5736 resultaten.
in het voorbijgaan
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
596 we hebben elkaar ontmoet
aan de buitenkant
je bracht de zee
en tussen gesprekken door
het blazen van de boten
omdat er op dat moment
geen woorden waren
of te groot of te klein
we draaiden naar de duinen
het pad dat, ook in schaduw,
oud had kunnen worden
was ik, of jij al gestorven
bleven we staan
in alles wat er te weinig was…
Onze harten
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
859 Het moment van zaligheid
Zal voorbijgaan
om nooit meer te keren
om in de leegte te leven…
continue
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
535 geef me mijn hart terug
de pijn die er bij hoort met mijn tranen
langs mijn rug
geef me
de tijd, in wederkerige momenten
ergens daar waar jij nog bent
ik mis je
dag voor dag en zoveel stappen in die tijd
edoch, ik ben je kwijt
maar ook weer niet
in mijn kamer hangt een stil portret
met sprekende ogen en mijn schietgebed
om ooit…
open en gesloten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
633 met gesloten ogen
zie je meestal niets
je staat nergens voor open
en als er iemand naar je roept
dan slaat je deur hard dicht
maar eens komt er een moment
dat je ergens diep geraakt wordt
je houdt je ogen niet meer dicht
maar voelt je verplicht
om je hart te luchten
en je kunt je lichaam horen zuchten
jij alleen, jij bent vrij
en niemand…
Puzzelpijn
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
610 Verdreven door herinnering van pijn
verberg ik mijn hoofd onder kussens
wil ik een moment niet meer zijn
hoop ik weg te dromen
naar een wereld die niet bestaat
ondertussen besef ik wel
dat het leven gewoon verder gaat
zo moe gestreden
zou ik het uit willen schreeuwen
krijsen
in grote letters schrijven
maar in plaats daarvan
proef ik…
De haan kraaide twee keer
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
743 de haan kraaide twee keer
en nog eens
de nacht ontsliep in de dag
de zoekende zon achtervolgde
verzengde de nacht
strooit de wederkerende as in
de wassende dageraad
en de dag ontrolt zich langzaam
krom als een oude atlaskaart
tot het moment
dat de aarde zich keerde
tegen de dag
en de titaan haar in liet slapen
vredig in de schaduw…
verband
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
535 mijn handen lijken wel
op die van jou, als vrouw
en als persoon
verlies ik, doodgewoon mijn
kalme levenslust
angst vergrijpt
zich, aan mijn zwakke moment
hoe lang ik jou al heb gekend
doet er nu
niet toe
jij was moe -en ik
ik blies de dagen
naar een ander stervensuur
een oude muur, gekerfd vol letters
schrijft ons testament…
V(rede)
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
464 Vrede, een prachtig woord, waar de "rede" inzit
maar die is ver te zoeken op dit moment
delen van de wereld worden geteisterd
door armoede, aanslagen, landjepik,
macht en geweld
dat z'n weerga niet kent
waar onschuldigen de dupe van zijn
Er is veel onrecht en on-vrede
verdriet en pijn
Vrede, een prachtig woord
maar waar blijft de "rede"…
Ordovicium
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
459 nu is het moment dat eilandenrijken
bezwijken onder de druk van celwanden
langs het onbesproken kind dat vlucht
over bruggen met oppervlakkige pijlers
dat niet mag zijn, dat hoort te zwemmen
in giftig water zodat het lijf is afgemeerd
roemloos bestrijkt daarna een nevel
het leven in zee en louter periferie
tot ongeboren toekomst gloort…
HARTENKREET
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
714 Kost het nou
Zoveel moeite
Om te schrijven
Dat je leeft
Aan mij denkt
Zo heel ver weg
Soms nog wat
Om mij geeft
Wat kost het meer
Zo'n klein moment
Als je op pad bent
En geniet
Als ik alleen ben
Zit te piekeren
Niemand mij nog ziet
Het lukt mij
Niet zo goed
Je te zeggen
Of proberen
Uit te leggen
Dat gewoon wat tekst
Een lief bericht…
Schaduwen in zinnen
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
491 ik heb het gras
bekeken aan de onderkant
witte wortels in zwart aardezand
waar zon door woorden schijnt
ondermijnen schaduwen in zinnen
jouw voor de hand liggend gelijk
heb moment en blikken vele
dieptes toegedicht maar je gezicht
rijmt niet met alles wat er was en is
nog is er geen vervelen maar
of je hart voor mij steeds open staat…
Aan de hand van een woord (III)
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
497 O ja, u ziet het goed:
Consequente gedachten
In een nieuw én oud moment.
