Alle inzendingen over de zee

28805 resultaten.

Sorteren op:

Zeegolvende artieste

hartenkreet
0.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 843
en Tjaikovsky een hartberoerte bezorgden uit pure adoratie en onbedwingbare geilheid terwijl je superbe mimiek en de wil om via je stemallure te triomferen zegevierde, de Zee je overspoelde zoals God engelen omarmd.…

Nederlanders leven met water.

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 541
Wij zijn bereid op alle rampen, Klaar om vloeden te bekampen; Wij zijn de heersers van de zee! Aan ons is die gehoorzaam en gedwee. De rivieren kunnen overstromen, De zee en het regen mag er komen. Wij kennen samen geen duchten, Wij gaan nooit ergens vluchten.…
Nightgrief27 september 2012Lees meer >

Los

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 520
want wie durft zonder gedachten, zonder herinnering en toekomst zijn badend in een zee van niets, zoals het lossen van een schip - niet meer gevangen aan de kade - de volle zee in varen kan, zoals 't doorknippen van de navelstreng zodat 't kind de vrije wereld in bewegen kan, zoals het lossen van de lus van 't breisel en de draad weer hangen…

Druppels.

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 593
verschijnen druppels uit dezelfde ogen druppels op zichzelf gericht blijven druppels zonder zee gezicht In de Ark van ons behoud zal het Licht door druppels schijnen wanneer je op de Liefde bouwt zal Gods regenboog verschijnen op t' kleine kinderhoofd is dat met druppels ons beloofd.…
Robert Doek6 september 2015Lees meer >

Litanie van alle vluchtelingen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 564
de Middellandse Zee de Egeïsche Zee en stuurloze rubberbootjes en aangespoelde kinderlijken en stapels reddingvesten en immense chaos en toegeworpen broodhompen en norse politiemensen en haveloze massa's en hoge hekken en rollen prikkeldraad en propvolle treinen en warme welkomwoorden en wir schaffen das en Keulen en modderige barakkenkampen…

Gelukkig gedicht

gedicht
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 4.986
Nam haar mee naar mijn huis bij de zee met water en brood, steekmuggen, leerde haar koken, schoonmaken, zingen.…

Middelburg

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 418
Was het u bekend dat Middelburg niet aan een meer, niet aan een meer, kanaal, rivier, maar aan het zilte nat wist u dat Walcheren in 't land van Gorzen en van Slikken Walacra sinds de Romeinse tijd een eiland was aan zee wat duinen en konijnen, gras, niet meer dan dat?…
Max10 juli 2019Lees meer >

LIefde tot het eind

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 379
Jij hebt dat al zo vaak duidelijk bewezen, dat dit gedicht echt is als water naar de zee dragen en daarin ga ik zeker met je mee, maar ik mag het oh zo graag nog eens voorlezen.…

Levensgeluk

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 438
De zee met haar licht deinende golven met wat mensen en vissers op de pier. Allemaal waarschijnlijk genietend van al het mooie wat er vaak aanwezig is. In gedachten ben ik bij de surfer en met een schuin oog kijk ik naar de zee, want hij is nog steeds niet gevonden. Het moet vreselijk zijn voor de nabestaanden!…

CODE ROOD CODE DOOD

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 566
grond schuift reeds het pijllood De zee en ik zijn deze nacht aartsvijanden; ik wacht bij de laatste halte..voor de dood…
Ton Rijkers15 augustus 2020Lees meer >

Manhaftig

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 504
Tegenwoordig herstel ik snel van mijn liefdesverdriet Het is er nog, een ondergrondse zee van tranen Waarvan het bestaan door een mij onbekende Slechts vermoed kan worden.…

Wij, hypocriete oorlogshitsers

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 491
De NAVO, heb ik op school geleerd is een organisatie van landen die zich pas weert als een van hen wordt aangevallen Allen voor één, één voor allen De NAVO nu is oorlogszuchtig, expansief Chicaneert de Rus in het defensief Wat moeten we in de Zwarte Zee?…

ze noemen hem Sjors; de gitaarman

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 425
gestolen worden het gaat om de akkoorden de melodische lijnen de bekoring van het oor niet om die lamme duinmannen noch om blij wuivende wijven doch voor zuinige bierzuipers gebruikte servettenschrijvers benarde-situatie-verblijvers bezorg ik mijn liederen bekorend in diepere lagen van overspoelende klanken als golven van de hoorbare zee…
R.E.N.S.23 december 2025Lees meer >

grote grijze zee

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 666
hier niet – mens is er, knallen en snelle dood door, weer door achter ginds is eten en rust volg zon, sterren vlieg erheen, met ons mee op en neer, vliegensvlug naar grote grijze zee…

De zee bloeide golven

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 712
heb met wolken en wind water gezaaid de zee bloeide golven zong in lange dagen en zon de warme droom van een zomer heb met herfst de vruchten gelakt nog gaaf aan de boom verscholen in blad ga rusten in kou onder dekens van sneeuw na het winterse slapen zal ik als lente ontwaken…
wil melker8 september 2011Lees meer >

