23350 resultaten.
Amstelstation 7.1.76/9.15 uur
gedicht
3.9 met 9 stemmen
5.742 van godgeleerden
kreeg je soms gestalte,
nooit een lijf
veel besproken en toch
onbeschreven ben je
slechts als tekstlichaam intact gebleven
men las liefde en seizoenen af
aan je gegroefde huidstructuur
winter duurde eeuwen;
kou vrat je niet aan
wat strijd om het bestaan was
werd de kunst van overleven
nog zijn de tijden…
vluchtsporen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
502 zand
tussen duintoppen
verdwijnt een hoofd
duikt elders weer op
vertwijfeld op zoek
naar wat niet deert
sporen vormen paden
uitgesleten in het zand
na iedere nieuwe storm
onherkenbaar toegedekt
maar als het lot
niet valt te keren
vluchten een redding lijkt
maken rode druppels
telkens nieuwe sporen
in het zachte zand
tot tijd…
geen tijd!te druk!veel te druk!
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
618 geen tijd
om te bewonderen
hoe in de natuur nu
alles van leven bruist.
geen tijd
voor een rustige babbel
als een vriend
zomaar je leven plots nog eens kruist.
geen tijd
voor je vrouw ,je kroost of familie
alles draait enkel om status en geld
zonder dat jij daar ooit eens om bloost.…
Toch herboren
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
441 Sluipend, zonder weten, zal de tijd daar staan
in de stilte die de nacht omsluit.
In de verte is een zachtere kracht
die tot ons spreekt zonder woorden.…
Hangen, zitten, staan en liggen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
702 (De tijd doet z'n werk, want die staat
nimmer stil en heelt wonden probaat.)
Nog één nachtje pitten!
Toen stopte het zitten.
De dag erna stond-ie. Op straat.
Het kostte een jaar van z'n leven.
Hij trachtte er zin aan te geven
en dacht: 'Het wordt tijd
voor een lekkere meid.'
- En het is niet bij denken gebleven.…
Pasen
gedicht
2.9 met 11 stemmen
7.406 Terwijl het zo lang duurt
gaat het toch steeds voorbij
als passie-muziek, die herhaald
stroomt en stroomt tot het stil is.
De dag begint, de klok tikt
postzegels worden gestempeld
de brief bezorgd en je woont
al niet meer bij het water.
Zoals je hangt in de lucht
gesprongen, aan de parachute
razend snel nader je de aarde.
Kerstmis…
Het kwartier
poëzie
3.7 met 13 stemmen
2.503 En toen op eens, dwars door het duister,
Zag ik het werklijke leven
En voelde ik duidlijk de tijd -
Die spoelde voorbij - en vervloot -
Met mijn jeugd - met mijn jeugd -
In de nacht!…
Dat tere lichtgroen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
584 Dat tere lichtgroen
dat oplicht onder
het zwakke schijnsel
van de lantaarn in het
eerste morgenlicht
Een waas van knoppen
staand op knappen
Dat tere lichtgroen
dat oplicht onder
het eerste morgenlicht
van de jonge lente
Vasthouden
De tijd stilzetten…
Stuwmeer
gedicht
3.3 met 7 stemmen
7.020 Zij lachen en luisteren niet, daar
aan de bovenkant van de diepte,
aan de overkant van de tijd.
---------------------------------
uit: 'Soldatenliederen, 1991.…
Cirkelgang
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
446 [Senryu]
secondewijzer
met afgemeten passen
doet hij de ronde…
Aan een draad hangen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
531 Als om tijd in te halen stapelen daarna
gedachten zich op, verdringen zich haast. Het
raam is weer dicht en het is benauwd zo zon-
der jou. Ik hang maar wat op de bank, ben ver-
legen met mezelf, ik die jou heb misleid moet
weer opnieuw beginnen, de draad weer oppik-
ken en naar je toegaan, al weet ik niet waar-…
Veelzeggend zwijgen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
639 Voordat je het beseft
is het nu al verleden tijd
Dagenlang heb je het niet
maar dan voel je het wel
Is het plukken van de dag
een reiken naar de zon?
Je kijkt me aan en zwijgt
in veelzeggend ogenspel…
een glas om te breken
gedicht
2.5 met 13 stemmen
7.481 Liggend in zwart in de helderste kamer
bevat men volmaakt wat het afschrift onteigent
vult men gedwee zijn inhoud met leegte
omdat vlees moet geschreven verhongert de hemel
omdat taal doet ontleven moet men ontbinden
lidwoorden longen lipletters speeksel
niets dat hier klopt is meer dan een stilte
uren herhalen zich zonder beginnen
het ogenblik…
Krakende tak
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.152 Springerig geknikte tak,
hangend daar al jaar na jaar,
dor kraakt hij daar in de wind
zijn beverig lied,
zonder blad, zonder schors,
maar kaal en vaal
van een lang uitgerekt leven.
Stervensmoe.
Rasperig en taai klinkt zijn
eentonige zang,
koppig ook, doch vooral toch
heimelijk bang.
Nog een zomer misschien,
en dan slechts één winter lang…
Waarvoor?
