2730 resultaten.
Mijn zomer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
424 Bij zo veel goed gevoel
ontvouwt een vlinder zijn vleugels,
want morgen zal aan zijn dromen
een einde komen.…
de zwanen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
471 de zwanen
de trieste zwanen
vissen in rimpelingen
van grijs water
rank en licht
buigen ze
het verdriet
de grote zijden
vleugels ruisen
als een weerslag
van wat was
voorgoed
geborgen
in het water
evenwijdig de
stille zwaarden
onbeweegbaar
zonder gewicht
toch voornaam
peilloos roerend
en wiegen op
de donkere spiegel
zo…
Nieuwe adem?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
459 een bleke maan,
verkeer jengelt in de straat,
blikken dromen verpakt in
monotone regelmaat, maant
ongewassen licht tot nog
groter spoed, ontneemt de
eerste stap de prille moed,
wordt energie vermorst,
voorbij de dagelijkse kost,
wanneer de nachtdraak zich
met irreële spinsels voedt,
zich breed maakt voor nieuw
gebroed op vleugels…
zonder voorbehoud
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
656 omhels je bar en baarvoets
Zonder schoenen
zonder voorbehoud
en niets meer als onderpand
niets nog nakomend geen toezegging
geen gebaar noch een hand
die nog een laatste teken geeft
het kleedt je uit en legt het lood op de lippen
daar op de grens van dat land
waar een mens niet gaan kan
daar op de rand
waar de krop in de keel zwarte vleugels…
Dieren haiku's #2
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
568 Vlinders klapwieken
zacht met hun vleugels
geluidloos applaus.
Vogel op telefoondraad
luister gesprekken af
lacht en vliegt weg.
Mensen en mieren
werken zich in de nesten
ze willen te veel.
Meeuwen vechten
om een broodje halfom
de sterkste neemt alles.
De kraan druppelt
mijn kat probeert ze
te vangen met zijn pootje.…
Onwetend Wetend, Als De Dieren
netgedicht
4.7 met 25 stemmen
575 volgens onzichtbare lijnen vliegen ze,
onderdoor de wolken en sterren
Suizende vleugels in de kille avond,
kibbelende luchtkinderen
Ze gaan door de wolken, langs de maan,
door de tijd, sierlijk en dierlijk,
onmogelijke machines
van holle botten en onbewuste wil.…
Frivolig los
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
521 zij dartelden
lichtvoetig op
het zachte mos
vleugels veelal
opgevouwen
en toch zo af en toe
heel even
frivolig los
ze speelden met
de stofjes in de
zonnestralen die
kierden tussen de
machtige stammen
van eeuwenoude
breed uitgegroeide
eikenbomen
wat klein publiek
zat ademloos
kijkend onder grote
bladeren te genieten
van voluit…
Jubileumconcert
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
526 Zij wacht geduldig in het Witte Kerkje
Een vleugel tussen ruis en roezemoes
Van gasten, nog onwetend
van de roes
Die hen vervoeren zal bij ieder werkje
De stilte breekt rond het klavieraltaar
Met Liza's vederlichte
toetsenspel
Na intro's van een veelbelovend stel
Twee leerlingen van Hristo tovenaar
't Publiek geniet van 'hun' Rachmaninov…
Onder gele lakens
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
486 liggen roodwitte linten,
als vergeten herinneringen
Ze rijgt de veter door haar hoge plastic laarzen,
en bindt een blauw strikje in haar opgebonden haar
Uren rekken zich langer dan een dag,
terwijl de wind de linten optilt,
een glimp van marmeren straatstenen onthullend
Merels en mussen zoeken haastig een schuilplaats tussen de lakens,
hun vleugels…
feest het leven – van harte
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
605 klanken krijgen vleugels
trillen hemels
het mooiste geluid
is wat je hier krijgt
een nieuw huis, een vriendin
een prachtige familie om je heen
vandaag sta jij stralend in het licht
jouw verjaardag Michael Melse
verdient een groots gedicht
het is een dag om te vieren
in een Melse-feestelijke sfeer
van harte…
Volle maan
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
654 De wereld houdt haar adem in,
de wind beweegt op teugen traag,
een uil zweeft rond met wijde zin,
zijn roep verwaait, zijn vleugel vraagt.
