Alle inzendingen over zaad

779 resultaten.

Sorteren op:

Zoals het u belieft

hartenkreet
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 964
raakt het soms te hard begonnen met een valse start zoals alles moet vallen op mijn pad vallen als een blad zoals bladzijden moeten bloeden voordat rozen ooit uit kunnen bloeien voordat wij paden en zaden uit broeden vrienden schrijf wat u belieft en gelooft want zonder woorden zijn wij uitgedoofdt…

Paarde(n)bloem

netgedicht
2.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 803
ik ben een paardebloem en verguld met mijn familie het weidegras ik worstel tussen stenen of kom boven in uw gazon in mij vloeit melk en honing geel gekroond zetel ik wereldwijd als kruidenkoning ik ben een aandachtstrekker voor de wetenschapper mijn grijze haar verwaait zwevende zaden worden alom verspreid men zal weten van het teken…

Eerlijk

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 494
Zoek het hart in mijn woorden kleed ze uit tot op het bot hoor de klanken in akkoorden van stemmingen die men vond en verdwenen in het heden in donkere ongeploegde grond laat ze als ongerepte zaden kiemen in een vrije lucht tot ze vele vruchten dragen naar een toekomst in het licht waarin ze verleden niet schuwen maar zich vormen tot gedicht…

Ravenvriend

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 544
Na jouw dood is de danszaal verkocht er dansen nu geen schimmen meer maar in de schaduw ligt de nacht de struiken zijn verwijderd verloren zaden gedroogd bij een houtvuur jouw geest is bijna verdwenen de vogels wachten op het dak totdat de herinnering is gestorven en er niemand ooit meer nadenkt over hoe het bedrog nooit heeft geleefd…
mobar16 mei 2013Lees meer >

De zomer verloopt

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 564
mijn tuin kijkt mij verwijtend aan wat doe je nou waar blijf je nou elk jaar hetzelfde liedje alles laat ik op beloop uitgebloeide bloemen blijven vol met zaden hangen ik knip ze niet meer af 's morgens zie ik spinnenwebben nu ochtendnevel draalt tot zon haar mild verdrijft…
Marion Spronk24 augustus 2013Lees meer >

Blote kont

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 785
Als je zoiets ziet zeur je niet laat het gebeuren hij loost zijn zaad in dennengeuren en geniet.…

Protogasme

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 489
Alle uitgeademde eeuwen zijn Het vulkaanas van mijn bodemlagen Ongedesemd, in aards vet gedoopt Als zodanig verstopt in bronstig moeras Opgetrokken uit ruwe verbazing Slechts dagzomend met wenkbrauwen Dorstig geurend naar klamme keldermuren Kruipend, schuimend, bij vlagen met aderjeuk Tussendoor zoek ik het zaad van morgen…
Iniduo18 juni 2016Lees meer >

Sprakeloos

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 508
Zaden kiemen. Een mens wordt geboren, zoals alle mensen geboren worden. Zoals deze kreupele woorden zeggen, zijn daar bepaald geen woorden voor. Gedichten verwijzen alleen maar, naar de werkelijke werkelijkheid. Ware dichters zijn sprakeloos.…

Sem Krediet, een zoon is ons gegeven!

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 795
Zoon Sem Mijn neef(je) heeft een kind gekregen een zoon werd hem gegund gegeven van zijn liefde, van zijn eigen zaad Zijn vriendin Sascha heeft het gedragen gebaard en het levenslicht gegeven van hun verbinding, van hun liefdesdaad Neef en nicht, nu de trotse ouders van hun zoon Sem Thomas Christoffel Krediet uit hun beider liefde, metterdaad…

Reikhalzen

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 597
de mooie lichtstralen als plooien gestreken bijzondere kleuren op een fluisterstil veld o, wat kan ik verlangen naar het lentefeest de knoppen aan de nu nog schrale takken naar het Kiewiet-Kiewiet luid en duidelijk het uitgestrooide zaad in de vorens van de akker - ik zou de warmte willen meenemen onder mijn jas de kou laten…

