3717 resultaten.
Beeld uit het verleden
poëzie
3.0 met 9 stemmen
1.719 Haar blik zei neen: met zekerheid, niet boos -
haar mondje lachte wijl ze mij deed boeten
mijn overmoed, en 't was een wreed verzoeten
van een heel lange en even bittre poos.
Toen zei ze: ,,Zeg eens wat!" en 'tgeen ze zweeg
was „mooiprater", als een knap strateeg.…
BEKOMEN
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
541 Kwade en beminde sommen slaan elkaar:
rukwinden door een verwarde bos haar
geven het zakenhoofd vragende krampen.
Uit de tuin stijgen witte avonddampen,
maken de man leeg, zijn gedachten klaar!
Hij ziet slechts een wiegende bloemenschaar,
waar elfenvoetjes geruisloos op stampen.…
HOUTHAKKERSBIJL
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
418 In de sterke handen van mijn eigenaar
laat ik heel het bos luide dreunen horen,
die dronken dansers mogen bekoren,
houd soms maat, strelend voor de polkaminnaar.
Wild beuken als een dolle moordenaar,
dan fijnhakken, houwen naar behoren:
verwoestende vlijt bij ochtendgloren,
koele wind, lome hitte, tergend zwaar...…
De wijze man
hartenkreet
4.9 met 9 stemmen
1.153 Opeens stond hij daar
Recht voor mijn neus
Je kon er niet omheen
Een oude man
Met een volle bos witte haren
En rimpels in zijn gezicht
Die zijn oude leven tekenden
Hij keek mij doordringend aan
Zijn lippen bewogen
En zijn stem was helder van geluid
De toon was iets apart
Het kwam alleszeggend over
En zei: “Tel niet de jaren in je…
Morgen op de hei
poëzie
2.8 met 4 stemmen
2.403 Het lijkt me een bos
Vol lommerpaadjes, of een feeëntuin
Priëelig groen en koel. - Een mensenvoet
Vertreedt zo licht... en weet niet dat hij 't doet.…
LUCHTSTROMEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
550 Nieuwe adem sluipt
over varens, zoent bomen,
verlicht heel het bos;
de pas vergane regen
stijgt geurend, verijlt glanzend.…
Tussen twee werelden, in beide thuis
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
562 die ik ben
Het rechte noch het kromme pad
een kaart heb ik niet nodig gehad
De Ster heeft mijn pad geplaveid
met ervaring, bescherming en wijsheid
Ontspoord geweest
extreem geleefd
maar kijk me nu:
vers geperste sinas drinken
uit gouden bekers
met zicht op zee
genietend van de vitamine C
en andere dagen van de frisse lucht van het bos…
Eerlijk delen.
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
692 Nu is ze uit de keuken gekomen en
in de deuropening gaan staan;
één hand in de zij,
en ze probeert boos te kijken,
maar tegelijk heeft ze
een half lachje om één mondhoek:
Hé wat?
O, doe maar gebakken, zeg ik.
Ze verdwijnt de keuken weer in.
Ze weet het, ze kan alles van me krijgen.
En ik van haar.…
Eerlijk delen.
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
524 Nu is ze uit de keuken gekomen en
in de deuropening gaan staan;
één hand in de zij,
en ze probeert boos te kijken,
maar tegelijk heeft ze
een half lachje om één mondhoek:
Hé wat?
O, doe maar gebakken, zeg ik.
Ze verdwijnt de keuken weer in.
Ze weet het, ze kan alles van me krijgen.
En ik van haar.…
Aarden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
583 Vandaag heb ik het bos beleefd
aan het eind van een seizoen
het was een zonnige zondag
ik was in mijn goede doen
een lange wandeling over brede
maar ook enige enge paden
zo trappelende door het bladerdek
kon ik me uitstekend ontladen
mijn hoofd is nu helemaal leeg
je kunt best wel zeggen kaal
als ik zo rond om me heen kijk
worden we dat…
Verzet
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
873 Paniek schiep kracht om de pedalen
Van haar steunend, kreunend ros
In moordend tempo rond te malen,
Opstuivend zand versluiert bos.
Hij liet los waar paden kruisen,
Belagers zijn gemeenlijk laf.
Zij was gered, doch vrees doet bruisen;
Angsten wisselen afschuw af.
Haar wereld is aantoonbaar kleiner.…
De kleine kamer, altijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
608 Als ik boos of verdrietig was
en ik mocht en kon mij niet uiten,
dan trok ik me terug in mijn kleine kamer.
Als ik niet serieus of begrepen werd
keerde ik terug tot mij.
Telkens terug tot in die kleine kamer
met schemer: niemandsland
tussen leven en dood.…
Ik moet gaan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.373 Ik ben boos, ik kan wel schreeuwen, janken en slaan.
De innerlijke strijd ga ik niet meer aan.
Loslaten is het moeilijkst maar er is genoeg gesproken, genoeg gedaan.
Hier heb je de sleutels..ik neem afscheid.... ik moet gaan....…
De Luisterboom
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
839 Er staat een oude boom in het bos
die weet van iedereen wel wat
want horen kan hij ook heel goed
het is een luisterboom,wist je dat?…
Herfstzon.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
745 Iedere adem, hun gedachten en ogen
die lonken naar het schone dat hen omrandt
in het bos waar gekleurde bladeren van
bomen verspreid liggen op het zachte mos.
Paddenstoelen herrezen uit de grond,
terwijl een pauw zichtbaar met zijn
schitterende veren pronkt.
