4016 resultaten.
De meiden en de vogels
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
726 de meiden waren jong
en tippelden
maar vaak konden ze niet
scoren en dan
eindigden ze
op mijn hotel-
kamer
met z’n
3en of 4en
lurkend
aan de wijn,
met haar voor hun gezicht,
ladders in
kousen,
vloekend, vol
verhalen…
ergens
waren dat
vredige
avonden
maar eigenlijk
deden ze me denken
aan lang
geleden
toen ik een
jochie was…
Los van tijd
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
546 niet kent
dansen golven meer
dan gewenst
Variété die
je pakt en bezighoudt
Slechts met moeders toestemming
genieten zij een mooi vak
Het podium dat meermaals swingt
Een zaal die schaterend zijn wangen veegt
met een tijd die glimlacht
Ziet bar, bestelt een pint
voor zijn vrouw een glaasje rood
Tijd kijkt met veel genoegen
in de avond…
Lange oudejaarsavond
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
814 Wat was dat een lange avond
werden haar ogen toch wel zwaar
de familie was aan het feesten
lette niet op haar.
Toen de klokken gingen luiden
en overal de sterren vonkten
heeft Isabel niets meer gehoord
was te diep in slaap verzonken.…
taverne deuzeld
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
459 Daarom
zit ik elke avond
met een glaasje water
aan het raam
van de taverne
op de hoek van je straat
waar ik in de bocht
je huis kan zien.
Ik wacht tot je voorbij rijdt
en zie van verre
hoe je uit de wagen stapt
oversteekt
en zonder verder omzien binnengaat.
Ik blijf dan zitten
tot de taverne sluit.…
grijs-rode nacht
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.073 De avond is grauw, grijs en nat
de wegen lopen leeg
voortschokkend als met een paardenkar
rijd ik zuidwaarts
Toch blijft een hitte hangen in mij
een warmte die me verschroeit
die zo afsteekt tegen die kille nacht
dat ik de slaap moeilijk vat
licht priemt door mijn gordijn..…
radio
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
595 de radio had zijn vaste post op de vensterbank
toegeeflijk speelde hij muziek zomers lang prat
op zijn vaste plaats bij het raam het overslaand lawaai
van de stad lauwe contouren van de avond toomden
hem in tot een bron met kleine stem bleef hij melodieus
aanzeuren tegen de nacht het steekspel van pieptonen
alleen onderbroken door ruisend zoeken…
Landschap
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
577 En ’s avonds, naast elkaar,
Op onze rug in het gras.
Kijkend naar de sterren,
En zoekend naar onszelf,
Weerspiegeld in de herinnering van glas.
Ik wil niet weg, maar het moet.
Ik wil hier blijven, met jou.
Voorgoed.…
ambtenaren
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.005 ze klimmen ’s ochtends
torenhoog
veilig voor weer en wind en zon
achter stenen glas staal en beton
urenlang ruggen kromgebogen over
documenten papieren en dossiers
ze zinken ’s avonds
in stalen kooien
naar diepe gangen
van trieste treinen
de helle van het heden
ze heten jan en miet en piet
ze zijn van het prikken uitgeput
hebben uren…
In dit moment
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
527 wat is toekomst
als mijn avond valt
is dan de dag van morgen
nog wel voorstelbaar
en ik het komende, tevens,
minder onbevangen ervaar?…
Kaarsje voor jou
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
731 Hoi Ma, ik steek weer kaarsjes voor je aan
Elke avond weer.
Zie ik bij je foto je ogen met me meegaan
Alsof je zegt: steek eens wat aan!
Je ogen volgen me door huis
Genieten mee als ik koffie drink.
