2556 resultaten.
Onmogelijk
hartenkreet
4.3 met 15 stemmen
2.185 Net als storm trekken ze voorbij,
de kanssen voor ons tweeen,
ik had toch werkelijk oh zo graag,
nog eens heerlijk,
met je gevreeen.
Huid tegen huid, intiem met elkaar,
samen de passie voelen,
en zonder te veel woorden,
ons door liefde,
laten overspoelen.…
In erotiek gehuld
hartenkreet
3.7 met 65 stemmen
6.235 zachtjes te omsluiten
Intens strelen je handen
Mijn roomwitte huid
Vingers sluiten om mijn borsten
De passie rilt in mijn lijf
Je vingers voelen zacht
Steeds dieper afdalend
Tasten in puurheid
Vol sensuele aanrakingen
Geruisloos neem je mij mee
In een oase van passie
Zachtjes wiegend in ritme
Laat je mij je liefde proeven
Je stilt de storm…
het paradijs is nooit gevonden
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
823 ik ben de schepping niet nabij
lach om jullie stormen
orkanen en de eeuwen averij
niet ik stuur meer de zeeën
dat doen jullie buiten mij
de aarde kraakt
in al haar voegen, jullie
zwoegen gaat aan mij voorbij
het tijdelijke leven is voor jou
vermenigvuldig je en gauw
zie de sterren, maak de maan
raak haar aan, overschrijd eens
het…
we groeien weer
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.415 overal is braak
van landschap boerderij
natuur pleinen geschiedenis
vaak nog in wording
nauwelijks nog kristal
geen vorm in herinnering
men ziet 's anderen daags
aanleg van
grote leegten
voor de toekomst
grote kantoren
glas grote planten
men wurmt zich door
storm en wervelwind
glazen draaigevallen
die mensen vangen
onzichtbaar daar…
CHINESE DANS
poëzie
3.8 met 14 stemmen
4.988 Zij, naakt omwaad door een roodzijden lap,
Golft onder de storm van doffe toonvlagen.
Armen en benen houdt zij slap.
’t Hoofdje op de halsstengel zwevend,
De knieën wijd, dan weer dicht bij elkaar;
De kleine borsten zijn een bevend,
De smalle voetjes een dansend paar.…
Zee
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
978 huid
eeuwige beweging
heen en weer
ergens doemt iets op
en niemand ziet het gaan
een enkele meeuw
Voor dit ben ik gebouwd
onthoudt dat
meer is er niet
oneindigheid
Gewiegd
word ik in droom en slaap
In armen van
Zee
Zij murmelt ik kreun
Op drift zijn wij
niets openbaart zich
dag en nacht
gehuld in wind en regen
in zon en storm…
Ik Droom 2
hartenkreet
2.1 met 15 stemmen
3.376 De stenen storm is weggedreven,
ik val terug naar waar ik was gebleven.
De droom die ik vorige week nog had
verbleekt en verdwenen in een zwart gat.
Ik denk en pieker over de zinnen, verzonnen,
ik weet niet eens meer hoe ze begonnen.
Iets met vlinders en een rimpel om je mond,
dat herinner ik me vaag, het cirkelt maar rond.…
- Had je bijna niet gekend -
netgedicht
4.9 met 43 stemmen
735 Deze botsing van het hart escaleerde
veroverde als een storm de gevoelens.
Bestuurder van hier boven, please
neem nauwkeurig de controle...
alsof hij deze wereld niet gemaakt had
zonder jouw langst mijn hart te sturen.…
Homo Sum I
poëzie
3.8 met 8 stemmen
2.935 Ik was de gróte Minnaar zonder ruste,
Die ging hoog-heerlijk in triomf door 't Leven,
Jeugdig omklemmend in een stórm van beven
Al zielen, gróte en kleine, naar het lustte
Dit Hoog Hart, dat toch nóoit zijn droefheid suste,
Droefheid om Liéfde's wil, die géén kon geven:
Nu weêr om Zélf's wil, wijl ik zelf moest sneven,
Dán wijl ik…
Geluksvinder
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
898 mij
ook wel een geluksvinder
de man zonder zorgen
alsof ik de regenboog teken
bij elke beweging van mijn hand
Alsof de zon mijn innerlijk kust
er altijd warmte in mij is
alsof een engel in mij is geland
Ze denken dat mijn reis
rustig is
dat het water zachtjes
en doordacht zichzelf
tegen de oevers aanduwt
Dat het nooit eens
stormen…
Compost van tijd.
