738 resultaten.
Waan zinnig opgewekt
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
1.184 lijden lag licht te weken
tussen dons van zacht vermoeden
geen gevoel gaf meer genoegen
dan te zwelgen zonder reden
ogen zwommen achter glazen
geniepig glurend door het vocht
dat opgewekt meer tranen trok
dan voorspelling kon beramen
onderhuidse spelden prikten
punten in onschuldig weefsel
als een woekerend verzinsel
waarin waarheden…
Pijn
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.201 kapot gemaakt
vloeiende gedachten
snerpende angst
scheur in een wit blad
verwrongen
stroom van pijn
druppels verdriet
warm vocht
uit een koud hard
beschadigd
leven vol eenzaamheid
schreeuw zonder geluid
rode tranen
over je eigen huid
leeggestroomd
en langzaam
gaat alles wet
blijft er alleen nog stilte
en een litteken…
Eigen ketens
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
980 Ik verdwaalde in mijn angst
Zocht een nooduitgang voor mijn beperking
Ik probeerde weg te komen
Maar viel in een zwarter gat
Dolend door mijn labyrint
Zocht ik naar de juiste gang
Worstelend om boven te komen
Zat ik steeds vaster in mijn eigen net
Toen goede uitkomst leek verdwenen
Vocht ik er niet meer tegen
Vielen alle knopen uit elkaar…
Sensorische dissonantie
netgedicht
4.0 met 26 stemmen
895 lijden lag languit te weken
tussen dons van zacht vermoeden
geen gevoel gaf meer genoegen
dan te zwelgen zonder reden
ogen zwommen achter glazen
geniepig glurend door het vocht
dat opgewekt meer tranen trok
dan voorspelling kon beramen
onderhuidse spelden prikten
punten in onschuldig weefsel
als een woekerend verzinsel
waarin waarheden…
Waar is?
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
623 Ik vocht tegen het gevoel van eenzaam
zijn, maar het werd niet begrepen.
Het is ook zo moeilijk uit te leggen, als
je mond het steeds maar niet kan zeggen.
Ze ook niet mochten kijken, diep in je hart
omdat het daar heel goed was verpakt.
Als geluk wordt overschaduwt, door de
herinnering aan toen, van heel lang geleden.…
Bosbessen
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.189 Glanzig vochte nevels, uitgehangen
Over 't verre en heuvelig verschiet,
Trekken, nu de zon haar stralen schiet,
Opwaarts met des leeuwriks blijde zangen.
Bukkend met van vreugd gebloosde wangen,
Juicht in 't bos het meisje als het ziet
Hoe de struik wel twintig besjes biedt,
Die ze in 't mandje handig weet te vangen.…
ik ga maar
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
817 ik ga maar
moet jij gedacht hebben
en jij vond achter iedere kraam
ogen die zochten naar jou
de regen huilde met je mee
en de stille dood verliep in kou
verdwaald
vocht je jouw weg naar buiten
maar telkens die dove roep
terwijl de diepte verdween
en de aarde enkel
afmeren kende
het bracht je verder heen…
Met de wortels naar boven
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
605 Wortels die zo vaak
Al te vergeefs in de
Diepte naar water
Hebben gezocht,
Levensbron die daar
Nog wel is, maar
Tot op de bodem uitgeput -
Hebben zich nu naar boven
Gericht, zoeken het leven
Nu boven de grond:
Aarde overspoeld met
Overvloedige regen,
Rijke modder voorzien
Van voedsel en vocht -
Ze hebben hun weg
Naar…
Arrogant aardse droom
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
491 ook lawines
worden steeds
groter naarmate
erosie meer
vat krijgt op
het gesteente
de oppermachtige
rots heet graag
massief maar als
de verbondenheid
verdwijnt kiezelt
alles bergafwaarts
kwadratisch neemt
de snelheid van
dit proces toe met
vocht en vorst
als actieve daders in
vriezende nachten
met slang en
appel legitimeert…
Wiegend ontwaken
netgedicht
3.9 met 20 stemmen
525 Ik proef het mistige vocht op mijn lippen
en laat een druppel vallen in mijn mond.
