Alle inzendingen over verdwijnen

2904 resultaten.

Sorteren op:

een glimlach blijft niet uit

hartenkreet
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.088
jassen op en fluister een glas drinken door kaarslicht reeds aan jij zittend op de sofa reik ik een glas rode wijn vlei me tegen je aan bijna fluisterend gesprek verlost je van gedachten achter de gesloten gordijnen dansen takken in de wind een glimlach blijft niet uit je hand strelend op mijn buik verdrinkend in elkaars ogen verdwijnend…
Jasper de Jong19 september 2003Lees meer >

elke dag

netgedicht
2.8 met 24 stemmen aantal keer bekeken 1.803
jouw tranen droogt zon jouw hart verwarmt volle maan je laat dromen sterren bekoren wil ik met jou genieten van het leven om ons heen zoek de mooiste bloemen schenk ik jou mijn hart wil ik wind zijn zacht jouw ogen strelen je haren beroeren een briesje zo zacht zal ik zon zijn jou in warmte omhelzen zorgen laten verdwijnen…
danny cant.13 oktober 2003Lees meer >

Gisteren

hartenkreet
3.5 met 19 stemmen aantal keer bekeken 2.045
Ik streel een laatste keer zijn stam, raak zijn takken even aan en gaandeweg verdwijnen de muren uit het zicht.…

Kapitulatie

hartenkreet
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.316
Een blik van trefzekerheid Opende mijn innerlijke strijd Raakte mijn zwakste plek: Onzekerheid Ik geef me op mijn kop Dat had ik niet moeten doen Laat het gaan; stop Ik kan het niet; ik geef op En zo verzand ik Verzwelg ik in onbestemd verlangen, naar wat niet van mij is Maar van mij houden zal Als ik niet verdwijn In een donker…

film

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.602
dit wordt een droef gedicht over een film, die nooit verdwijnen zal en slechts bestemd voor een enkele toeschouwer krampachtig sluit ik mijn ogen met als enige resultaat een nog indringender beleven van deze fatale beelden keer op keer ga ik de confrontatie aan, de ene keer in gelatenheid, dan weer met gebalde vuisten van woede…
tejo17 januari 2003Lees meer >

film

hartenkreet
3.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.459
dit wordt een droef gedicht over een film, die nooit verdwijnen zal en slechts bestemd voor een enkele toeschouwer krampachtig sluit ik mijn ogen met als enige resultaat een nog indringender beleven van deze fatale beelden keer op keer ga ik de confrontatie aan, de ene keer in gelatenheid, dan weer met gebalde vuisten van woede…
tejo18 januari 2003Lees meer >

Een jaar later

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 956
Een jaar is een bladzijde in het boek dat een jaar geleden begon met wat niemand geloven kon toen de dood niet wilde wachten en ontelbare gezichten liet verdwijnen zonder een enkel woord langer dan een gewone herinnering.…
victor9 september 2002Lees meer >

Thuis in eenzaamheid

netgedicht
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.352
Stil zit zij voor het venster zoekt de maan en telt glimlachend de sterren, haar handen ondersteunen haar kin, een diepe zucht ontsnapt bijna geluidloos haar halfgeopende lippen, terwijl haar ogen vragend, haast verlegen, zoeken naar de droom die even op visite kwam, haast teder langs haar gezicht streek, om weer te verdwijnen in het holst…
metha20 januari 2005Lees meer >

in de ogen van mijn kind

hartenkreet
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.059
misschien in haar ogen ben ik een held sterk en zonder angst in het leven maar de waarheid moet ik zeggen is dat juist zij mij daarvoor is gegeven ik zie in haar blik wie ik wil zijn dit kleine wonder waar ik nu naar kijk zij maakt dat ik sterk ben in mijn zwakte en volgens haar heb ik altijd gelijk als zij haar hand in de mijne legt verdwijnen…
nicky9 september 2007Lees meer >

pijn

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 902
alles wat is er van me geworden, mijn beste vriend iedereen die ik ken loopt weg, aan het eind en jij kon het allemaal krijgen mijn imperium van troep ik zal je laten vallen ik zal je pijn doen ik draag deze kroon van dorens op mijn leugenaarshoofd vol met gebroken gedachten die ik niet repareren kan onder de vlekken van de tijd verdwijnen…
Namasté8 december 2005Lees meer >

