6351 resultaten.
Mijn tuin vol fantasie
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
543 mag ik jou
de bloemen geven
uit mijn tuin vol fantasie
er is een klein probleempje
ze blijven eeuwig leven
het bloeien sterft niet
hun voeding
is jouw liefde
kleur en geur een dialoog
als jij ze
met je handen koestert
steken ze hun knopjes omhoog
ik heb ze niet geplukt
ze zijn ontsproten uit mijn geest
ons samenzijn is daar al…
Onbeheerd achtergelaten
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
465 Tijd hebben we alleen
Maar voor elkaar als we
Op het strand heel even
Bij elkaar zijn -
Tot een gesprek komt
Het niet echt, besloten
Wordt om de vriendschap
Die immers voor altijd is
Door middel van een selfie
Voor de eeuwigheid vast te leggen -
De geestelijke bagage
Waarin wij onszelf herkennen
En door anderen herkend worden…
Kerstgedachte
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.108 Laat de mensheid weer geloven
In dat woord - vol met zachte zin -
Laat zijn waarde nimmer doven
Voer het weer hoog het vaandel in
Laat de aarde weer gaan draaien
Om dat woord - vol van eeuwig roem -
Laat zijn zin niet overwaaien
- Het heet Vrede dat ik hier noem…
Huid
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
3.993 Voor eeuwig gevangen
In de cellen van jouw huid
Je kunt erin verdwijnen
Ik wil er nooit meer uit
Strelend vol verlangen
Kies ik mijn eigen bruid
Twee handen druk bezig
Mijn tong hangt eruit
Ik proef jouw essentie
Ik eet je
Ik ruik je
En weet je?
Jij bent mijn huid..…
DRIE VRIENDEN
gedicht
4.7 met 3 stemmen
14.640 Een lei zijn hart in 't dichterwoord
en eeuwig wordt zijn lied gehoord.…
Schrikkelleven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
494 Alsof leeftijd niet bestaat,
alsof we eeuwig leven morgen.…
Veilig alleen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
532 Ik hou zoveel van jou
en blijf je eeuwig trouw.
Woorden,
mooie woorden.
Maar
waar ben je nou.
Ik voel veel te veel en te vaak eenzaamheid,
een te kwetsbare kou.
Ik voel hoe ik opnieuw rillend zoek
naar het vertrouwde pad der eenzaamheid.
Opnieuw, onkwetsbaar.
Daar
is het veilig en inmiddels zo vertrouwd.…
AAN ENE WEDUWE.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.680 De God, die ze schenkt,
en ons lijden gedenkt,
Zij eeuwig gedankt en geprezen!
Houd dan moed onder 't kruis! Hoe zwaar het drukk',
Het zal u nooit verpletten.
Rijze 't leed voor uw oog
als gebergten omhoog:
Het geloof kan ook bergen verzetten.…
Nachtelijke onrust
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
621 Schitterend gekleed
belicht op het podium
in de eeuwigheid
blijf jij mijn inspiratie
die mijn nachtrust beïnvloedt.…
DIE RAKE BLIK
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
417 ik probeer je met
m’n ogen te omarmen
jij probeert mij
met je borsten
op te warmen
je pupillen verwijden
wie ben ik om je
gespreide benen
te omzeilen
heb erbarmen
heb erbarmen
ik val niet of juist
wel te benijden
en dan
dan verliezen en
verdwalen we
voor eeuwig
in ons beiden
jij en ik zomaar
door die ene
die alleszeggende…
Herfsttij (niet te keren...)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
529 Eindigend in eeuwig zand, zonder enige verheffing.
Met de horizon ver onder mij...…
Mijn carrousel
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
459 zit in
mijn archief
want ik heb
je eindeloos lief
natuurlijk
ben jij al lang
uitvergroot maar je
kleding werd te bloot
ik heb jouw
foto’s in allerlei poses
ook die jou heel
lichtjes doen blozen
zij zijn mij
het liefst omdat
je daar voor even
je ziel laat leven
jouw lach en ogen
zijn mijn carrousel
gewoon omdat zij mij
eeuwig…
Zo ineens
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
594 er gisteren nog was
maar vandaag niet meer
mijn lieve tante
zo maar ineens weggevlogen
wat doet dat ongelooflijk veel zeer
ik lief jou van hier tot aan de hemel
had je nog zoveel willen zeggen
want het was nog lang niet jouw tijd
ik mis nu al onze warme gesprekken
en om jou te knuffelen nooit meer
tot ooit lieve tante, tot in de eeuwigheid…
De Lens neemt afscheid (van het stoffelijke)
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
509 Heb haar lief,
vul haar aan,
als wapentuig in een eeuwig durende strijd.
Maar laat mij gaan
en kom mij vooral niet achterna.