Ik laat mij wiegend wiegen
in de geruisloze stilte van de ochtend
en zie de eerste zonnestralen
regenbogen maken
op het naakte vocht
rond de lenteknoppen van de rozelaar.…
vanaf een terras
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
478 de bomen aan wederzijden
groeit mijn ochtend langzaam de morgen in
huizen houden de vergetelheid in stand
hier en daar nog statig,
ik voel ook zwakke puien in stilte lijden
het richt mij steeds meer naar binnen
waar mijn fantasie veel met zwart-wit
of oud fotobruin verbindt
en ik vergane afdrukken omzet
in woorden zonder het al
met vocht…
sms
hartenkreet
3.3 met 46 stemmen
10.678 tot vijf uur zit
ik op messenger
de laatse tijd
veel last van
vocht op ogen
treurigheid
ik doe u pijn
en tranen
helpen niet
veel
stofdeeltjes
in de lucht
en al die
hormonen in
het millieu
daar wordt
een mens ook
niet vrolijk
van. het voelt
alsof ik u
groot onrecht
heb gedaan
vrouw van taal
van woord. ik
wacht wel tot…
Geen leven
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.532 Het is toch geen leven zoals ze daar ligt
Maar officieel is ze niet dood
Een oud ziek lijf, gevuld met slangen
Een zakje vocht vervangt het brood
Het is geen leven om zo te lijden
Als de chemo het vertikt
Is het ethisch iemand te bevrijden
Als je ziet dat ze haast stikt
Het is geen leven zoals zij ligt weg te teren
Paniekerig kijkt door…
Mijn huis...
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
939 Op de puinhopen van mijn leven
heb ik opnieuw een huis gebouwd
de fundering is nog niet zo stevig
maar het is er veilig en vertrouwd
Het biedt bescherming tegen rampen
en geeft me houvast als ik val
ik kan er rusten na het strijden
ik vocht omhoog, uit het eenzame dal
Nu schijnt de zon door mijn raam naar binnen
ik schuif het gordijn voorzichtig…
De generaal
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
646 Maar het zoet van de victorie verwaterde,
verkeerde na een zeker tijdsbestek in bitter
vocht. Een groeiend schuldbesef omtrent
zijn daden dat steeds dieper werd.
Het woekert nu door de natie. Pijnlijk staat
hij daar, nog slechts gekend als ornament.…
Rijpt vorst kristallen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
438 mist vreet stilte
onder huilende takken
waar druppels spatten
op het rottend blad
vocht schuurt langs
basten van bomen
spiraalt naar toppen
in watten gevat
onzichtbaar
sombert het bos
zijn witte vachten
in koud kille nachten
in het eerste licht
rijpt vorst kristallen
is stilte weer terug
zonder vallende drup…
Herfstige overpeinzing
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
590 overpeinzing
en verrukking
die beurtelings
strijden
om de vreugde
in mijn ziel
dit volledig
te ondergáán
ónder gaan
in dat palet van kleuren
en geuren,
in die
seizoenen
van koude, lauwte,
luwte,warmte
met dagen,
avonden
stonden,
soms ook
verzadigd
van vocht…
water is mooier dan ijs
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
1.173 mijn steen is gebroken
door de tijd van voorheen
in zon en door wind heeft
vocht mij sijpelend gewroken
water is mooier dan ijs
in de hand van ontdooier
je wacht tot de nacht en
mijn breuk is dan je voltooier
in heldere maan
oogt de kou, zij vriest
in seconden de monden
die zeggen dat ik van je houd
gespleten ontwaak ik
en ruim…
Wijnbad
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.078 nevel
van schuimbellen en bad-olie
spiegelt witte wijn
een eigen klein oppervlak
Je hand liefkoost
de voet van het glas
je ogen staan zacht
je mond is vochtig, wat open
Onder de belletjes
maakt je huid
je rondingen heimelijk zichtbaar
en tastbaar dichtbij
Een kus en nog een;
mijn lippen verdrijven water
en proeven wijn
en ziltig vocht…
Heerlijk...
hartenkreet
4.3 met 15 stemmen
3.610 Deze nacht
Vochtig zwoel
Brandende liefde
Tongen strelend
Ritme zoekend
Deze nacht
Vochtig zwoel
Kreunend genot
Vingers strelend
Plagend voelen
Deze nacht
Vochtig zwoel
Uitdagende ogen
Wilde passie
Naakte oase
Deze nacht
Vochtig zwoel
Brandende liefde
Smeltend ineen
Druppelend vocht
Voldane zucht...…
verliefd.
