2838 resultaten.
Plukjes gemêleerd grijs
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
422 nog gloort
in het blauw
van je ogen
de witte wereld
die zwart omkranst
door tegenlicht
intens helder brandt
ze blinken onder
plukjes gemêleerd
grijs dat met alle
kleuren herfst spaanders
de komende egaliteit
van sneeuw en ijs
snel zal breken
waar ook je lach
de snerpende kou
zal doen gloeien in
een opbloeiend contact
dat een magische…
De gaskraan open
netgedicht
4.8 met 25 stemmen
513 we zagen de
lucht uitwolken
als was het sneeuw
kleine glinsters
spatten het licht
ver van ons heen
zacht dekten vaag
natte plekken
jouw voetstappen
voor ons die wij
vol verbazing en met
een glimlach volgden
op de achtergrond
het orgelboek transitie
waarin zware tonen
rijken en bestuurders
kloonden tot de bv
nederland voor meer
geld…
Laatste gesprek
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
479 De hoge bomen, zwart in het late winterlicht,
wierpen vreemd langgerekte schaduwen op het gazon
en op het bankje waarop wij zaten in een stille leegte,
die groter werd toen het trage sneeuwen begon.…
Mystieke ontmoeting
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
510 Bij het ven zie ik plots mijn vader staan,
op het ijs liggen dode meeuwen,
heel lichtjes begint het te sneeuwen,
vader kijkt mij doordringend aan.
Bewegingsloos blijven wij waar we zijn,
dan haal ik diep adem en recht mijn rug,
draai mij om, loop langzaam terug,
in mijn hoofd zoemt een vreemd refrein.…
Droomwereld
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
471 ik wil de zon begroeten
en in de wolken leven
met de regen dansen
en de maan een kusje geven
ik wil zingen in de sneeuw
en stoeien met de wind
zeilen op het ijs
tot ik een ijsbeer vind
ik wil duiken in de zee
en springen in het dal
glijden van een berg
en niet bang zijn dat ik val
ik wil luchtkastelen bouwen
midden in de nacht
vioolspelen…
Geen bereik
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
441 guur tochtte
de wind om
de hoek waar
ik voor de
kou schuilde
in vlagen
vertelden de
desolate
stromen hun
herfstige dromen
uit een wereld
die het kleurtapijt
voor morgen legde
als een sneeuwse bui
haar niet bedekte
kou snerpte langs
mijn ogen die ik
toekneep tot een
deja vu uit een ver
winters ervaren
in het verschiet
van…
ZO SIMPEL IS GELUK
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
509 geluk is simpel
het ligt in de
engelachtige puurheid
van vers gevallen sneeuw
in de kleuren en geuren van
planten en bloemen die opkomen
in de acrobatiek van de eekhoorns
tussen machtige eikenbomen
het ligt in de klanken
van de eerste vroege vogels
in de warmte van
de prille lentezon
vergeet de overdonderende kleuren
van de herfstbladeren…
vleugels
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
539 uit het knisperen van ijs en sneeuw
stromen zij als heldere gedachten binnen
in dit jaargetij, meanderen zo vol
een lege leegte in die zindert, zingt,
bol staat van verwachting, thermiek
draagt vleugels op, in golfvlucht wiekt
de vrijheid in haar kop, de snavel uit’
een langgerekte toon, fluitenkruid,
geurig hangt de vlag, halfstok gestoken…
Dooi
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
319 De sneeuw pruttelt zich gestaag een weg in haar eeuwige cirkelgang.
Het vaste molecuul zingt haar zwanenzang tot vloeibare eenvoud.
Ik schuifel behoedzaam in de met nepbont gevulde laarzen over de gladde aardschil.
