5374 resultaten.
De prijs van ideeën
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
256 De ideeën zelf —
ze stierven nooit,
ze trokken zich terug
in de schaduwen van boeken,
wachtten tot iemand
ze weer tot leven riep.
En telkens opnieuw
begint het
met een mens
die denkt dat hij weet.…
Vergeten verleden
netgedicht
1.8 met 8 stemmen
387 Hun gesprekken hadden geen inhoud,
Woorden zonder betekenis,
Toen ze beiden stopten met praten,
Was hun stilte onhoorbaar
Hun levens waren verleden tijd,
’t Zijn in het heden ontbrak,
Overal slechts lege ruimte,
Verleden in schaduwen opgelost.…
altijd naar het licht
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
257 ik sta nog steeds op de rand
maar mijn voeten kennen de grond
de lucht vraagt niets meer
ik adem haar gewoon in
in mijn zak
geen stenen meer
maar zaden
de schaduw fluistert nog
maar zachter nu
alsof ze weet
dat ik haar niet volg
want achter het gordijn
van niet weten
zoek ik geen einde
ik keer mij om
naar het geluid van adem…
Schichtig schemeren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
247 natuur die zo geliefd is
dat minderheden worden geaccepteerd
hoe kan zij levensgroot zichzelf zijn
met deze liefde die emotioneel is
in de mystieke lust van het avondwoud
door de man die in haar dromen waakt
voor de demonen van bedrog
onwetendheid van de muze
hoe schemert het in haar
nu vooroordelen slijten
schichtig op zoek naar schaduw…
Rammerrie
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
803 dag sprak de nacht
terwijl zij haar schaduw
toedekte en verdween
in diep duister onder het
vier seizoenen dekbed
even was glanzende zijde
haar zijde niet meer
het arme schaap, ooit wollig
en gewillig gaf hem kaal
geschoren van katoen
nog dieper kroop zij
vergat even dat
na elke verdwenen
nacht een nieuwe
dageraad ontwaakt…
Klatergoud
hartenkreet
4.1 met 58 stemmen
1.827 Als een schaduw volg je mij
Ik voel je dicht tegen me aan
Draag je mee en houd je vast
Ik kan je maar niet laten gaan
Als een visioen vol verlangen
Zweef jij zomaar om mij heen
Verstrikt geraakt in mijn hart
Licht van liefde zwaar als steen
Als in een waas ruik ik je geur
Heerlijk zoet en zo vertrouwd
Zo dicht bij mij en toch alleen
Verloren…
onverklaarbaar
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
908 Het is onverklaarbaar maar
Vertrouwd zoals ademhaling
Of een spiegelbeeld van jezelf
Zoals een schaduw je nooit verlaat
Ben jij het zingen in mijn hart.…
opgeschuimd in zomerlicht
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.988 blote wit krijgt
van de zomer kleur
en zweet in zonnebrand
zijn penetrante geur
het losse zand dat
zomaar taartjes bakte
is nu te droog om
alle vormen te bevatten
de zee rolt woord voor
woord en in de branding
spelen zinnen die nog
niemand heeft gehoord
strofen die zijn
opgeschuimd in zomerlicht
blijken in de koelte van de
schaduw…
Prachtig
netgedicht
2.7 met 11 stemmen
1.180 Een schaduw van elke droom.
Woorden zijn juwelen.
Die we delen omdat we
eenzaam zijn.
Liefde geven is liegen.
