3625 resultaten.
AAN GUIDO GEZELLE
poëzie
3.8 met 43 stemmen
5.357 O geef me van uw eêl gezicht
De ziel die in uw ogen ligt;
De ziel, die lijk een blom naar ‘t licht,
Naar God en Vlaandren stond gericht,
en leer het, zanger, leer het mij
Door levensvreugd en stervenstij
Te dichten simpel zoals gij,
Gezelle, m'n meester Gezelle.
------------------------------------------
uit: Op zachte vooizekens (1923)…
Liefdes-klag.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.382 Ik mag jou nie lief hê en 'k kan jou nie haat nie,
ik mag jou nie hou en ik kan jou nie laat nie,
O, leer mij die bittere strijd te volstrij!
-----------------------------------------------------
uit: Die vlakte en andere gedigte (1908)…
Troost voor Sint
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1 Uit het hoge noorden kwam Sint nu
Uit zijn huis was hij vertrokken
met rugzak en plu
Want zelfs Sint en ook Piet
moeten nog leren
hoe met mensen om te gaan,
met verdriet,
middels, middels
jaaaa, theater improviseren
Op de weg terug nu, geen paraplu,
witte wolken waren er,
regenbogen die de hemel schijnen liet
Sint las in een…
Turbotrauma
snelsonnet
4.0 met 2 stemmen
706 Van kikkerbad naar half diep ging nog wel
Maar dan dat onheilspellend enge diepe
Badmeesters die van alles naar je riepen
En van de hoge springen...Wat 'n hèl!
Versneld of niet, het blijft zich vele malen
Als in slow motion in je hoofd herhalen…
Onze beste tijden
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
425 De goede vriend en de vijand,
van onszelf en van elkaar,
wonen in hetzelfde huis.
In ons trouwe lichaam.
In ieders vrije geest.
In dezelfde wereld.
Dezelfde natuur.
Onze bange vijand laat ons weten
dat we ernstig worden bedreigd.
Er is zware storm op komst.
Sluit deuren en alle ramen.
Vertrouw niemand meer.
Alleen vertrouwelingen,
die…
Maagdelijk
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
325 Jij bent te mooi
om aangeraakt te worden
door wie dan ook, door mij
alleen, hoop ik
als ik mag, als ik durf
te doen wat ooit iemand mag
Ik passeer jouw huis
Er is alleen een raam
tussen mij en jouw bed
waarin ik mij droom
wanneer ik niet kan slapen
en mijn adem inhoud
en de tijd stil staat
bedwelmd door jouw lippen
voel ik jouw…
knal maar met de zweep
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
833 dans met mij
op het slappe koord
het evenwicht is aan te leren
gewoon een kwestie van proberen
zwier met mij aan de trapeze
je hoogtevrees is te genezen
handen gaan je polsen pakken
voor salto's zullen mensen klappen
in hogeschooldressuur
stuur je de paarden
ja, knal maar met de zweep
jouw respect laat dieren in hun waarde
speel de…
Klimmen naar de ochtendzon
hartenkreet
4.6 met 16 stemmen
2.182 een web van liefde verdwalen
denken dat het niet meer kon
heel onverwacht in mijn leven
een gevonden diamant
denken het duurt maar even
schuif je gevoelens aan de kant
een vriend om mee te praten
hield geen rekening met mijn hart
nu zou ik alles verlaten
en gevoel zo heel.... apart
als het even kan bij je zijn
je diepste "jij" leren…
Het Afscheid
hartenkreet
3.8 met 19 stemmen
3.351 Het kwam op een avond
heel onverwacht
dat vreselijke telefoontje
dat mij helemaal van mijn stuk bracht
ik kon het niet geloven
jij was van mij weggegaan
zonder ook maar afscheid te nemen
ik voelde mij zo eenzaam
er waren geen woorden voor
waarom overkwam het jou
we moesten elkaar nog beter leren kennen
o wat hield ik veel van jou…
Zullen we vrienden blijven ?
hartenkreet
3.3 met 15 stemmen
3.155 Ik wist het al een poosje
toch deed t me nog pijn
Toen jij me vertelde
niet meer met mij te willen zijn
Ik wil me echt niet opdringen
maar wel graag vrienden blijven met jou
Je humor en je grappen
waren dingen waar ik nog steeds van hou
Praatjes over van alles
maar meestal over niets
Jij was het die het wilde leren
op een oude fiets…
wat is er mis gegaan?
