3138 resultaten.
Lenteloten
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
865 Mijn vingers sluiten zich
de tijd die ik nog heb ebt stil
zie, golven wiegen langs geluwde wind
bevlogen woorden in jouw handen
ik zie je lippen smelten in een lach
hoor, het timbre van mijn bloed
als volle halmen op de akkers
zonder barsten buigen voor de storm
geef me vrijheid om te zwijgen
laat gebroken dromen zijn, vannacht
vergeet…
je wapende met haat
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.027 ontwrichting
maar je tranen waren droog
gaven donker geen verlichting
je wapende met haat
sloeg terug met argumenten
bijna kwam herstel te laat in de
luwte van de woeste elementen
het kind in je was bang
voelde de geladen stilte
merkte dat de wind terug kwam
aan de snel naderende kilte
je hebt het overleefd
je veerkracht is nog niet gebroken…
Windstil
hartenkreet
4.9 met 7 stemmen
935 Ik kijk naar mijn gezicht
wroetend in de tijd,
verborgen hoekjes en kantjes,
ongrijpbaar voor mezelf
ik verdwaal af en toe,
verlies mezelf uit het oog,
mijn tranen heb ik nog steeds
in een zakdoek geknoopt
geen enkel geluid beweegt,
het zout kleeft aan mijn dromen,
ik gom de windstilte weg,
de tijd heeft mijn benen gebroken
ik stapel…
parelt woorden
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
874 ik raakte je
een rots waarin de tijd
gebroken was
je gezicht weerbarstig
in het licht dat steen al
eeuwenlang gekoesterd had
je lijf pas opgestaan
nog rankend uit het paradijs
ogen die maar net
hun schepping zijn ontloken
lippen die nog nooit
een woord hebben gesproken
je stem verlost
ons uit stilzwijgen
parelt woorden die
ik niet…
winterslaap
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.127 het eeuwenoude bos staat bloot
de aarde heeft zich nu verhard
is wit in plaats van donkerzwart
een ijzig laagje dekt de sloot
de dag de tijd is zonder kleur
de oostenwind beademt kil
de toppen van de bomen stil
gebroken grond een diepe scheur
van buiten lijkt het eenzaam koud
maar wie hierin gezworven heeft
weet al wat is gestorven leeft…
Lapidair 15 *
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
964 Matses
gebroken
gaan rond.
Deze vrijdag –
egyptische duisternis
vleugelslagen.
Zij bestelden ter plekke.
Verbeelding en liefde
hielden in leven.
* Lapidair 15 = zeven korte teksten in week 15,
d.w.z. zondag 9 april 2006 tot en met
Stille Zaterdag 15 april 2006.…
de tram naar Babylon
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
767 vooraan: een eenzame meneer
berustend in het mopperen en snauwen
de lange zinnen weet hij in te houden
zijn aandacht is vereist voor het verkeer
voorin is het gebleven bij het oude
hier klinkt de taal van thuis en van weleer
men zegt: de tijd van toen komt nimmermeer
en klaagt over de prijzen en de koude
de taal centraal is kleurrijk of gebroken…
ommekeer
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
2.893 verhuisd
de muren als geschrokken
in één klap kaal
op de vensterbank groeit je plant
onverstoord verder richting zon
maar in ons hoofd wend jij je ervan af
woekert de schaduw langs je omhoog
als een geschiedkundige naam
met een steeds vager gezicht
spreken wij je weldra uit
als een vergeten droom
waarvan we 's morgens
slechts nog de gebroken…
de verleiding
netgedicht
3.5 met 20 stemmen
2.332 niet dat ik zoveel
luidop in woorden zei
of zo mannelijk
aandacht trok
neen, ze zag me
zoog me naar haar toe
als aasgier
met grijpende klauwen
mijn weerstand
was snel gebroken
alsof die er ooit was
toen haar aanwezigheid
als een paraplu
mij overdekte
en ik bijvoorbaat
verzoop in een
omgekeerd bassin
zweetdruppels
vertaalden…
in Valkenburg aan de zwier
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
778 na Aisne Ourthe Amblève Néblon
Remouchamps Comblain au Pont
komen de grotten
met eeuwige tranen
gebroken knotten
gemergeld aan plafonds
stille kraam van vledermuizen
hang in spleten voor huizen
rechte muren soms bekrast
vroeg heilig betekend
vochtig bij de tast
wit schaars belicht
boven koelt het bier
zitje bij La Bonbonnière
met een…
zwaarte in het bos
hartenkreet
3.6 met 14 stemmen
1.611 alle luchten waren blauw
uren schreden voort in kerks groen
de paden op met zachte demping
spelden in gebroken witte knop oeverloze zwam
het hoofd loodzwaar vol voos bezinksel
stevens recht vooruit moe en klam
een bord zei dit is natuur
gevallen bomen gaan gewoon rotten
er kwam een paard met mens voorbij
soms een hijgende trimatleet…
Afasie!
