3262 resultaten.
De einden zingen rond
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
643 we balanceren
in gedachten zonder net
het koord trilt lichte ritmes
de einden zingen rond
we zetten gedichten
als gezichten op het net
zonder stem en zonder ogen
virtueel net echt
we kussen woorden
warmen zinnen als in bed
we belijden liefde die
zijn werkelijkheid heeft afgelegd
ik ontmoet je in je geest
het ijle spinrag van contacten…
de teek
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.178 Laatst was ik weer thuisgekomen,
ik voelde werkelijk overal jeuk
en moest op de gekste plekken krabben.
Mijn vrouw die lag mooi in een deuk.
Stiekem heeft ze mij gefilmd,
onder de douche, ik stond piemelnaakt.
's Avonds vertelde ze mij lachend,
dat ze een tekenfilm had gemaakt.…
Je glimlach danst nog
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
685 zotje
je werd zo vrolijk
zonder zorgen een kind
weer opgaand in zijn spel
blijheid was door je
volwassenheid verborgen
de urnen zijn sober
begraven steen in steen
jouw as is nog van
deze zomer jij ging
reeds eerder heen
je lichaam brandde
maar je geest was al
verdwenen de zon had
al sinds lange tijd niet meer
jouw werkelijkheid…
anti-haring
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
632 je het
voor mij beslist dus geen Hollandse nieuwe
je pakt hem bij zijn staart en laat hem zakken
dan glijdt hij tergend langzaam in je strot
dat noemt men dan het toppunt van genot
ik zou hem liever bij het afval kwakken
en kijk eens goed, hij is nog rood van binnen
daar zit ook nog een flink stuk ruggengraat
nu krijgt mijn maag het werkelijk…
Parabolen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
457 uitzinnigheid te bloeden in
de fata morgana van woestijnen,
waaruit uitgestoken handen groeien
en tranen en geluk over wangen
vloeien om in een melancholisch
verlangen te verzanden, beweegt
het telkens als ik het betast, vult
de schroom, om door de mij gebonden
spiegels heen te kijken, parabolen
onthullen een vage reflectie,
waarmee de werkelijkheid…
De wonderen zijn de wereld nog niet uit
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
587 vijfduizend te eten geven
onvoorstelbaar
zonder de bril van het wonder
staan we voor een debakel
beleven we niet
het bedoelde teken
klappen we slechts voor
een mirakel
gaan we ook voorbij
aan wat ons leven
werkelijk draagt
maar in dit wonder
is het haalbaar
te vragen aan
wie niets heeft
ook weinig vraagt
hier is een jongen
met…
Ontspannen veer?
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
532 Onmeetbaar
zand vloeit weg op de slinger tussen
werkelijkheid en duurzaamheid,
verstopt zich achter traliewerk
van veronachtzaamheid. Daarop
te wachten is bedrog, om met
vaste regelmaat de vastgelopen
pendule met voorbestemde richting
te ontlasten.…
Ordelijk?
netgedicht
1.0 met 8 stemmen
497 Zoals het gebeurt, vermaken
wij de herinneringen, zo is
de barre tocht, rechter –
linker hand ineengeslagen
onbeholpen religie uitgevoerd,
waarin menig dagboek is verbrand,
verhoedt de werkelijkheid in
verhalen rond te treuren om te vaak
herhaald te worden, vervreemding
van hun oorsprong, als ik dat schrijf
wordt dat meestal zeuren en tracht…
Ordelijk?