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
534 Buiten heerst de herfst,
terwijl het eigenlijk zomer is
opstanden worden neergeslagen
vrede wordt door oorlog verslagen
ach, je hebt van die dagen
dat niets is wat het zou moeten zijn
de wereld lijdt
terwijl de tijd langzaam verder schrijdt
en zo gaat alles door
zonder ons af te vragen “waarvoor?”.…
Toeval lacht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
514 in hoeken
van de eeuwigheid
ligt de tijd te rusten van
zijn reis op zonnewind
in de luwte
van niet gebeuren
stapelt mogelijkheid
zijn kansen op
toeval lacht als
teruggaan in verleden
onverhoedse
perspectieven biedt
om alsnog
verloren tijd
weer in te halen op
de weg naar eeuwigheid…
van oude mensen...
gedicht
2.9 met 13 stemmen
5.696 ik zie de oude Takma*) lopen
leunend op z'n stok
de lasten van een stil verleden
doen z'n schouders buigen
ik zie m'n oude vader lopen
langs verlaten straten
het gewicht van eenzaamheid
als ballast op z'n rug
en dan zie ik mezelf
als oude man voorbijgaan
is dit een toekomstbeeld
van een ver verleden
vanaf z'n nieuwe kinderfiets…
Zandkorrels tellen
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
542 door z’n vingers glippen
tot de tijd hem overspoelt…
gras
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
491 het wuift
het waait
ongemaaid stuift
het niezend
en proestend
briezend en hoestend
inhalerende pollen
ondergronds de mollen
languit het gras
eenvoud van gewas
het verslaat de tijd
dit groene tapijt…
Niet ingekleurd
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
585 ik heb je
geen gezicht gegeven
niet ingekleurd wat blanco was
jij kwam naar mij
met open vizier en
een lach op je lippen
die gaf ons
de sleutel tot
nader en dieper contact
wij hebben de tijd
nieuwe structuren gegeven
door samen verder te leven
in het plukken
van de dag sprankelt jouw lach
gouden minuten tot uren…
Heilige raadgever
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
690 In een woestenij van leven
En op prairies van de tijd
Blijven die post-its aan me kleven
Die ik toch zo graag vermijd
Rijzend uit het zand der dagen
Tot op het kunstgras van mijn lot
Blijft hij aan mijn poten knagen,
Zodat m’n vrijheid wordt beknot;
Gister mijn wijze uit het oosten,
Mijn raadgever; in alles heilig
Die me kon redden en…
Laat
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
734 Laatbloeier.
Je donkerrode bloemblad
brandend in de zon.
Dauw als druppels
aan je lippen.
Wortels
die elkaar al raken.
Net voordat jij zeggen kunt:
'Het is al laat.'…
Crisis van een zondagskind
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.118 ware tijd
een nieuwe kracht van innerlijke vooruitgang
ik sta je onvoorwaardelijk bij…
onze liefde voor de nacht
netgedicht
1.0 met 4 stemmen
482 ze noemen ons kinderen van de nacht
als de zon ondergaat komen wij tot leven
overdag is het overleven
in ons werk van negen tot vijf
we behoren tot de nacht omdat het leven dan lacht
in de koele avondlucht ademen we vrijer
we kunnen nauwelijks wachten
tot de schaduw van het duister het licht bedekt
onze dromen en verlangens schijnen uit…
toen hoorde ik
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
508 het lijkt zo windstil
in het land van litera
de laatste bladen papier
trillen nog lang na
gedreven beschreven
het podium zo leeg
koortsachtig schitterende ogen
verlichten het hart niet meer
de wereld is weer het domein
van kale praatapen
die woorden halen
uit versleten gietvormen
of nieuwe samenstellen die afsterven
voor ze begrepen…
Kosmisch Ballet
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
778 Het glipt mij door de vingers,
Nu nog niet, dat scheelt
Slechts in een fractie
Houd ik de eeuwigheid vast
Probeer het te rekken,
Materialisatie van momenten
Het kan niet,
Wat het machtig maakt
Bestaat niet,
Omdat het niet bestaat
Straks een bejaarde
Nu een volwassene
Daarnet een kind
Niemand
Die de dans des tijd ontspringt…
Waar tijd en eeuwigheid elkaar beroeren
poëzie
3.4 met 9 stemmen
3.018 Waar tijd en eeuwigheid elkaar beroeren,
Worden de sterren in de nacht geboren,
Vuurbloemen die de rijzendranke roeren
Van donkre aardtochten naar Gods ooglicht boren.…
Lichtheid van het bestaan
netgedicht
2.3 met 9 stemmen
1.455 blik verhult een groot verlangen
De scheurkalender aan de muur
Verhaalt een spreuk en bijbelwoord
Dat als dagelijks slotakkoord
Weerklinkt in ‘t vroege avonduur
Ik hoor de gangklok soms nog slaan
Als ik stil zit weg te dromen
in een haast vergetelheid
Hoor.. in de verte kraait een haan
De zon is bijna opgekomen
Ik ontwaak weer in de tijd…
vier en twintig uur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
598 de stad slaapt immer
de lichte sluimer van de nacht
een taxi met een late vracht
boort lichten in het duister
fluisterstemmen door de muur
een torenklok slaat zeven uur
het eerste uur versterkt het silhouet
van straten,plein,stegen
op de rivier verschijnt uit ochtendnevel
een schip,de motor monotoon,
versterkt de stilte van dit moment…
rust roest
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
634 erosie is de meest
ultieme vorm van geduld
en vasthoudendheid
de tijd mag hier
geen naam hebben…