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.652 Toch lach je steeds, het ijs is gebroken!
Ik glimlach ook, ja we hebben fijn gesproken!
Cor van Vliet…
QUEEN VICTORIA
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
535 De weduwe van Windsor zucht
Sinds hij zijn laatste adem blies
Koestert ze een intens verlies
Het rouwen is niet van de lucht
Ze is pro puriteinse tucht
Hult zich decennia in zwart
Gebroken is haar vrouwenhart
Negen maal droeg ze zedig vrucht
Negen maal baarde ze nieuw leven
Ze heeft geschiedenis geschreven
Na ‘t heengaan van haar echtgenoot…
Ontdroomd
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
664 harde werkelijkheid
heeft je tenslotte ingehaald
voluit gesneden
uit je baan gereden
als tegenstellingen
veranderen in haat
tegen alles
wat afwijkt van gewenst
idealen verdwijnen
onder de grond
is het moeilijk
een dromer te blijven
in een eigen wereld
die met geweld
langdurig
door elkaar wordt geschud
tot al het breekbare
gebroken…
Water
gedicht
2.3 met 109 stemmen
20.627 Toen is een dijk gebroken. Wij lagen in het slijk,
Twee padden sleepten zich nog parend, weg,
buiten bereik van het koudvuur in onze handen.
Wij zochten elkaars halsslagader, maar onze beet
was bot. De nacht komt nader.
-----------------------------
uit: 'Taalmachine', 44.…
Ontbinden
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.257 de weg, eindigt ons pad
Nog wat tranen, nog wat strelen
Vandaag blijven de ogen nat
Hoe is het toch zover gekomen
Waarom altijd een eind
Wanneer is de twijfel ingeslopen
Wat heeft onze toekomstdroom verkleind
Opnieuw een relatie ontbonden
Geen winnaar, happy end of nieuwe start
Wat resteert zijn verse wonden
Een man, een vrouw en een gebroken…
op kale grond
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
701 er blijft niets meer over
niet van mij
of hoe, tot het einde toe, de werkelijkheid
nadert
in een schrijn van gebroken weerstand
de dansers, ze dansen niet
jij draait je om
en ik kan slechts onthouden
dat de klaver die je gaf in verloren momenten
te zwaar beladen was
strakgetrokken
door het gewicht van eigen bloemlezing
onschendbaar…
zomerkralen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
428 ze regen zich aaneen, als kristallen
die de zon gebroken langs de wereld legden
heel subtiel viel licht langs ankers
zwaar verbonden met het water dat slechts schepen draagt
omdat het moet
een blauwe groet en honderd uren wind
geblazen onder luifels waar de warmte koelte vindt
knusse buitengeuren tussen kooklucht
en de smaak naar…
niet dood maar ook niet levend
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
742 Als er dan geen troost meer is van boven
of van nergens voor alle lijden alle pijn
Geen hoop of recht of wat dan ook voor
al dat godvergeten onrecht die zee van tranen
Ziel en leven gebroken zonder tegenzet
Geen kans op weerzien van hen aan gene
zijde zo geliefd zo gemist
Omdat die andere kant er niet zou zijn -
de satan en de almachtige…
Het licht verstrengelt zich..
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
610 Zijn gelijkenis stempelhard in gebroken wit
blijft ongeëvenaard, een schaamteloze glimlach
onwerelds zacht gedragen tot op heden.
Eeuwig geluk draagt zwaar, onvermoeibaar
de sporen met zich mee op al haar reizen,
tussen het bekeren van de werkelijkheid
naar de zin tot bloei en zorgeloos leven.