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
500 Zoals het gebeurt, vermaken
wij de herinneringen, zo is
de barre tocht, rechter –
linker hand ineengeslagen,
onbeholpen religie uitgevoerd,
waarin menig dagboek is verbrand,
verhoedt de werkelijkheid in
verhalen rond te treuren om te vaak
herhaald te worden, vervreemding
van hun oorsprong, als ik dat schrijf
wordt dat meestal zeuren en tracht…
Liefdes
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
789 ben
leef zoals ik nooit heb geleefd
Exotische drugs in mijn bloed
vangen mij in ‘n oeroude roes
beleef een lente in de winter
hoor Mozart in ‘t stadsrumoer
Verstrengelde lijven glijden
langs elkaar, doordringen en
inhaleren elkaar in een zucht
ontwaken in het morgenlicht
Alleen in m’n fantasie bestaat
niet geremd door werkelijkheid…
blindelings
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
672 alsof
het bestaat
waarom het gaat
draai rond
om je eigen as
leef zoals je bent
en hoop
dat je jezelf herkent
dat je lijkt
op wat je ziet
als je door het riet
in het water kijkt
wie dacht te weten
wie zij was
komt niet dichterbij
stroomt langzaam
voorbij
als herboren
op de mooiste
de langste dag
toen ze echt zag
hoe het werkelijk…
Doodse stilte
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
722 ogen handen en voeten
ze keken toe
zwijgen ook nu
angst voor represailles
ketent
hun stembanden
zonder ruggengraat
sjokken ze huiswaarts
waar op elke hoek
in een vuistje
wordt gelachen
elders huilt een moeder
ze verloor
onder een wit laken
ligt
haar zoon
hij spreekt
nooit meer
note
geen fictie maar rauwe werkelijkheid…
Stilletjes
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
663 Vind je erotische
dromen soms leuker dan de werkelijke daden?
Wrede sexgodin, ik niet. Mijn verlangen is
schaamteloos open.…
Acte de Présence
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
657 ik vul de geboden tijd
veel minder in dan
het denken zou willen
ontleen de huidige zin
aan het heden
dat mijn gevoel alleen
met de thans aanwezige
ervaring kan stillen
niet dat ik spreek
over onmacht
of al van overgave
ik word geacht,
daar de ziel dat vraagt,
mij aan de werkelijkheid
hetzij zoet dan wel zuur
doorgaans te laven…
Volmaakte stilte
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
720 in volmaakte stilte
in de opgetrokken schemer
praat ik zachtjes zittend
op jouw graf, 'k heb veel te lang
in angst geleefd
maar toch ben je altijd
voelbaar roepend en vragend aanwezig,
maar er is iets, iets ongrijpbaars
met vergezichten - zo ver
dat dwars door het heden
breekt, daarom probeer
ik te ontsnappen aan de
werkelijkheid…
Continuüm
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
703 Zijn collectief geheugen,
latent verbonden
met het universum,
vermoedt instinctief
de werkelijke relatie
met het grote geheel.
De raakvlakken ervan
openbaren zich
op een punt van de cirkel,
waar de zich verdichtende
eeuwigheid eindigt
in een imploderend inferno.…
Landing in Niemandsland
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
904 Ogen sluiten, ogen stuiten
op eenzaamheid, alleen,
werkelijk niemand meer om je heen.
Toch, van hem hield je als van geen een!
Die onverwoestbare band
voel je nog steeds
vanuit een niemandsland
stilzwijgend reikte je nog je hand
hij verstaat je niet meer,
je blijkt te ver van hem
in niemandsland beland.…
goud rond huid
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
597 zonverbonden
langs het ritme van mijn hart
omhoog - omlaag, naar de beweging van
mijn arm, afgerond alsof ze nog jouw
schouder volgt
ik zie de schimmen van een bed en lijven
die gedachten tillen; in twee zielen bloeit
slechts vriendschap als de liefde van
een moeder voor haar kind
het kaatst terug: zij glimlacht om
de harde werkelijkheid…
de laatste kleuren
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
1.153 oma in de grauwe bedstee
is nooit heengegaan
wanneer lopen we langs het afscheid;
de slaap die blijft als een roos
op een steen gebeiteld
het noodlot al in kinderhanden
die nog geen zwaarte kennen, zoals het morgenlicht
dat in alle eenvoud een schaduw tekent
de dood wordt een dialoog met loerende ogen
kruipt omhoog langs wind en werkelijke…
Wij zullen zijn!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
806 En toch, ook daar, eens
zullen wij elkaar wederom begroeten;
onze werkelijke elementen zullen zich
herkennen in elkaar:
lichtlichamen in zielen
tussen mist en stofdeeltjes:
wij zullen zijn!…
De vrouw ten zuiden van de rivier
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
760 Als je naar het zuiden gaat
Waar de zon zich niet laat zien
Waar in beton haar hutje staat
Noem dan mijn naam misschien
Of zij mijn naam nog kent
Weet ik werkelijk niet
Zij sliep ooit in mijn tent
Nu rest ons slechts verdriet
Kijk hoe het gaat met haar
Help haar als je helpen kunt
Sta altijd voor haar klaar
Zeg dat iemand dat haar gunt…
in deze stad
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
581 in deze stad
waar de tijd bedremmeld
de haast omhelst
waar wachten en weggaan
elkaar rakelings passeren
in deze stad
waar bouwval en bouwstenen
haastig histories kneden
waar werkelijkheid gewillig samen
loopt met wanen van de dag
in deze stad
waar 's nachts het spervuur
van woorden verwatert
waar de verbinding verdwijnt
in oplossende…
knarsende tanden
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
594 het Andreas kruisingedicht
Maakt alles zo spannend en smoel
Vergeef me dit versje zonder doel
Het ruis schuimt in m'n smoel
Donderend maar ingetogen met gevoel
Het is niet de terugkeer
Maar het aanmeren
In een lachspiegel
Zonder tijd
Waarschijnlijk die
Van mij
Zonder regendruppels
Zonder zon
Zo niet de dauw
Waar ik enkel werkelijkheid…
Een beker vol water
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
610 En ik las het diepste wezen
in jouw ogen... een werkelijkheid
waarover ik me al die tijd...
