Alle inzendingen over verte

2104 resultaten.

Sorteren op:

Raak me

hartenkreet
2.7 met 23 stemmen aantal keer bekeken 3.614
je dubbelganger lijkt niet op je maar heeft je stem ik luister starend in verten naar je beeld brand me voortdurend aan je foto huil ik zomaar wat maar zo vaak raak me, desnoods aan of af en toe mis je meer altijd dan nu en dan…
Gerardo2 augustus 2006Lees meer >

aan een stervende

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.700
je mag naar verre verten, waar leven eeuwig is waar zielenpijn langzaam vergeten is... vergeven is nieuw leven is.…

geen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 712
de oceaan kabbelt langs mijn benen om hoog gaan de meeuwen krijsen gedachten weg licht golvend een vlot in de verte de overwinningsvlag gehesen verdrink ik waarlijk…

Pad

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 535
je bent een woud nog onontgonnen ik ben de reiziger die de paden mag maken waarlangs je zult gaan reizen naar ongekende verten met de vader van je kinderen ga maar leef maar het is zo voorbij…
hendrik3 december 2010Lees meer >

Libera me

netgedicht
3.3 met 14 stemmen aantal keer bekeken 859
oude woorden dagen nu de tijd naar verten neigt dichter wervelt de wind die het blad omslaat laat los van binding vrij hoor, de pauken slaan…
Hanny3 januari 2011Lees meer >

tussen twee eeuwigheden

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 553
zou de verte plots dichterbij de dag wonen het woord waardevoller de liefde dieper zijn als je gaandeweg begrijpt dat leven een schitterende lichtflits is tussen twee eeuwigheden van duisternis…
J.Bakx3 april 2019Lees meer >

Afscheid

hartenkreet
3.5 met 26 stemmen aantal keer bekeken 3.404
Het raam met in de verte de toren met de klok die ik vanuit mijn bed kon zien. Beneden hoorde ik de zware stem van vader en af en toe hoestte hij. In de verte een brommer of een auto en nog verder weg, veel verder, voorbij de stilte van het weiland, hoorde ik een trein.…

Dondergod

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 491
schreeuw In gapende verten verloren Verstoppen wil ik me In al mijn schone dromen Maar gelijk Thor's regen en donder Wil de verlossende slaap niet komen © Gerda J.…

Hopen

netgedicht
2.5 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.438
En dan: turen in de verte, kijken naar de hemel, turen in de verte. Een blik op het horloge getuigt van optimisme over. Er klinkt getoeter. Een schip, een schip met een anker. Oh, teken van. Dit is een test, een toets, een oefening in geduld. Zou hij dezelfde wolkjes zien? De zon die over alle mensen schijnt?…
Jan de Bas25 februari 2006Lees meer >

Wij zullen aan God gelijk zijn

netgedicht
2.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 263
ofschoon er geen verten waren Zonder een blik opzij of om zich heen Een standbeeldachtig toekijken Alziend en al zijn gedachtes bemerkend Niet omdat hij ergens op uit was Maar samenvallend met het heelal In zichzelf onder de mensen alleen…

donker

netgedicht
3.7 met 43 stemmen aantal keer bekeken 1.152
het is als een schreeuw het nooit ontwaken ik ben verdwaald dichte huizen drijven achter luiken groeit het water en jij in de verte doet ons zwijgen ons geloven dat wij voor altijd overwoekerd door de zee…
Froukje Vos11 oktober 2007Lees meer >

mist

netgedicht
2.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.404
zoals je maar eens in een leven bemint intens en naïef mijn horizon kim en einder verte van mijn dagen na zachte schade hoeden zich alle verdere dagen voor de schuwe schaduw van verdriet…
rietvr30 juni 2009Lees meer >

pogen

netgedicht
3.7 met 13 stemmen aantal keer bekeken 505
zwetend klimt hij uit de nacht naar het licht van een nieuwe dag dat gloort in de verte zal het hem deze keer lukken het licht te bereiken voordat de avond de nacht weer keihard in het donker zet…

Intiem

netgedicht
3.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 715
Een winterlandschap schilderde je vanaf je hand in de verte van een lange winter en het drong niet tot je door dat iemand je op afstand liefhad maar door de dood was heengegaan in het koude landschap van de ratio bevroren jouw intieme gedachten.…
mobar27 december 2010Lees meer >

