29148 resultaten.
Kijk in mijn ogen
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.705 wat gaat er fout als ik in de spiegel kijk,
wat is er toch zo mis met mij,
waarom gaat mijn schaduw lopen,
en steekt die op de fiets me voorbij;
schijnt het licht ook op de maan,
en weet de zon wel van zijn bestaan,
heeft de eb wel iets aan de vloed,
en is godverdomme wel echt een vloek;
moet ik mij schamen voor mezelf,
is het gewoon niet…
Op nieuw beginnen
netgedicht
2.8 met 15 stemmen
1.930 Ik hou je vast
geef je een zoen, zeg
jij kunt alles over doen
maar zoveel beter nog dan toen
toe schenk me nou die ene lach
Heus
dan alleen laat jij mij zien
hoe mooi je bent
van binnen
en dan
misschien
zie ik jouw ziel
weet waar ik kan beginnen
om jou te laten zien
met eigen ogen
Want
ook al is de tijd gevlogen
het is nog…
Kraakhelder
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
844 wangen
Met volle teugen
Genieten van vergezichten
Balsem voor ziel en gemoed
Doch 't snijden en boren
Van de vriezende kou
Doet lijf, leden en vooral
Mijn bevroren tenen geen goed…
Nog bloeit de linde niet...
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
752 Maar wees tevreden, zonder al te grote zorgen,
want weet: je leeft slechts nu, niet gisteren of morgen.…
Boodschap van de nooit aangespoelde fles
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
584 zal de lezer staan
die de fles ontkurkt, de antwoorden drinkt
de geest bevrijdt, niets kan ons meer ontgaan
als het lied van het ware weten klinkt:
‘De getijden zijn geduldig.…
Salomo’s klacht (naar aanleiding van Prediker 9:7-9)
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
553 wordt mijn goud betaald
Verveling leegt mijn ziel van levenslust
Mijn hemel dicht, mijn zinnen uitgeblust
Mijn hart verkild.…
Waar vandaan toch al die tranen...
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
633 Waar vandaan toch al die tranen,
wat gebeurt er in mijn ziel;
‘k Weet niet wat er staat te treuren
waar het duister binnenviel,
maar ik wil de hoop bewaren,
licht zien in de dageraad,
mensen groeten in het donker,
weer herkennen hun gelaat.…
ALEXANDRE JOLLIEN (4)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
512 uit het leven halen
Me overgeven naast getob en pijn
Wat jij aan moed niet hebt tentoongespreid
Op weg naar het krankzinnige vermalen
In Auschwitz van de mensen groot en klein
Geen oordeel vellend, maar tot hulp bereid
Ik weet het niet, moet ik je eerlijk schrijven
Ik wil nog lang bewust in leven blijven…
O, heilige toorn o, lieflijk kind!
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
678 Raas als de woedende wind
die de Aarde weer verschoont
In een flinterdunne hemel woont
de wachter die gezwind
zijn poorten sluit
Een dwaze moeder huilt
haar ziel in stukken
en o, verbaast
het jou, mijn kind
dat de vissen plastic proppen
eten... men moest eens weten...…
Een moederken te spinnen zat
gedicht
4.0 met 2 stemmen
3.913 'k En weet niet wel hoe mijn gedachten
mij op dat spinnend vrouwken brachten...
Zij draait en zingt in mijne ziel -
ommendomme gaat het wiel.
De zoete dwaze spoelen brommen
en 't garen loopt er ommendomme...
En 'k zie opnieuw de blauwe mei,
die liefde in mijn borste lei
en langs mijn herte rode blommen.…
Felice (2)
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.687 Uw liefde is mijn, uw liefde, godlijk groot,
Die hemelvreugde wekt uit ziele nood...
Hoe zoude ik u mijn ‘hoog Geluk’ niet roemen!…
Vergulde eieren?
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
478 Hoe heet de eigenwaarde die in
gedachten over grenzen waart
gelooft dat de wereld rond is en
verloren zielen over oceanen jaagt?…
Nog wachten...
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
548 Maar wees tevreden, zonder al te grote zorgen,
want weet: je leeft slechts nu, niet gisteren of morgen.…
Emmaüs
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
567 Ik weet de woorden niet, maar sprankels licht
vielen die dag heel diep in onze zielen.
Het was alsof we plots weer wilden knielen
toen ons ontsloten werd een vergezicht.…
Nachtgodin
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
597 Vannacht zocht je me op via de mechanische
apparaturen en gaf je me een superdouw, die
mijn ziel deed stuiteren van mega-extase.