A ja, daar heeft het veel van weg.
Typerend...
In mensen, dieren, dingen huizen
Energieën die er niet om liegen.
Sinds Franciscus van Assisi zich
met armoede omringde,
vinden biddende handen
de weg naar de werkelijkheid.…
Samenloop
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
435 vroeger, achter ons, of later
in de verte, een spoor in kalk
vingers op beslagen ruiten
ergens in de massa, op zeker
moment in een eindeloze tijd
nog dieper in het binnenste
van het blauwste van de zee
de monding van de rivier of
een wollen streep in kille vlucht
grondkleur in onbedekte termen
een smalle samenhang waar
onze wegen zich…
Geen kerstboom dit jaar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
882 Een mooie plaats voor viering van dit grootse moment.
Redactie, dichters, en lezers wens ik allen, goede kerstdagen, gezondheid
en veel creativiteit toe voor het nieuwe jaar.…
Later
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
486 Later bestaat niet meer
Het boek dat ik
Nog schrijven zou
Is er nooit gekomen
Plannen zijn dromen
Geworden, gedroomd
Maar niet bewaarheid,
Later bestaat niet meer
Alleen het nu nog
Alleen het moment
Waarin we leven
Vanuit een wijd besef
Vanuit een wij besef
Waarin we nooit
Meer alleen zijn
Nooit meer samen alleen…
Nog altijd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
693 is het niet te bevatten
het gemis hemelsbreed
vanaf het moment
dat jij voorgoed
jouw ogen sloot
totaal onverwachts
zonder een woord
van afscheid
stelde de dood
ons voor een
voldongen feit
jij zou nooit meer
de zon onder zien gaan
vogels horen fluiten
jouw kleinzoons op zien groeien
de kinderen bellen
nu doe ik dat
maar dan anders…
niets staat vast
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
467 in de woelingen
van een tijd waarin
nog niets vastligt
rijgen we momenten
aaneen tot een bestaan
op zachtmoedige dagen
zoeken we woorden
om te zeggen wat we
misschien bedoelen
niets nog staat vast
de dingen lopen zo
schitterend uit onze handen
zachte briesjes verstoren
de schijnbaar strakke oppervlakte
alles nog doorstaan we met glans…
Met Ellen
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
728 Ik sta samen met Ellen ten Damme
op de foto en die foto hangt nu
in mijn schrijfkamer te pronken
als één van de mooiste momenten
in mijn woelige leven.
Hoe meer ik er naar kijk, hoe
meer ze mijn vriendinnetje is.
