303 resultaten.
hou van me...
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.321 '
schreeuwt zij
'Niet' fluister ik, maar mijn woorden worden weggedragen door de wind
Pijn die snijdt
door merg en been
Ze scheuren mijn hart aan stukken
En voeren het aan de wolven
Koude vingers raken mijn spiegelbeeld
Ik haal uit met mijn vuist,
sla mezelf aan stukken
Maar de pijn is niet genoeg
om de pijn te overschreeuwen…
Bezweet geweten..
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
747 De nacht asemt zijn verbeten angst
door de poriën van een gekwelde ziel
verdrukkende strekking bindt zich vast
en vertonen druppels van verzuring
Een plengende tranenzee ontsprint
gedachten dringen dieper in ’t moeras
zwarte gaten zuigen wild snikkende kreten
gesmoord in het stikkend verdriet
De zon verdringt de zwarte maan
huilende wolven…
"Emigrant"
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
867 Door de steppen en de bossen,
omringd door wolven, beren en vossen,
heeft hij zich staande weten te houden,
In gevangenschap en in de ijzige Siberische kou,
opgejaagd door de Russische politiekorpsen,
schuilend bij de boeren in de houten dorpen.…
Negentig
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
3.135 P
zijn dodenrit per snelle arrenslee
de wolven – ja, het waren barre tijden -
die reizigers als warme hap verbeidden
werd grijsgedraaid (eerst plaat, daarna CD)
nog altijd gaat een veerpont heen en weer
al heeft geborrel akelig geklonken
(hetgeen betekent dat hij is gezonken)
de woorden echter zinken nimmermeer
al negentig, de veerman…
Dansende Grootmoeders
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
618 In het witte land van wolven
beschermd door louter liefde
draag ik de talisman,
die mij slechts toebehoort,
en ben zo vrij te komen
naar wie dit teken gaf.
Het zwaard achter de boom
tweesnijdend als het is
hoef ik niet mee te dragen
het baant zijn eigen weg.…
Dagelijks brood?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
631 In de vlijt van alle gestorvenen
treft alleen de hoop geen verwijt,
de nachten woelen twijfels bloot,
er lekken onrijpe vruchten uit de
hemel en door de gaten van het
firmament om door de ‘onkreukbaren‘
- met integere woorden - te worden
bijgezet als hongerige wolven.…
Eenwording
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
578 die onze harten heeft gestolen
en onze zielen op magische wijze
weet samen te smelten
ik heb je vaak verweten dat je
zijn dood bespoedigd hebt
omdat je zo verrekte mooi was
en ondanks de grootste seks
niet te vangen
niet te behangen
uit vrouwelijke tegenbelangen
maar dat deed hij zelf
en inderdaad
dieper nog
die meute burgerlijke wolven…
Schaapwolf Trump
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
743 Wanneer wolven veranderden
in een kudde makke schapen.
Donald, please.
Laat schapen schapen blijven.
Jezus is toch jouw voorbeeld Donald?
Ook hij toonde de macht van liefde.
Maar ik moet je wel waarschuwen Donald.
Laat jezelf niet kruisigen.
Critici zijn geen vijanden.
Dreig tegenstanders niet met het gevang.…
Succesvol voortbestaan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
502 Zo vernedert de mens de wolven tot hond.
Olifanten dresseert hij in circustenten.
Grijze ratten deed hij verbleken.
Laboratoriumratten zijn nu wit.
Biologen hebben eindelijk ontdekt,
dat ratten menselijke emoties tonen.
Ratten kunnen zelfs lachen!
