
boven de daken blaken
door zwijgende takken
van ferme nestenhoeders
geen weduwe zal haar
plichten verzaken
in de winterkou
net onder het nulpunt
dat de meren bevriezen
de vogels die hier
zijn overgebleven
schuilen bijeen
doorstaan de nacht
samen
tot de ochtenddauw…
Koninkrijk
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
1.945 Open de deur, ik ben het maar
Ik heb dat wanhopige gevoel
En problemen staan voor me klaar
Ik weet dat je me hoort kloppen
Dus open de deur
en laat het wachten stoppen
Gaat er achter dat alles een koninkrijk schuil?
Is er dan een God die van ons allemaal houdt?
Geloven we eigenlijk überhaubt wel in de liefde?…
Vrouwe Justitia....
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.019 waar molens dwalen
in het duistere labyrint
van opperste gerechtigheid
de oneer gaat schuilen
in die prangende vraag
van het schuldig
waarom
zoekt Justitia
haar blind vertrouwen
in het weken en wegen
naar eerherstel
velt zij oordeel
in bewezen feiten
zij hoort de partijen
luister ernaar…
Tederheid
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.301 waarom is het achter ons duister
en voor zo licht en warm
de schaduw zit niet aan de zonkant
wij lopen langzaam richting zon
aan de voorkant smelt de warmte
ons lichaam innig tot tederheid
in de schaduw van onszelf schuilen wij
voor de zengende verschroeiende zon
teveel tederheid kan pijn doen…
Laatste reis
hartenkreet
3.5 met 32 stemmen
4.227 Vlieg
vlieg maar mama
naar jouw paradijs
ondraaglijk is de pijn
buiten jouw bewustzijn
laat maar los mama
het mag
jouw lichaam, het leven
deze dag
strek jouw vleugels
en vlieg maar
mama
schuil niet langer in de nacht
ga maar, papa wacht…
onder oude mantels
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
753 onder oude mantels
geurt aarde in het verborgene
waar land langzaam groeit
in beschutting van veréénzelviging
vogels doorvliegen in
middag van eeuwigheid
eenden schuilen
in rietkragen van golfslagen
en wijde armen om de hemel slaan
ze telt de diepste gedachten
in het één gevouwen licht…
Beeld scherm
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
714 Het blauwe gif
geeft inkt
haar zijden gloed
vloeibaar drenkt
een schaduwvlek
zich in immer
geheelde taal
brakend schuilen
letters onder
een volgende aanval
gebukt vangt ze
de laatste druppels
op het scherm
terwijl zij de paraplu
zijdelings laat liggen
leest zij nogmaals…
Stormduinen
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.503 als je van steen was
zou ik huilen
nu wil ik schuilen
met mijn gezicht
in het mulle zand
tot de kilte voelbaar
zoekt naar helmgras
een laatste strohalm
stijf en stug
zucht in de wind
net als een kind
de zee stilaan bedaren
strandribbelend aaien
wat er ver zoet en ver zacht
tot rust gebracht…
Oude bloei
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
529 ik teken geen bloemen meer
mijn hoofd vult zich met twijfels
en mijn hart met herinneringen
ik schenk elke dag een naam
en streep haar genadeloos af
nog voor ik haar heb uitgezwaaid
jouw hand weet ik feilloos te vinden
als de avond mij iets te donker wordt
en ik schuilen moet voor mezelf
ik ben me er een,
maar ik teken geen bloemen meer…
suites voor Annemieke LVII -pakhuisstraat-
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
503 een spinnenangst
en krokodillentranen
geperst uit woorden
ze bakte voor mij
het genot van scharretjes
om in te schuilen
mijn hete penne
korreltjes gerookte zalm
koelen snel af
over rougette
lijnen die samen komen
-frans in duitsland
van vroeger op school
de dorische kroon op dak
bijna flessenhals…
De voegen in mijn waarneming
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
690 In mijn perceptie van de
goede wil promoveert
de degenmeester tot
zwaardenmaker tengevolge
van de voortvarendheid van
de zin des levens
al het zuivere is een puur
platonische begrip zonder
de metselwerken die als
kantelen kunnen worden beschouwd
zelfs als ik me ridder
is het harnas waarin ik schuil
slechts mijn eigen huid en zijn…
HAAR LIPPEN
hartenkreet
2.5 met 8 stemmen
1.151 Op haar lippen brandt een kus
antwoord op gerezen vragen
heel teder aangevoeld
ieder woord, iedere zin is nu te veel
want streling maakt wakker
wat schuil gaat in haar leven
volmaakte rust, intens beleven
wat is het heerlijk te weten
dat je bij jou jezelf vergeten kunt…
Er van door
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
1.919 Bij het verlaten van het huis
wisten we nog niet of we ooit
nog eens zouden terugkeren
Wij konden verdwijnen zoals een gebouw
tot stof kan verkruimelen door nagelaten
onderhoud of oorlogsgeweld
In ons schuilen vertrouwde plekken
het licht van de zon en de warmte
waarin we onszelf geheel vonden…
Hij verstaat haar niet meer...
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
732 Ze zou zo graag,
willen huilen,
veilig schuilen
in zijn armen.
Hij is er nog
maar
wat ze eens vond
lijkt verdwenen.
Zij roept hem
met pijn in haar stem
maar hij verstaat haar niet meer.
Mooie foto's van vorig jaar,
ze doen haar enkel zeer
hij is niet meer wie hij was
zijn stem niet meer zacht maar zo kras.…
Uiteenlopend
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
533 mijn woorden
mijn wezenlijke verzen
mijn lachen, mijn huilen
schuilen
in een gebonden kaft
ergens en nergens
misschien wel
in een strenge boekenkamer
of ze staren voor jaren
eenzaam
onder een koud kelderraam
och, wie weet
huizen ze
in een kartonnen doos
mijn woorden
mijn verzen
elke letter die ik koos……