2974 resultaten.
Diep van binnen
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.580 binnen
Is het laatste hoofdstuk uit
En toch kan ik het boek
Niet wegzetten in de kast
Ik pak het steeds weer op
Ik zou een ander eind willen verzinnen
Ik zou een ander hoofdstuk willen schrijven
Ik zou een ander boek willen beginnen
Maar ik kan het niet
Diep van binnen
Zit mijn grote verdriet
Goed verborgen voor buiten
Als ik in de spiegel…
Je ogen zijn nu hard
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
854 onberekenbaar
gelaten wachtte ik op je vertrek van hier
jaren waren wij geschapen voor elkaar
harmonieus de liefde nam geen einde
iedere dag was feest als een gedicht dat rijmde
wij waren echt het mooiste paar
ik regelde voor jou de zaken
nam alles uit je hand je aandacht was voor mij
je toewijding en dank het is voorbij
jouw kijken in de spiegel…
Lente langs de waterkant
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
784 Maar voor wat henzelf betreft,
spiegelen ze hun wiegelend licht
naar de wijde hemel,
waar de leeuwerik, héél hoog,
hun licht verklankt,
ver boven het zicht.…
verlate vlinders
netgedicht
4.0 met 17 stemmen
4.073 fladderaars
bij me geroepen
mijn ramen weer
wijds open gezet
dat heb ik nodig
met meerdere te gaan
over mijn levensstoepen
kan mijzelf
aan anderen
niet onthouden
dat is wat ik zo
van het leven leer
ik laat me daarom
opnieuw roepen
één kostbare vlinder
koos voor de nacht
hij is mijn ziel vergeten
vloog voorbij
de innerlijke spiegel…
Tweezaamheid
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.159 Wanneer vochtige nevel zacht
schimmig de dageraad begroet
terwijl vroege zonnestralen
licht lachend zoute zandkorrels
verwarmen, aanschouwt zij
spiegelend een nieuwe morgen
vingertoppen raken zwijgende
handen terwijl vurige lippen
passievol eenzaamheid, even
bezield in tweezaamheid, deze
zwoele nacht sprakeloos achter
laat in verbazend…
Na al die jaren
hartenkreet
4.2 met 10 stemmen
1.333 Er moet op dat station een spiegel hangen
want plots verscheen weerkaatsend licht
het lichtte op; jouw lief gezicht
nog steeds door blonde krul bevangen.
De tijd verdween, want stond toen stil,
en in de meters die jij gaande liep
en God een heel nieuw universum schiep,
kwam het gevoel terug bij de wil.…
GEZICHT OP GRONINGEN
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.193 Verbijsterd zie ik over 't weiland gloren
een spiegelende ruit, het koper van de toren,
het hoge koor, de muren glansomspreid.
Er zijn daar in vervlogen kindertijd
verwachtingen zo veel en schoon geboren.
In 't welkend loof lispelt een zucht: Verloren!…
Sleets
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
627 woorden die ik niet ken
Ik wou dat ik je begreep
En dat je nooit zou weg gaan
Ik begin sleets te worden
Het als alsof de nacht valt
En de sterren doven
En alles langzaam wegglijd
Je haar ruikt naar suikerbrood
En de veren worden paars
Je sloeg een vlinderslag en verdween
Dit noemden ze liefde
Je handen trillen en zijn wit
De spiegels…
de vreemdeling
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.304 weten wie je bent
niet weten hoe iedereen je beschouwt
je blijft voor mij onbekend
communiceren konden we niet
je gevoelens in jezelf gekeerd
waarvan je wil dat niemand ze ziet
alsof je jezelf niet waardeert
op een dag heb ik je leren kennen
1 moment waaruit wel bleek
dat ik iedere dag weer moet wennen
vanaf dat moment dat ik in je spiegel…
"Gebroken spiegelbeeld"
hartenkreet
3.7 met 27 stemmen
1.767 Het mooiste beeld in m'n gebroken spiegel
zie ik met mijn ogen dicht.
Daar schitteren ogen,
daar gloeien wangen.
Daar bonzen harten,
vol van verlangen...