Waarom? Dat is een domme vraag,
die alleen mensen stellen kunnen.…
Introvert landschap
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
647 Landschap ontwikkelt zich in een droomcyclus
rivieren kronkelen door eindeloze bossen
waar ruige wolven jagen op klein wild
stilte van wolken schaduwen werpen
kraaien krassen in blonde duinen
zweven meeuwen boven zeemoerassen
de stem van de natuur in een droom herkend
als ratio van nooit vergeten inbeelding
herhalend zichzelf zoals…
Weer-wolf
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
460 P
Verhaalt van wolven die
de mens bedreigen
Ze mochten er wel tien
aan stukken rijgen
Maar vreemd genoeg deed er
geen beer aan mee
De wolf zwierf achter 't IJzeren Gordijn
Van Polen naar het ruigoord
der Karpaten
Maar toen de Muur viel mocht dat niet lang baten
Bohemen werd zijn nieuwe jachtterrein
Waar 'n wolventroep zich…
Puck Brouwer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
586 P zijn dodenrit
waarin de wolven achter Pjotr jagen
had Fanny Puck steevast als aanhangwagen,
zo renden ze tezamen in ’t gelid
Puck werd voorspelbaar twee, hoe hard z’ ook liep,
voor London echter sprak de sippe Fanny:
‘Ik heb een steenpuist op mijn #$!&, ik kannie …’
En Puck voelde zich Roadrunner: Beep! Beep!…
Geen Meningen Meer
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
548 ongevraagd
uiten keer op keer
ik wil ze niet meer horen
over zo iets onzinnig wat gezonder
is wit bruin meergranen of volkoren
over wie er kampioen wordt
wat maakt het mij uit
wie dan leeft wie dan zorgt
of de Russen straks zullen komen
en of je zussen al last
hebben van angstdromen
of over Johan die weer eens
wat menen moet
over boeren wolven…
Thermodynamisch
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
573 Nu haast de kou uit de lucht
is verdreven
en, naar mij toeschijnt,
op is gegaan
in thermodynamische minimicrogolven
hoop ik dat mijn alter eega
in den vreemde
verlost is van honger der magere wolven
die des winters in roedels op
oorlogspad gaan
in Oezbeekse bossen en
Kyrgizische beemden
Zoönosen kunnen namelijk evengoed zweven…
Een zee van zielen
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.036 Als een grote groep met wolven,
Rijkt de zee uit naar mijn hand.
Het uitzicht is zo mooi.
Maar ik weet, het is niet waar.
Ik weet, het is te sterk,
Gevuld met stil dreigend gevaar.
De veranderlijkheid, de passie,
Van zo'n ongewoon mooi zicht.
Maar voor je het weet, dan grijpt het je..
Je weet het is op jou gericht.…
Paniek
hartenkreet
2.7 met 10 stemmen
2.360 Het bos wordt, wild en boos,
getekend door schrik;
geen rust die hen wil laten, tot
er ééntje van hen is
dat de kudde op de vlucht slaat,
en hen geen overwinning laten …
’t zijn paarden, pijlsnel,
en de wolven zijn hun hindernis.…
Ideologische repressie?
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
488 Droom op droom te bouwen, de
wolven hebben de nacht gemerkt,
wat eerst op zwarte holen leek,
sloot zich op in een verbond
als schapenwolken op de vlucht,
verholen in het licht tot het duister
en de geademde lucht geketend
werd door list met de tong aan-
gescherpt, verwerpt de zuivere
wiel van geest en ziel, waaruit de
vrije passie…
lente onweer
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
520 De wolven verkleed als donkere wolken
zijn weggetrokken, de boze buiten-
wereld is kalm geworden, blauw en
wit geworden, de frisse lucht doet
me rillen, maar niet meer van angst,
van koelte en friste, van reinheid.-…
Onderdompeling
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
577 Wie durft wolf te worden onder de wolven, desnoods in
een dierentuin?
Wie een dakloze straatkat, die zichzelf
voedt met de etensresten uit vuilnisbakken?
Ik ben het allemaal geweest.
Ik zeg niets meer.
Ik verraad mijn onderduikplekken niet
noch verraad ik in welke schim ik verdwijn of
welke rokken ik moeiteloos optil.…
Men zal dan zeggen...
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
739 Als er ál wolven waren...
zij leerden mij, ook wat mijn weg is.
Wanneer duiven neerstreken,
had kunnen blijken, op wie ik had mogen lijken...
Maar, er was méér, dan dat: onwillig, willig
ging ik zó ver, voorbij de grenzen
van bekend zijn der beroemdheden.