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.266 verloren uit het oog van velen
vergeten door mensen wie
ik ooit heb leren kennen
vergroeid uit moeders' armen
welke traan is er nog niet
uit de treurwilg gevallen?
zij hangt alsmaar naar benee,
laat iemand haar toch
oplichten.…
En nu 'k mijn mensenleed heb weggeschreid
poëzie
3.8 met 24 stemmen
2.872 En nu 'k mijn mensenleed heb weggeschreid,
En weer, en weer, en weer - nu 'leer ik rijzen
Uit slik van werelddwarrel met gepeizen',
En 'k zie, 't was alles hoogste Werklijkheid.…
WAAR IK KRACHT VIND
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
2.411 tuin van mijn herinneringen
is alles in bloemen vertaald
ik wandel tussen duizend kleuren
naar de bloem die over jou verhaalt
het is jouw stem die tot mij spreekt
die mij even bij jou laat zijn
ik sluit mijn ogen nat van tranen
alles in mij doet nog zo'n pijn
jij was de zon in mijn leven
de vlinder die mij ogen gaf
maar jij hebt mij leren…
NASA
hartenkreet
4.5 met 21 stemmen
1.170 Ze calculeren weer een ruimtereis,
zie, hoe ze rijen cijfers bestuderen
waarvoor ze ooit formules moesten leren.
Geleerd is echter niet gelijk aan wijs.
Wat weten ze van dichtkunst of muziek ?
Alleen hun spacelift-logboek is beduimeld,
de muze in hen is allang verkruimeld.
Zij rekenen, verdord door de techniek.…
Een kort verblijf
netgedicht
2.8 met 19 stemmen
6.676 was het zeker
Maar daardoor ook niet minder fijn
Je laat weer liggen, je aansteker
Een herinnering aan ons samenzijn
Je liet hem bewust hier achter voor mij
Ik gaf jou mijn sigaretten
Daarmee maak ik jou weer blij
Een nieuwe ontmoeting, niet te beletten
Ik kijk uit nu naar je wederkeren
Ik tuur al door de ramen
De tijd zal het ons wel leren…
Voel je diepte niet
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
905 ogen zoeken naar een uitweg
je mond wil spreken maar je zwijgt
je lichaam seint haar eigen woorden
het is alsof je kleiner lijkt
je praat en kijkt me aan
ik luister hoor je verder gaan
voel je diepte niet van binnen
wel een steeds opnieuw beginnen
we lopen hand in hand
ieder op de eigen weg
tot we leren elkaar weer
te accepteren en nu…
Zo laat op Moederdag
hartenkreet
3.4 met 82 stemmen
6.223 Leer mij in wijsheid verder leven,
en met heel veel geduld,
ook naar mezelf.
Ik groet je, lieve ma,
en graag wil ik je dochter blijven.…
Ben ik verbitterd?
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.840 zoende zóóóó vol overgave
dat ik even mijn zelfbescherming vergat
Mijn gevoel toestond voor jou te voelen
en als er iets dom was dan was het wel "dát"
Jij was blijkbaar niet zo moeilijk
en zoende er alweer met een ander op los
En ik, de schlemielige oprechte sukkel
ik was voor de zoveelste keer de klos
De les die ik hieruit zal moeten leren…
Onze manieren
poëzie
2.9 met 15 stemmen
2.957 Ben je klein of ben je groot,
Altijd kan je leren;
Woudt ge gaarne zijn bemind,
Houd maar onze manieren te vrind:
Brave manieren,
Vrome manieren,
Zo zijn onze manieren.
Ben je niet van Hollands bloed,
Woudt ge dat niet blijven?
Houd dan, kindren!…
Aanleggen
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.121 Zonder mare breekt het leer onder haar wallen
krakend van vertrouwen in open kepen.…
TE bij schrijvers, leraars, redenaars
poëzie
4.7 met 77 stemmen
4.953 Die, waar gij leert, van u iets leren kan.
TE lang
Goed – maar te lang. Het sticht niet maar vermoeit
Te lang wil zeggen: uit zijn kracht gegroeid.