netgedicht
2.7 met 10 stemmen
792 Eiken roesten met bleke
kroon, geteisterd in storm -
doorweekte regennachten,
reikhalzend over zwart satijnen
grachten, waarin zomers licht
onverbiddelijk voor het najaar
zwicht, wacht - rood en geel -
geslagen bladgoed op de laatste
dolkstoot van de wind, onwetend
hoe die op te vangen om naderend
onheil te verzachten, de maan in…
WINTER
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.660 Grauwer dan bij 't woeste weêr,
Troostloos hangt de hemel neêr,
Grimmig zonder stormen;
Aarde! ééns blijde en grootsch,
Hoe ontdaan en doodsch
Huiv'ren thans uw vormen...
Wees gerust. In vlokkendans
Lichtend uit al valer trans,
Koomt om de arme leden
Blankheids warlend waas,
Blankheids sluiergaas,
Blankheids kleed gegleden.…
Ik mis een schoen.
hartenkreet
1.5 met 4 stemmen
3.167 Er kwamen stormen, regenvlagen
Sneeuw en hagel.
Wij waren jong en sterk,
We deden trouw ons werk.
De linker ging wat lekken,
De rechter trok wat krom.
Ach ja, wat kon het schelen,
We lachten er maar om.
Het lekken werd steeds erger,
Hij kon niet meer gelapt.
En op een donk're avond,
Is hij eruit gestapt.…
In verlegenheid
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
594 Mijn haar danst caleidoscopisch
op de hoogglans van het licht
als de wind mijn droefenis uiteen dwarrelt
Ik scharrel vol verwachting rond in je timide wateren
en strijk mijn hand over jouw zandkleurige dromen
van ziltige verlangens en schaapachtige wolken
We verdoen onze tijd met onuitgesproken liefde
in een storm van verlegenheid
waar blosjes…
luchtkasteel
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
544 wrakke zinnen
met wat woordenflarden
die moeten varen
naar het reddende geheel
maar vaak koersen
naar onbewoonde eilanden
om kort of langer te verblijven
of raken meer en meer
verstrikt in zinloze zinnen
in een plastic woordenbrij
tot ze uiteindelijk
toch worden gered
door een toevallig
voorbijkomende gedachte
dan kwakt een storm…
Hemelbed
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
750 stormen jagen water op
tot onstuitbare krachten
tegelijk en niet alleen
in herhalende nachten
komen dromen de ziel bestuiven
vol met opspelende wenken
snellen mijn cellen voorbij
zonder te groeten, te wuiven
of aandacht aan mijn ego te schenken
alsof ze samenspannen
om dwaze geesten uit te bannen
en slechts doelgericht naar
onbevangenheid…
Onze hemelse vader
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
499 Wij hoeven niet alleen door dit leven te gaan
Want onze hemelse vader gaat met ons mee
Door de soms woeste baren van onze levenszee
Zodat wij alle stormen kunnen doorstaan.…
het voer van september
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
554 het septembert, de kroeg in mijn hart
sluit de zomer en serveert slechts nog
brak water – het sterven nadert en de zon
sluit langzaam haar poort, het vlees dat de vrucht
droeg is nu rijp aan bederf en geurt naar
ontboezemingen uit een herfstig verleden
trage kruinen dragen de wind en spreken
regens en stormen uit over deze haatdragende vlakte…
Een zondag in Dordt
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
566 Een storm fluit langs draden van staal.
Terwijl meeuwen bij elkaar kruipen, loop ik
in gedachten en zie de hemel breken.
Banen van licht drijven door de wind
gedragen naar de slapende stad.
Deze middag ligt zij als laat middeleeuws
donker en kil voor mijn voeten.
