Alle inzendingen over vocht

738 resultaten.

Sorteren op:

Waan zinnig opgewekt

netgedicht
3.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.184
lijden lag licht te weken tussen dons van zacht vermoeden geen gevoel gaf meer genoegen dan te zwelgen zonder reden ogen zwommen achter glazen geniepig glurend door het vocht dat opgewekt meer tranen trok dan voorspelling kon beramen onderhuidse spelden prikten punten in onschuldig weefsel als een woekerend verzinsel waarin waarheden…

Pijn

hartenkreet
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.201
kapot gemaakt vloeiende gedachten snerpende angst scheur in een wit blad verwrongen stroom van pijn druppels verdriet warm vocht uit een koud hard beschadigd leven vol eenzaamheid schreeuw zonder geluid rode tranen over je eigen huid leeggestroomd en langzaam gaat alles wet blijft er alleen nog stilte en een litteken…
Evelien1 augustus 2006Lees meer >

Eigen ketens

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 980
Ik verdwaalde in mijn angst Zocht een nooduitgang voor mijn beperking Ik probeerde weg te komen Maar viel in een zwarter gat Dolend door mijn labyrint Zocht ik naar de juiste gang Worstelend om boven te komen Zat ik steeds vaster in mijn eigen net Toen goede uitkomst leek verdwenen Vocht ik er niet meer tegen Vielen alle knopen uit elkaar…

Sensorische dissonantie

netgedicht
4.0 met 26 stemmen aantal keer bekeken 895
lijden lag languit te weken tussen dons van zacht vermoeden geen gevoel gaf meer genoegen dan te zwelgen zonder reden ogen zwommen achter glazen geniepig glurend door het vocht dat opgewekt meer tranen trok dan voorspelling kon beramen onderhuidse spelden prikten punten in onschuldig weefsel als een woekerend verzinsel waarin waarheden…
Nina Laverona24 februari 2008Lees meer >

Waar is?

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 623
Ik vocht tegen het gevoel van eenzaam zijn, maar het werd niet begrepen. Het is ook zo moeilijk uit te leggen, als je mond het steeds maar niet kan zeggen. Ze ook niet mochten kijken, diep in je hart omdat het daar heel goed was verpakt. Als geluk wordt overschaduwt, door de herinnering aan toen, van heel lang geleden.…

Bosbessen

poëzie
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.189
Glanzig vochte nevels, uitgehangen Over 't verre en heuvelig verschiet, Trekken, nu de zon haar stralen schiet, Opwaarts met des leeuwriks blijde zangen. Bukkend met van vreugd gebloosde wangen, Juicht in 't bos het meisje als het ziet Hoe de struik wel twintig besjes biedt, Die ze in 't mandje handig weet te vangen.…

ik ga maar

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 817
ik ga maar moet jij gedacht hebben en jij vond achter iedere kraam ogen die zochten naar jou de regen huilde met je mee en de stille dood verliep in kou verdwaald vocht je jouw weg naar buiten maar telkens die dove roep terwijl de diepte verdween en de aarde enkel afmeren kende het bracht je verder heen…

Met de wortels naar boven

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 605
Wortels die zo vaak Al te vergeefs in de Diepte naar water Hebben gezocht, Levensbron die daar Nog wel is, maar Tot op de bodem uitgeput - Hebben zich nu naar boven Gericht, zoeken het leven Nu boven de grond: Aarde overspoeld met Overvloedige regen, Rijke modder voorzien Van voedsel en vocht - Ze hebben hun weg Naar…

Arrogant aardse droom

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 491
ook lawines worden steeds groter naarmate erosie meer vat krijgt op het gesteente de oppermachtige rots heet graag massief maar als de verbondenheid verdwijnt kiezelt alles bergafwaarts kwadratisch neemt de snelheid van dit proces toe met vocht en vorst als actieve daders in vriezende nachten met slang en appel legitimeert…

