2545 resultaten.
GESTRAND !
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
768 topduinend sta ik windvangend te kijken
schipgestrand ligt daar een stalen kolos
Scheepsbel klanken als een droevige roep
S.O.S. wie redt mij toch, wie trekt me vlot
een zeemeeuw kantelt scheef in mijn oogblik
zijn schreeuw van sarcasme, windgedragen
lijkt een triomfantelijke uiting van vogelvrijheid
Kijk, ik vlieg, ‘k kan gaan waar ik wil…
onze wereld
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.474 luisterend naar jouw stem
in die vertrouwde bovenkamer in dat grote huis,
midden in die laan tussen dorp en wildernis
Voelend echter dat ik zweef, we vliegen
Zwervend door een heelal aan beelden,
opgeroepen door onze woorden, onze gedachten,
ons gesprek, kalm of heftig, tot de slaap erop volgt
In jouw halve woord zitten wel tien zinnen
De klanken…
Ego
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
559 van wie het koren op de akkers dat ik eet
waar zon en druppels dauw in huizen
en vorst en kou en ‘t ruisen van de wind,
van wie zijn de getijden die gewassen doen gedijen,
van wie de stem waarmee ik spreek,
van wie het idee dat van mij leek,
van wie hetgeen er in mij droomt,
van wie het geluid van klanken
dat naar oren en naar harten stroomt…
Memoires van een na oorlog kind
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
584 ze durft het niet te vragen
Pappa is verdrietig, pappa kijkt ver weg
Pappa luistert naar muziek, De Nocturnes
Van Frederic Chopin, klanken die wegzinken in een snik
Pappa luistert naar muziek, ik schommel en huil mee
Blauwe lucht en rode golven om verdronken sterren
Niet teleur te stellen ga ik mee omhoog tot de regenboog
Een diepe zucht, ik…
Cultureel tapijt ?
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
526 Tussen nu en de dood rijpen gedachten,
om ooit door iemand te beleven, op een lei
te geschreven met zwart krijt, mijn naam
bevrijd van al z’n letters, de klank gestolt.
Een web gesponnen uit niets, fossiel
van fijn geschreven gruis als dank,
te zien wie ik was of ooit zou worden,
een multicultureel tapijt wat verder rolt.…
Natuur verandert in cultuur
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
609 Ja, zij vertolken hoger-dimensionele taal in klank,
ons aards bewustzijn loopt hierbij nog mank.…
De liefde tuin
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
642 mooie terras waar de rust, passie en impressie een elegant tafereel is
een paarse regen van slingerende kelkjes sieren de tafel met wonderbare rust
aan het einde van mijn wandelpad waar straks de dag moet wijken voor de duisternis
zie ik nog de glans van het donkere water, waar de lelie haar dans doet kuste zij de waterplant geuren kleuren en klanken…
Harpiste
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
536 Je hemelse gepingel ontroert me diep
en het heeft je aura flink verschoond,
de Keltische sjamane danst in jou,
je deelt klanken als bloemen uit.
Toen de Godin ooit de aarde schiep,
heeft Zij zichzelf met harpmuziek beloond,
nu ben jij Haar meest geliefde vrouw
en koning David's geheime bruid.…
Mijn nachten
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
657 Elke klank van een viool of fluit
deelt de grens van middernacht
de harmonie van onze gevoeligheid
mijn herinnering die ik altijd opwacht.
Duurzaam vooruit kijken in de nacht
het is mijn enige donkere plek naar jou
de spanning zonder sterke voltage
gewoon mijn energiebron die ik vertrouw.…
De klok, de drager van de tijd.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
536 Het hunkert naar de hunkering in
monotone klanken van een innerlijk debat.
De klok tikt langzaam de uren rond.
Het ondersteunend ritme van mijn hart.
Het zwerft doelloos op onzekere grond,
nimmer zeker van het hoe en om wat.
