5637 resultaten.
Oorlogskind
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
763 wolken varen aan de hemel voorbij
nemen de tijd in schoonheid
ze ontploffen niet
maar lossen op
zonder pijn
Misschien dat er morgen weer vrede is
in harten van mensen in ongewis
misschien dat er morgen geen oorlog meer is
klimkt het vreemd dat ik liefde mis
in harten van mensen in ongewis
kon ik er maar iets aan doen
het voelt zo ongewoon…
De crematie
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
536 Er zijn torenhoge wolken met grijs en blauwwit
rest hier de vraag: wat vertelt mijn hart deze dag
waarop afscheid nemen voorgoed nog even mag.
Wat vertellen de wolken die ook iets van R.I.P. vertolken.…
roetveegmens
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
537 nu sta ik bij de Nederlandse grens
een liberaal land met schuine daken
mezelf tussen Nederlanders was een wens
met mijn zwarte kleur tussen al die smaken
een liberaal land met schuine daken
ik dacht het is een zeer geslaagd idee
met mijn zwarte kleur tussen al de smaken
de maan door de wolken had wind mee
ik dacht het is een zeer geslaagd…
duiven
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
497 langs de zuidrand van de bergketen
kleurt de tijd eerst blauw, dan grijs
boven de 3d-geprinte wolken
leeft de fabelvogel
zoogt zijn jongen
als een vleermuis
wordt 1.500 jaar
doet dan een dutje
en leeft nog eens 1.500 jaar
zijn vaste gesprekspartner is koning Salomo
zij spreken over filosofie
bijvoorbeeld of een duif vrede brengt
voor…
Waarom komt de regen niet uit een kraan
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
610 Waarom komt de regen
niet gewoon uit een kraan
en zit de zon niet in een doosje
samen met de maan
Waarom kan je de wind niet
in een zegelboekje plakken
en kan je niet zomaar sterren
uit de hemel pakken
Waarom kan je de wolken
niet in een kastje leggen
en kan je de storm niet leren
‘sorry’ te zeggen
Waarom zijn de mensen nooit…
in het voorbijgaan
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
454 we lezen Remco’s Lamento hier nu
langs het lange diepe water
zien wolken die niet meer komen
in Vestdijks Litanie
huilen om Martinus’ verre wolken
waarom moeder schreide
het zijn oude verlangens
we volgen valk en vlinder
we horen ver verdriet
herschrijven een bezonken Testament
van Boudewijn en Bob
alleen over de dingen die we…
tijdperk ‘na-de-lichtkrans’
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
2.793 ogen je zien wilt
in dit tweede leven na de dood
als tegenwicht voor al ’t lelijks
en ’t duurde even voordat de leeuw-
achtige echt in de luwte was verdwenen
en de leegte toch niet leeg bleek te zijn
zij die niet schreeuwt of verwart
maar luistert is de onbeschreven
status voorbij met ‘n frisse herstart
destijds nog verdrukt door de wolken…
Morgenloos
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
876 De kamers van mijn geest
Overbelast met gedachten
Het is leven wat ik vrees
Ontnomen zijn mijn krachten
Wilde haren wapperen niet meer
Nergens een sprankje licht
Donkere wolken dalen neer
Verkrampt is mijn gezicht
Getekend door lijnen
Ogen vol verdriet
Het zal niet meer verdwijnen
Geen ander die dat ziet
Ga en leef je leven
Ik ga…
buitje
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
671 Lijnen druppels vallen
als wolken breken en hemels huilen
nat, de wereld
wat buiten is
verkoeling brengend, vuren dovend en
blussend warmte na golven hitte
hhhmm heerlijk vocht
op brandende bruine armen
schouderpartijen
mijn hoofd in de nek
adrenaline stroomt
nieuwe energie
als regen daalt
op mijn gezicht…
Noorderzon
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.325 De zon breekt door
Wanneer jij lacht
De wind draagt voor
Jouw woorden; zacht
Een wolk laat tranen
Om jouw verdriet
De maan ziet toe
Op hoe jij rust
De zee sust
Ruisend jou in slaap
De nacht raapt op
Wat jij vergat
En achterlaat
Dat fluistert ochtendstond
En morgenwind
Als ik je niet meer vinden
Kan…
Kringloop ...
