2104 resultaten.
Raak me
hartenkreet
2.7 met 23 stemmen
3.614 je dubbelganger
lijkt niet op je
maar heeft je stem
ik luister
starend in verten
naar je beeld
brand me
voortdurend
aan je foto
huil ik
zomaar wat
maar zo vaak
raak me,
desnoods aan
of af en toe
mis je
meer altijd
dan nu en dan…
aan een stervende
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.700 je mag naar verre verten,
waar leven eeuwig is
waar zielenpijn langzaam vergeten is...
vergeven is
nieuw leven is.…
geen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
712 de oceaan
kabbelt
langs mijn benen
om hoog
gaan de meeuwen
krijsen
gedachten weg
licht golvend
een vlot in de verte
de overwinningsvlag
gehesen
verdrink ik
waarlijk…
Pad
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
535 je bent een woud
nog onontgonnen
ik ben de reiziger
die de paden mag maken
waarlangs je zult gaan reizen
naar ongekende verten
met de vader
van je kinderen
ga maar
leef maar
het is zo voorbij…
Libera me
netgedicht
3.3 met 14 stemmen
859 oude woorden dagen
nu de tijd
naar verten neigt
dichter
wervelt de wind
die het blad omslaat
laat los
van binding vrij
hoor, de pauken slaan…
tussen twee eeuwigheden
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
553 zou de verte
plots dichterbij
de dag wonen
het woord
waardevoller de
liefde dieper zijn
als je gaandeweg
begrijpt dat leven
een schitterende
lichtflits is tussen
twee eeuwigheden
van duisternis…
Afscheid
hartenkreet
3.5 met 26 stemmen
3.404 Het raam met in de verte de toren
met de klok die ik vanuit mijn bed
kon zien.
Beneden hoorde ik de zware stem
van vader en af en toe hoestte hij.
In de verte een brommer
of een auto en nog verder weg,
veel verder, voorbij de stilte
van het weiland, hoorde ik een trein.…
Dondergod
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
491 schreeuw
In gapende verten verloren
Verstoppen wil ik me
In al mijn schone dromen
Maar gelijk Thor's regen en donder
Wil de verlossende slaap niet komen
© Gerda J.…
Hopen
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
1.438 En dan: turen in de verte,
kijken naar de hemel, turen in de verte.
Een blik op het horloge
getuigt van optimisme over.
Er klinkt getoeter.
Een schip, een schip met een anker.
Oh, teken van.
Dit is een test, een toets,
een oefening in geduld.
Zou hij dezelfde wolkjes zien?
De zon die over alle mensen schijnt?…
Wij zullen aan God gelijk zijn
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
263 ofschoon er geen verten waren
Zonder een blik opzij of om zich heen
Een standbeeldachtig toekijken
Alziend en al zijn gedachtes bemerkend
Niet omdat hij ergens op uit was
Maar samenvallend met het heelal
In zichzelf onder de mensen alleen…
donker
netgedicht
3.7 met 43 stemmen
1.152 het is
als een schreeuw
het nooit ontwaken
ik ben verdwaald
dichte huizen drijven
achter luiken groeit het water
en jij in de verte
doet ons zwijgen
ons geloven
dat wij voor altijd
overwoekerd door de zee…
mist
netgedicht
2.4 met 13 stemmen
1.404 zoals je maar eens
in een leven
bemint
intens en naïef
mijn horizon
kim en einder
verte van mijn dagen
na zachte schade
hoeden zich
alle verdere dagen
voor de schuwe schaduw
van verdriet…
pogen
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
505 zwetend klimt hij
uit de nacht
naar het licht
van een nieuwe dag
dat gloort in de verte
zal het hem
deze keer lukken
het licht te bereiken
voordat de avond
de nacht weer keihard
in het donker zet…
Intiem
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
715 Een winterlandschap
schilderde je vanaf je hand
in de verte van een lange winter
en het drong niet tot je door
dat iemand je op afstand liefhad
maar door de dood was heengegaan
in het koude landschap van de ratio
bevroren jouw intieme gedachten.…
Helder weerspiegeld in mijn hart
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
583 De berg in de verte
met zijn witte wolken
aan de top,
wordt helder weerspiegeld
in mijn hart,
als ik aandachtig
in- en uitadem,
zoals een volle maan
wordt weerspiegeld
op roerloos water
op een warme
stille zomeravond.…
oogopslag
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