dag opa

netgedicht
2.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.079
een hand om vast te houden ogen om licht in te zoeken herinneringen ter vervanging van ontbrekende woorden spiegels op een toekomst maar bovenal niets meer dan jezelf daar tegenkomen afscheid nemen, dat gebeurt dan liever nog in het hoofd die lach zoveel jaren, kneepjes in je wang nog zoveel jaren ongeschoren de sigaret die zou verdwijnen…

zuigend slib

netgedicht
4.0 met 32 stemmen aantal keer bekeken 1.713
in de diepte van onwaarschijnlijk geluk zo hemels gezind kon niets meer stuk wat waren wij op elkaar verzot, ik heb je zo bemind het water steeg mij tot de lippen je vertelde van die ander waaraan ik niet kon tippen verwoestend bonkten je blikken op restanten van begrip allengs kon ik alleen nog maar stikken weggegooid, verdwijnen…

Vertrek

gedicht
2.4 met 29 stemmen aantal keer bekeken 20.396
Het blaft tegen een man die staat te kijken, Die ziet dat de verte aan het vertrekken is, Dat de verte zich traag maar zeker verwijdert, Dat de armen van de verte de kade loslaten En verdwijnen in het rimpelloze water. Maar het hondje op de kade blaft onhoorbaar.…

Kunstberg

gedicht
2.7 met 17 stemmen aantal keer bekeken 8.191
Ik dwaal zo graag aan oude bouwterreinen waar oude wijken worden omgewoeld, waar voze stegen onder puin verdwijnen dat op vrachtwagens wordt weggevoerd. Daar wordt geboord, gebeukt en diep gegraven. In putten hol als de ogen van de dood gapen riolen, lang vergeten graven; oeroude gronden komen maagdlijk bloot.…

7-4-2003

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.014
baksteen Ik wil proeven van de glans op het blad in de morgen want dan zijn ze nat maar ik kan niet zien want mijn ogen zijn te zwaar ik wacht op een vriendelijk gebaar Ik zit hier maar wat als een melaatse verstoten door het licht van de zon alleen het gras biedt mij nog plaats als ik die paar stappen verder kon Alles gebiedt mij te verdwijnen…

Ontmoeting

gedicht
3.1 met 19 stemmen aantal keer bekeken 16.304
Stations worden open monden van verbazing, daken verdwijnen, deze wereld wordt van glas. Sacrale blauwen versmelten met grond, dalen naar benden engelenveren, metalen schubben.…

VOORSPELLINGEN IN 1811

poëzie
3.3 met 17 stemmen aantal keer bekeken 3.982
Ach de dagen Onze plagen Lieve broeders gaan voorbij Uit dit duister Rijst de luister Van een nieuwe heerschappij Wat verschijne Wat verdwijne 't Hangt niet aan een los geval In 't verleden Ligt het heden In het nu wat worden zal.…

Lentedromen

hartenkreet
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 988
Je schept de geuren in je hand, Stofwolken verdwijnen in het zand. De zon beweegt zingend in je woorden, Schaduwen gaan weer in de aarde wonen. Een lach danst speels in je lijf, Het licht weet met je vrolijkheid geen blijf. Grijze dromen glijden van je af, Je hebt dit lentewonder niet zelf bedacht.…

het blauw van vrede voelt zo goed

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 770
schrijft die staren met hun dode ogen ik moest beloven dat ik het aan niemand ooit vertel spelen met hem was een hel dit had dat nooit gemogen ik voel de pijn als zijn gezicht weer dichter bij me is zijn hitte brandt en ik verkramp en denk mezelf maar dood dan zie ik weer die gouden gloed het blauw van vrede voelt zo goed ik verdwijn…
wil melker14 januari 2006Lees meer >

Verliefd

netgedicht
4.1 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.240
vurig wat al was twee handen warm gevouwen geaderd, koud zacht blauw zullen morgen samen bouwen aan cliché ik hou van jou mijn gisteren wordt jouw vandaag toen ons springt over in nu wij de wijzers tikken ietwat traag als ik roep kom vrij met mij vergeten zijn helse pijnen zelfs het donker glimlacht diep verleden zal langzaam verdwijnen…
metha24 mei 2006Lees meer >

met opener bedekt contact

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 604
door mijn hoofd ik was er wel meer niet maar toch vergeten dat ik leefde want ieder ging zijn eigen gang samen maar toch naast elkaar zo dat ik niemand tegenkwam weg was ik dichter bij haar tastend naar je huid met opener bedekt contact je mond verzacht mijn handen en je tong gaat spelend kussen voelend kiezen tussen houden van verdwijnen…
wil melker13 augustus 2006Lees meer >

Wat een weer..