En boven ál wat leeft en gaat,
blijft zij, in tijd en stilte staan.
Een oude ziel die alles ziet —
de wereld slaapt, de maan zal... gaan!…
Zilverlicht
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
354 Vogels stijgen hoog in het blauw,
hun vleugels raken licht en tijd.
Een vrije dans, rustig en trouw,
die in de lucht zijn sporen spreidt.
De mist zakt langzaam in het dal,
het water behoudt een zachte gloed.
Vermoeide takken buigen bij avondval,
en alles rust opnieuw... in stil gemoed.…
toen zij aan de liefde dacht
netgedicht
2.5 met 14 stemmen
607 Hoe liefde onder laaiend zonnelicht
een lichtvoetig allegro zingt
haar oneindige vleugels spreidt.
Hoe zorgeloze, zwoele liefde oogst
troost dan weer presto voor
de zomerstorm de benen neemt.…
Onze duisternis
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
340 Maar zie: mijn aders barsten open als vulkanen, spuwen lava-rode woede,
een feniks uit as van verraad, vleugels snijdend door je stikdonkere nacht.De kooi splijt, mijn stem een mes dat uienhuid en vlees openscheurt,
dromen rotten tot maden van goud, krioelend in wonden die nooit helen.…
Wanneer de tijd vertraagt
hartenkreet
2.0 met 10 stemmen
181 Zijn warme vleugels
vangen het zonlicht zonder het vast
te houden, en ook in mij opent zich een ruimte
waarin elke indruk mag komen zonder zich op te dringen.
Een trage wind draagt
hem verder, terwijl een fijne
beweging in mijn waarneming achterblijft,
een resonantie die mijn zintuigen zachter afstemt.…
Niet als zout
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
168 Schoon is nooit het éénmalig
gebruik van een desinfectant,
evenmin de tred van een vrouw
die duizend treden beklom
om daarna te verschijnen
in een jutezak
Schoon wordt nimmer de was
wit te wassen met chloor
of het zout der aarde
dat zich schoon prijst
Schoon zijn geenszins
raven voor de ramen
hun zwarte vleugels
dragen berichten…
zonder uitstel
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
417 Het zinnelijk vermalen van wortels
fruit en plant
de oren gespreid als vleugels van
verlangen naar het ritme van de zee.
De valstrikken en begoochelingen
alles is vergeten voordat zij
de tijd en de dood overwonnen
zoals het taaie struikgewas
en de wilde olijfbomen stellen zij
de zwarte varkens van Atokos
het leven niet uit.…
Doornig van wrok staat somber, dor en grauw
poëzie
3.7 met 9 stemmen
1.789 Pas op, dat niet schijnbaar onschuld'ge wind
Jou, zachtjes meegezogen, spart'len vindt
Met stukgescheurde vleugels op de grond.…
Door blauwe gaatjes valt uit beukenbogen
poëzie
3.6 met 12 stemmen
1.651 Ritselend komt een vlinder aangevlogen
En weifelt rond rondom de lichte plekken;
Hij zit; en nu zijn vleugels plat zich strekken,
Staart in de zon de pauwglans van vier ogen.
Stille magie sprenkelend op 't verleden,
Komt, uit onzichtbare oorsprong aangegleden,
Vreemd licht mijn schemering in vlammen zetten.…
Op Amstelredam
poëzie
3.8 met 19 stemmen
5.101 Zy breit haar vleugels uit, door aanwas veler zielen,
En sleept de weerelt in, met overlade kielen.