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
943 Vliegen als een vogel
de vrijheid tegemoet
over land en zee
verhalen vertalen
Wolken doorklieven
regen trotseren
zon koesteren
storm begroeten
Sneeuw bewonderen
woestijnen negeren
bergen vermijden
meren begeren
Vermoeid nestelen
"gezin" stichten
Uitvliegen
ervaring doorgeven
Kringloop van 't leven !…
Levensloop
hartenkreet
1.8 met 5 stemmen
1.220 Leven is lopen door poorten van geluk
Kerkers vol boetedoening
Zeeën vol tranen
gedreven op wolken van hoop
inktzwarte nachten van angst
bloemenvelden vol liefde
torenhoog genot
geklemd in momenten van berusting
creatief zoekend naar de waarden van het leven
leven is leren lopen door alle
facetten die je gegeven zijn.…
Verzegeld
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
651 Gedachten vechten tegen
een volmaakt lijkende hemel,
handen reiken de wolken haast aan.
Mijn gezicht schreit
zonder een begrijpen,
ik voel me in de duisternis staan.…
verdwaald??
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.171 we liepen samen in de wolken
en aten broodjes in de zon
ik weet nog heel goed wat je zei
hoe je keek en straalde,
want dat was toen voor mij
totdat je wegging op een dag
je zonder woorden, zonder lach
mijn laatste hoop verslond
doch in mijn treurigheid daarna
toen ik mezelf vermande
op weg naar niets dan werkelijkheid
de weg terug, weer…
Zomaar iemand....
netgedicht
3.8 met 35 stemmen
1.588 Hij staart naar de wolken
en ik krijg meelij met de man
als ik hem zacht hoor zeggen,
“Schat, hier hield jij ook zo van…”…
Strand
hartenkreet
3.4 met 17 stemmen
3.123 Zo kan je lekker lang genieten,
Voordat de wolken komen en het weer gaat gieten.…
sporen op 't asfalt
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.399 voetsporen op nat asfalt
weggewassen herinnering
en eenzame wegen
nog waagt geen zonnestraal
zich door diepblauwe wolken
maar vogels zijn zachtjes begonnen
weer van zomer te zingen
een boot schommelt stil
op de eindeloze zee
niet echt iemand te zien
die mee uitvaren wil
slechts een vage gestalte
tussen oeverbomen
en eerste sporen
op…
the sound of simon
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
460 zwijg
zeg ze niet
de woorden die
ik niet wil horen
ze klonken al wel
duizend maal
in mijn hoofd
zwijg
laat me even
de lucht bespelen
de wolken witblazen
om de verte te lezen
klanken verbannen
vergeten
spreek nu maar
doe het zachtjes
met tedere woorden
fluister iets liefs
dat ik wil horen
reik me je zinnen
bakens voor nieuwe…
Kijken
netgedicht
3.7 met 36 stemmen
887 Herfstdag voel me kijken
jouw donkere sneldrijvende wolken
ritselende dorre bladeren
gedreven in een hoek
het oude brood
-rest eten
geworpen in het vogel voederhuis
een brutale zwartgrijze kauw
komt vreten
en
de kleine roodborst bang
jouw zwiepende regen
wind en herfstnevel
vertroebeld mijn kijken.…
woning
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
970 soms is de hemel
met kometen
en eeuwige sterren
mijn woning
dan weer de gouden
zonsondergang
of verre vage verten
omkranst door
stille grijze wolken
het stille ochtendbos
met gouden pilaren
zonneschijn
verre bergen felwit
in donkere omlijsting
van zwartgroene hellingen
het liefst woon ik
in mijn gedichten
omdat de poort daar…
De eenzame
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.185 Hij wandelt, draaft
of loopt zijn gangetje
en de barmhartige blijft staan,
geeft gul en bedankt
de middag voor het late licht
de wolken achter de zon
de poëtische blijheid op zijn gezicht
voor de woorden in het natte gras
zo stillend voor de hongerige
die aandacht nam