Ik zal opgaan in de morgendauw,
glinsterend,
verblindend als de zon……
In cirkeltjes wind
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
455 oranje rood
boog klaproos
en voor de
indringend
zacht harige
stam stoof wind
als cirkeltjeskind
waar muziek
in lieflijke
composities
en akkoorden
van vroeger
hedendaagse
werkjes vertolkten
nog kleppen
de kerkjes
warme nostalgie
in bewierookte
ruimtes roetten
kaarsen een
eeuwig verre pilaar…
Gun
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
562 Alles wat je niet werd gegund
Gun hen twijfel
Gun hen fouten
Gun hen spijt
Gun hen de sensatie
Van een nieuwe generatie
Gun de jeugd
Hun eeuwigheid…
Aan jou
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
639 Een paukenslag
En ogen die in elkaar
verdronken
We spraken in een taal
Die enkel wij verstonden
We deelden snel een blik
In een zwijgend gebaar
We braken muren af
En bouwden in vertrouwen
En toen ik in je armen lag
Werden we verbonden
In ziel en geest
Voor altijd
Voor verder dan de eeuwigheid…
Kleine vlinder
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
426 Witte vlinder
aan mijn zij
waar ik wandel
daar ben jij
vrolijk fladderend
in het rond
hoog in de lucht
of laag bij de grond
onbezorgd
speels en vrij
elke keer weer
volg jij mij
een met de natuur
teer, lieflijk
mooi, zo puur
zonder haast
en alle tijd
vlieg jij tot
in de eeuwigheid…
Leven naar de toekomst
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
236 Het geluk, waarvan je dacht
dat het eeuwig zou zijn
waar is het gebleven,
het is enkel; ik verlang naar meer.
En dromend denk ik,
Ach, het was zo slecht nog niet
ook de goede tijden
ben ik reeds vergeten.…
tijd
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
344 de grijze tijd kent zijn kern
van waarheid
is geen circaplusminusgok
of het kijken van zuiverekoffiedrab
en dan met kretologieverstand
iets mompelen in je baard
de wrede tijd vaart altijd
voor de wind
laat zijn sporen na die
onnavolgbaar zijn
in de tijd ben ik de schaduw
van je hand de schaduw
van je hond de eeuwige schaduw
van mijn…
Zonder zijn
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
327 Alleen muziek biedt enige troost,
Herkenning zonder begrip,
Het nu is de nieuwe eeuwigheid,
Nu begin noch eind bestaat.
Zonder een begin of eind,
Dobberend in een zee van tijd,
Waar het zijn verdwijnt,
En ’t eind samenvalt met zijn.…
constante
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
143 verblijf nog even
verpoos met lege dozen
beidt uw tijd
tref ergens aan
een aanzet tot
de wet van eeuwige constante
te lezen wat er staat
een zwartregel
zwijgzaam
zoekend naar het gezochte
niet minder staal
dan hard
niet minder zee
dan oceaan
niet minder verloren
dan gemis
niet minder gebeurd
dan werkelijk…
EENZAAM OM MIJ ALLENTWEGEN
poëzie
3.0 met 21 stemmen
3.441 Eeuwig doof en blind te blijven,
willens balling uit uw schoot,
God, wie zal ‘t in woorden schrijven,
‘t eeuwig wee van zulk een dood?…
Brieven aan haar
netgedicht
4.5 met 12 stemmen
1.679 Ik ben allang niet meer dat kind
dat achter poppenhuizen zit
niet meer dat kind dat ramen tekent
om ze eenmaal uit te breken
noch de vrouw die ik kon zijn
maar in haar kinderlach bleef steken
noch de vrouw die ik kon zijn
door alle mannen werd bekeken
Hoe het is - wou ik je schrijven
na voldragen droefenis
kastanjes staan er niet voor eeuwig…
ik moet je niet
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
522 Jouw nacht is lang als het graf
waarin de tijd versteend is
en eeuwig duren zal.
Ik moet je niet
nu niet en nooit!…
De duivel
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
575 Een
sluipmoordenaar heeft zijn
ziel besprongen; heeft hem
afgesneden van de eeuwigheid.
de duivel heeft zijn hart
gevangen. De duivel heeft
zijn hart verleid. Een wolf
in schaapskleren heeft zijn
ziel bedongen ten koste van
zijn eigen identiteit.…
Overal en negens thuis
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
501 Ik ben als een kind met vele hoeders,
het eeuwige kind. Dat eens naar tijd een plaats
zal worden gehoord door die hoeder, die
de bescherming van één leven verwoordt.…
Bomen
gedicht
3.0 met 2 stemmen
3.987 Een stap voorbij het nu wast de eeuwigheid,
alvast beschreven door dit loom vlottend blad.
Hoe het groen patronen legt, ontferming
ruist, de stilte klimmen laat naar takken
onttrokken aan het oog. Wat kan ik zeggen?
Ik weet mijn bedoeling niet. Ik sta dagelijks
aan de broze rand van de eeuwigheid
en val. En val vleugels. En val.…
Nog duizend stappen te gaan.
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
513 Rust voor eeuwig.…
Stilstaan
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
522 kringen
herinnerend aan
de onontkoombare
omloop van ons bestaan
de eerste wijst snel
op iedere tel
de tweede traag
op de diepere laag
de derde draait daar
dwingend tussenin
ze gaan elkaar
voortdurend voorbij
niets kan het verduren
of gaat er tegenin
zo rijgen seconden
tot minuten
zo rijgt zwijgend
het eeuwige…