5764 resultaten.
tekens aan de wand
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
552 verschenen
op wonderlijke wijze
tekens aan de wand
van het paleis van Belsazar
ze spelden groot onheil
als goddelijke straf voor
de verwoesting
van zijn tempel
vandaag
staan de tekens
als moorddadig geweld
en genadeloze terreur
bloedrood
en kamerbreed
op ons netvlies
geëtst
we willen ze niet zien
en feesten voort
tot het bittere einde…
Weer al
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
543 De blaadjes vallen
Dat doen ze elk jaar
Steeds weer andere
Maar wie let erop
Een vogel misschien
Nee die ook niet
Is bezig met de trek
Vliegt een heel eind Afrika in
Wacht op z’n maten die
Nog van alles moeten regelen
Inentingen, verzekeringen, paspoort
Dat ging vroeger wel anders
Gewoon vertrekken, we zien wel…
Jezelf
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
577 als je door de hel moet gaan
je verlaten verraden voelt
als je in een leegte komt te staan
je ziel tot nulpunt is bekoeld
als de wereld voor je instort
je denkt dat niemand je meer nodig heeft
als je steeds opnieuw gekwetst wordt
het leven je weer nieuwe klappen geeft
als je aan het einde van je kunnen bent
niet tot vechten meer bereid…
14 18
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
617 even zwegen ze de velden
moegestreden uitgeblust waarom,
een vraagstuk niet te begrijpen
rood dood stil, kwam als de nacht
sterren aan de hemel ondraaglijke kreten,
toch hoop op de handpalm
die reikt naar het morgen
het einde getroffen door
waanzinnig schizofrenie
wachtend op de wijsheid van de stilte,
stil als het was die nacht…
Oerkracht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
514 Fraai gesitueerd
aan de route van die
mooie Express der Tsaren
Lijkt een vreemd oord
Brede straten
van West naar Oost naar Noord
Met die lijn kwam de handel
Russisch, Siberisch en
lokaal; tijd stuurt mensen en trein
Hoorn met oproep in
te stappen; voorwaarts naar het eind-
station, zo'n drieduizend kilometer verder-
op…
De scherpe kantjes
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
497 ben ik de druppel
in een regenbui
het blaadje dat
dwarrelt op de wind
een spelend kind dat
zand het einde vindt
ik voel hun
eenheid in bestaan
het samen gaan in
tal van vormen
om zo leven zijn
gestalte te geven
waar harmonie
als warme deken
de scherpe kantjes
laat verdwijnen van
donkere schaduw als
zon te fel gaat schijnen…
Geweten
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
712 Als ik het geweten had,
had ik beter naar je geluisterd
als ik het gehoord had
had ik anders gereageerd
een ding heb ik nooit geweten,
dat jij je niet met mij wilde meten
nu blijkt het tenslotte jouw geweten,
dat altijd op de voorgrond trad
eind goed, al goed
jouw geweten had ik moeten weten
was zo zuiver en zo rein
nu weten wij beiden…
Waardeloosheid
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
493 wij dierenvrienden
in Nederland
treuren alleen
over gekwelde
dode stieren
geenszins aangaande
dit einde
levenspad/matador
deze wreedaard
interesseert ons
geen lor
dit enge
mensenleven had
zeer nuttig
kunnen zijn/
helpende handen
DIEREN IN
NOOD
stoer stierf
jij zeker
niet op
jouw grafsteen
de zwarte
letters domme
dood…
menslief
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
634 profileer je niet
wees slechts het begin
en eind van eigen kunnen
als je geaard bent
door jouw vaste voeten
zijn de roots van lang geleden
als de rafels van vandaag
er hangen druppels aan
gevormd door vreugdekreten
twinkelend gerangschikt
tussen tranen, vol van pijn
elke laag van dit bestaan
draagt reeds de kracht van
verdergaan…
Sneeuwpop
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
616 Maar aan het einde
van de gebaande paden
stond ik opnieuw oog in oog
met Koning Winter;
ik gaf mij over,
wentelend door de sneeuw werd
ik vanzelf een sneeuwen marionet.…
verlangen
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
560 in ballingschap
loopt de mens
op eieren een
breekbaar verhaal
met draadjes en
touwtjes houdt hij
het leven bij elkaar
laag na laag
projecteert hij zijn
afgepelde dromen
op witte muren en
dagen zonder eind
in zijn oren suist
de vermoeide zee
het is altijd het
kleine verhaal dat
over grote dingen
spreekt zoals het
verlangen…
De stille oceaan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
558 Het intens gevoel
dat routine bevrijd
gesluierd door de nacht
aan de horizon zonder eind.
