779 resultaten.
Zoals het u belieft
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
964 raakt het soms te hard
begonnen met een valse start
zoals alles moet vallen
op mijn pad
vallen als een blad
zoals bladzijden moeten bloeden
voordat rozen ooit uit kunnen bloeien
voordat wij paden en zaden uit broeden
vrienden schrijf wat u belieft
en gelooft
want zonder woorden zijn wij uitgedoofdt…
Paarde(n)bloem
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
803 ik ben een paardebloem
en verguld met mijn familie
het weidegras
ik worstel tussen stenen
of kom boven in uw gazon
in mij vloeit melk en honing
geel gekroond zetel ik
wereldwijd als kruidenkoning
ik ben een aandachtstrekker
voor de wetenschapper
mijn grijze haar verwaait
zwevende zaden
worden alom verspreid
men zal weten van het teken…
Eerlijk
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
494 Zoek het hart in mijn woorden
kleed ze uit tot op het bot
hoor de klanken in akkoorden
van stemmingen die men vond
en verdwenen in het heden
in donkere ongeploegde grond
laat ze als ongerepte zaden
kiemen in een vrije lucht
tot ze vele vruchten dragen
naar een toekomst in het licht
waarin ze verleden niet schuwen
maar zich vormen tot gedicht…
Ravenvriend
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
544 Na jouw dood
is de danszaal verkocht
er dansen nu geen schimmen meer
maar in de schaduw ligt de nacht
de struiken zijn verwijderd
verloren zaden gedroogd
bij een houtvuur
jouw geest is bijna verdwenen
de vogels wachten op het dak
totdat de herinnering is gestorven
en er niemand ooit meer nadenkt
over hoe het bedrog nooit heeft geleefd…
De zomer verloopt
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
564 mijn tuin kijkt mij
verwijtend aan
wat doe je nou
waar blijf je nou
elk jaar hetzelfde liedje
alles laat ik op beloop
uitgebloeide bloemen blijven
vol met zaden hangen
ik knip ze niet meer af
's morgens zie ik spinnenwebben
nu ochtendnevel draalt
tot zon haar mild verdrijft…
Blote kont
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
785 Als je zoiets ziet
zeur je niet
laat het gebeuren
hij loost zijn zaad
in dennengeuren
en geniet.…
Protogasme
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
489 Alle uitgeademde eeuwen zijn
Het vulkaanas van mijn bodemlagen
Ongedesemd, in aards vet gedoopt
Als zodanig verstopt in bronstig moeras
Opgetrokken uit ruwe verbazing
Slechts dagzomend met wenkbrauwen
Dorstig geurend naar klamme keldermuren
Kruipend, schuimend, bij vlagen met aderjeuk
Tussendoor zoek ik het zaad van morgen…
Sprakeloos
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
508 Zaden kiemen.
Een mens wordt geboren,
zoals alle mensen geboren worden.
Zoals deze kreupele woorden zeggen,
zijn daar bepaald geen woorden voor.
Gedichten verwijzen alleen maar,
naar de werkelijke werkelijkheid.
Ware dichters zijn sprakeloos.…
Sem Krediet, een zoon is ons gegeven!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
795 Zoon Sem
Mijn neef(je) heeft een kind gekregen
een zoon werd hem gegund gegeven
van zijn liefde, van zijn eigen zaad
Zijn vriendin Sascha heeft het gedragen
gebaard en het levenslicht gegeven
van hun verbinding, van hun liefdesdaad
Neef en nicht, nu de trotse ouders
van hun zoon Sem Thomas Christoffel Krediet
uit hun beider liefde, metterdaad…
Reikhalzen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
597 de mooie lichtstralen
als plooien gestreken
bijzondere kleuren
op een fluisterstil veld
o, wat kan ik verlangen
naar het lentefeest
de knoppen aan de
nu nog schrale takken
naar het Kiewiet-Kiewiet
luid en duidelijk
het uitgestrooide zaad in
de vorens van de akker
-
ik zou de warmte willen
meenemen onder mijn jas
de kou laten…
LAVA
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
240 Er vallen harde woorden uit het niets
de bodem trilt
vervaarlijk
vuur likt de lucht
lava sijpelt langzaam
het landschap kreunt
stenen bulderen
as draagt zaad
op verschroeide grond kiemt
nieuw leven
de Feniksbloem ontluikt.