Welvaren blijft haar erf, soo lang de Priesterschap
Den Raed niet overheert, en blindhockt met de kap.…
de bloemen zijn herinnering
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
1.479 ik ben nog ongebroken
je hart was kleiner
dan ik dacht, de haat
kijkt vurig uit je ogen
sla mijn vleugels lam
breek mijn veren met de
laagste woorden uit je gram
je kunt me niet kleineren
we golfden in de zee
kruisten in de branding
ik rustte op het zand
en jij nam diepte mee
de wind joeg schuim toen
onze toppen oversloegen
we…
Ellen
poëzie
2.7 met 23 stemmen
3.885 Hóóg boven mensen en hun klein bestaan
Zweeft er een vlucht breed-vleugelige accoorden,
Dat zijn mijn boden, mijn getrouwe woorden,
Die mijn vèr Lief vertroosting brengen gaan.
Vrees niet!…
Die stond, klaar, op een zolder van mijn geest
poëzie
2.9 met 15 stemmen
1.800 Maar vierde schoonheid in mijn ziel haar feest,
Dan trilde 't in zijn vleugels als gezang;
Ik leunde er tegen bij zonsondergang:
Dan gonsde 't, diep; maar bij muziek het meest.
Toch, als 'k begreep: 'K moet vliegen; neen, ik dans niet -
Dan dacht 'k op eens: Hoe staat 't daar ook in 't sanskrit?…
Een god
hartenkreet
4.1 met 15 stemmen
1.128 Je je vleugels hebt of liefdeswater,
Het gaat erom dat je om elkander geeft.…
Waan
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
1.169 Een gebruiksvoorwerp, een brok in mijn keel
Het vogeltje spreid zijn vleugels en vertrekt
Weer even heb ik gevoeld, heb ik geleefd
De donkere wolk die de zon bedekt
Zou het vogeltje nog ooit aan mij denken
Het vogeltje, dat nu ergens anders zweeft
Voor het vogeltje, één klein moment uit zijn bestaan
Voor mij, een sterk gevoel, de zoveelste…
orgastische tijd
hartenkreet
2.0 met 6 stemmen
3.503 mannelijkheid leeft
ben jij de komeet en ik ben zijn staart
- zo help mij dan vrouwe tegen ’t verlammen
met lippen en handen, wees mijn erbarmen
éénmaal is geen maal
en tweemaal is meer
laat ons diep vochtig heet dan verzinken
en honing van lendenen eindeloos drinken
want jij bent komeet en ik ben de staart
en koken de lusten de vleugels…
laat me
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.054 dan zo
zelfs als ik de waarheid in ere herstel
ben ik naakter dan in het eerste begin
voel je, waar ik heen wil, maar alleen
en zeg me nooit dat ik het ijzer niet
breken kan want dan ontken je mijn
kracht, gevormd in de jaren van stilte
en nee, spreek me niet van verloren of
gemist omdat alles bleef zoals het was
geef me slechts mijn vleugels…
zanger van bessenbonanza
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
948 vriendelijk schier
onbekend uit siberië aangevlogen
cirkelen rond de oude kerketoren
de pest viel even later in
duizenden lieten hun leven
dominees met volle bak voor hun preken
plaatsten bombycilla garrulus in het teken
van de boodschap van gods toorn
lieve zanger van de bessenbonanza
steeds als u toeft bij ons in West-Europa
zalmroze op vleugels…
de trombonist
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
1.137 op verschillende tonen en maten
of naar links
dan wel rechts
maar immer in de lucht
waar bollende wangen,
droge keel met opgezette aders
in de nek en op het hoofd
tezamen met verlangende lippen
uitzien naar een tussentijdse
inhalende zucht
omdat de inhoud van de behaarde borst
doorlopend van zijn volume wordt beroofd
de vleugels…
Escape
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.313 rand langs naar links
om in de toetsgeulen zich te verschuilen
van daaruit plots op mijn schrijfblad te landen
op het roodglimmende schildje de stipjes
twintig in hoogglanzend zwart gepenseeld
het keert terug naar het landschap van
heuvels en dalen dat toetsenbord heet
even maar draalt het nog op de 'escape'
dan vliegt het op, alle vleugels…