had gebogen.
Een beker vol water,
een beker van begin tot einde.
Het was zo, het is zo
het zal zo zijn.
Het had altijd bestaan, het was een samengaan
zonder ook maar enigszins te vergaan.
We zijn in de tijden nooit losgegaan...…
Onuitputtelijke waansystemen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
470 Ander liegen kan,
De onwaarheid zeggen kan
Waar de honden geen brood
Van lusten, omdat zij dat
Niet kunnen, niet kunnen liegen,
Alleen de waarheid kunnen zien
Zoals die feitelijk voor hen ligt,
Lief is lief, slecht is slecht,
Er is geen tussenweg -
Hoe anders is het voor hem, voor haar,
Die zich altijd rijker rekent dan
In werkelijkheid…
Valse aura van de dag
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
498 domein,
de waarheidskern wordt helder
in een geweldcontrast,
Elk detail wordt in kritiek
of tegengestelde waarde
moet worden getoetst, wisselend
gesprek of religie die de dichters
last buiten alle schijn verdiept,
verwerpt de grenzen in de diaspora
van een versluierde zwarte realiteit,
de verbijsterende ontdekking door
de werkelijkheid…
Dronken van wat was...
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
600 Ondenkbaar waar
veroorzaken we elke zucht bij elkaar
in dat ene warme onontwarbare wezenlijke moment
van duizend keer samen zijn,
tot de stilte hoorbaar de nacht verlengt
en onze adem
dromend het getij van onze hartslag luistert,
roerloos, bijna onbereikbaar, ondenkbaar glijdend
naar een wereld die nog niet werkelijk is ...…
passie
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
810 maar werkelijke liefde ken ik niet
waar iedereen zo quasi-vanzelfsprekend
haar schoonheid roemt, extatisch, hartenbrekend
daar twijfel ik en merk een licht verdriet
jaar in jaar uit doorkruis ik haar gebied
klaar wakker om met uitgestrekte armen
naar haar juweel te reiken, haar erbarmen
zwaar is de terugtocht, grijs is het verschiet
spaar…
Chronisch ziek zijn
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
809 dagen wegen soms als lood
Je hebt jezelf gemaakt
tot wie je nu bent
Alleen die ziekte
daar raak je nooit aan gewend
Wees blij met wat je nog kan
somber om wat je niet meer kan
jezelf kunnen zijn kan je vergeten
wijzig gerust je plan
Kon iemand het maar even overnemen
zodat ik kan doen wat ik niet meer doe
de iemand kan zijn wie ik werkelijk…
dan uit het niets
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
430 zomaar het gevoel ontvangen
van gemis, de uitkijktoren van vrede
het bouwwerk van Babel, weten dat de hoogte
het werkelijke leven ontwijkt
laat september, de zomerschermen wijken
voor de wallen van herfst, mijn hart wil schreien, doch
nu mijn twijfel zich ontfermt over bijbelse
vaardigheden voel ik ruimte
het hoofd vol stemmen wordt lichtelijk…