Wiegend ontwaken

netgedicht
3.9 met 20 stemmen aantal keer bekeken 525
Ik proef het mistige vocht op mijn lippen en laat een druppel vallen in mijn mond. Ik laat mij wiegend wiegen in de geruisloze stilte van de ochtend en zie de eerste zonnestralen regenbogen maken op het naakte vocht rond de lenteknoppen van de rozelaar.…
Katty25 maart 2011Lees meer >

vanaf een terras

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 478
de bomen aan wederzijden groeit mijn ochtend langzaam de morgen in huizen houden de vergetelheid in stand hier en daar nog statig, ik voel ook zwakke puien in stilte lijden het richt mij steeds meer naar binnen waar mijn fantasie veel met zwart-wit of oud fotobruin verbindt en ik vergane afdrukken omzet in woorden zonder het al met vocht…

sms

hartenkreet
3.3 met 46 stemmen aantal keer bekeken 10.678
tot vijf uur zit ik op messenger de laatse tijd veel last van vocht op ogen treurigheid ik doe u pijn en tranen helpen niet veel stofdeeltjes in de lucht en al die hormonen in het millieu daar wordt een mens ook niet vrolijk van. het voelt alsof ik u groot onrecht heb gedaan vrouw van taal van woord. ik wacht wel tot…

Geen leven

hartenkreet
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.532
Het is toch geen leven zoals ze daar ligt Maar officieel is ze niet dood Een oud ziek lijf, gevuld met slangen Een zakje vocht vervangt het brood Het is geen leven om zo te lijden Als de chemo het vertikt Is het ethisch iemand te bevrijden Als je ziet dat ze haast stikt Het is geen leven zoals zij ligt weg te teren Paniekerig kijkt door…
Hookie29 november 2003Lees meer >

Mijn huis...

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 939
Op de puinhopen van mijn leven heb ik opnieuw een huis gebouwd de fundering is nog niet zo stevig maar het is er veilig en vertrouwd Het biedt bescherming tegen rampen en geeft me houvast als ik val ik kan er rusten na het strijden ik vocht omhoog, uit het eenzame dal Nu schijnt de zon door mijn raam naar binnen ik schuif het gordijn voorzichtig…

De generaal

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 646
Maar het zoet van de victorie verwaterde, verkeerde na een zeker tijdsbestek in bitter vocht. Een groeiend schuldbesef omtrent zijn daden dat steeds dieper werd. Het woekert nu door de natie. Pijnlijk staat hij daar, nog slechts gekend als ornament.…

Rijpt vorst kristallen

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 438
mist vreet stilte onder huilende takken waar druppels spatten op het rottend blad vocht schuurt langs basten van bomen spiraalt naar toppen in watten gevat onzichtbaar sombert het bos zijn witte vachten in koud kille nachten in het eerste licht rijpt vorst kristallen is stilte weer terug zonder vallende drup…

Herfstige overpeinzing

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 590
overpeinzing en verrukking die beurtelings strijden om de vreugde in mijn ziel dit volledig te ondergáán ónder gaan in dat palet van kleuren en geuren, in die seizoenen van koude, lauwte, luwte,warmte met dagen, avonden stonden, soms ook verzadigd van vocht…

water is mooier dan ijs

netgedicht
4.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.173
mijn steen is gebroken door de tijd van voorheen in zon en door wind heeft vocht mij sijpelend gewroken water is mooier dan ijs in de hand van ontdooier je wacht tot de nacht en mijn breuk is dan je voltooier in heldere maan oogt de kou, zij vriest in seconden de monden die zeggen dat ik van je houd gespleten ontwaak ik en ruim…

Wijnbad

hartenkreet
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.078
nevel van schuimbellen en bad-olie spiegelt witte wijn een eigen klein oppervlak Je hand liefkoost de voet van het glas je ogen staan zacht je mond is vochtig, wat open Onder de belletjes maakt je huid je rondingen heimelijk zichtbaar en tastbaar dichtbij Een kus en nog een; mijn lippen verdrijven water en proeven wijn en ziltig vocht…

Heerlijk...

hartenkreet
4.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 3.610
Deze nacht Vochtig zwoel Brandende liefde Tongen strelend Ritme zoekend Deze nacht Vochtig zwoel Kreunend genot Vingers strelend Plagend voelen Deze nacht Vochtig zwoel Uitdagende ogen Wilde passie Naakte oase Deze nacht Vochtig zwoel Brandende liefde Smeltend ineen Druppelend vocht Voldane zucht...…

verliefd.