Laat me maar in die waan. Ik
weet nog net dat ik mezelf voor
de gek houd of net niet.…
Zijn stukjes hemel
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
497 er zweven altijd
gedachten die
ik wil weven tot een
herkenbaar patroon
eerst ze op vorm
en kleuren schikken
de lagen meten van
emoties tegen vergeten
toch vallen er
een paar uit de toon
zij zijn uniek in
verbeelden en droom
alsof zij zomaar uit
een ander dimensie
zijn gegleden in een
ultra creatief moment
zij dateren verbazing…
Wij.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
653 Naast jouw hart, raast het mijne
Jij voelt mijn warmte, ik hou je stevig vast
In onze ogen lezen we het reine
Waarom komt dan het moment
Van onbegrip en ogen koud
Een eenheid niet erkend
Hoe komen wij er toch samen uit
Dat waar twee zielen samensmelten
Dit immer op weerstand stuit…
Sprak mij niet aan
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
649 ik zag de hand
voelde vingers
maar het echte
contact ontbrak
de band om
mijn maag
werd steeds strakker
in een vreemd ervaren
zelfs de tijd
tikte traag in
wachtende seconden
door verdichte lucht
een vage zucht
met de laatst
gemompelde woorden
brak het moment
in nieuw ontwaken
zijn er geen vragen
heb mij afgewend
de dood…
Tijdverdeling
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
540 Wat is een dag in een mensen leven
In uren slechts opgeteld in tijd
Een lichtflits, het is maar even
Een moment van vreugde en strijd
Wat is een jaar, al lijkt het meer
Dan vele dagen aaneen geregen
’t Is een rimpel op ‘t vlakke meer
Onopvallend en meestal verzwegen
Wat is een mensenleven in de tijd
Anders dan een vluchtig wezen
Een zijn…
De uitvergroot
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
504 ik keek me aan
lachte verbaasd
toen ik mezelf zag staan
er was iets onbekends
misschien wel ooit gezien
maar nooit verkend
in ouder worden
draaien films door je
proeft de tijd in het decor
verschillen in de
uitvergroot maar essenties
missen niet de boot
het lijken oppervlakkige
momenten maar toch
wankelen er fundamenten
nog…
Een collage
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
430 heel zacht
legde jij
uit het niets
je vingers
op mijn wang
ik was bang
om mezelf
te voelen in
begrijpen wat jij
nu zou bedoelen
keek je aan
maar verder
dan je lach
kon ik op dat
moment niet gaan
je gezicht was
een collage van
uitnodigende bronnen
die in wisselend licht
hun animeer zongen
juist deze
compilatie van
passie…
Gepasseerde stilte
netgedicht
4.5 met 27 stemmen
468 zacht kwam
je lach ineens
uit de foto
diepten je ogen
een mysterieuze
blik die ik nog
niet kende uit
het vlakke gezicht
ik draaide
me af van
het volle licht
maar je ogen
volgden mij
met hun magie
in vergrootte
donkere pupillen
ik bleef staren
wachtte of jij
mij nog iets
zou openbaren
maar het moment
suprême was voorbij…
geluksdag
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
444 dit keer
een blijde
BOE
van de
dieren filmster/zwarte koe
gewassen lof
gekookte bietjes
sappige winterpeen
ineen
alles zo
fris uit
de ijskast
dankbaar opgegeten
een pluim
voor de
gever ook
verzorgers laten
wij dit
vooral niet
vergeten
kinderen/ouders
OP naar
de zonnige
kinderboerderij
overdenkend dit
uniek moment…
werkelijk waar
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
412 en worden we voorgelogen
is het leven een Sinterklaasfeest
waarvan we later misschien beseffen
het waren lieve leugens ter
verzachting van wat ons is gegeven
maar besef op het moment van
beleven dat het wel even een
ware werkelijkheid is geweest…
heden gij
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
615 de leunstoel
kraakt klaaglijk
de sprei
verspreidt een
urinegeur
de brillenglazen
bieden een
morsig
perspectief
hij zucht
ongrijpbare
aaneengeregen
dagen van
samengepakte
wolken
in een spaarzaam
moment van
klaarte zegt hij
Hodi mihi
cras tibi
heden ik morgen
gij vertaal ik
hij schudt nee
nee heden gij
morgen ik…
Lichtpuntjes
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
487 Al die momenten,
zo kostbaar en fijn.
Koester ze allemaal,
omdat het lichtpuntjes zijn.…
troost (2)
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
798 troost is het mededogen
waarmee jij kijkt
naar mijn diep verdriet
troost is het zachte
wonderlijke licht
dat in het broek schijnt
voorbij een rij populieren
troost is mijn onlangs
overleden zus
die op een zwaar moment
ineens achter me staat
en haar handen
op mijn schouders legt
troost is de wind
die op een milde
winteravond…