Ik moest verder; dat had ik mijn Lot beloofd.…
Verlangen naar het platteland
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
917 opsmuk
met gammele kasten, bedden, ramen
en kieren, waar soms muizen door kwamen
maar ook de zoete geur, van vergeten geluk
Nee het is nieuwbouw waar ik in woon
strakke hoeken, tafels, wanden
alles volgens een uitgemeten patroon
ik kan er mijn hart niet aan verpanden
Doe mij een pittoreske boerderij
met rondom een prachtige hei
waar de wolven…
van meisjes en blauwe bessen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
618 Van in mijn kleuterjaren ben ik beducht voor groepen,
het zijn vaak roedels wolven die grimmig samentroepen
Ik gruwel van de wetten van de groepsdynamiek
geef mij maar losse mensen, die vind ik sympathiek.…
We blijven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
486 geringe afstand van de kust
zee in alles wat hoorbaar is
rust dichterlijk bij mijn hart
gaat weer terug om aan te zwellen
in mijn nachten bij haar volmaakte duinen
tussen haar billen in het holst van de nacht
wanneer we samen zijn met de maan
naamloos omdat we zonder bezitten
zand zijn in zandkorrels tellen
schapen verdwijnen als wolven…
Gids
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
604 Dank de roodwitte schildjes
gespijkerd op bomen,
geplakt op palen, hekken,
zij lieten je ‘t begin vinden
en tussen ‘t lawaai van snelweg,
treinen,
tussen bomen en bossen
hulst, dennentakken,
kardinaalsmutsjes
op pad,
bedolven met eikenblad
over hondesporen, geen wolven
vertelde j’ over je kinderen,
hoe je roeit met de riemen,
je…
Wolf
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
377 Er is een wolf gedood
Voor iedere wolf
Die vermoord wordt
Komen er tien terug
Staan honderd mensen op
Met wolvenkracht
Huilen duizend wolven
Bij nacht
In het licht van de maan
Komen zij in roedels
Van heinde en verre
Naar de plek des onheils
Om de nabestaanden
Bij te staan
En te beschermen
Tegen de aartsvijand…
bodems in zinnen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
393 een daad boven een citaat
verlangt
zonder muzische drang
noch bang te hoeven zijn
voor overspoelende golven
woorden bedolven
onder gevoelloosheid
of voor de wolven
als moderne rovers
uit het woelige struikgewas…
De sluis van Hellevoet
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
469 achterland
van de gemeente Voorne AZC
Daar kijft het eigen volk eerst
en uitsluitend
om veiligheid van onbewaakt gepeupel
hun meiden kunnen zich niet meer bedruipen
Dochters die des ochtends in de auto
en 's middags weer van school worden gehaald
wagen zich in Voorne aan de Zee
en op het strand van Cadzand nooit meer buiten
Zolang de wolven…
De wolf en de bok
snelsonnet
3.8 met 6 stemmen
810 Alweer een wolf gespot in Nederland
Dat is dit jaar al voor de derde keer
Natuurliefhebbers willen er nog meer
Dit alles stond vanmorgen in de krant
Die wolf vindt mij misschien een ouwe bok
Maar ik verstop me toch maar in de klok…
Jaren heb ik in potten
gedicht
3.2 met 24 stemmen
8.612 Meidoorn valt uit de woken en
zwavel sist op de daken,
maar in mij zwijgen de wolven,
in mij morrelen de kruiden niet meer.
Ik heb dagen gekookt, nachten gedestilleerd
en keer op keer kleefden dode alchemisten
aan mijn vel. Gisteren zag ik hen
verzuilen, gekromd om de
lillende pot zonsondergangen.…
Er was eens...
netgedicht
4.2 met 22 stemmen
1.506 stiftte
met karmijn - het diepste rood
om in betovering verheven
koningin te zijn in steden
met haar peperkoeken hart
waarin zij lege zielen sloot
Zij woonde overal en nergens
in een tijd die nog moest komen
strooide kruimels tussen bomen
brak geloftes - spiegelwand
stak er de draak met spinnewielen
om als mooiste weg te dromen
holde wolven…