Uit brandende tranen gloeit nieuw geluk.…
Bezichtiging der landerijen
gedicht
3.7 met 25 stemmen
7.721 We rijden in mijn houten wagen
door de dageraad,
langs wat getoverd werd uit zaad
in het land dat ik ontgang.
Stop bij een bron:
de wielen branden in de zon.
Wil je nog beter zien
wat ik met jou begon,
dan stappen we in mijn luchtballon.
-----------------------------------------
uit: 'Net als vroeger', 1970.…
Opvallend blij
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
892 Naderend tot niets
zo klein
een kleurenspel
dat mij tot zwijgen dwingt
zo veel zo vol
ik blaas pluizen van een bol
verbaasd
dat zoveel zaad
zo vrolijk aan de adem hangt
ik ben verrukt van de beweging
van het leven tussen het kruid
ik wil maar kan niet schreeuwen
wat ik schreeuw komt er niet uit
bedwelmd door de bloesem
die geurrijk…
Mantra's van stilte
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
510 ik lees in
gedachtenspinsels
woorden die hun
karakterletters al
hebben verloren
hoor stemmen
in mantra’s van stilte
die het verleden
hebben vergeten door
herhaling in heden
voel de emoties
van de natuur in het
seizoensgebonden zijn
die nu alles geven om in
vrucht en zaad te overleven
ik open mijn handen en
geest zonder god te…
Een kind dichten
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
928 Gerijpt door de herfstzon
breek ik mijn gelooide bast
werp ik zaden ver van mij
voorbij mijn rangeerterrein.
Het zal toch één keer lukken
vruchtbare grond te treffen
en mijn kind te dichten
als de zachte lenteregen valt.…
veel
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
706 deze bloem met aaslucht
stelt haar zaad beschikbaar
voor anatomisch onderzoek
overedelmoedig en zo
zacht als dons (omhuld door zware zijden
stof met zilver- of gouddraad)
nadert haar einde…
Gods aarde juicht!
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.003 Zij voelt het zaad ontkiemen
in de bloementuinen
en glimlacht naar de
zwerfvuilprikkers in de duinen,
de schoongehouden sloten,
zij bekoren haar
zodat ze zingt uit vreugde,
feestviert in de morgendauw:
Hier houd ik van,
dit is tot stand gekomen
door een goede Geest van trouw.…
In koude nachten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
538 nog staan ze
te dromen op het veld
de bloemen van de zomer
het blad verdroogd
de kleur verschoten
en de zaden uitgeteld
een vlinder wiekt
wat loom op zoek
naar al vergeten geuren
de bij loopt sloom
zoekt met laatste krachten
de restjes nectar die nog wachten
de zomer is voorbij
in koude nachten
komt de herfst al langszij…
grip op het hier en nu
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
517 het meisje met de zonnebloempitten
kreeg zojuist een zaadlozing
gelukkig had ze nog potgrond
wat een aardse liefkozing
wachtend op de zonnebloemen
en de volgende lading zaad
groeide het meisje belopend mee
ze spinde in haar spinneweb nog een draad
al de herinneringen in vakjes
zie de foto's ingelijst aan de wand
van al wat is en wat was…
Acceptatie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
504 Eindelijk is er een accepteren
dat ik alleen
maar toch ook saam
in gedachten,
door het raam
ben bij elkaar,
met iedereen
hoewel niet echt,
maar wat is echt
fysiek contact,
of in het zaad,
nog ongezien en ongelaten
veel méér contact daar,
alles is ineen daar
uiterst fijn
structuur aanwezig,
is er bezig, op te bouwen
te ontvouwen…
Stil is de wind
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
558 Nevelslierten langs de bomen
Geur van vergeten dagen
Zaad van verloren bloemen
Het verre zoemen van een bij
