2665 resultaten.
Blijf nu eens - zegt ze - in mijn wereld
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
764 striemt
en toverballen
in blijde afwachting
van kleur verwisselen
niet van gedaante
waar niets verdwijnen kan
ook jij niet en dan kijkt hij
haar aan - niet gewoon
maar vijftig graden warm en lang
zij wankelt en smelt
wees maar niet bang zegt hij
terwijl hij zuigt en zuigt
aan al haar kleuren tegelijk
wees maar niet bang
als sneeuw…
Zonnestilstand
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
477 Een oude tuin, prieel, Griekse sculpturen
Symmetrisch lage hagen, rozenbogen
Een bijenvolk met nectar volgezogen
Klimop en mos op scheefgezakte muren
De zon blijft vlijtig schaduwen borduren
Van schepsels, zingend, dansend, opgetogen
Een oude tuin, prieel, Griekse sculpturen
Kastanjes, marshmallows en open vuren
Bedekt met sneeuw gooit alles…
Mijn zinnen?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
456 Soms blijven ze flikkeren
als een neonlicht
Dan toch gaan ze eens uit,
opgenomen waar alle woorden vandaan
waar alles in rust,
verweven met elkaar
tot niets meer rest
En ik nadien opsta,
nadenk wat ik dacht
Maar ook hoe nieuw
hoe mooi de wilgentakken wapperen
hoe vol de boom vol blaadjes
als sneeuw de straat bedekt
voeding is…
SNEEUWKLOKJES
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
567 Verrezen na een lange winterreis
tarten zij trots de barre winterkou
fris gewassen door sneeuw en ijs
geven ze ‘n tintje aan ’t wintergrauw.…
Valentinus
netgedicht
4.4 met 12 stemmen
637 Langzaam ontwaakt de wereld
Uit een diepe winterslaap
De eerste blaadjes aan de struik
In de woelige aarde een krokus in de dop
Maar eerst zien we het fragile sneeuwklokje
Zo maagdelijk wit, zo rein en puur
Als het hart van het kind
Dat spelen wil in sneeuw die niet meer is
De grote mensen spelen hun eigen spel
Met harten van…
luik zonder scharnieren
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
25 mist ontdaan van grijs als verf over behang
haar witte mantel is geel bij verse sneeuw
een schreeuw van een meeuw ik laat hem
plots helder ijs met ijzers glad gegleden
de snelheid op de vaart gelijk een schicht
als van het licht stabiel en krachtig duwend
de één over de ander de herhaling van benen
lichtbruin riet telkens bijna plat gewaaid…
Hallo jij daar,
netgedicht
2.5 met 23 stemmen
3.135 uitzicht
groene thee bij de naaste buren
die alles wat teer en gevoelig is
steeds in orgaan en hersenkwab
tot in het radeloze toe beroeren
Terwijl Sysiphus gaat wringen
doodmoe blikkend naar de straat
witte drap die de mens aanvreet
misselijk alleen achter laat
zompig vastgezet in vieze kringen
Geef dan nog niet op er is hoop
de sneeuw…
paaslied van de thuisloze
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.025 dat wordt thuis genieten
zwerver in de sneeuw
prachttranen gratis te vergieten
het kost u nu een fooi
maar dan dan heeft u toch
uw traanfoto voor de hele paaseeuw
ja draaien maar
ja klikken maar
ja geeft u maar
het leven is te kort
geeft u mij een bordje
karnemelkse gort
voor de rijke slurp…
Tijd over
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.007 Tussen startschot en eindmeet ligt wat ademruimte
Kilometers die voorbijgaan onder zwarte sneeuw
Zoveel was zeker
Maar hij haalt het
Uitgeput viel hij in een waterbed.…
Gek
netgedicht
3.4 met 24 stemmen
4.313 Ik vang een engel als ze valt
Ik geloof dat ik je wel geloof
In je ogen hopeloos verdwaald
Als jij met mij gek wil zijn
Samen knettergek wil zijn
Dan samen echt te gek te zijn
Gewoon jij en mij te zijn
We blazen roze bellen
En lopen over knalgeel gras
We hoeven niets meer te vertellen
Over hoe het eerder met ons was
We gooien sneeuw…
Domino
gedicht
2.2 met 269 stemmen
114.643 gezegd is die dag
en stopt woord voor woord
de gaten in het geluid
dat huwelijk heet
De vloer golft
De deurklink is ver
En het jongetje houdt zijn handpalmen
als een boek in zijn handen