netgedicht
3.1 met 68 stemmen
6.964 Gehuld in het eenzame
schuim ik door straten
in een schulp verborgen
voel ik jou kijken
nat voelt het vocht
wat van wimpers glijdt
een lint van vlinders
houdt kermis in mijn ziel
in een draaikolk
tolt de liefde in stilte
rond mij heen
zonder jouw warmte
Voelt het hart als steen
Misschien herken je
In sier mijn geschrift
Stuur je…
Een vreemde pijn
netgedicht
3.7 met 14 stemmen
1.363 Met de dag brozer van gestalte,
is ze nauwelijks nog iemand te noemen;
het vocht vloeit gestadig weg.
Er rammelt een vreemde pijn
in haar hoofd. Al jaren een zekere
dood in de schoenen.…
Omhoog
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
809 Een traan biggelde langs m'n wang omlaag
En vond zijn weg naar het diepe dal
Opgejaagd door m'n geweeklaag
Geen tijd voor herstel na de rauwe val
Stuitte hij op een zaadje in de grond
Omringde het even met z'n vocht en zonk
Daarna was 't een kiem die daglicht vond
En mij als bloem opnieuw geur en kleur schonk…
De durian
netgedicht
3.8 met 45 stemmen
1.461 Golven vocht
druipen langs ons gezicht
geuren vermengend
als beesten bijtend kwijlend
in liefde verzengend
Elkander berijdend
stotende gelijk
in ritmisch harmonie
Soenda muziek kling klong
op de achtergrond
Zo heerlijk
doch zo prikkelbaar
als de durian
gekliefd en verslonden
penetrant en bitterzoet
in het midden van
bedwelmende…
Laatste druppel
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
659 Vocht en damp dalen neer
Plots lopen wij door wolken
Voorbij de tijd van wanen
’t Was mooi, maar doet zeer
Vlaag en nat, ze kolken
Druppels wissen tranen
Als de storm is uitgeraasd,
hangt in dat ene straaltje zon
een laatste druppel aan een twijg
Een parel blauw of is het goud?…
Een triomf
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
489 in het duister van een
stille doorwaakte nacht
verloor de straffe winter
zijn laatste beetje kracht
een mens vocht
in een aardse zucht
triomfeert weer, bloost leven
in de morgenlucht
een sterke schouder
draagt wiekjes fijn besnaard
naar een kersenroze
bloesemrijke boomgaard
het licht tekent zijn glans
over het schaduwblad
de…
De stille plantage
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
535 Bij 't zien van de blik
in zijn zwarte pupillen
het helrode vocht
onder striemend geluid
voelt ze hoe diep
in haar huilende hart
haar tranen vermengen
met liefhebbend zwart.…
Angsten van een vader
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
866 daar ik nog maar een guppy was
die veilig door het water zwom
van een verwarmde vissenkom
wist ik nog niets van ’t mensenras
dat zich beter, hoger waande
een hersenstam, volstrekt uniek
-zo wreed en moordend hun tactiek-
regerend over het bestaande
toen ik allang geen gup meer was
en voor de lieve vrede vocht
er alles wist van brandend…
Met duizend draden
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
528 Een moeder aan haar oudste zoon
Voortijdig mij voorgegaan
Die uit mij geboren was:
Weet dat het goed is,
Eind aan lijden en pijn,
Adem die steeds moeizamer
Zijn weg naar binnen vocht -
Heb die me lief was laten gaan,
In liefde, in vrede,
Maar zie elke dag je lege plaats;
Heb er vrede mee dat jij
Er niet meer bent,
Er niet meer…
Zoete geuren
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
609 Behoedzaam en trefzeker
wordt zoet vocht ingenomen.
Een ontzielde bloem
blijft over,
het is haar overkomen.
Op naar het volgende wonder
gesteund door
welriekende geuren.
In het schijnsel van de zon
blijft het insect speuren.
Zichtbaar ingenomen
vangt de thuisreis aan.
Vliegend op de wind,
nog een lange weg
te gaan.…