Je wilt mijn vriendin zijn en je zendt me
liefs. Ik hoop je niet teleur te stellen,
want ik weet niet in welke fase de luchtbellen
van mijn vissemond zich bevinden.…
Godvergeten bang
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
527 we voelen
in het diepst van onze ziel
zonder laatste oordeel
en zijn paukenslagen
zien wij de vuurstorm jagen
worden los geblazen en
hemelwaarts gedragen
er is geen angst of pijn
alleen een existentieel
verbijsterd zijn
alle aardse bindingen voorbij
voelen wij ons nu echt vrij…
dagritme
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
448 deze ochtend is voor ontwaken te licht
ik blijf volhouden dat je
op de rand van het bed zit
vandaag sta ik op en valt er regen
met af en toe zon
er hangt geen geur meer
van verbrande schepen
de ziel van gevulde koeken
en nagelaten brood is voelbaar
aan een blinde muur bloeden de wijzers
die klokloos het paradijs weten
vandaag…
jij bent er - van harte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
623 in alles wat je doet en laat
met jouw jongere versies
vergelijk je niet de oudere
omdat het tijd verspillen is
van geluk dat je nu plukt
in de kern immers weet je
ben je steeds dezelfde ik
die vervuld van het leven
het anderen graag deelt…
jij bent er - van harte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
667 in alles wat je doet en laat
met jouw jongere versies
vergelijk je niet de oudere
omdat het tijd verspillen is
van geluk dat je nu plukt
in de kern immers weet je
ben je steeds dezelfde ik
die vervuld van het leven
het anderen graag deelt…
Echo uit onszelf?
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
375 Als we willen weten
wat en wie we zijn laat
het waaien met de kop
in toekomstige tegenwind
het uit te schreeuwen in
stil geluid in het achterland
migratie tussen eb en vloed
onderhuids wat we niet zien,
niet alles strandt wat we vinden
hebben aanrollende golven een
eigen naam, benoemde entiteit
als ziel van de oceaan, vloeibare…
kunst
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
636 Wie weet, is het verband tussen
schoonheid en duurzaamheid
wel de sleutel om kunst te begrijpen.
Want ware kunst is eeuwig.…
In een ander
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
615 Ik kan enkel zwijgen
Of naar diepgang neigen
Wachtend op wat ik nu niet weet
Terwijl onzekerheid aan die onwetendheid vreet
Warmte kan mij doorheen de dag dragen
Terwijl gelijktijdig de zon
Aan de ziel wil knagen
De mens is een dobbelsteen met zes vlakken
Wat moet ik werpen
Om mijn toekomst te pakken
Ik schud aldoor met verwarrende…
Opgesloten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
513 de mensen
die bij elkaar horen
ze is met niemand samen
en voelt zich verloren
ze mocht nooit huilen
grote meisjes huilen niet
maar ze voelt nog steeds de pijn
van dat oude kinderverdriet
ze heeft haar gevoelens
volledig geblokkeerd
hoe ze zich moet uiten
heeft ze nooit geleerd
haar emoties zijn weggestopt
in de kluis van haar ziel…
Emmaüs
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
499 Ik weet de woorden niet, maar sprankels licht
vielen die dag heel diep in onze zielen.
Het was alsof we plots weer wilden knielen
toen ons ontsloten werd een vergezicht.…
Opgesloten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
542 de mensen
die bij elkaar horen
ze is met niemand samen
en voelt zich verloren
ze mocht nooit huilen
grote meisjes huilen niet
maar ze voelt nog steeds de pijn
van dat oude kinderverdriet
ze heeft haar gevoelens
volledig geblokkeerd
hoe ze zich moet uiten
heeft ze nooit geleerd
haar emoties zijn weggestopt
in de kluis van haar ziel…
mijn metgezellen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
70 ze zijn de voetstukken die mijn
bestaan een schaduw geven, een
schaar om het ellenlange lint
van een gevlochten leven
door te halen, mijn zoom
draadloos te hechten
aan het stof waartoe
ik eens zal wederkeren
ze wisten van mijn weten, mijn
niet - aflatende vorm die zelfs
in Handelingen staat geschreven
werden één met hen toen
hun natte…
wintersymfonie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
21 ‘ inhaleerden eeuwen lang
het grandeur van volkomenheid
en stilden hun gedachten
met liederen die helend en
verzachtend een ieder binden
in de stilte van hun
ondergesneeuwde nachten
ach, de sneeuw valt altijd zonder dirigent
en toch weet iedere vlok zijn
plaats in de symfonie…
Waarom vragen naar waarom ?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
702 De foetus die ik was werd,
wie ik nu nog ben, hoewel,
geen cel is dezelfde meer.
Alleen mijn oude namen bleven,
die ik van mijn beide ouders kreeg.
Als vrucht kon ik drijven.
Denken kon ik niet.
Ik kon niet lopen.
Ik kon niet staan.
Een schoolkind ben ik niet meer,
want ik zit niet meer op school.
De studentenfeitjes die ik wist,
ben…
verraad
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
2.395 Lang niet gedicht
Te veel gewicht
Op mijn ziel
En toen, toen ik viel
Was het voorbij de illusie
Een goed leven te leiden
Niet te vermijden
De waarheid
Als een trouwe vriend
Ik heb het verdiend
Ik word veracht
Ik verwacht
Dat het ooit weer anders zal zijn
Pijn
Mijn
Ziel
Verneukt
Door de zaligheid der jaren
Ik kan nu niks verklaren…
Een hoofd vol woorden
netgedicht
4.6 met 18 stemmen
1.158 Een hoofd wol woorden,
een hart dat ziet,
een ziel die kan juichen
en dankbaar geniet.…