voor hand en volmaken
van weer een nieuwe dag
het paard dat hem…
Gedoofd vuur
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
722 in liefde wil ik nog geloven
al mijn hoop zit binnen
brandend als een moeizaam vuur
dat door sterke winden lijkt te doven
verheerlijkt in alleen herinnering
wordt het als het aardse goed
te bang in een ondeelbaar hart
gehuld in een wolk van schemering
zolang de wind niet gaat liggen
speelt het duister in mijn hoofd
totdat het…
vlakken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
936 wolken hoog gestapeld
tegen de blauwe koepel
daaronder het weidse land
mondriaans vervlakt
spiegeling in strakke vaarten
met statige roze zwanebloemen
siddering in de zomerwind
hooi in groen plastic gehuld
ontheemde koeien vergroten de stilte
in een levensgrote schildering
zijn de vissende kinderen
in de strakke natuur
die ons nog rest…
Smelten doet stromen
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.071 Dit is wat ik weet
Buiten is van niemand
Dit is hoe ik heet
Wat echt is en voort gaat
is niet goed te zien want
Ik leef in een zelfgemaakte kooi
van ijs, wolken en verf
Het zegt me is te laat
Te laat voor spontane dooi
Nu open ik mijn ogen
en alles wat eeuwig leek te vriezen
smelt.…
Met warme gretigheid
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
635 je mistte vandaag
ook morgen ben
je zwaarbewolkt
jouw lagedrukgebied
kent nog geen zon
en lente heeft respijt
ik voel je handen koud
op zoek naar licht maar
in de somberte nog ongericht
op zoek naar zekerheid
slank je de vingers
lang met warme gretigheid
ik zal wolken breken
je alle mist laten vergeten
alleen de zon is onze zekerheid…
sluit je ogen
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
1.277 vertel me
hoe ik adem
de wolken, de oorsprong
het vrouw zijn, de zee
zodat ik kan zien
hoe liefde beweegt
ik leef en sterf
ben hier en daar
korter, verder dan
de kreet van een meeuw
zeg jij, de duinen
ik leg je neer
dichter de vrijheid
met jou om mij heen
de wind, het waait
vleugels vol jou
je geeft me het trillen
en maakt…
Hoe je probeert erbij te komen
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
667 Het onaantastbare
aan te raken en te ervaren hoe je vingertoppen
wegvloeien in lauwe hemelbanen
van kloppingen en ruizelingen
in en uit, in en uit
zo los je jezelf op: smelt je in een plas
en drenk het omringende
met levenslessen van vrieskou en wolken
verzadiging van minpunten
vlei de aarde
open wijd je openingen en wacht hoe de koude…
Vergeet ze niet
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.139 het was
veteranendag om
ze niet
te vergeten
het geronk
van oude
vliegtuigen in
de lucht
ontroerend he
ik wil
jullie dit
even laten
weten
lieve soldaten
ik wens
jullie zegen
van Jezus
heb diep
respekt voor
jullie en
naar de
wolken een
warme handkus
dank jullie
allen het
ga je
goed
met vredevorst
Jezus die
geweldige…
Als zomerbloesem op mijn schouders
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
828 als jij mij vraagt om mee te gaan
laat de wind het mij weten, wat jij meedraagt
zal ik geduldig wachten
als de laatste nachtnevels zijn opgetrokken
wanneer het zonlicht is gedoofd
met mijn hart vol wacht ik op jou
pluk ik sterren uit wolken lichtblauw
als zomerbloesem op mijn schouders
vanuit een diep verlangen naar jouw aanraking
op…
Petten
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
649 Behoedzaam adem ik wind
en later storm
bang voor wild geworden wolken
en hemel van blauw
als schuim gevlokt
golven breken.
Basalt geboord in duinzand
weerstaat je schreeuw
en waardeloos zeeafval
het eerste zand nog kleurt.…