Richt mijn vizier
waar het licht opkomt
daar jouw echo galmt
tot de morgenstond.…
Voor hen die herdenken in vrede.
hartenkreet
2.2 met 6 stemmen
586 Voor hen die hongerden
en tot het einde van de tweede wereldoorlog
streden. Voor die sterken die nu nog mededeling
doen van hun eigen beleefde verhaal.
Voor de vereeuwigde staker met zijn ontrukte
hart van staal.
Voor de huidige en toekomstige generaties.
Het herdenken in vrede is één van de grootste
menselijke prestaties.…
Eeuwige Liefde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
468 als vogels niet meer durven
zweven op de wind
als bladeren naar hun
bomen terug gaan vallen
als een ster niets meer om
naar te twinkelen vindt
als sneeuwvlokken naar
de lucht toe dwarrelen
als er echt niets meer is om
mee te spelen voor een kind
als je aan het eind van de regenboog
geen pot met goud maar slechts
een hoopje schroot vindt…
WIE ZOU IK ZIJN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
508 als ik jou niet had
wie of wat zou ik dan zijn
een gat in de ozonlaag
een begin zonder eind
zonder jou ben ik
niet meer dan een ruwe schets
niet uitgewerkt nog niet verfijnd
zo nog nietszeggend nog flets
een lied dat niet gezongen wordt
het kent nog geen echt refrein
de spreker wiens ware woord
in geen enkel oord wordt aangehoord
ik…
verlangen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
401 waar zijn de dagen
dat ik als vrije vogel
op de rug van de wind
gedoopt in regen
sneeuw of zonnestralen
met de stroom mee
of soms er tegenin
overal vliegen kon
met vastgebonden voeten
de vleugels geknipt
achter tralies van glas
zing ik nu gekooid
het lied van verlangen
dat snel een einde komt
aan de horror van angst
die ons het leven…
Een beetje sterven?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
476 Een beetje stervend
zie ik vanuit ’t raam
druilige regen
bedekte hemel met
wolken somber grauw
glimmend natte straten
een beetje stervend
mis ik bloemengeur
en heldere horizon
aan ’t einde van de dag
breken toch de wolken
zodat ik in laatste zonlicht
niet meer hoef te sterven
maar toch nog leven mag.…
Magie van chaos
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
422 er haakte wat
op het spiegelblad
zonder zichtbare
oneffenheden
pas met het
fingerspitzengefühl
lokaliseerden we
het plaats delict
een oneffenheidje
in de kristallen
structuur als exponent
van een latente frictie
begin of einde van
de mega breuklijn toen
deze marmeren compositie
zich ooit heeft gezet
in herstel zal de spiegel…
RILLING VOL VRAGEN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
349 zachte frisse zucht
strijkt over het bosmeertje
kleine trillende rimpels
glijden langzaam voort
even tracht het riet te zingen
maar zwijgt gewillig
boomtakken boven het water
zuigen de fluistering op
dit vluchtige ogenblik
geeft zich aan het tijdloze
gaat ongehinderd
als een kronkelbliksem
door allerlei gebeuren
maakt een reis zonder eind…
Manifesteerde menselijkheid
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
511 je mij bij de verwerkelijking
van een waarheid, die ons samenbracht
en stevig vasthield in de nacht
die zich manifesteerde om ons heen
met een geroezemoes van stemmen
in herhaling van dromerigheid
als een oneindige menselijke dialoog
uit een achteloos achtergelaten agenda
van reizigers ontwapend met emoties
op weg naar het bittere einde…