Het licht verstrengelt zich..…
oma - poëzieprijs 'Boekje Open' - 1996
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.461 Oma
Je rimpelige hand
trekt me terug
in het verleden
Je troont me mee
naar je kindertijd
Je hebt geen band meer
met het heden
Het leven geeft je
geen respijt
Ik voel het beven
van je hand
Je woorden blijven
on-af-gebroken
zweven
Je bent op weg
naar de overkant
Ik maak me van je los
en laat de liftdeur
tussen ons
schuiven
Buiten…
Geloof weg!
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
533 ,
o nee,
niet helemaal,
zette mijn voet er even tussen,
telkens weer,
totdat,
de klink afbrak,
de sleutel niet meer paste
de deur
uit zijn voegen sprong,
toen, leerde ik,
de deur te sluiten,
maar nu,
nu gaat ie niet meer open,
en ik,
ben mijn geloof kwijt,
mijn geloof, mijn hoop
en mijn deur,
ze zijn allemaal gebroken…
Ex
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
694 ik ben een mens van gebroken woorden
liefde kraakte al tussen mijn kleutervingers
en trouw takelde ik met een legowagentje
mijn zoete woordjes, ik brak ze alle tegelijk
op nieuw geluk sneed ik mijn vingers stuk
en voor altijd verbande ik buiten bereik
een ziek verdriet hakselde voldaan en breide
kwaad na kwade tijd meterslange spijt
in onschuld…
Het Zevende Zegel
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
502 Niets is zo mysterieus als de Openbaringen
Zelfs Johannes wist niet te interpreteren
Wat God hem gegeven had…
Na zes openbrekingen volgt de mijne
Het zevende Zegel, gevreesd en gewild
Wanneer gebroken zal blijken
Dat ik u nooit misleid heb
En dat mijn aanraking altijd vergezeld gegaan is
Met liefde, zachtheid en rechtvaardigheid
Ik zal mij…
VERGANKELIJKHEID
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
584 van de nacht
als een deken om je heen
terwijl je tracht
de splinters van je ziel
weer aan elkaar te lijmen
smacht elke vezel
in je vege lijf
naar een vleug erkentelijkheid
teken van herinnering
aan een ver vervlogen
en te vlug verdampt
roemrijk verleden
nog sta je triomfantelijk
kantelen
van je vervallen slot
te strelen
met een gebroken…
Villa Toverberg
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
963 Bij toverslag verandert mijn heupkopnecrose
nu mijn huis in een verraderlijke bergreus
met een ijzige wand en dito trap,
ligt bij elke tree het valgevaar op de loer,
lig ik straks met al m’n alpiene ervaring
met een gebroken heup op de koude keukenvloer.…
Huiswerk 1963
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
603 mijn schoolse werk
mij ontgaat de zware maag ook niet
en denk ook nog eens aan alles
dat geen algebra heet
bij de herontdekking van de wereld
zo, tegen drie uur
volgt de herkenning zonder woorden
dan, na een eeuwig moment
beantwoord ik met,,zo,,,,,
en gaat zij thee zetten
met jan hagel of chocola
en ontelbare witte stipjes
de middag is gebroken…
Moederschap.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
936 Toen mijn hart met de kracht van schuldgevoel gebroken werd
Stierf ik mijn dood immers al.
Ik ben welbeschouwd niet meer dan een sterveling……
Stoel 37 C
netgedicht
4.6 met 16 stemmen
2.550 Voor ieder die in zwijgen staat
Dit land in zuchten achter laat
Waar windstil alles over slaat
Een moederhart gebroken
Wie kende er hun namen niet
Hun toekomstdromen in verschiet
Hun huis vol kamers levenslied
Hun stemmen die verdoven
Zo zijn wij in ons hart geraakt
In bloemenzeeën allen naakt
In sterven zijn wij pas ontwaakt
Op vleugels…
Dode mus
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
848 verschool er een geborgen schoonheid
om de wereld
als achttienjarige in herkansing te mogen zien
nu wordt hij
een kind zonder (t)huis
met de riemen van VVD
en de losse eindjes van de Bijbel CDA
al die poppenkast agenda’s bij elkaar
gestropt
met zijn armen
regel op regel op
regel op regel op
regel op regel op
regel gebroken…