Mijn laarsloze hond beweegt zich met rappe wil achter, naast en voor mij niet gestoord door het spel der drie atomen.…
Eilanden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
155 aanwezigheid
zonder dat ik met hen
contact hoef te hebben
Er is hier genoeg:
muren van wolken
aan de horizon, de zwarte zee
die op mij af komt
met dreunende golven
een gierende wind
over bevroren grond
rammelende kettingen
in de haven, klapperende
touwen en vlaggen
en de otter die in sprongen
omhoog rent naar zijn glijbaan
in de sneeuw…
Spoor vooruit
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
129 Achteruit kijken
naar de voetstappen in de sneeuw,
elk spoor keurig verklaard,
elke misstap een les
die pas na de val een naam kreeg.
Maar de voeten staan al weer stil te trappelen,
neus naar het wit
dat nog niemand betrad,
geen kaart, geen les,
alleen kou tegen de wangen.…
De volheid van stilte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
497 Dat dagen en nachten lijken soms voorbij te kruipen
en in bepaalde situaties gaan zij een voor een in hoog tempo weg
Maar alles overziend zijn het momenten van verwondering en verdieping waar-
in ik steeds weer kan bezinnen tot zowaar werkelijkheid opnieuw tevoorschijn zal komen.…
De kerk als plaats
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
555 De kerk als plaats van bezinning
en verdieping waar tegelijk een stem jouw naam
fluistert tussen het geschilderd plafond en imposante natuursteen
van de kolommen terwijl het schip is gezonken in zee van beelden en sculpturen.…
Enkel de gedachte.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
556 Enkel de gedachte doet me pijn,
Mijn geest slaat op hol, is niet meer in lijn
De rust die er was vervliegt binnen tellen
Ik trek me terug, laat mijn ego het verhaal vertellen
Enkel de gedachte maakt dat ik, uit verbinding raak
De mooie woorden komen wel binnen, maar lijken nu op gekwaak
Soms lost het ego even op en kan ik mij bezinnen
Hoe ik…
Verstilling
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
553 Dat dagen en nachten lijken soms voorbij te kruipen
en in bepaalde situaties gaan zij een voor een in hoog tempo weg
Maar alles overziend zijn het momenten van verwondering en verdieping waar-
in ik steeds weer kan bezinnen tot zowaar werkelijkheid opnieuw tevoorschijn zal komen.…
Schemer
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
321 ik zie je.. ik kijk mee.. tussen twee tijd momenten in.. bezinning en verheldering..
lijnen spel, buigen, tijd kromt boogt tussen zon op.. en onder, de
lijnen duidelijk lossen weer op als wolken aan het roze rozengordijn.. ijl..
tijdelijk.. net herkent.. een dag vergaat..
oh, schemer ik zag je.…
Het mooiste van al
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.863 Alles is zo mooi
Hoe de wolf verslindt zijn prooi
De sneeuw net voor de dooi
Een broek perfect in de plooi
Schoonheid is wat ik droom
De warmte van een grote oude boom
De trein die rijdt op stoom
De lente en mijn benen voelen loom
Gaat alles gewoon weer rond
Jij was het die daar stond
Ik, volledig en geheel verstomd
Ik wist…
Brandend avondvuur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.834 brandend avondvuur hoog op en
rinkelen de naalden
van 'n gloeiende spar
die verwoed
schudt en bidt
om ééntonige vrieskou
Aan de overkant van 't dorpsplein
glimlacht 'n klein meisje bij zo'n
handverwarmend schouwspel
de vlammenzee verlicht haar
gezichtje blozend rood
Op de noordpool echter
blijft het even duister en
vreet de sneeuw…
Geen luid geluid
poëzie
3.4 met 12 stemmen
3.773 Maakt grond en sneeuw en harten hard
En al de bomen zwart.
De hutten staan zo kil en stil
Alsof haar elk gesloten wil
Daarbinnen dringt de koude maar,
Daar uit de dodenbaar.
Gebogenhoofds, vereenzaamd, droef
Een moeder die haar kind begroef
Sluipt wanhoop d' aarden straten door
en glimlacht als te voor.…
Ode aan Mary Frye (1905-2004)
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.880 Ik ben de stormwind voor iedere meeuw,
Ik ben de diamantglitter in de sneeuw,
Ik ben het zonlicht op het goudgeel graan,
Ik ben de milde herfstbui op de laan.
