14496 resultaten.
LAIS CCLXXIV
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
494 Er is leed dat wij met wrok verdunnen.
Er is nijd die nijpt in onze billen.
Er is weelde die wij blind verspillen.
Er is de schoonheid in de lelijkheid.
Er is een zucht die spraak doet verstillen.
Er is geen plaats, geen lezer en geen tijd.…
Het grillig levenspad
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
342 jij was geen
verschijnsel
maar creëerde
een lach bij het
grillige levenspad
vol kracht en
wijsheid
in een subtiel
aftastende dialoog
lieten wij beiden de
pijlen los die wij
hadden in koker en op
de al gespannen boog
niet om de
ander uit te
schakelen
maar om ons
het raken nu
vrijwel onmogelijk
te maken
10/06…
wisseling (3)
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
558 hoe de zomer deed alsof niets
teloor ging alsof vergankelijkheid
een stoffig onleesbaar boek zou zijn
alsof hij niet zag dat de oceaan
altijd hongert naar
het belagen van de kusten
hoe de herfst stormend
het land veroverde
zomer en mens overmande
hoe wij als golven braken
op het kiezelstrand hoe wij
afgemat het fort bereikten…
WIJ GAAN MOEZELEN, op de melodie van 'Daar is Swiebertje'!
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
610 Wij gaan moezelen, lekker moezelen
aan de Moezel met mijn hond en met mijn man
wij gaan moezelen, lekker moezelen
van zo'n uitje aan de Moezel hou ik van
het leven is soms lijden
dat voelt reuze pijnlijk
daar effe uit te stappen
maakt 't leven weer draag'luck'…
EERSTE KEER OP HOTEL
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
160 DO NOT DISTURB hing aan de binnenkant van onze kamerdeur op de Azoren,
dus wij dachten dat we het hotelpersoneel niet mochten storen,
wij hebben het uitgebreid zitten bepraten
en durfden onze kamer pas na 2 dagen verlaten ...
Aan de receptie keek men meewarig naar dat stel hongerige senioren…
In de stad
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
185 Toen wij op vakantie waren
en continu de tijd vergaten
Onszelf dagelijks moesten samenrapen
Hield je mijn hand vast bij het rennen
Trappen af
Nieuwsgierig naar de winkels
De stad rook verschillend
Maar altijd helder
In de metro, in het park
Tussen de gebouwen
Liepen wij samen,
met vele vreemden,
het museum in…
Ostrea Gigas
gedicht
3.0 met 14 stemmen
6.596 Wij wentelden om, in bouillon
van grijze garnalen maakten wij er honderd
tachtig graden van, spoelden aan.
Onze zinnen begonnen te brabbelen, wij wisten
ons boven, noch onder of van opzij, boter
zacht de canapé en peterselie
rondom zogen wij met kleine geluidjes,
slikten van achter hoge ruggen tot
wij niet meer konden.…
Lofzang op het Leven III - Niet langer van de Oude Wereld
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
623 Ginds gedijde onze gouw, daar
dansten wij onaardse walsen.
Onder vreemde sterren, gaven
wij de Oude Wereld op.…
samen samenzijn
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
829 voor vertrekken klaar
met onze wens voor iedereen
in het nu nog jonge jaar
dat wij meer dan ooit
wederkerig zien en kijken
vertellen ook en luisteren
van om naar en met elkaar
opdat wij samen samenzijn…
Het land van Maas en Waal
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
1.208 Zo af en toe bel ik nog wel eens een neef
om het verdronken kind dat wij beiden werden
en in die armoedige gesprekken begrijpen
wij heel goed waarom op de hoorn
onze adem vocht neerslaat en wij
steeds vaker en steeds langer zwijgen
of herhalen.…
De wereld gaat maar rond...
hartenkreet
3.7 met 18 stemmen
1.206 Misschien zijn we wel te bang
Want wat zijn wij nou eigenlijk aan elkaar verplicht?
Deze wereld hebben wij toch zeker zelf ingericht?…
Zorgwekkend !!!
hartenkreet
4.6 met 11 stemmen
832 nu beboet
betalen wij ons straks helemaal scheel
wordt alles nog wel vergoed
Zorgen,
Het ministerie lacht zich rot
omdat wij alles gaan betalen
zo spekken wij hun pot
en kunnen niets verhalen
Verzorgend,
Ook de fiscus heeft plezier
maar ons maken ze niet blij
want er komen zeker een stuk of vier
nieuwe formuliertjes bij
Zorgenkind…
meloen
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
967 Met acht
Zoals verwacht
Klein en ondernemend
In het water
Een hap adem nemend
Met mijn kop rood
Dat ding is groot
Mo..ljoen
Mil…joen,
Vonden wij dus
Samen met vriendin en zus
Een meloen
Trots als een pauw
Vertelde ik het mijn moeder gauw
Zo snel als wij dat konden
Moeder ik heb een miljoen
Een miljoen
Gevonden
Poen....…
God gaf ons...