LAVA

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 240
Er vallen harde woorden uit het niets de bodem trilt vervaarlijk vuur likt de lucht lava sijpelt langzaam het landschap kreunt stenen bulderen as draagt zaad op verschroeide grond kiemt nieuw leven de Feniksbloem ontluikt. Uit brandende tranen gloeit nieuw geluk.…

Bezichtiging der landerijen

gedicht
3.7 met 25 stemmen aantal keer bekeken 7.721
We rijden in mijn houten wagen door de dageraad, langs wat getoverd werd uit zaad in het land dat ik ontgang. Stop bij een bron: de wielen branden in de zon. Wil je nog beter zien wat ik met jou begon, dan stappen we in mijn luchtballon. ----------------------------------------- uit: 'Net als vroeger', 1970.…
Jacob Groot10 augustus 2022Lees meer >

Opvallend blij

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 892
Naderend tot niets zo klein een kleurenspel dat mij tot zwijgen dwingt zo veel zo vol ik blaas pluizen van een bol verbaasd dat zoveel zaad zo vrolijk aan de adem hangt ik ben verrukt van de beweging van het leven tussen het kruid ik wil maar kan niet schreeuwen wat ik schreeuw komt er niet uit bedwelmd door de bloesem die geurrijk…

Mantra's van stilte

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 510
ik lees in gedachtenspinsels woorden die hun karakterletters al hebben verloren hoor stemmen in mantra’s van stilte die het verleden hebben vergeten door herhaling in heden voel de emoties van de natuur in het seizoensgebonden zijn die nu alles geven om in vrucht en zaad te overleven ik open mijn handen en geest zonder god te…
wil melker6 november 2017Lees meer >

Een kind dichten

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 928
Gerijpt door de herfstzon breek ik mijn gelooide bast werp ik zaden ver van mij voorbij mijn rangeerterrein. Het zal toch één keer lukken vruchtbare grond te treffen en mijn kind te dichten als de zachte lenteregen valt.…

veel

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 706
deze bloem met aaslucht stelt haar zaad beschikbaar voor anatomisch onderzoek overedelmoedig en zo zacht als dons (omhuld door zware zijden stof met zilver- of gouddraad) nadert haar einde…

Gods aarde juicht!

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.003
Zij voelt het zaad ontkiemen in de bloementuinen en glimlacht naar de zwerfvuilprikkers in de duinen, de schoongehouden sloten, zij bekoren haar zodat ze zingt uit vreugde, feestviert in de morgendauw: Hier houd ik van, dit is tot stand gekomen door een goede Geest van trouw.…

In koude nachten

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 538
nog staan ze te dromen op het veld de bloemen van de zomer het blad verdroogd de kleur verschoten en de zaden uitgeteld een vlinder wiekt wat loom op zoek naar al vergeten geuren de bij loopt sloom zoekt met laatste krachten de restjes nectar die nog wachten de zomer is voorbij in koude nachten komt de herfst al langszij…
wil melker6 september 2012Lees meer >

grip op het hier en nu

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 517
het meisje met de zonnebloempitten kreeg zojuist een zaadlozing gelukkig had ze nog potgrond wat een aardse liefkozing wachtend op de zonnebloemen en de volgende lading zaad groeide het meisje belopend mee ze spinde in haar spinneweb nog een draad al de herinneringen in vakjes zie de foto's ingelijst aan de wand van al wat is en wat was…

Acceptatie

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 504
Eindelijk is er een accepteren dat ik alleen maar toch ook saam in gedachten, door het raam ben bij elkaar, met iedereen hoewel niet echt, maar wat is echt fysiek contact, of in het zaad, nog ongezien en ongelaten veel méér contact daar, alles is ineen daar uiterst fijn structuur aanwezig, is er bezig, op te bouwen te ontvouwen…
Ralameimaar5 september 2017Lees meer >