en ik lees 'kom terug, ga weg'
Een spreuk, een dominosteen
die een ster slaat
in het glas van mijn huis
Dan begint het buiten
bruidsjurken te sneeuwen…
Gewoon Weg
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
3.559 Mocht je haar zien
zeg haar dan
de winter valt best mee
De wind waait toch reeds warmer
Slechts op 't grote plein
licht er nog wat sneeuw
Haar Zuiden is zo ver niet
Daar kan ik
Net zo goed
Eenzaam zijn als hier
Gewoonweg
Eenzaam zijn als hier
Gewoon Weg
Mocht je haar zien
zeg haar dan
de lente is niet ver
Je ruikt haar in de wind…
Geen luid geluid
poëzie
4.7 met 6 stemmen
2.048 Maakt grond en sneeuw en harten hard
en al de bomen zwart
De hutten staan zo kil en stil
alsof haar elk gesloten wil
daarbinnen dringt de koude maar,
daar uit de dodenbaar
Gebogen hoofds, vereenzaamd droef
Een moeder die haar kind begroef
Sluipt wanhoop d' aarden straten door
en glimlacht als te voor
en glimlacht of zij hoop nog hiet
dat…
je lach wiegde mijn zinnen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.263 terwijl
de stofen in het frisgroen
buitelden en tegenspartelden
we groeiden zomer
in een warm samenzijn
je nam de zon en zee
we dichtten waarheid in
de branding voor ons twee
de oogst was kleurrijk
maar in het volle fruit
begon toch ongemerkt
de rot en ons gevoel voor
teksten ging al snel kapot
we winteren en in
een handvol sneeuw…
Ingepakt
netgedicht
2.4 met 16 stemmen
2.516 Op laarsjes glijdt ze langzaam voort,
sneeuw legt haar snelle pas aan banden.
'n Lach toont blinkend witte tanden,
alles wat zichtbaar is bekoort.
Verleid door zoveel zoetelief
roept hij haar toe: "Ga met me mee
mijn favoriete droptoffee,
ik pak je uit, mijn hartedief."…
De zwarte dorenhagen.
poëzie
4.2 met 4 stemmen
1.727 Nog onlangs, op de tuin,daar was het sneeuw,
al dat mijne oge ontmoette:
nu bloeit en riekt hij zoete.
o Zomerdorenhage, willekom;
en, met de oostermorgen,
laat weg de winterzorgen!
Kom, bouw nu vogelnesten, blij genoeg,
en wacht niet tot ter jaren,
Gods vlugge harpenaren!…
verliefd
hartenkreet
2.8 met 19 stemmen
2.377 mij
we zochten bei' de warmte op
in de luwte van voorwinters nacht
waar de zon in kim verdronk
de herfst nog werkte aan haar pracht
van talrijk' duizendkleurige bladeren
lichtend als parel'n in schuwe zon
die bij dageraad steeds lager stond
waar onze liefde aan kracht won
groeiend, regen en storm doorstaand
overwinterend koude, sneeuw…
Vrouw
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.676 een duinslag
nabij de zee, die landinwaarts dreigde te springen,
die trachtte mij te verzwelgen met een weids gebaar
ik, die niet goed wist, wie zij was, wat zij deed
niet alleen de zee, ook de winter was nabij
die mij zou dopen in eindeloze herinneringen
beelden en gebabbel van de voorbije zomer
bezwangerd door de strengheid van de eerste sneeuw…
waarom ik huilde
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
1.027 de dagen
zo breekbaar als het dunne glas van een
kerstbal die schitterend wacht op zijn
moment van stralen ligt de toekomst in
mijn nog warme handen en beslaat
voorbij de dag droomde ik de nacht om
de stilte te kunnen vangen die in mij
woont en jou mijn naam zou tonen als
je wilde maar het was een stap te ver
eenzaam als de zachte sneeuw…
Stenen Kerst
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
3.412 toen maakten ze een stal
van stro en hout
boetseerden dieren
en een voederbak
een ster die klaar
in lichten openbrak
versierden dennentakken
rood en goud
toen vleiden ze
een kleine schattebout
- die lieve handjes blij
naar buiten stak -
in de kribbe
wijl de sneeuw op 't dak
zo kunstig liggen bleef
MAAR IJZIG KOUD BEKLIJFDE
NET…
Stenen kerstsonnet
hartenkreet
2.6 met 9 stemmen
3.569 Toen vleiden ze een kleine schattebout
-die lieve handjes blij naar buiten stak-
in de kribbe, wijl de sneeuw op 't dak
zo kunstig liggen bleef, maar ijzig koud
beklijfde net zoals een stenen beeld.