Ik praat tegen je in 't geheim
Voor mensen denken da'k niet helemaal in orde zou zijn.…
het dorpje Lissewege
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
558 nog nederig en mooi
onaangeraakte schoonheid een kapelletje zo klein
op de markt een carrousel van muziek met spelende kinderen
schaduwgevels schuiven langs de lege kasseien straatjes zo mooi als een ansichtkaart
bruggetjes versierd met madeliefjes vergeet-mij-nietjes
kunstenaars schilderen er hun ding, dichters schrijven poëzie tot de avond…
Altijd het laatste woord
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
511 Op de vlakte is
Vogelgeluid het enige
Dat hoorbaar is,
Van de vroege ochtend
Tot de late avond in mei
Wordt er uit volle borst
Gezongen - dan stopt het,
Stoffige banden rijden
De verlaten heide op
Er wordt gelost en geladen,
Vogels houden hun mond
In deze ordeverstoring -
Vijftien knallen later
Is het stil, oorverdovend stil…
Een boulevardje aan zee
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
523 de zon in je ogen
wind door je haar
toevalligerwijs keken
wij gelijk naar elkaar
nog was liefde
niet in zicht maar
je hand streek per
ongeluk langs mijn gezicht
we droomden de avond
op een boulevardje aan zee
flaneerden langs ruiten
de maan namen we mee
alleen wij twee
op het warme zand
speels zongen golven
hun komen aan land…
Uitgerust met veren
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
522 Met indrukken groot in aantallen
bleven ze uit de lucht vallen,
daar kwam naar het zicht geen einde aan
het begin van een rustgevende avond..
het naakt van hun lichamen
in ruige veren gestoken,
met pluimen hoog en warm
langs rietstengels omsloten..…
Afspraak
gedicht
5.0 met 1 stemmen
9.395 En straks, als
het avond is
drink je thee met wie je
dat afgesproken hebt,
half in de tuin, half ergens anders.
----------------------------------------
uit: 'Als ik als eerste aankom', 2011.…
Wintersport voor de minima
hartenkreet
4.8 met 26 stemmen
1.129 Ik had het prima naar m'n zin in februari
Dat kwam door de wintersport
Ik ben geweldig bruin geworden
Zo bruin als elke wintersporter wordt
Ik heb gelanglauft in de hondenpoep
Ik heb gelanglauft in onze straat
Ik heb gelanglauft in de hondenstront
U moest eens weten hoe lekker dat gaat
Als dan 's avonds de poep was weggesleten
De ski's…
Minnelied
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
395 Stap gerust de avond maar in
waar de schaduw zo groot lijkt
verberg je licht nog even
als je de dag weg wil geven
en mijn liefde bezwijkt
voel op de tast mijn handen
doe je ogen maar dicht
de waarheid die we vonden
vormt een bundel van licht
bal een vuist voor de nacht
lef om mijn wereld te volgen
gericht op liefde die zal…
Adem
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
541 De moralist is nooit een dichter geweest
met zijn opgehemelde optimisme
terwijl de zon die om een moeder huilt
iedere avond diep in zee zakt
hij praat tegen je
in zijn duisterslaap
maar wakker in het licht
ben je er niet
kinderen worden volwassen
zien meer grijs dan grijs kan zien
als wolken wandelen boven het stedenland
en de zedenmeester…
uit mijn schaduw
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
707 gedragen tot over de grens
en liet hem af en toe even over het randje kijken
naar daar waar mijn rest ooit verblijven zal
hij vertelde mij over het vredig mooi
zodat ik straks met een gerust hart ongemerkt
als de zon op haar hoogste punt is
mijn schaduw in alle rust kan verlaten
gewichtloos laat ik me als de tijd daar is
na een mooie warme avond…
Bronst
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
592 De zon draalt laag
stralen breken in het loof
tot gouden twinkelingen
dansend op een vleugje wind
namiddag leunt zwoel tegen de avond
glooiend rust de heide in haar purperen pracht
tot onverwacht de stilte scheurt
door ‘t burlen van een edelhert
de lokroep troont bronstige hinden
voor de toekomst naderbij
en als het woud in mijmer zwijgt…
kalveren
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
464 Die avond ruim voor het schemeren
toen de kalveren ons schuifelend naderden...
Je gedachtenpauzes waren nooit veilig
te lang, te grillig en aandoenlijk fragiel..