508 oogopslag
De verste verte overzie ik niet
wel trek ik naar een paar bomen
bewust bij elkaar geplant
zodat zij niet alleen staan
die ene eenzame aan de zijkant
doet mij meer dan ik dacht…
schrik van stilte
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
541 ik schrik op
de stilte laat
zich even gelden
dan ga ik over
tot de orde
van de nacht
in de verte
rijden treinen
en ook de snelweg
keert terug
in mijn oren
ach ja de stilte
ik zou er soms
bang van worden…
Dageraad
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
552 Je hebt me gevonden tussen het kreupelhout
jij streelde mijn hoofd, mijn hand en ontwarde mij
liet mij vrij
ik ging op weg
ik hoorde in de verte nog je lach
zo mooi begon de dag.…
Ganzenvlucht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
504 Ganzenvlucht die over
Kwam juist op het
Moment dat het leven
Mij bijna het leven
Benam, wiekend naar
Verte, naar horizon,
Naar verse, vrije lucht -
Al gakkend bracht
Ze mij zonder
Het te weten
Mijn leven bij
Me terug…
de man met de hoed
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
702 in de verte hangt nevel
laag uit bij zichzelf
en de man met de hoed
loopt schaduw in duister
het bankje voor twee
lonkt zo zalig zo zoet
naar pijnlijke ziel
van de man met de hoed…
als je verdwijnt
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
465 als je verdwijnt
zo zonder omkijken
oplost in de verte
witter wordt
dan de witste muur
als je verdwijnt
zo zonder dralen
een wordt met
de schutkleuren van
een ondoordringbaar woud
als je verdwijnt
zo zonder naam
onherkenbaar samenvalt
met de massa
en niet terug zal keren…
akoestiek
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
397 onbewoond maar op gehoorafstand
ligt een eiland
in een zee van ruimte
in de verte klinkt een echo
met de intonatie van een stem
er rijst een vraag
om karige klankborden
te beklemtonen, om
grenzen aan gehoor
te verbeelden…
stromen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
399 de rivier weet
van stromen
de weemoed
kent ze niet
het verlangen
weet van stromen
zichzelf bevatten
kan ze niet
wat ze zoekt
voorbij de verte
van haar ogen
is er niet
buiten de tijd
stroomt ze het
ondoorgrondelijke
verlangen…
vaarwel
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
475 zijn ziel liet de banden
met de aarde los
haar ogen vonden
vanzelf de verte
haar handen gleden
van de kist
ze liet haar liefste gaan
ze prevelde vaarwel
mijn liefste vaarwel…
zonder omkijken
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
506 ganzen in de dikke lucht
gaven me niet lichtvaardig
vleugels
cirkelende vogels zochten
een onbestemde verte
zwarte wolken dreven mee
zonder omkijken
vloog ik voorbij voorbij
wie ik was geweest…
gesloten luiken
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
407 in ijle verten
het geluidloos verdwijnen
van vleugjes gedroomde
woorden die wij
in deze verwarde nacht
niet los kunnen laten
de gesloten luiken
weigeren de maan
een streepje licht
te verspreiden…
pelagus
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
153 rakelings
aan ademloze diepte voorbij
-onderspiegelend
omzwachteld
met uiteinden van verte
gemeten in boogseconden
intredend als gelaagd besef
bij verstek met
naam en toenaam
natuurgetrouw dichtbij
maar niet geraakt…
eindeloos
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
816 amadeus
zij wenkten en noodden uit tot het feest
van de verre nabijheid achter de kim
betreurd morgenlicht schuchterde
schuldbewust over een verheven geest
naijlend over het gezicht waarin
de verte nabijer dan ooit was…
LENTELUCHT
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
976 de thermometer breekt
verzet de zinnen
voorbarig rijden mensen
in een cabrio
in de verte hoor ik
op de radio:
alles gaat opnieuw beginnen!
ik voel de lentelucht
in mijn te warme jas
en wou dat ik niet
zo weemoedig was…
Gewoon mooi ...
netgedicht
2.7 met 11 stemmen
1.169 Gekleurde bermen
waterkant
wijde verten
niemandsland
Zwanennest
haas in de wei
fluitende vogels
de ochtend is van mij
Neveldruppels
kwakende kikkers
opgaande zon
Op zo een moment
wou ik dat ik schilderen kon...…