Als je ontwaakt in de prille ochtendlucht
Ben ik de snelle plotselinge vlucht
Van stille vogels in hun cirkelbaan.
Ik ben het licht van sterren en de maan.…
Van de grond
gedicht
2.4 met 30 stemmen
10.228 Nog altijd gelest door een lied van de grond
hingen de takken al laag in het najaar
Bedruppelde webben trokken het bos door
en vingen wat klein was en vleugeltjes had
De idyllische dood van detail en nuance
maakte weer plaats voor het egale witte
geschitter van sneeuw op een winterse
wolkloze windstille weide
Als het maar klonk…
Tijdloze schoonheid
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
1.683 Ik meende je te zien
in een slanke vrouw
met warme ogen
op een verre weg
langs het tijdloze water
helder en diep
En ik meende je te horen
in de stem van een engel
een lach van broze weemoed
het ruisen van abelen
de zang van verborgen vogels
En ik meende je te herkennen
in een elf met haar als zonlicht
een gewaad van sneeuw
in de geur…
Het pad der rozen
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
1.749 de weg van haar blikken
vliegen kraanvogels, sneeuwwit
Vergeefs zoek je het in haar ogen
Zij volgt slechts het pad der rozen,
de bloemen die zij deelt met engelen
Zonder de geur van jasmijn
schittert haar gelaat als kristal
bespeelt zij de grasharp,
de snaren van het riet
Ach, hoe mooi klinkt
het lied van haar lach,
smelt zij de sneeuw…
Winter
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
820 Winter zo wonderschoon en de sneeuw bedekt
de omgeving met een deken van ongerepte schoonheid.
Een wereld van verschil.…
ONTWAKEN
poëzie
3.8 met 10 stemmen
4.234 nu is er rust en een wijdheid vol nieuwe kracht;
voor mijn vertwijfeling en mijn stoutmoedigste droom
een onpeilbaar heelal:
water, zonlicht en gletschers
en ook bij nacht de kristallen
der glinsterende eeuwige sneeuw.…
In Tegenlicht
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
899 In tegenlicht
stond ik daar
In weer en wind
In sneeuw en kou
voor 't schoolplein
motor draaiend
wachtend tot zij
jas half aan
door de deur
naarbuiten zwaaiend:
Haast je! Vlug!We moeten gaan!
Net tussen twee vrije uren
naar muziekles in de stad
Stond ik daar
verregend, nat..
warmte of kou
motor (fout!)…
Ikaros opnieuw
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
815 Het gaat sneeuwen
de indrukken in het wit gemaakt
vullen zich met vers en zacht
vlokken kosmische deeltjes
Geen weg terug
hemel en aarde even blank
Het grote verdwijnen
kan gaan beginnen
Er groeien vleugels zachtaardig
met donzige veertjes uit de huid
De zon geeft licht en is ver weg
Aarde en warmte duwen hem omhoog
De zee spint haar…
gloeien
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
801 opstijgen
zodat ik naar huis kan schrijven
naar jou
om te vertellen
dat het over liefde gaat
dat het altijd
om ons heeft gegaan
en om het lot
dat wat we verwachten
onze lichamen in de zon
en vlinders
vele kleine vlinders
wanneer bomen zich strekken
bereid tot overgave
met wortels aan voeten
eens zo wijd
ook in schaduw, de strijd in sneeuw…
Eindhalte Gdomsk
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
642 ijskoude wind roffelt op de luiken
van de laatste winkel, gesloten
voor alweer zeven dagen
een oude vrouw lijkt met het desolate
landschap te vervagen
sneeuw stuift in haar marmer gelaat
geen spoor van leven in de ogen
het harde geknars van de trein
die het einde van de wereld verlaat
laat haar koud, zij weet van sterven
Gdomsk verdwijnt…
Artistieke hand
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
934 In elk sneeuw hoopje
zie ik je zachte liefdevolle hand.
In elke krijsende vogel in de sneeuwvlokjes
zie ik je fluitende geest.
ja, het zijn allemaal uitingen
van jouw heerlijke
artistieke schoonheid.…