De klok tikt langzaam de uren rond.
Het onderscheidend ritme van mijn hart.…
Chopin, ach mijn lief
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
724 individualiteit
doch tevens waarin ze profileerden
het trok mij steeds meer aan
zo heftig dat ik hun kleding droeg
de pijp en sigaren rookte
neem nou mijn lief Chopin
zijn uitstraling, zwakheid en talent
daarentegen zijn goddelijke composities
mijn liefde voor die jongen was groots
niet corporeel zoals velen dachten
maar zijn muziek: ach mijn klank…
Jij de roos in mijn verzen
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
789 Jij klankbord van mijn ziel
die nooit zo hoog had gezongen
en jij die met nog hogere klanken inviel
toen ons lied voor altijd had gewonnen.
Jij mijn avondlijke ster
verzilverend mijn nachten
en jij die sluimerend blijft wachten
al ben jij daar zo eindeloos ver.…
Tong Tong
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
683 Luister naar de klanken
van de Indische tong tong
uit holweerklinkende waringin
galmend als een gong
dreunend in het duister
luider dan een gamelan
van de dessa naar de kampong
voor een koempoelan
Een geur van sateh waait mij
uit de Oosthoek tegemoet
treft mij als een kris poesaka
van de gordel van smaragd
onbewust mijn ziel doorruisend…
Melody de d ‘ amour
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
453 schuim in de eindeloze zee
boven ‘t blauw en hemel wit
strak als een gezicht met uitzicht
op de schittering van aardse wateren
u kent hem niet
zij kent hem niet
en wat zich keerden tot elkander
wandelde uit elkaar
rondom de sfeer
van hout en vlier en van de lage aarde
de melodie ruist in de schelp van weelde
en van klanken…
Perfectie bestaat niet?
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
531 verborgen in milde aarde van elke
ondoorgrondelijke stap, gericht op
de toekomst die we willen wagen
in een onafscheidelijk verbond,
met het gezicht omhoog, om
nooit meer stil te staan met
alle zintuigen weids geopend,
in silhouetten van andere culturen
lispelen dwingend hun levenskracht
in adem-teugen van zuiver licht, naast
de klank…
Wens en voel het gerust
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
431 Beluister de fraaie drumbeats op de radio
op je trommelvlies verneem je de klanken
verzamel je beelden die meerdere tellen wellen.
Laten we ons eiland
dat van de muziek en taal maken,
tuinen als terrasjes vrijgeven om aan te schuiven,
onze eigen denkbeeldige levensmuziek niet staken
maar genieten en aanschuiven, naar een ieder wuiven.…
Tederheid?
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
571 De gezichten beginnen te vervagen, klank
in onze stemmen is bijna ontkleurd, sluimeren
geheimen van het leven, onze schuilplaats
draagt de tederheid zoals het werd gegeven.…
Winterse verstilling
hartenkreet
2.6 met 19 stemmen
511 Met lichte waas neemt ze afscheid van de andere
tijd uit haar leven en laat kleuren weer zichtbaar worden
Stad en land omgetoverd in een ongekende liefde en sereniteit
Het is de winterse verstilling, harmonieus verweven met warme klanken.…
SYBINE
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
528 wreed eindigen
met krachtige gebeden
werd je begeleid
naar het Leven hierna
dat altijd voort duurt
sterk geloof
mateloze genade
men bad zelfs
voor jouw moordenaar
ondanks je korte leven
op deze aarde
brengen bewaarde papieren
en een hartroerend boek
woorden die blijven spreken
vermanen en opbeuren
betreurd en bewonderd kind
de klank…
Ego
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
528 van wie het koren op de akkers dat ik eet
waar zon en druppels dauw in huizen
en vorst en kou en ‘t ruisen van de wind,
