Alle inzendingen

177275 resultaten.

Sorteren op:

Ik kom om 't groene hout

poëzie
3.9 met 12 stemmen aantal keer bekeken 3.364
Ik kom om 't groene hout. Daar is de vrede voor me, in malingen de bochtpenseelde lucht en de zon de hoge ongesteelde bloem en der hoogste bladen lucht'ge schreden. Het liggend blauwe met zijn vrouwenzeden strekt zich en lacht met de uitdove weelde verflauwend tot het niet veel meer versch...
Herman Gorter18 december 2022Lees meer >

Herdenking eigen slaven

hartenkreet
1.6 met 28 stemmen aantal keer bekeken 994
160 jaar geleden schafte Nederland de slavernij af In de koloniën wel te verstaan De slavernij in eigen land bleef gewoon bestaan De boerenknecht, z’n vaar en moer waren erfslaaf van de herenboer Een arbeider in de katoenfabriek stierf uitgemergeld aan een koliek Z’n vrouw moest hoer...
Karel Krokant17 december 2022Lees meer >

even alleen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 507
de woonkamer klopt aan op mijn schouder, de kachel vuurt zijn warmte in de gelederen waar mijn ziel zich dacht te huisvesten zij is even weg, kerstmarkt het alleen zijn is iets magisch, zwarte magie - althans voor mij - schaduwen van ‘ t verleden paren met de stille wezens die in mi...
elze17 december 2022Lees meer >

lichtpuntjes en vreugdevuurtjes voor kerst en nieuwjaar

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 676
lang strekken dagen zich het is donker het is koud lichtjes versieren huizen waarin haarden vlammen om handen te verwarmen die wij op schaats of slee in ongeremde winterpret graag ons bevriezen laten de kerstboom opgetuigd hangen de lichtjes weer vredig geluk beschijnend in boom en ...

OUD EN ALLEEN

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 551
als hij alleen achterblijft beklaagt hij zich over het feit dat niemand nog iets van zich horen laat een kind en her en der een enkele kraai weggevoerd met de vlagen van de wind het zijn eenzame dagen maar wie bel jij dan pa? Niemand want wat moet ik zeggen? Niets gewoon vragen...
catrinus17 december 2022Lees meer >

Zijn in het Nu

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 501
Door constant vooruit te kijken Vergeten we het moment en missen we veel In het moment zijn geeft rust en ruimte De mooiste momenten zijn in het Nu

[ Een plons in de nacht ]

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 369
Een plons in de nacht, ik zie alleen maar een hoed -- op de brugleuning.
Zywa17 december 2022Lees meer >

JETJE

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 501
In een tuin vol meerstemmig vogellied groeit het meisje op, dat door deze tonen in het schone rijk der muzen mag wonen, van mensen- en dierenklankenspel geniet. Haar gave rijst bescheiden, doch taant niet, ontvangt de eer op het klavier te tronen: tere vingers maken storm in boomkronen of z...
Han Messie17 december 2022Lees meer >

Bomen over kerst

netgedicht
5.0 met 46 stemmen aantal keer bekeken 573
nog stond het groen te bomen over kerst ook zij die jarig worden en hun dagen vieren in de huiskamers met de geur van dikke snert sfeerlicht rond kribbe en stal met de namaak beesten en af en toe een verdwaalde knal behaaglijk binnen terwijl het luiden van kerkklokken buiten ...
wil melker17 december 2022Lees meer >

Oeps!

snelsonnet
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 745
Ik wist niet wat ik zag, daar in de lobby Mijn god, dat was me pas een vissenkom Een beeld dat bij mij insloeg als een bom Want ja, aquaria zijn echt mijn hobby Gefascineerd betastte ik het glas Wat achteraf niet echt verstandig was
Bart Adjudant17 december 2022Lees meer >

De page

poëzie
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.173
In ’t donkere bos hebt gij mij gevonden, Mij, mat van wonden, En mijn lippen lachten nog over mijn zonden. Op uw blanke tel hebt ge mij geheven, Mij, bleek van leven, En mijn ogen haatten u om uw geven. Door een groene wei hebt ge mij doen rijden, Mij, flauw van lijden, Nauw zocht ik u...
Albert Verwey17 december 2022Lees meer >

Te schrijven zoals mijn grootouders

gedicht
2.4 met 128 stemmen aantal keer bekeken 46.012
Te schrijven zoals mijn grootouders een telefoongesprek voerden. Ze belden nooit, ze werden een doodenkele keer gebeld en konden tot aan het einde van hun leven niet geloven dat hun stemmen ook elders klonken. Hing de telefoon weer op de plek van de koffiemolen, zei mijn grootmoe...
Wim Brands17 december 2022Lees meer >

Rutte de Blaag, Kaag, vaag, laag, klaag, graag, traag, slaag

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 616
Rutte de blaag Stuurt Kaag ZIJN GROTE MEVROUW Ik vind dit zo vaag Ik vind het zo laag Van die kleine meneer Ja, ja ik klaag Ik had oh zo graag Maar Rutte toont keer op keer Zijn beleid is zo traag verdient politiek een pak slaag MAAKT DIE EXCUSES ASGRAUW!!