Ik staar naar mezelf maar ik kijk
in andere ogen dan ik had gewild
ze zijn "gebroken"
net als dit verdomde spiegelbeeld!…
Poëzie postnataal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
595 zwart en naakt, nog knisperend vers van vorm
volkomen naamloos weggefilterd uit de storm
van al mijn talmen, natrillend in de juiste snit
Met ritme langs jouw ranke klanken
glijdt mijn oog over het gevulde veld
jij staat verhoogd, ik weer op nul gesteld
en weet je, onbeholpen, nu nog niet te danken
Ik keer je langzaam in het licht
er spiegelen…
Woorden uit St-Laureis
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
743 wie op het vage kruispunt
van de morgen zich onbevangen
in haar spiegel heeft ontmoet,
is nu vol van ongehoorde verhalen
die hij niet anders dan vertellen kan.
wie haar heeft ontmoet,
KAN niet zwijgen.
zijn wilde zang onbeheerst
loopt uit op het wrijvingsvlak
van wind en stilte
en houdt duidelijk een belofte in.…
Gewoon een lekker ding .....
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.283 tedere lijntjes
tekenen gezicht
donkerrode haren
ietwat opgelicht
een prachtig figuur
met lange benen
té grote voeten
schuld van de tenen
vijf kilo te zwaar
ik kijk mijzelf licht
niet alles is waar
het is maar een gedicht
de rest voor U een vraag
en voor mij een weet
onthoud dit plaatje
eer U mij vergeet
ik kijk in de spiegel…
seizoen-gebonden
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
985 armen zich willen verheffen
het zou de hoop zijn die wil juichen
om niet de stilte van de winter te beseffen
maar seizoenen zijn niet te verplaatsen
net zo min als ik mijn gemoed kan kleuren
mij in een gewenste vrolijkheid te haasten
om te reiken naar vergelegen lentedeuren
o, zeker, ik heb weet van de huidige dagen
waar innerlijke spiegels…
huisslaaf
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.057 haar stofvod vlot over de spijlen van het bed
het kleffe hout, de boord van de kleerkast
ze wist de duimafdruk van de spiegel
slaat geen muffe spleet, geen hoek over
zij sluipt nederig op teenkussens
maar het parket kraakt
ze luistert naar de knagende worm
genesteld in een gang in de schoorsteenmantel
ze hinkt binnen de voegen van…
licht dat speelt in ogen
netgedicht
4.9 met 25 stemmen
822 licht dat
zacht vermoeid
doorschijnend
met zijn
einde dag gezicht
een laatste lach
in warmte geeft
en flauwtjes glimt
licht dat
alles heeft gezien
ontwaakt door
ijle schemering
toen nacht in
morgen overging
de middag warme lust
gestoofd in lome rust
licht dat
speelt in ogen
haren wit
vissers bruint
in lange zit
aan spiegels…
Zwijgende muze
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
724 als ik andere letteren zie
chronologisch gerangschikt tot
hedendaags gewaardeerde poëzie
realiseer ik me mijn grens
ijzeren wilskracht delft het onderspit
verlamt zelfs het schrijfvermogen
elke zin die dan nog mijn pen verlaat
resulteert in een niet passend
slap aftreksel van dichterlijke kunst
verzen zonder ramend inzicht
als spiegels…
ik zag schimmen
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
921 het is nog steeds
zo vreemd
mijzelf in de spiegel
te aanschouwen
wil wel kijken
maar ook weer niet
doet het mij goed
of wellicht berouwen
je weet wel wat ik bedoel
zal ik op die kop lijken
die ik ergens zwevend
boven mijn schouders voel
laatst keken schimmen
heimelijk mee
wilden mijn ogen sluiten
naar believen
kom wees toch…
Fluitend
gedicht
2.9 met 30 stemmen
14.244 Sta zo opgewekt mogelijk op dus,
poets je tanden, omhels je vrouw,
kam je haar, lach tegen de spiegel,
ontbijt met thee en een eitje.
Je begint vanzelf in de loop
van de ochtend een beetje te fluiten.