Fluister, ruis en wapper
Door de populieren die mij laten slapen
Voor het bidden van de valk
De nesten in jouw haar
En het zout op mijn lippen
En breng mij
De dromen van de vogels
De muziek van de bomen
De woorden van de wijzen…
Perpetuum
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
129 alleen in bloei
Nog even wachten tot ze kaal is
De naaister aan de overkant
Heeft vingerhoedjes bij de vleet
Mijn naaister aan de overkant
Heeft veel meer hoedjes dan ze weet
Mijn digitalis strekt zich uit
Haar hoedjes vallen één voor één
Ze rekt en strekt zich nog eens uit
Nog even en ze heeft er geen
Een groen geraamte met veel zaad…
Maak 't
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.219 maak 't liefste, beter
een laatste valt me hoog
maak m'n droogte ziedend
kiem mijn zaden vlak
ontdoe je schoonte, naar
onschuld blauwe weiden - je vloeit
uit mijn handen, grip graait je niet
uit mijn handen, ren rot ren
los
gelaten nacht en sterren tegemoet…
Zaaien en oogsten
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
22 Maar nu ze diep geborgen
toch plots weer leven gaan
maak ik me minder zorgen:
ze zijn nog niet vergaan,
maar als het zaad in d'aarde
dat ooit wel weer ontkiemt
zo bleven ze van waarde
en hebben dan gediend
in liefde die hen baarde
voor ieder mens ooit vriend.…
Papavers kleuren weer...
netgedicht
3.6 met 24 stemmen
2.230 Papavers kleuren weer
de bermen en mijn dromen,
vertellen mij dat nu voorgoed
de zomer is gekomen,
dat blauwe lucht en stil verlangen
een zomer lang kan blijven hangen
maar dat de zaden zijn geborgen
en verder reiken dan de morgen
die als een droom verschijnen kan;
laat de papavers rood ons groeten
wanneer wij weer elkaar ontmoeten.…
Zacht fundament
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
691 verwacht nog niet
het grote
ik ben pas
op de ongeboren grond
net omgeploegd
en verlost
van vergeten ouderdom
o ja, omgeven door ringen
van jaren in bomen
en gestapelde bladeren
al rottend
verbindingen leggend
tussen houten torens
zij nemen wind uit zeilen
en scheppen rust voor
bevruchting door zaden
een teder fundament…
Gevaarlijke bekoring
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
494 Ik ben wie ik ben
dat wil ik nog zeggen
nu mijn vrienden zijn verdwenen
trek ik mij terug
in de gevaarlijke bekoring
van een emotieloze natuur
met een laatste peuk in mijn handen
toog ik mij naar de spiegel
om mijn ego te ontwaren
in diepere sobere kilte
ontvloeit mijn zaad
eenzaam uit mijn gedachten
in dit festijn van leegte
weet mijn…
Vannacht was de daad
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.149 Er is geen ontkomen meer aan: het
zaad dat ik naar binnen spoot, bracht
geen nieuw leven, maar de dood.…
Uiterste grens
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
522 Is het enige wat gebeurde
wat bedacht, werd geschapen
kwam uit missen en beloven,
maar als stenen gaan ontdooien,
schrijft de wereld geschiedenis,
zal het gebeuren, dat as zich
baant een weg naar boven,het
warme zaad de harten breekt
van lang versteende graven,
wie zal daaruit opstaan, tot de
uiterste grens te durven gaan
tot het pad…
Een tweede leven
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
571 ben aan het verschimmen
alleen de schijn blijkt nog
wat werkelijkheid te zijn
bleek en kleurloos
dwaal ik rond in een leven
dat lijkt te verstommen
maar diep van binnen
is in hoekjes en luwte
de lente voorzichtig begonnen
op onontgonnen gronden
ontkiemt reserve zaad
dat voor een tweede leven gaat
aan mij de eer
om later als herboren…