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
755 Omdat wij Hem in alles zouden toebehoren
God, die ons met Zijn liefde wil omgeven
Dank U Heer, dat wij bij U mogen horen.…
onder de waarheid
hartenkreet
4.2 met 10 stemmen
852 in dit verhaal
is het duidelijk
wij zien alles en toch loop je vast
schuil ik
schuil jij
huilen de wolven
lopen wij daar
water en vuur
onverklaarbaar
hou jij mij vast
of ik jou
duurt dit maar even
is het een val
eindeloos maar toch te kort
zoals een koorddanser
maar weet nooit waar ie loopt
langs de rand zo scherp
zonder vangnet
zonder…
DE INTOCHT
gedicht
4.0 met 1 stemmen
7.132 Wij staken de koppen bij elkaar.
-------------------------------
uit: Laaglandse hymnen(2003)…
Schaduwen
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
455 Zwarte peilloos kille zee
weten wij dan echt wat er
allemaal in wemelt?
of kent men de diepte van het donkere water?…
Fifantino
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
425 ookk wij komen op
voor mensenrechten
zoals wij willen -
Stap voor stap
en als je wilt
dat wij méér doen,
help ons dan
maar ga niet
schelden
kritiseren
in tweeën splitsen
wiggen drijven
Kom bij ons
doe mee met ons
keer je niet tegen
wees een met ons!
One love one world
is hier en nu…
Anabasis
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
391 Niks mijn lief, we moeten niks
laat dat die slaven maar doen
en anders wel die slavinnen
Wij hoeven niks, wij mogen alles
wij zijn vrij om te gaan en staan
waar wij willen
want onze reis is niet te betalen, mijn schat
onze reis is een zoektocht
naar het prille begin
waar jij vandaan kwam,
dat van je pa heeft
niet veel zin het gaat…
Huisvrouw
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.756 Wasmachine was haar laatste toeren aan het draaien.
De stofzuiger at zo schrokkend
van de gevarieerde maaltijd op de grond
tot hij zich aan een bloemblad verslikte.
Trok het uit zijn keel,
zo kon hij verder zijn weg afleggen.
De microgolf begon te rinkelen
omdat hij er de brui aan gaf
telkens voor ontdooier
te moeten spelen.
De kookplaat…
Troost
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
528 Wat is het toch dat luistert,
wanneer ik met mezelf praat?
Waar komt wilskracht vandaan,
wanneer ik onbeweeglijk raak?
Wie toont me het pad terug,
wanneer ik van de weg af wijk?
Wie is het toch die me ziet,
wanneer ik in de spiegel kijk?
Wie is die geheime observator?
Waar woont die stille ziener?
De waarnemer, de luisteraar.
Wie is de…
kanker
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
738 Verborgen onder het zoekend oog
van de oncoloog
die je gerust stelt
het is maar de grote van een speld.
Wat zegt hij nu
Wat is er aan de hand
Het was maar iets kleins
Onbenulligs zei de huisdokter.
In alle staten
Heb ik de kliniek verlaten
Tranen langs mijn wangen
Niemand om ze op te vangen
In gedachten zag ik mij sterven
Wat met…
Alles komt goed
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.383 We hopen allen samen dat wij op het vorige vaccin
kunnen aarden voor die ambetante covid.
Wij komen eruit, beloofd
Het kan.…
Poses
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
191 Aan ideeën om elk op
de gevoelige plaat
vast te leggen
object geen gebrek
Ieder subject
al dan niet fotogeniek
dat zich bevindt voor
zijn lens en statief
in poses van rust
uiterlijk onbewogen
oogt soms ongedurig
soms wat hypocriet
daar het zich van a
tot z geregisseerd
onder zijn supervisie
vereeuwigen liet
Daarmee…
Verdraagzaamheid
poëzie
3.1 met 33 stemmen
4.089 Ook wij zijn wel verdraagzaam – maar
De rest is onverdraaglijk!…
vonken
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.200 Als wij samen zijn,
vliegen de vonken er van af.
Zo fel,
dat ze prikken in mijn ogen
Ik ween.…
Op Leidse held.
poëzie
3.7 met 7 stemmen
2.213 Wij waren drie broers; doch daar ik gesneuveld ben in 't beleg van Leien,
Zo zijn we nu nog maar met ons beien.…
liefde
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.116 Mijn hart stil en koud,
net zo eenzaam als jij,
samen zijn wij één.…
Door de Duinen
hartenkreet
3.4 met 14 stemmen
1.853 En zo lopen wij
door de dalen heen
waarachter toekomst
is, te weten
aan de stappen
in het heden…
Uitbreken.
hartenkreet
3.9 met 21 stemmen
1.073 Geen theater is zo groot
als de bol waarop wij leven.
Ik wou dat ik naar buiten kon
…al is het maar voor even.…