Helder weerspiegeld in mijn hart

hartenkreet
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 583
De berg in de verte met zijn witte wolken aan de top, wordt helder weerspiegeld in mijn hart, als ik aandachtig in- en uitadem, zoals een volle maan wordt weerspiegeld op roerloos water op een warme stille zomeravond.…

oogopslag

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 508
oogopslag De verste verte overzie ik niet wel trek ik naar een paar bomen bewust bij elkaar geplant zodat zij niet alleen staan die ene eenzame aan de zijkant doet mij meer dan ik dacht…

schrik van stilte

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 541
ik schrik op de stilte laat zich even gelden dan ga ik over tot de orde van de nacht in de verte rijden treinen en ook de snelweg keert terug in mijn oren ach ja de stilte ik zou er soms bang van worden…

Dageraad

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 552
Je hebt me gevonden tussen het kreupelhout jij streelde mijn hoofd, mijn hand en ontwarde mij liet mij vrij ik ging op weg ik hoorde in de verte nog je lach zo mooi begon de dag.…

Ganzenvlucht

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 504
Ganzenvlucht die over Kwam juist op het Moment dat het leven Mij bijna het leven Benam, wiekend naar Verte, naar horizon, Naar verse, vrije lucht - Al gakkend bracht Ze mij zonder Het te weten Mijn leven bij Me terug…
Bert Weggemans30 september 2013Lees meer >

de man met de hoed

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 702
in de verte hangt nevel laag uit bij zichzelf en de man met de hoed loopt schaduw in duister het bankje voor twee lonkt zo zalig zo zoet naar pijnlijke ziel van de man met de hoed…

als je verdwijnt

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 465
als je verdwijnt zo zonder omkijken oplost in de verte witter wordt dan de witste muur als je verdwijnt zo zonder dralen een wordt met de schutkleuren van een ondoordringbaar woud als je verdwijnt zo zonder naam onherkenbaar samenvalt met de massa en niet terug zal keren…
J.Bakx3 november 2015Lees meer >

akoestiek

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 397
onbewoond maar op gehoorafstand ligt een eiland in een zee van ruimte in de verte klinkt een echo met de intonatie van een stem er rijst een vraag om karige klankborden te beklemtonen, om grenzen aan gehoor te verbeelden…
Iniduo31 december 2017Lees meer >

stromen

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 399
de rivier weet van stromen de weemoed kent ze niet het verlangen weet van stromen zichzelf bevatten kan ze niet wat ze zoekt voorbij de verte van haar ogen is er niet buiten de tijd stroomt ze het ondoorgrondelijke verlangen…
J.Bakx2 april 2020Lees meer >

vaarwel

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 475
zijn ziel liet de banden met de aarde los haar ogen vonden vanzelf de verte haar handen gleden van de kist ze liet haar liefste gaan ze prevelde vaarwel mijn liefste vaarwel…
J.Bakx15 juni 2020Lees meer >

zonder omkijken

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 506
ganzen in de dikke lucht gaven me niet lichtvaardig vleugels cirkelende vogels zochten een onbestemde verte zwarte wolken dreven mee zonder omkijken vloog ik voorbij voorbij wie ik was geweest…
J.Bakx12 december 2020Lees meer >

gesloten luiken

netgedicht
3.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 407
in ijle verten het geluidloos verdwijnen van vleugjes gedroomde woorden die wij in deze verwarde nacht niet los kunnen laten de gesloten luiken weigeren de maan een streepje licht te verspreiden…
J.Bakx16 maart 2026Lees meer >

pelagus

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 153
rakelings aan ademloze diepte voorbij -onderspiegelend omzwachteld met uiteinden van verte gemeten in boogseconden intredend als gelaagd besef bij verstek met naam en toenaam natuurgetrouw dichtbij maar niet geraakt…

eindeloos

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 816
amadeus zij wenkten en noodden uit tot het feest van de verre nabijheid achter de kim betreurd morgenlicht schuchterde schuldbewust over een verheven geest naijlend over het gezicht waarin de verte nabijer dan ooit was…

LENTELUCHT

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 976
de thermometer breekt verzet de zinnen voorbarig rijden mensen in een cabrio in de verte hoor ik op de radio: alles gaat opnieuw beginnen! ik voel de lentelucht in mijn te warme jas en wou dat ik niet zo weemoedig was…

Gewoon mooi ...

netgedicht
2.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.169
Gekleurde bermen waterkant wijde verten niemandsland Zwanennest haas in de wei fluitende vogels de ochtend is van mij Neveldruppels kwakende kikkers opgaande zon Op zo een moment wou ik dat ik schilderen kon...…
metha30 juni 2003Lees meer >