Straten en stegen zijn nagenoeg leeg.…
Dromen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
637 Dromen die uiteenvallen door de wind
Die in ieders leven ontstaan
Stormen, orkanen vernietigen de droom
De droom die vervaagd in je denken
De droom van anderen veroordeelt
Door niet gehaalde dromen van jezelf
Meegenomen door de wind der tijden
Zoek geraakt achter bergen van opgehoopte hoop
Zelfs als de wind slaapt verwaaid de droom
Want dromen…
De werkman
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.156 Kom, kind, de storm woelt ruw...
Kom, is mijn last, ach, groot!
Mijn kindren wachten u.…
Arrogant en dominant
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
937 Er zouden andere normen komen;
ja, na vele pijnlijke stormen.
Bomen bleven staan, alles wat zich voltrok
had één enkel doel namelijk rok tot rol
doen veranderen.
'L'esprit du futur' zou mijn vrouwengeest
innemen.
'Futur de la magie' bereikte reeds alles
wat moest geschieden.
Men kon mij, met alle vrouwen niets meer
verbieden!…
Herfst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
570 Een kus als een kleur
zoals de herfst het vertelt
vandaag ben je mooi en schijnt de zon
morgen is er een storm, een zware bui,
waarvoor je schuilt
wind en regen
je denkt na en kijkt ernaar
ups and downs
een spiegel die naar je kijkt
glimlach of een boze blik
ben ik dat echt?…
WITTE LETTERS IN HET ZWART
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.175 Winden waaien en al die winden gaan
over eindeloze velden, over paarse hei
Reeds eeuwenlang leef ik van de waan
van witte letters op een zwarte bladzij
Ogen treuren starend edoch zien niets
dan woeste stormen razend om ’t huis
Ervoor strijdt een eenzame op de fiets
aldus sjouwt eenieder zijn eigen kruis
Winden waaien en gaan weer voorbij…
letsel
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
490 als de verdoving wegebt
komt de kamer in beweging
en luwt de storm
tot weeë misselijkheid
en flarden berusting
ik luister met gesloten ogen
naar de gestolde stilte
in mijn hoofd
later
tracht ik
aarzelend in faalangst
met stramme lettertekens
een brief voor je te krassen
op grauw papier
maar verder
dan luttele woorden
kom ik niet…
water
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
604 Krachten gegeven om stormen te doorstaan
Wanneer liefde en gevoelens in devotie overgaan
En zwakte een enorme kracht wordt
Water dat maar blijft stromen
Zijn eigen weg volgend
Om van rivieren volwassen zeeën te maken
Angsten die verdwijnen omdat water zich samenpakt
Huizenhoge golven alle angsten verzwelgend
De zwakte van een druppel die…
Ik zal jou nooit vergeten
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.076 Ik weet, jij zult ondanks alles nooit uit mijn leven gaan
niemand zal dit ooit kunnen verdrijven,
geen wolk, geen storm, nee zelfs geen orkaan
zolang ik jou, mijn zon, te zien zal krijgen!…
DE KLOK
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
626 gedachten mijd
hij hing toch op een zichtbare plek
toen was er nog tijd voor een vaste stek
alles verplaatst zich in mijn leven
eigenlijk moet ik er de brui aan geven
maar ho, ga eens even terug in de tijd
denk aan de wereld die constant lijdt
hier een aardbeving, daar een oorlogsramp
tijd, dat ik mij aan een reddingsboei klamp
door de stormen…
Het fuifnummer
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
964 Nee, uitgenodigd was ze niet
Maar dat hield haar niet tegen
Er was een feest, daar moest ze heen
Door storm en wind en regen
Ze kon daar fijn haar zegje doen
Want zij wist alles beter
Ze won al menig prijspakket
Voor de beste betweter
De gordijn een andere kleur
Maakte de kamer groter
Zo legde zij met verve uit
En smeerde nog wat boter…
Windjammer
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
440 Vrijwel allemaal dwars getuigd
bevaren zij de zeven zeeën
ronden de planeet te water
In zowel 19de als 20ste eeuw
was vaak de strijd op het water
de winst aan de wal
heen en weer op alle oceanen
met verkochte handel als prijs
Nadat klippers zijn verdwenen
gingen windjammers het beeld
opeens
enorm effectief bepalen
Stevige wind en stormen…