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 704
De zon, die moet maar komen gaan, De regen moet verdwijnen, Want als het weer eens om zal slaan Kan het zonnetje gaan schijnen. Dan worden alle mensen blij En zie je lachende gezichten, Mensen voelen zich weer vrij En ontdoen zich van hun meeste plichten..…

De mooiste koe

gedicht
2.4 met 85 stemmen aantal keer bekeken 17.093
De koe kijkt genoeglijk toe hoe wij glimmend uit de weide verdwijnen. In ons hart een koe; 607 400185 die toekijkt hoe wij weer in ons eigengereide dal raken verzeild -------------------------------------- uit: 'Terug naar de Apotheker', 2005.…

- Tot onder de huid -

netgedicht
3.8 met 42 stemmen aantal keer bekeken 619
pigmentcellen dringt het door, het kleinere alledaagse versterkt de hardnekkigheid karakters, komen chaotisch tot leven, meerstemmig onder de huid gekropen krassen de huid tot bloedens toe open vrij makkelijk het minst schadelijke kiezen doorgaan, verder op de enge smalle weg, waar wij niet passen en wij niet horen, onder de zwellende huid verdwijnen…

ACHTER DE WOLKEN

poëzie
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.661
Maar zie, daar laat Seléne de ogen even Weer weiden langs de wolkenlijnen, Doch om weer even haastig te verdwijnen : Zij mijdt de blik van wie op aarde leven: Zó, schuw voor 't schijnsel van uw eigen glans, Omhult ook gij u met een nevelkrans, Wanneer ik even in uw oog mocht staren...…
Jan Veth10 april 2026Lees meer >

een wimpel waait

netgedicht
3.7 met 13 stemmen aantal keer bekeken 601
midden in de tuin staat een boom terwijl ik met hem praat, zonder mijn stem te laten horen schudt hij zijn bloesems hoog op, alsof er tederheid is alsof het gedicht in zijn buikholte mij zal vergezellen naar de branding mij zal doen verdwijnen in de palmen van vloed, nog zachter dan een belofte van liefde opnieuw op huid en vlindervisjes, neergestreken…

Zomertuin

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 767
Als dit alles zal verdwijnen in 'n wereld van sneeuw en ijs, zal het heel wat moeite vergen om mijn heimwee te verbergen naar het zomerse genieten in mijn mini-paradijs.…

Nacht-schaduw

netgedicht
4.8 met 70 stemmen aantal keer bekeken 1.324
Ik vind jou aan de rand van een duister bestaan zoals een schaduw zijn evenbeeld begroet steek jij voor mij het licht weer aan en ik volg je...op de voet door het donker van een nacht onder een deken van kilte waar ik wacht tot de stilte oplost in zonlicht dat weer zal gaan schijnen op een nieuwe dag waarin ik je langzaam zie verdwijnen…

TANKA 'S VAN HEINDE EN VER

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 459
Gedachten en voornemens komen aanzweven, verdwijnen, duiken weer op: mijn hoofd is een spookkasteel. Frisse morgenzon brengt door het bos lichtvlekken vol zacht gesprankel, die als een smidsvuur wekken: nieuwe daagse bezigheid!…
Han Messie29 augustus 2010Lees meer >

Als de zon schijnt

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.634
Als straks de zon gaat schijnen en de schaduwzijden verdringt Zal mij geen smart verdwijnen omdat ‘t mij nog altijd omringt Als straks de nacht gaat vallen en ‘t donker zich om mij kleeft Kijk ik met pijn in het heelal en merk ik dat jij daar ergens leeft Als straks lichtjes gaan doven en de hemel kleurt vlug blauw Zie ik in het blauw,…
Ton Rijkers22 september 2010Lees meer >