Het Onstuimige Kind (De lente begint)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
480 Oude mensen verstarren
Ze eten steeds minder
Dat is het begin
van hun einde, maar ik wil vooruit
Ik kruip en waggel tot ik rennen kan
en ondertussen tover ik mezelf groot
Ik ben onstuimig, op zijn minst
in de verlangens die uit mijn ziel
botten, ongeacht het seizoen
Er laait een hongerige groei in mij
Ik eet om te blijven eten, er is…
Altijd
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
477 In de stilte
die de dood brengt
leven frivole geesten
om te dansen en te zoenen
voor altijd zal ik je lieven
er is geen einde voor dit
droombestaan
onze liefde is niet aan tijd gebonden :
Hoor ik je weer
aan mijn deur kloppen
het zou de vitale deur
van mijn hart kunnen zijn
wat je nodig hebt
is energieke liefde
veel verder van…
helen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
559 zomers aan het einde van
een nacht begin juli
als de merel zingt om een
nieuwe dag aan te kondigen
zit ik ontroerd in mijn stoel
en denk aan alles
wat ik verkeerd heb gedaan
aan wat anderen mij
hebben aangedaan
waarom we
eigenlijk zo
met elkaar omgaan
waarom God oorlog is
waarom liefde lijdt tot strijd
en tijd wonden heeft…
Binnenzak
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
466 Het begon eens met een lijstje
Overmand toen ‘k het bij me stak
Alsof ergens iets ontbrak
Dat werd een heel gevoelig wijsje
Ik dacht verleden tijd voltooid
Voor mijzelf en allemaal
Eind aan omhaal van de taal
Ervaren maar berooid
Laatst onder in mijn jas
Ogenschijnlijk om het één of ander
Wie of wat het was
Dezelfde woorden bekend papier…
LAIS CCLXXX
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
603 Het is een einde dat niet kan vergaan.
Het telt zichzelf als druppels in een plas.…
halve smart
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
525 in godvruchtigheid opsloegen naar de hemel
zagen ze me toevallig
nog weleens op drie hoog
in de vensterbank staan
klaar voor de sprong
die tijd is geweest
Tegenwoordig
amuseer ik me
noodgedwongen
maar liever
met alle ellende
die je krijgt voorgeschoteld
als je de knop niet omzet
want gedeelde smart
is halve smart
en het einde…
Sedatie
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
577 inslapen
Start droomloze dagen
Stopt het pijn verbijten
Nachtenlang horen
Naasten mijn adem,
Gesnurk en gereutel
Voelt men hoe ik me door
Verdoving als dronken verzet
Wanneer men mij droog legt
Benomen door verbazing
Zien de bezoekers mij
Ontbindend in bed
Alternatief
Van een sprookje geen sprake
Dus indien het einde…
Herinnering zonder bijsluiter
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
573 Mijn geboorte heb ik onthouden
maar zonder bijsluiter
want woorden kende ik niet
alleen ervaringen en associaties
van ervaringen met ervaringen
en als tiener droomde ik vaak
omhoog te kruipen uit een hol
in de grond: licht aan het eind
van de tunnel die nauwer wordt
mij omklemt en bang maakt
flauw te vallen en te stikken
Ik kan niet…
Heimwee
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
279 In den beginne was stilte,
Toen kwam het geluid,
Maakte een einde aan de stilte,
Was voorgoed verbruid.
Eerst was er slechts leegte,
Toen werd het vol,
Was ’t gedaan met de leegte,
Werd je hoorndol.…
Geluksgevoel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
612 Maar eens komt het eind in zicht,
rest slechts een afscbeidsgedicht.…