Dus brandden ze een kaarsje, lekker knus,
de kerstgeschenken werden uitgedeeld.…
algarve
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
626 dit eens zo ruige primitieve land met
de geurige sneeuw van amandelbloesem
grijsgroene rust van stugge olijfbomen
de bedwelmende geur van citrusbloesem
de zuidelijke geest van ooit
rustig gerijpt in vele eeuwen
zo sluipend ruw verstoord
langs de blauwe kalme oceaan
met grillige roze kathedralen
staan hemelhoge dure bouwsels
boven de…
Thuis
hartenkreet
4.5 met 21 stemmen
1.571 Als straks de winter komt
dan kom ik eindelijk thuis
Waar sneeuw het dak bedekt
van mijn eigen mooie huis
Als ik dan naar buiten kijk
over landerijen en het water
Geniet ik volop van mijn rust
de rest komt allemaal later
Als ik me maar gelukkig voel
tevreden met mezelf alleen
Mijn glimlach weer terug is
hoef ik… nergens meer heen
Als…
winterse taferelen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
763 als kerstbomen verlicht,
de flats, de lofts
huizen en appartementen
zonder sneeuw of ijs
al is de tijd correct
ligt de stad verlicht
het einde af te wachten
van alweer een zeer vroom jaar
schoorstenen walmen
westerse warmte voorbij
is de tijd van zonnebaden
en jagen op de maagden
gebeurt opnieuw op feestjes
met heet gestookte wijn…
winterse taferelen
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
718 als kerstbomen verlicht,
de flats, de lofts
huizen en appartementen
zonder sneeuw of ijs
al is de tijd correct
ligt de stad verlicht
het einde af te wachten
van alweer een zeer vroom jaar
schoorstenen walmen
westerse warmte voorbij
is de tijd van zonnebaden
en jagen op de maagden
gebeurt opnieuw op feestjes
met heet gestookte wijn…
DE STERVENDE
poëzie
4.3 met 11 stemmen
4.973 Van hare handen
die zijn hoofd namen
en het wegborgen binnen haar schoot
is toen het kale glanzende strelen begonnen
als een ijl sneeuwen over een groot, somber land.…
De Stier
poëzie
3.4 met 9 stemmen
3.034 Zo stoer-vast was de kop, twee ogen groot,
de jonge bek, neusgaten en het paar
knobbels van horens, nog niet uitgegroeid,
de huid sneeuw-blank met vlekken glanzend bruin.
Ik riep hem aan en nader kwam hij toen,
ik zag de poten-buiging en zijn gaan
en zijn plots stilstaan, stil bij de rivier.…
Haagse held
netgedicht
3.7 met 31 stemmen
1.818 generaal
hij werd gekroond tot tsaar van alle Russen
die nu, vol lof, zijn Haagse voeten kussen
z’n zegetocht was waarlijk magistraal
Sint Petersburg gaf hem een warm onthaal
men kon het vuur daar slechts met wodka blussen
de krantenkoppen kenden louter plussen:
geweldig, ongekend en geniaal
Napoleon is nooit zo ver gekomen
hij dolf in sneeuw…
Wat een vrouw spreekt
poëzie
3.4 met 22 stemmen
3.011 En toch gij zoekt bij rozen, merels,
Hemel en sneeuw vergeefs twee perels:
Deernisse, smart;
Man, buig u dat gij beide vinde,-
Menselijk geschenk van een beminde,-
In mijn arm hart.…
Het zwerfspoor voor…
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
984 Voetstappen kraken op ’t held’re laken van vers gevallen sneeuw
verbreken de stilte van de morgen die in kilte uit de nacht ontwaakt
met ’n kermende schreeuw
De man sjokt voort door niemand gestoord in zijn eenzaam bestaan
dat hij zelf doodbedaard onder zwerversleven schaart om in vrijheid
over aarde te gaan
Dan staat hij stil daar hij…