inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 82.733):

Emmaüs

Ik weet de woorden niet, maar sprankels licht
vielen die dag heel diep in onze zielen.
Het was alsof we plots weer wilden knielen
toen ons ontsloten werd een vergezicht.

Het lijden had de luiken van ons hart
zó dicht gedaan dat er geen hoop meer woonde
en niets had nog geteld, niets wat nog loonde
toen Hij gebroken werd en ons in smart

en twijfel achterliet. Maar na die tocht,
die lange tocht waarin - de Schrift ontsloten -
Hij huis en harten open vinden mocht...

Blijf bij ons, Heer, Gij hebt uw bloed vergoten;
Ga met ons mee voorbij de laatste bocht
en wil ons klein geloof in U vergroten.

... Vandaag wordt dit verhaal gelezen in de eucharistieviering ...

Schrijver: Adeleyd, 3 april 2024


Geplaatst in de categorie: religie

3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 46

Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je e-mailadres voor anderen in beeld verschijnt)