Liegen is geluk zoeken dat niet bestaat.…
Bedrogen
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
1.130 Met het mes van verraad
diep in mijn ziel gesneden
gevoelens weten zich geen raad
mijn hart is moegestreden
Mijn gezicht is een schaduw
van bedroefde tranen zo intens
mijn hart voelt verschrikkelijk ruw
ogen kijken door een vochtige lens
In een tranendal vastgebonden
zit ik met mijn hoofd gebogen
mijn hart heeft wéér nieuwe wonden…
Verleden tijd
netgedicht
2.8 met 16 stemmen
2.547 haar geschoeide voeten
breken het dode hout
een tweede maal
naar de verdoemenis
mijn laatste klacht vervloekt
de schaduw die behoedzaam
haar trage tred hardnekkig volgt
elke schim omlaag
geworpen door het maanlicht
jaagt de huiver
en het bloed omhoog
zo blijft zij in kringen toeven
waar het heden
steeds verleden tijd
omschrijft…
Vogelvrij
netgedicht
3.9 met 24 stemmen
1.318 Kom
kleine vogel
Zing
in kristallen klanken
jouw lied
Ik zal
je echo horen
Kom
kleine vogel
Laat je vleugels
dansen
op de wind
Ik zal jouw
schaduw vangen
Kom
kleine vogel
leer mij leven
zoals jij
Zweven, zingen
dansen
Vederlicht
de hemel proeven
vluchtend
vogelvrij…
Strooi ik wat herfst
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
759 als jij de bladeren
rond laat vliegen
strooi ik wat
herfst in je haar
een schuine zon
straalt kale takken
er hangt wat
valse schaduw daar
toch tippen vingers
nu al naderende kou
het zomerbruin kleurt
zacht van wit naar blauw
nog geuren laatste vruchten
strak het blauw en droogt
want onder herfstig loof
wacht leven op de lenteluchten…
glazen ogen
netgedicht
3.2 met 30 stemmen
838 jouw adem
al jaren weggezonken
maakt de zomer, de bloemen koud
want niets dan schaduw
roept het vluchten, de zware druppels
losgelaten
weg van ogen, de oude woorden
lichaamloos, dwars door wind
voorgoed verlaten, het kind in armen
de stilte, ver en lusteloos
jij geeft niet meer of nooit geweten
het praten huiswaarts
dichterbij…
klapwiekende muizen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
648 maan vervleert
door klapwiekende muizen
stralen verkorten schaduwen
naar ontkleurend duister
de grond is nog warm
als het licht
zich spiegelend aan de hemel
de aarde een laatste veeg geeft
maan versijpelt in
een vallende schemering
de ongebroken roos
domineert wittend zicht
maan en roos
roekeloos in hun spel
met stralen van licht…
een gang naar binnen
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
939 schuifelend peins ik
door de schier
eindeloze gang
zie schaarse
houten beelden
de schepping danken
het marmeren plavuis
hier dof door schaduw
elders nog plooiend
naar de dalende zon
vormt de hemelse weg
naar latijnse klanken
de hoge bogen
met eeuwigheid gevuld
laten de stilte zingen
over alles dat
de mens niet weet…
Deformatie van de waarheid
hartenkreet
3.0 met 14 stemmen
1.090 de gevoelens trillen
een toneelstuk begint al
eerste deel
een gedachte komt
schudt een rust van een mens
tweede deel
de woorden zijn geboren
deformatie van de waarheid
het gevoel was alleen maar echt
als de tong zijn gang gaat
de waarheid geeft een schaduw
laten we die tong van ons zwijgen
en bewegen alleen maar
onze lippen…
Zonder jou
netgedicht
2.8 met 18 stemmen
1.328 De dag uitgepakt als
een schoenendoos van schoenen
die niet bij me passen,
met stem op de vlucht
onder de gesloten oogleden
onverdraagbare meren
van vermoeden
geen weerzien
wel voelen in de borstkast
opgesloten uren,
ze willen naar het daglicht
als alle afgeronde gedachten
maar je schaduw is donkerder
dan de duisternis onder gehemelte…
hoe dood het witte was
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
2.161 we liepen in het wit
spraken zonder woorden
schreven zonder inkt
de tijd stond stil
ik raakte je
er viel een schaduw
uit je antwoord
in stilte op de grond
opeens is er die lach
die op minuten jaagt
de uren vraagt wat
langer te gaan duren
dan stroomt het bloed
en tintelt weer het leven
vergeten we voor even
hoe dood het witte…
Angst.
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
962 Leg ik mij neer
en kan alleen nog teder zijn,
en al de liefdes die vergingen
in de schaduw van mijn hart beleven.
En weten dat het avond wordt.
En trachten niet te beven.