In zacht rivierenland

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 774
ontmoette in het eerste lichten samen kijken naar de wederzijdse vergezichten nam je hand naar duinen en de zee proefden de golven ze namen ons zo mee we zomerden in zacht rivierenland naast wielen en de wagens de molens van de havezate durfde je hand niet meer te vragen omdat de zon oprecht te helder scheen maar weet van nu ben…
wil melker25 februari 2008Lees meer >

Noordwijkerstrand

netgedicht
4.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.663
- Ik pakte je hand en schudde van nee waarop jij toen zei -mooi hè, de zee !-…

Schaduwtuin

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 653
sporen lopen door het zand in korrelige lijnen van links naar rechts en omgekeerd tot zee ze laat verdwijnen toch klopt ze op de open poort storm laat haar lang wachten tot ooit de vloed weer liggen gaat verdwenen in gedachten de beklijving van het hemellichaam loopt ze beslist eens bijster want geborduurde vlinderlijfjes bedekken…
Channanja31 januari 2006Lees meer >

Na een herfstig voluitgaan

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 592
grijs kamt winters hand nog witte sporen op een bijna vlakke zee de noordooster dempt de kruinen temt in koude nevels zijn gevreesd bestaan dat uitgewoed is na een herfstig voluitgaan verlopen zijn de hoge golven uit de verre oceaan toch krabbelt zij aan kusten de ondergrondse stromingen zullen strand en land nooit laten rusten…
wil melker20 december 2008Lees meer >

Echt hemel

netgedicht
2.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.282
Met het koekje van de hema hand in hand bij de zee gestaan. Nog de groeten van een ster gedaan. Thuisgekomen van het feest riep ze mama, mama ik ben in de hemel geweest.…

Scherend over lage golven

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 475
er was niets anders dan het strand de lucht en zon in zee zij spiegelde en nam de meeuwen scherend over lage golven mee wij zochten lange schelpen in de branding legden elkaars naam een ronde steen omcirkelde in zand wat god gescheiden had met een groot hart er was niets anders dan je ogen hand en mond in een eindeloze kus die…

Oostzee

gedicht
3.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 6.485
Tegen de helling op baan twee verblind door blauw en rood uit Worpswedes schildersschool sloeg ik die morgen af naar zee. De grenzen waren weggedaan. In Wismar bladderde het binnenskamers nog. De verf is aan Hanze-gevels opgegaan. Op de rug van het landschap ligt het golfterrein zich naar de einder uit te rekken.…

Stil gebed

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 576
Ik zie een regenboog boven de woelige zee ontdek pure schoonheid in dit natuurfenomeen schitterende kleuren boven de zilte plas tonen hoe creatief de schepper eens was ik prevel een dank je heel stil voor me uit hoor weer de echo doorheen het gedruis geen zorgen of leed sleep ik met me mee want kommer weegt lichter gedragen met…
Tessy4 september 2010Lees meer >

Zo voor het rapen

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 534
jij had de rust zo voor het rapen maar je sporen in het zand lijnden vaste koers geen twijfel of moment van overweging tekenden hun speelsheid op het strand in het spel van wind en wolken ging je volledig mee toch bleef je tred steeds parallel aan zee de verte focuste in eindeloos herhalen maar op een eiland vertellen einde…
wil melker4 september 2013Lees meer >

Licht

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 429
aan het einde van niets moet het zicht zijn geboren zonder daglicht immers loopt men alleszins verloren naarstig, tot matig talmen uit nood, wederkerig wellicht of verblind door vurig aanschijn zo intens dat letters nagloeien de zee het duister oplicht eeuwig zou anders tijdloos zijn daarom vat ik niets te licht op Wie kan zich vertillen…

Valentijn 2015

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 455
Mijn lief is de duinpan gericht op de zon zo warm en intiem ze houdt je uit de wind Mijn lief is het zandstrand grenzeloos open gekerfd door de zee ze maakt elke dag nieuw Mijn lief is de branding bruisend aanwezig met pracht en ook kracht ze neemt iedereen mee Mijn lief is de oerzee onmetelijk diep bron van het leven van zichzelf…
Hans Wierenga14 februari 2015Lees meer >

In vloeibaar bewegen

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 523
je straalde zachte muziek in vloeibaar bewegen beloofde al hemel zonder dat jij je ziel had gegeven streelde mij lieflijk met je wat donkere stem vol zinnen die ik nog uit het ooit paradijselijke ken ogen namen mij mee weerloos verliefd liepen wij langzaam naar zee waar we in zand onze eerste liefde hebben beschreven…

De Kust

poëzie
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.159
Maar nog, met hun verloren wensen, in hun berooidheid, voor de vree die hen omgaf, stonden de mensen, - en zagen uit over de zee.…
Jan Prins11 januari 2021Lees meer >

Wat kan meer omkluisteren dan naar zee en d’ aard te luisteren.

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 537
Wat kan meer omkluisteren dan naar zee en d’ aard te luisteren.…

De Kust

poëzie
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.199
Maar nog, met hun verloren wensen, in hun berooidheid, voor de vree die hen omgaf, stonden de mensen, - en zagen uit over de zee.…