En de heerlijke herfstgeuren doet de mensen
opbeuren.…
Kleine vogel
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
536 Grotere vleugels
kan ik niet voor jou verzinnen
je vliegt een eind landinwaarts
want je komt van de zee
het leven kleurt zich hier
uit het grauwe en grijze
om liefde te geven
aan jouw zweefkracht
boven bos en bomen
kleurrijke liefde
altijd bij ons
en niet alleen in dromen
visualiseer ik jouw vliegen
ver weg van mijn ratio
om heen…
De eenvoud van beuken
gedicht
5.0 met 1 stemmen
9.595 Maar ik zit met mijn gebroekte stramme
hoewel goed bedoelde hammen
op het schijnbaar vriendelijk mos
tussen de schijnbaar gladde stammen
van het schijnbaar simpele bos.
De aarde wordt het best genoten
met onze ogen half gesloten.
--------------------------------------------
uit: 'De roomborst van Klaas Vaak', 1997.…
Die lichtvoetig dansen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
502 sprookjes lijken alleen nog
te leven in oudere geesten terwijl
de decors hetzelfde zijn gebleven
donkere delen van het bos
hoog struikgewas met open plek
het vijvertje met oevers mos
sterren en een volle maan
fee en elven die lichtvoetig dansen
de droomprins op het witte paard
maar de kinderen zijn los gegaan
in stemmen die relaties…
Er waren eens
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
575 Een tochtdeur en een stoere wenteltrap
die gingen op een dag eens hand in hand
-niet naar het bos de heide of het strand-
maar uitgebreid in Amsterdam op stap.
De mensen in de stad lachten zich slap
het tafereel was zeker amusant:
Een tochtdeur en een stoere wenteltrap
flanerend langs het Damrak, hand in hand.…
Rijwielplezier
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
531 (Versvorm: Sonnet Synoniem)
Hoe fijn is het te gaan door duin en bos
Gezeten op je stoere stalen ros
Al trappend tot je aankomt bij de zee
Wie doet je wat op de velocipee.
Het geurt in de natuur naar den en spar
En jij voelt je Wout Wagtmans op die kar
Of anders wel een beetje Pietje Pelle
Al rij je ook een Fongers, geen Gazelle.…
MASTBOS
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
463 De wind van het jaar tweeduizendvijftien
zwerft door het grote bos bij Breda's Zuidkant,
fluistert in hoog lover, op begroeid zand
geschiedenis, lang vergeten misschien...…
Een zonderling heb ik gekend
poëzie
4.5 met 2 stemmen
916 Een zonderling heb ik gekend, een vrek,
De echte , lepe, wrede gierigaard,
Zo boos als deze was wel nooit een gek,
Hoe talrijk doe ook zijn mogen op aard.
Hij hokt nog steeds in zijn bedompt vertrek,
Terwijl zijn glimmend oog in het ledig staart,
Zijn ziel gelijkt een oord, dat riekt naar drek,
Want afval is het al, wat hij vergaart.…
Huilen als een klein kind
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
526 Het huilen van een kind,
een moeder weet wanneer het " menens is"
het kind huilt omdat het boos is,
omdat het zijn of haar zin niet krijgt,
vanwege onbegrepenheid, vanwege straf,
OF om zijn gelijk te halen.…
Terminaal leven
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
526 In oorlog, in haat of altijd boos?
In anderenverwijt of in zelfbeklag?
Geniet toch van uw terminale dagen!
'Dien het wijf dat moeder heet!'
Omhels de vent waarmee u strijdt.
Begraaf uw bijl! Bevrijd dat kind!
Alsof u binnenkort al wordt begraven!
Leef met wimpel en met vlag.
Leef als een vrije vogel.
Pluk de dag.…
Kilte van een woud.
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.028 doordringende snijdende koude in
een gure oosten wind
mijn voetstappen klinken wat dof
op het met klei doorweven grind
bomen zijn groen uitgeslagen
mos stijgt op langs de stammen
hun kruinen bewegen en ruisen zacht
er wordt de komende dagen
wat lichte sneeuw verwacht
beklemmende intense stilte omringt me
in 't hart van 't bladerloze bos…
Sporen
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.052 We laten onze sporen achter
in de vorm van letters
en het bos laat zijn sporen achter
in onze ziel
tekent op het netvlies
sporen die niet uitgewist mogen worden.…
LENTE.
poëzie
3.5 met 2 stemmen
906 'k Zie weer de glinsterende mugjes dansen
In held'rer zon neersprankelende glansen;
De wolken varen rustig langs de hemel,
In bos en water krielt een nieuw gewemel.…
Euforisch
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
446 in dwarrelende sneeuw
nam ik je mee naar
de maagdelijke witte wereld
zoals de eerste mensen
het paradijs betraden
werden onze sporen paden
stil pluisden kristallen
spelend om ons heen
lichtten op en werden een
in een lieflijk kraken
hoorden wij de melodie
van voortgang maken
links van ons het bos
waarvan het groene mos
de scene…
Je droge hand
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
458 'k Zat aan je bed, doelloos, je ogen open, radeloos
Je hand frunnikte aan de lakens, rusteloos
Ineens sloeg je hard op het matras, heel boos:
Ik ben het zat, 'k wil niet meer, redeloos!…
Herfstcharme
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
569 Als doorzichtige tule over weiden
Bestrooid met stralen blinkend goud
Komt vanaf ‘t water zich verbreiden
Vult met zilverstralen ’t schemerwoud
Drapeert in plooien verre landerijen
Golvend op een zachte koele wind
Terwijl in bos eerste blaadjes zich vlijen
In warme herfstkleuren reeds getint
Overdekt door blauwe hemelboog
Waarlangs de witte…