Stil is de wind

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 558
Nevelslierten langs de bomen Geur van vergeten dagen Zaad van verloren bloemen Het verre zoemen van een bij Fluister, ruis en wapper Door de populieren die mij laten slapen Voor het bidden van de valk De nesten in jouw haar En het zout op mijn lippen En breng mij De dromen van de vogels De muziek van de bomen De woorden van de wijzen…

Perpetuum

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 129
alleen in bloei Nog even wachten tot ze kaal is De naaister aan de overkant Heeft vingerhoedjes bij de vleet Mijn naaister aan de overkant Heeft veel meer hoedjes dan ze weet Mijn digitalis strekt zich uit Haar hoedjes vallen één voor één Ze rekt en strekt zich nog eens uit Nog even en ze heeft er geen Een groen geraamte met veel zaad…

Maak 't

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.219
maak 't liefste, beter een laatste valt me hoog maak m'n droogte ziedend kiem mijn zaden vlak ontdoe je schoonte, naar onschuld blauwe weiden - je vloeit uit mijn handen, grip graait je niet uit mijn handen, ren rot ren los gelaten nacht en sterren tegemoet…

Zaaien en oogsten

netgedicht
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 22
Maar nu ze diep geborgen toch plots weer leven gaan maak ik me minder zorgen: ze zijn nog niet vergaan, maar als het zaad in d'aarde dat ooit wel weer ontkiemt zo bleven ze van waarde en hebben dan gediend in liefde die hen baarde voor ieder mens ooit vriend.…
Adeleyd5 november 2026Lees meer >

Papavers kleuren weer...

netgedicht
3.6 met 24 stemmen aantal keer bekeken 2.230
Papavers kleuren weer de bermen en mijn dromen, vertellen mij dat nu voorgoed de zomer is gekomen, dat blauwe lucht en stil verlangen een zomer lang kan blijven hangen maar dat de zaden zijn geborgen en verder reiken dan de morgen die als een droom verschijnen kan; laat de papavers rood ons groeten wanneer wij weer elkaar ontmoeten.…
Adeleyd31 juli 2008Lees meer >

Zacht fundament

netgedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 691
verwacht nog niet het grote ik ben pas op de ongeboren grond net omgeploegd en verlost van vergeten ouderdom o ja, omgeven door ringen van jaren in bomen en gestapelde bladeren al rottend verbindingen leggend tussen houten torens zij nemen wind uit zeilen en scheppen rust voor bevruchting door zaden een teder fundament…

Gevaarlijke bekoring

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 494
Ik ben wie ik ben dat wil ik nog zeggen nu mijn vrienden zijn verdwenen trek ik mij terug in de gevaarlijke bekoring van een emotieloze natuur met een laatste peuk in mijn handen toog ik mij naar de spiegel om mijn ego te ontwaren in diepere sobere kilte ontvloeit mijn zaad eenzaam uit mijn gedachten in dit festijn van leegte weet mijn…
mobar8 juni 2009Lees meer >

Vannacht was de daad

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.149
Er is geen ontkomen meer aan: het zaad dat ik naar binnen spoot, bracht geen nieuw leven, maar de dood.…

Uiterste grens

netgedicht
1.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 522
Is het enige wat gebeurde wat bedacht, werd geschapen kwam uit missen en beloven, maar als stenen gaan ontdooien, schrijft de wereld geschiedenis, zal het gebeuren, dat as zich baant een weg naar boven,het warme zaad de harten breekt van lang versteende graven, wie zal daaruit opstaan, tot de uiterste grens te durven gaan tot het pad…
pama1 december 2009Lees meer >

Een tweede leven

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 571
ben aan het verschimmen alleen de schijn blijkt nog wat werkelijkheid te zijn bleek en kleurloos dwaal ik rond in een leven dat lijkt te verstommen maar diep van binnen is in hoekjes en luwte de lente voorzichtig begonnen op onontgonnen gronden ontkiemt reserve zaad dat voor een tweede leven gaat aan mij de eer om later als herboren…