van wie zijn de getijden die gewassen doen gedijen,
van wie de stem waarmee ik spreek,
van wie het idee dat van mij leek,
van wie hetgeen er in mij droomt,
van wie het geluid van klanken
dat naar oren en naar harten stroomt…
Dolende gedachte
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
574 De klank van woorden neerpennen
vrijen met wat mijn ogen zien:
-voorjaarse witte en zacht gekleurde bloesems
-diamanten hagel
-1000 kleuren groen
-bruine akkers
-kindersnoeten en blinkende oogjes
-oud wandelen, gemoedelijk hand in hand
-gele zonnestralen
-volle maan
-geluk op reis in witte wolkenzeilen
-het leven als wonder...…
Nachtwind
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
847 Zacht bedekt
een wolkendek
m'n bed en elke
klank verstilt
de tijd vertraagt
wanneer mijn lief
naast mij ligt
ze ademt diep
slaperige tijd waarin ik
met haar aan mijn zijde lig
de kaars dooft uit
de avond valt
je doet de deur
op slot het boek
valt op de grond
en buiten in het duister
rollen de seizoenen door
als golven…
De fluistering van de aarde
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
537 Ze ademt haar
geuren uit en schenkt me de klank van haar rust, waar de
bomen praten met de lucht en mijn hart trilt met elke zucht die zij voortbrengt.…
De zachte cadans
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
468 Zijn klank is zo fijn
dat het bijna pijn doet, een draad van
zilver die de schemer doorsnijdt. Mijn borst reageert,
mijn adem wordt trager, alsof ik word opgenomen in een groter luisteren.
Hij zingt zonder reden,
zonder masker of haast, gewoon omdat
zijn kwetsbare wezen vraagt om te klinken.…
Tong tong
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
481 Luister naar de klanken
van de Indische tong tong
uit holweerklinkende waringin
galmend als een gong
dreunend in het duister
luider dan een gamelan
van de dessa naar de kampong
voor een koempoelan
Een geur van sateh waait mij
uit de Oosthoek tegemoet
treft mij als een kris poesaka
van de gordel van smaragd
onbewust doorruist mijn…
Het vroege uur
netgedicht
1.5 met 13 stemmen
399 Daar klinkt je eerste
parelende groet, scherpe en heldere
klanken vanaf kale tak. Je kleine borst een vlammetje
in de ochtendkou, terwijl je de schemering voorzichtig openbreekt.
Ik hoor de trilling in je
hoge, broze toon, elke noot komt binnen
zonder filter of verweer.…
weerstand
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
164 het snijdt de ruimte in
twee haast twee belegen schaduwen
oplopend naar zwart
de piano vangt een lichte glans
alleen, als die vrij van stof is
hij is elektrostatisch. een bestaan op zich
en ademt tegen de muur, ook bij klanken
als zij het auditorium vullen
.…
Gelijk een vogel uit haar kooi ontsnapt
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
138 Kijken naar al die lichtpuntjes
in de kobaltblauwe
duisternis met alleen de geur
van magnolia
en tedere muziek
klanken om ons
lichaam heen
geheel alleen in
de stilte van
de zoele nacht daalt
de vrede en rust
neder om de pen op papier
te laten schrijven
wat diep verborgen zit
en naar boven komt borrelen
daar waar
de subtiele lucht…
Stadsstilte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
653 Tussen de gevels stroomt
lucht haast niet, maar een kleine klank
is hier hoorbaar. Mijn rusteloze gedachten verliezen
langzaam hun gewicht, tot ik alleen nog luister naar wat er klinkt.
En gaandeweg ontstaat een
horen voorbij woorden, waar de stad ademt
en niets van mij verlangt.…
JUFFER LOLA
poëzie
4.4 met 12 stemmen
4.195 Juffer Lola, dit is waar,
Danst met stappen,
Rappe,
Ranke,
Op het klanken
Van een lustige gitaar.
Kleine,
Fijne
Sirkeldansen
Vormen kransen
Rond, rond,
Over het tapijt
Zó bont.…