Dat doe je de hele dag door
met wisselende intensiteit.…
Alles grijzigjes modaal
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
601 ik spiegel je net anders
dan je jezelf ziet
je gezicht weerspiegelt niet
wat ik voor ogen heb
je talenten zijn versneden
gedrag is heel sociaal
geen wondertjes in heden
alles grijzigjes modaal
ik wil je anders
meer gekte dat normaal
je niet laten binden
overleef maar de moraal
ga zon verhitten
zodat polen dolen
en niet eeuwig pitten…
De plantjes water geven
gedicht
2.0 met 3041 stemmen
177.458 De schilderijen, meubels,
tapijten, kachels, het servies,
grammofoonplaten, kleding, spiegels
en ander huisgerei
fotograferen en op
ware grootte afdrukken.
De gefotografeerde dingen
eventueel met een
standaard in de rug
- denk aan de meubels -
weer op hun oude
plaats terugzetten.…
De gal verdeelt..
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
442 versproken tijd,
de gal verdeelt, het baatte
iets, de twijfel voorbij,
niets zonder immateriële averij,
een zwijgend boek, waarvan
het begin en einde te
voorbarig is gesloten,
gisteren ontkende ik die
woorden nog, vandaag
ontbloot ik de drijvende
tekst van morgen op een
zorgelijke mannier en heb
ik verleert die te lezen in
de spiegel…
Klein slaapliedje voor E.
gedicht
2.0 met 44 stemmen
12.249 Je volgt zijn blik, hij ziet
een vis en zijn kop verdwijnt onder
de donkere spiegel. Daar zie je
de stille achterkant van de wereld:
over alles wat echt was vandaag
hangt nu de stilte van de nacht.
-----------------------------
uit: 'Verdwenen obers' 2004.…
Synthese
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
508 opkomende zon, lichten
nerven op, de rijke
aderen van de synthese,
vertaald in de passie van
vuurvliegen, die na hun
daad sterven, bekijken de
toekomst vanuit het Eoceen,
het venster van een barnsteen,
transparant verstild in het oer
van hun lijden, hars verkild de
beweging die niet te temmen is,
weerkaatst het vurig spel in de
spiegel…
Vertellen
hartenkreet
3.2 met 13 stemmen
2.186 Sprookjes
Reuzen verbergen dwergen
Bergen verbergen reuzen
Mensen reuzen en dwergen
Zij vertellen de sprookjes nog zelden
De verharding is het die verhalen belet
Het spiegelen in luisterende kinderogen
Spanning brengen op de rand van het bed
Kinderen worden onthouden van de fantasie
Normen waarden en liefde leren kennen op de knie
De lering…
Cool
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
842 Spiegels vliegen in gruzelementen,
Jackson Pollock replicas
fladderen in reepjes door de lucht.
De zatlap aan de bar pist
met hangen en wurgen in zijn broek
en laat een natte scheet.
Hoeren schreeuwen, kurken knallen,
een pooier kotst van schrik
en snijdt dan dikke lijnen cocaïne.
Wow, what the fuck is going on?…
Vader
netgedicht
2.6 met 10 stemmen
1.292 De spiegel ertussen wierookte signalen,
die stuiterend naar ons retour kwamen dalen.…
Stokgooier en lezer
gedicht
3.5 met 13 stemmen
7.476 Die duistere kamers, dat huis met het ijzige
trapgat en de ijzeren spiegel
de stinkende plee
liever het veld
hij hield van een stok die hij vond
sneed, sloeg, joeg
zie hem zwiepen en klieven.
Kracht! De zijne!
Een stok is een bliksem
droog en donker
geloof in het ongewone.
Dat was het wonder.…
Het huis van mijn dromen
netgedicht
4.6 met 29 stemmen
702 ook al laat ik niemand binnen
de ramen kijken mij wezenloos aan
zo zie ik mijzelf daar steeds staan
meestal begin ik te zingen
over de mensen en dingen
verloren in spiegels van toen
niets daar van kan ik over doen
wanneer de angst is vervlogen
kijk ik met andere ogen
naar de werkelijkheid om
alleen maar te dansen
al zou ik niet weten…
de eerste zondag
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
771 de stilte wordt jouw lichaam, mijn lief
nog groter dan de neerwaartse gloed tussen leven
en onbegrepen graven
waar kraaien om zich heen kijken
naderbij
tot in mijn aardse spiegel
een rij mensen met bewaarde ogen
geloven even in zichzelf, lijfelijk
en laatst
tot plicht, vredig in zicht
het huis is rommelig en huivert bloemen
tot…