TE veel
Te veel, te vol , te rijklijk, en te breed.
Wij wisten ’t wel, dat gij zo heel veel weet.…
Spiegel van mijn ziel
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
898 een strakke lijst
mijn liefde voor haar die
'k nog slechts ken door haar
woorden en een beeld van een
mooie foto; digitaal
De spiegel van mijn ziel
daarentegen, toont in een
sierlijke lijst de gezamenlijke
schoonheid van twee mensen
met een getekend, deels
geschonden, herstelbaar leven
in een mooi verhaal
Nader tot elkaar gekomen
leren…
Santiago de Compostela
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
1.633 De stappen van de duizendtallen
Die hier liepen in ver verleden tijd
Zorgen en angsten raak ik kwijt
Woorden die de stilte hard ontvallen
Waar de scherven van mijn leven achterblijven
Alleen, met in mijn hoofd de metgezellen
Die in mijn leven waren en mij op het pad vergezellen
Probeer ik het leven op de rails te krijgen
Probeer te leren…
Tussen leven en dood
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.409 De eeuwige duur kent tijd noch rust
ze rekt een leven lang, en kweekt
ons jaren te leren, vertellen, woorden
te vinden hoe snel de dood van zich spreekt
het wilde roosje aan `t begin van de dag
weet wel, als morgen mijn hart open gaat
is het voorbij, schoon ik bloei, ik ga dood
`t zal de tijd zijn die mij verslaat
de morgendauw spreidt en…
Polderliefde
hartenkreet
4.6 met 39 stemmen
1.606 staat op de loer
windmolens doen hun best
prachtige oude polderhuisjes
met hortensia’s naast de deur
de boomgaard met laagstam
verspreidt een heerlijke geur
een pontje over het water
vaart langzaam heen en weer
knotwilgen aan de waterkant
zorgen voor een mooie sfeer
Nederland wat ben je mooi
ben zo blij dat ik er woon
je moet wel leren…
Werkschoenen
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
830 Kijk diep in het binnenste
van de schoen en zie de verslindende duisternis
van het versleten binnenste: de zwoegende gang
de samengebalde vastberadenheid, de trage tred
over de rechte voren van het veld in schrale wind
In en op het leer liggen de vochtigheid en de rijkdom
van de bodem, onder de zool verglijdt de eenzaamheid
met stappen…
Dat wil ik niet
hartenkreet
3.3 met 27 stemmen
2.877 vannacht
die mijn hand heeft vastgehouden
mij kwam troosten met lieve woordjes
en zei dat ik mijn tranen moest drogen
Ik probeerde je te zeggen
dat je terug moet komen
gewoon opstaan uit de dood
zonder jou is mijn leven niets waard
Hoe kan ik accepteren
dat jij hier niet meer bent
Ik wil je aanraken, strelen
Ik wil nog van je kunnen leren…
de poppenkast die morgen heet
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
876 speel jij met mensen
in de poppenkast
die morgen heet
en dus de tijd vergeet
daar dansen creaturen
ook de touwtjes zijn fictief
hartenstelen in de toekomst
maakt je nog geen dief
tranen zat om
onschuld uit te wassen
blik vol arrogantie, leer
maar op jezelf te passen
je wist sporen van
de indruk die je maakt
klappen voelen niet…
IJlbode
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
1.715 Een tollend vloot bleef manoeuvreren
zwenkte schier roerloos; half in waan
-men kan vast zonder vliegen leren.-
Een blijde boodschap klonk en trof er
nog voor de bode `t slot kon forceren
een ijle hoop, vervlogen, was doffer.…
dichtersleed
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
649 voor een publiek dat niet bestaat
aan wie moet ik mijn dichtkunst etaleren
en erger nog ... wie zal applaudiseren
gelooft u mij, ik ben ten einde raad
geen mens wil op mijn werken reageren
ik schrijf voor een publiek dat niet bestaat
het maakt me boos, verdrietig, obstinaat
mijn dagen zijn gevuld met prakkizeren
wie laat zich tot de ware leer…