netgedicht
3.1 met 68 stemmen aantal keer bekeken 6.964
Gehuld in het eenzame schuim ik door straten in een schulp verborgen voel ik jou kijken nat voelt het vocht wat van wimpers glijdt een lint van vlinders houdt kermis in mijn ziel in een draaikolk tolt de liefde in stilte rond mij heen zonder jouw warmte Voelt het hart als steen Misschien herken je In sier mijn geschrift Stuur je…
rachel12 februari 2003Lees meer >

Een vreemde pijn

netgedicht
3.7 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.363
Met de dag brozer van gestalte, is ze nauwelijks nog iemand te noemen; het vocht vloeit gestadig weg. Er rammelt een vreemde pijn in haar hoofd. Al jaren een zekere dood in de schoenen.…

Omhoog

hartenkreet
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 809
Een traan biggelde langs m'n wang omlaag En vond zijn weg naar het diepe dal Opgejaagd door m'n geweeklaag Geen tijd voor herstel na de rauwe val Stuitte hij op een zaadje in de grond Omringde het even met z'n vocht en zonk Daarna was 't een kiem die daglicht vond En mij als bloem opnieuw geur en kleur schonk…
Frank2 februari 2008Lees meer >

De durian

netgedicht
3.8 met 45 stemmen aantal keer bekeken 1.461
Golven vocht druipen langs ons gezicht geuren vermengend als beesten bijtend kwijlend in liefde verzengend Elkander berijdend stotende gelijk in ritmisch harmonie Soenda muziek kling klong op de achtergrond Zo heerlijk doch zo prikkelbaar als de durian gekliefd en verslonden penetrant en bitterzoet in het midden van bedwelmende…

Laatste druppel

netgedicht
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 659
Vocht en damp dalen neer Plots lopen wij door wolken Voorbij de tijd van wanen ’t Was mooi, maar doet zeer Vlaag en nat, ze kolken Druppels wissen tranen Als de storm is uitgeraasd, hangt in dat ene straaltje zon een laatste druppel aan een twijg Een parel blauw of is het goud?…

Een triomf

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 489
in het duister van een stille doorwaakte nacht verloor de straffe winter zijn laatste beetje kracht een mens vocht in een aardse zucht triomfeert weer, bloost leven in de morgenlucht een sterke schouder draagt wiekjes fijn besnaard naar een kersenroze bloesemrijke boomgaard het licht tekent zijn glans over het schaduwblad de…

De stille plantage

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 535
Bij 't zien van de blik in zijn zwarte pupillen het helrode vocht onder striemend geluid voelt ze hoe diep in haar huilende hart haar tranen vermengen met liefhebbend zwart.…

Angsten van een vader

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 866
daar ik nog maar een guppy was die veilig door het water zwom van een verwarmde vissenkom wist ik nog niets van ’t mensenras dat zich beter, hoger waande een hersenstam, volstrekt uniek -zo wreed en moordend hun tactiek- regerend over het bestaande toen ik allang geen gup meer was en voor de lieve vrede vocht er alles wist van brandend…

Met duizend draden

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 528
Een moeder aan haar oudste zoon Voortijdig mij voorgegaan Die uit mij geboren was: Weet dat het goed is, Eind aan lijden en pijn, Adem die steeds moeizamer Zijn weg naar binnen vocht - Heb die me lief was laten gaan, In liefde, in vrede, Maar zie elke dag je lege plaats; Heb er vrede mee dat jij Er niet meer bent, Er niet meer…

Zoete geuren

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 609
Behoedzaam en trefzeker wordt zoet vocht ingenomen. Een ontzielde bloem blijft over, het is haar overkomen. Op naar het volgende wonder gesteund door welriekende geuren. In het schijnsel van de zon blijft het insect speuren. Zichtbaar ingenomen vangt de thuisreis aan. Vliegend op de wind, nog een lange weg te gaan.…
Ton Ruis3 februari 2015Lees meer >