Te vroeg voor alcohol, dat kon zelfs
dat hippe baardje niet loochenen
Je relaas was schimmig en vertrouwd
als de geur van jonge runderen.…
Ik hoor de nacht die nader-zijgt
poëzie
5.0 met 4 stemmen
937 Ik zie het laatste dag-geril
in de avond-dreven.
– Is dit een einde of een begin?...
Uw handen glanzen;
uw blik is als violen in
verslenste kransen...
– – Ach, is ons lijf voor ééuwig moe,
en onze zinnen?...
Míj faalt de kracht, te zeggen hoe
’k u durf beminnen.…
lente
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
477 Dat wil zeggen: een uur extra licht ’s avonds.
Nu moet en kan het gebeuren!
Dit is de week waarin goede voornemens
wel zullen werken.
Geloof me.
Doe het gewoon.
Ga elke dag een uurtje sporten, wandelen,
joggen, hardrennen.
Ga naar buiten.
Geniet met volle teugen van de zon.
Een nieuwe lente een nieuwe kans!…
Zij
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
541 ZIJ
Zij was de sleutel naar jouw hart
Zij was de liefde die je aanbad
Zij was de kers op de taart
Zij was jou alles waard
Van de late avond tot de vroege ochtend
Zij was de Lente en het feest
Zij was de vitale zon
die alle wonden helen kon
Zij was het roer
zij gaf je richting
zonder enige verplichting
Zij was de volle maan
schijnend…
Als de zomer voorbij zal zijn
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
616 tussen de wolken wat zonneschijn
een bos of parkwandeling kan zalig zijn
de wisseling in de natuur zien gebeuren
als de zomer weer voorbij zal zijn
en de herfst lokt met koperen kleuren
knalrode geraniums langs het raamkozijn
de droogboeketten die het buffet opfleuren
de wiebelende spinnen aan de buitendeuren
en bij het lamplicht het avondlijke…
Uranus
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
666 hoorden bladeren ritselen tot een tapijt
zagen elke toekomst liggen in de verte,
zeldzaam zichtbaar bij helder weer
er waren zinnen die we nooit eerder
lazen, woorden die werelden schreven
ijs werd gas en daarna warmte waarbij
afstand smolt tot naderbij
ons tijdstip was aan de hemel, we waren
aanwezig als een blauwe planeet
de avond…
Hoger sferen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
489 Continenten
van streven* nog te gaan
met mensen die lachen
net als wij, huilen ook zij
De Dichter kijkt even rond
deze avond
naar geruisloze klok
die de tijd
doet verstrijken
al rijst waar de dichtkunst
*verlangen…
overmorgen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
725 zal ik er nog zijn als jij
over mij heen zult kijken
en dat wat komt,
ziet als onvoltooid
dat jij in je verwachtingen
het thans begrensde
ergens, waar dan ook,
zal mogen verrijken
is het gras dan nog groen
zoals wij dat nu teder betreden
en mijn avond niet lijkt vervallen
in een vergeten verleden
weet je dan nog dat je danste
spontaan…
Ter lome zee met slappe zeilen
poëzie
4.5 met 2 stemmen
864 Ter lome zee met slappe zeilen
onder eenzelfde lamme zon,
en steeds het onveranderd-ijle
aan elke nieuwe horizon;
aldóor de dagen áldoor varen
een onverschill'ge avond toe,
en eindeloos het loom verzwaren
der lamme leden, hooploos-moe;
en nimmer, nimmer slapen mogen,
maar steeds naar horizonnen spiên
met starre en pijnlijk-sperrende…
toekomstig verleden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
453 herkomst,
naar de gezichten van dienst
en de wijzers van de klok
bij een rammelende maag kan
ik de foto niet eten, toch stilt
zij de honger zonder wedervraag
in deze aarde besterft het
onderhuidse, in het voorbijgaan,
nog voor de geest is gegeven
alles bedekt met mos, met
jaargangen van zachthout
door buitendijks water gevoed
de avond…