Pierre van Laeken.…
maanangst
netgedicht
3.9 met 21 stemmen
682 het wordt donker
elke dag
ontkleed ik de poppen
en hun gezichten, ook het mijne
uit hen ben ik geboren
zo wens ik me
en uit de nacht van gerechtvaardigde
schaduwen
weinig woorden zijn nodig
wanneer ik terugga naar
het lichaam
en wat mij ziek maakte, kinderlijk
verdoofd door de gevraagde
glimlach
ik leg de jurkjes onder…
Ode aan de kersenbloesem
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
890 De kou verdween
En jij ontbloeide
Zachte kleuren van
De kersenbloesem
Felle schakeringen
Van geknoopte obi
Verzonken ben jij
In de kimono van lente
Ik zie je staan
Met parasol als schoon attribuut
Die je gelaat
In schaduwen verbergt
De kou verdwijnt
In de stralen van de eerste zon
Doch zorgt jouw aanblik
Voor de eerste likkende…
Dwalende gezichten
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.067 Herinneringen vervagen of verlaten de schaduw van
de gedachten waarmee ze hoopvol ontwaken.
Ze zijn als de gezichten die alles beschrijven en me vragen wat ik lees.…
Touched
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
830 je aanraking vloeit mij aan als een tsunami van geluk
pluk de wierook uit mijn kelk zodat de geuren
opfleuren voor het raam van je heerlijke naam
je vloeit mij aan, mijn god, als een elixir van leven
beven de schaduwen van de wereld niet van angst
hun vangst is onherroepelijk –geboeid tot de dood
maar rood loopt je bloed mijn slagaders in…
zwarte wind
netgedicht
4.1 met 35 stemmen
1.505 in de ondergrond van
herfstharde duisternis
krassen zerken in
schaduwen begraven
wie zal hen horen
als het middaguur al likt
aan de bloedende kou
van verloren liefdes
in winternachten van morgen
op de kale akkers waar
wind zal wuiven naar
een stroomversnelling
vervluchtigd tot herinnering
in het afgemaaide gras
van vergeefse…
Laurierwind
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
777 gisteren
spraken woorden
ze fluisterden soms ook
of misschien werd de wereld
op dat moment wat stiller
er werd bemind, gehuild, gelachen
in jonge en oude, rechte en scheve gezichten
net zolang tot ieder geluid de honger vond
zonder schaduw of verlies van
golvende huid
en ik dacht nog
zou dit nu poëzie zijn
voor of achter zonsondergang…
eindwandeling
netgedicht
3.7 met 38 stemmen
2.527 jij wist
het dromen nabij
wuifde woorden toe
in de schaduw van
een kerk
ik vroeg niet
of jouw stappen, zoveel gedaan,
schaterden
om de stilstand
of om het spiegelbeeldlicht
dat in een echo
verzonk
langs smalle steegjes die
samenstroomden als stadsvrienden
in een volgend najaar
hoe kon jij weten
dat de kerk voor ons…
Herfst en zijn trawanten
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.080 Novembernevels hullen zilverschoon
al meer donk’re dagen zonder schaduw
wolken voeren zonneloos de boventoon
novemberstormen grijpen ‘t laatste blad
bulderend door buigend’ kale bomen
langs huilende gebouwen in de stad
novemberregens spoelen herfstrestanten
druipend weg richting aanstaande winter
ik zwaai gedag naar herfst en zijn trawanten…
Sprekend
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.491 En mij met elk woord
een stem geeft die
fluistert
zoals je mij laat fluisteren
in elke schaduw die me vertelt
wat ik verlies
als ik jou liefde
weer dapper maak.…
Sad song
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
787 Ik ween lange dagen,
Grijs en koud,
Breken mijn ogen,
In wat ik liefhad,
Sterven mijn tranen,
Zinloos en leeg,
Drijven woorden,
In gebroken vertrouwen,
Vluchten de schaduwen,
Onrustig en bang,
Huil ik doodse nachten,
In wat ik verlangde,
Breekt mijn hart,
Stil en wit,
Streel ik jou,
In lange uren,
Op een afstand
Van ons laatste lied…