IJsbaan

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 470
Voetje voor voetje Stoep is ijsbaan geworden Sokken om schoenen

De reizende ziel, een gesprek met Cailleach

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 656
Hoe vaak ben je gestorven? Ik stierf duizenden doden voor ik in dìt leven trad en sindsdien tientallen, als ik alles verloor wat ik had. Hoe ga je om met de eindigheid? Dat zwaard van Damocles is voor mij een goede reden om van dag tot dag te leven op het scherpst van de snede. Wa...
Jack Stoop16 december 2022Lees meer >

DE KERST VAN DE OUDE MAN

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 741
De oude man zat voor zijn avondraam in stille mijmering zijn laatste pijp te roken ’t was bijna Kerstmis, dik gesneeuwd En zijn huisje lag van de dorpskern afgesloten… Zijn verpleegster bracht hem dagelijks ‘n bezoek anders leek hij door mens en tijd vergeten. Voor kerst brachten buu...
Greta Casier16 december 2022Lees meer >

Nieuw leven, het leven

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 533
Het begin De beweging van het het zaadje Toenadering zoekend naar het eitje en daarna De verbinding en het delen waardoor groei mogelijk is Het leven: Beweging Toenadering Verbinding Delen Groeien Zijn als de natuur zo puur dat is Leven

zusje

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 579
ze is de schaduw die langer langer wordt uit haar kleine grafsteen bouw ik bloemrijke wolken van woorden in het hart van haar dood asgrijze takken buigen over het kindergraf
J.Bakx16 december 2022Lees meer >

met open ogen

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 650
de woede raast door jouw lijf ik ben nog niet aan het oppervlak weet amper wat er diep in je leeft jij praat liefdevol met de doden ik hoor het niet jij toont jouw pijn zodat ik die in mij kan vinden beweeg me blaas leven onder mijn reprielenhuid schud me wakke...
J.Bakx16 december 2022Lees meer >

Odebode

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 406
Wie is van hout, zingt flierefluit tapuit IJs op de ramen, komt allen tezamen 't Is weer advent, ja nu sijt wellecome Tiereliert een merel als flapuit Chromatisch fladderende laddertonen Niets verbloemend der nature bloeme Zingen atonale lijsterbessen Verstilde polyritmische patronen...
Maxim16 december 2022Lees meer >

De veteranenklasse

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 497
Middelbare mannen, met buikje, op mountainbikes, fanatiek fietsend voor vetvermindering en verfitting; Zie ze shinen in hun strakke pakjes en kekke broekjes van de decathlon, kletsend over collen als de Mont Ventoux; Ze wanen zich jaren jonger, kilo’s lichter en potenter, hopend,...
Jack Stoop16 december 2022Lees meer >

Wintersporen

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 483
Kou rillend staan bomen verlaten en zielig bij Gekleed met de pracht van een nat en verdord blad wankelend in het leven op stuk hout waar zij verwikkeld is in een verloren strijd met de binnenkomende wind, het vallen nabij. Vogels zijn druk in de weer met het verzamelen Rondfladderend op zo...
CB16 december 2022Lees meer >

[ In de zitkamer ]

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 419
In de zitkamer woont de oude familie -- in pronkportretten.
Zywa16 december 2022Lees meer >

Licht gespikkelde mist

netgedicht
5.0 met 46 stemmen aantal keer bekeken 478
we zagen de wereld dompelen in het vage van wit licht gespikkelde mist vleugen zon kwamen steeds weerom zonder opklarend door te breken om ons de somberte te laten vergeten alleen het vorst- gerijpte oppervlak gaf ons de illusie dat het winterse ons heeft platgelegd omd...
wil melker16 december 2022Lees meer >

Geen excuses

snelsonnet
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 747
Vandaag de dag maak ik me grote zorgen. Een alsmaar falend kabinetsbeleid, de pengels van van Gaal, het wordt hoog tijd voor een verandering, het liefst al morgen. Excuses? Nee stop die maar in je reet. Geld wil ik zien voor ´t aangedane leed.
Nico Noorman16 december 2022Lees meer >

Het graf

poëzie
4.0 met 31 stemmen aantal keer bekeken 10.570
Vierde zang Ja, stille Graven! ja, gij blijft mij wijsheid leren. Hier kan ik 't best met God en met mijzelf verkeren, Hier, waar de vrede woont, de zorg het hart niet knaagt, De beek welluidend ruist, de tortel troostrijk klaagt, De zoô *, die de armoe dekt, en 't marmren ereteken...

Campa

gedicht
3.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 36.118
Ik trachtte jou te bellen, in de cel die je een uitzicht op het kerkhof biedt. De zon brak door. De stenen blonken wit. Cipressen. De verbinding lukte niet. Het ijzer van het hek ontsloot zich wel. De kindergrafjes liggen hier apart. Er waren een paar ééndagsvliegen bij. Geen omber* foto...

Heterdaadje

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 504
Langs de Langeloërlaan bij de Mees & Hopebank zag ik Noes met Japik struinen vilten hoed met druivenrank Deed niks onder voor Piet Paaltjens c.q. François Haverschmidt maar z'n kruin oogt al wat kaaltjens en z'n brein is een vergiet Liep stomdronken laatst te zwalken 's nachts op e...
Maxim15 december 2022Lees meer >

Synthese

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 476
Sonoor als een midwinterhoorn dreunt over oale grond een trein Een kerstlicht onderweg naar vroeger, 'k word oud bij zoiets onverwachts, de eenvoud mijner jeugd ontgroeid... Dan rent een hond met stormkracht 53 niet aangelijnd het weiland in en zakt in 't zwarte ijs door 'n wak Ik wi...

Kintsugi (1)

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 560
Japanse vondst van lang geleden Wanneer serviezen barsten kregen Beschouwde men dat als een zegen Opdat ze jaren nog voldeden Werd er gelijmd met goud, de reden? Ze werden kunst, massa ontstegen Japanse vondst van lang geleden Wanneer serviezen barsten kregen Een metafoor in huidig heden ...
Meer laden...