34440 resultaten.
Aan de hand van een woord (III)
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
497 O ja, u ziet het goed:
Consequente gedachten
In een nieuw én oud moment.
A ja, daar heeft het veel van weg.
Typerend...
In mensen, dieren, dingen huizen
Energieën die er niet om liegen.
Sinds Franciscus van Assisi zich
met armoede omringde,
vinden biddende handen
de weg naar de werkelijkheid.…
kain en abel
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
646 Kain was landbouwer
Abel was herder
Kain was gevestigd
Abel was nomade
Kain sloeg Abel dood
het was zijn eigen broer
en God gaf hem
een gerechtvaardigde straf
in plaats van boer blijven
moest hij weggaan en zelf nomade worden
dat is dus de oorsprong
van het nomadische bestaan
vertelt het verhaal terwijl je
een zandstorm ziet…
Midwinter
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
968 het is weer
die tijd van
het jaar
waarin
er gesproken
wordt over
gezelligheid
warmte
harmonie
saamhorigheid
verwantschap
maar wat als
wat als je familie
niet de jouwe wil zijn
of je negeert
of je ooit verliet
zonder één woord
of je ziet jouw dierbare
het verliezen van het leven
laten we
laten we vooral lief zijn
voor hen die het…
Blauw lied
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
676 Hoe lang nog tot wij weten
van het verdriet
dat niemand ziet.
Muren bergen verhalen
en mensen,
smart en wensen.
Hoe veel blues nog
om te zingen
over dit soort dingen.…
Troost
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
528 Wie is het toch die me ziet,
wanneer ik in de spiegel kijk?
Wie is die geheime observator?
Waar woont die stille ziener?
De waarnemer, de luisteraar.
Wie is de dichter?
Wat het ook zijn mag.
Wie het ook weet.
Ik weet het niet.…
Een Zeemeermin, da's wa'k ben
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
602 Een heks die op een bezem zwaait
nog minder, zo je ziet.
Maar zet me te water en opeens:
groeit mijn vin, mijn benen verdwijnen
net als ik: onder water met
een sierlijke slag.…
Taal van verdriet
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
521 Hij ziet gordijnen fladderen door de wind
stoelen staan door elkaar heen
niet kleur aan kleur
verdriet staat aan de deur
binnen zonder kloppen of aan te bellen
hij wil niemand iets vertellen
hij wil niet over komen als een zeur
verdriet laat zich zelfs tot de huiskamer toe
hij voelt zich alleen maar moe
een wintersjaal in de zomer
verdriet…
opgelost
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
468 los me op in de wind
laat me vluchtig verdampen
als de geur van het munt
in het vochtige veld
opgelost laat ik me zachtjes vervoeren
tijdloos, ontastbaar
opengesteld
Omarmd door de rust
vergeven van zonlicht
verblijf ik in stilte
onzichtbaar verspreid
tot jij meer ziet
met ogen gesloten dan open
vanzelfsprekend gelijk bent
volledig…
Kerk
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
623 Vestingsteden in het midden van,
hun stervormige en stevige muur
Over tweehonderdvijftig jaar ziet
men onze periode als een revolutie.
En snapt men niet meer, dat
ieder een kerk in het hart had.…
nachtvlinder
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
700 sterren schijnen in de nacht
in slaap valt iedereen
eindelijk vind ik de rust
en ruimte om me heen
kruipend gaat de tijd voorbij
straks komt het ochtendlicht
stilzwijgend geniet ik nog
en schrijf een klein gedicht
mijn gedachten worden kalm
een vogel fluit zijn lied
als bij 't eerste wegverkeer
de zon mij slapen ziet…
wakker worden
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
535 hoe echt is hetgeen dat je ziet
en zijn het feiten of slechts dromen?…
De gordel
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
539 hij wist
het donker als
geen ander te bespelen
stapelde kleuren
in vage vormen
verstikkend op elkaar
geen uitweg
omdat stilte echode
zonder weerkaatsen
niets om te raken
weer contact
met jezelf te maken
geen rode draad
om terug te keren
naar leefbare sferen
een zombie die
geketend zichzelf
niet meer ziet
alleen de gordel…
De bonte koe
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
695 Den Haag Vandaag haalt hij niet meer
zijn lijf is gauw aan sterven toe
en na het rochelen ziet hij weer…
het grazen van de bonte koe.…
Verstand
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
495 Je beslist met boerenslimheid
of je voelt met een zesde zintuig
die niemand ziet.
Innerlijk borrelt iets bij gefrustreerde
mensen. Dat meer van het leven verlangt
dan de werkelijkheid kan begrenzen.
Innerlijk spannen de onvervulde wensen.
Die minder goed zijn voor het hart
van begerige mensen.…
Onderhuids
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
509 Moeilijk wordt het pas
wanneer je een idee hebt
gekregen van wat liefde is:
gemankeerd en getekend
waar wonden geheeld
maar niet verdwenen zijn
de geleden schade, de boeien
de schillen en de schilden
die onderhuids verwoesten
wat van geen opgeven weet
op dorre bodems ontkiemt
en van niets kan leven
Je ziet haar in de ogen
je…
aanhoudend
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
477 vaarwel is het
stoomschip de
lange reis en
het zwaaien
met een witte doek
zwaaien nog voorbij
het ogenblik dat je
slechts een stipje ziet
bezwerend blijf je
zwaaien hoe droef
en ver de hoorn
ook klinken mag
vaarwel is het zout
dat over je wangen
naar de lippen stroomt
het is de smaak van zilt
vaarwel is de glimlach
die…
Lichtdragers
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
498 Samen draag je licht –
het wijst een weg
die je zelf niet ziet
nabij en veraf.
Samen draag je licht –
een toekomst wenkt
die er zeker komt
nabij en veraf.
Samen draag je licht –
maar in aarden vaten
die gegeven zijn
nabij en veraf.…
door een andere bril bekeken
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
573 in het anatomisch theater
betreden chirurgijns in
koelen bloede de arena
met de precisie van een
horlogemaker inciseren
zij de menselijke huid
het bloed kruipt waar het
niet gaan ontleedkundige
lessen zijn geleerd
het beademde corpus onder
zeil als mes zaag schaar
het vege lijf invaseren
geen dokter ziet wie je
eigenlijk bent…
Kijkje van dichterbij
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
567 Je lach lijkt versteend
Je ogen zijn dof
Ik stel me zo voor
Je gevoel onder stof
Je pen is geleend
Anderen gaan voor
Niemand die ziet
Wat jij verloor
Je haren zijn los
Je krabbelt in je schrift
Ze hangen ervoor
Ik haal ze uit je gezicht
Je ogen vol schrik
Op je wangen een blos
En ik zie de tekst
Jij bent de klos…
Duister
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
553 Wacht ik tot jij mij ziet.
De regen, de wolken, het duister.
Ik luister…
Je vingers haken zich in die van mij.
Je bent dichtbij.
Maar toch, zo ver weg.
Dat ik niks zeg……
Verlengsnoer drie naar vier
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
588 mooie woorden
beloften telkens weer
maar wie ziet meer
dan een
verlengsnoer drie naar vier?…
Persephone
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
769 boven het voorjaar
schemert een zwarte
wolk waarachter Hades
op zijn Persephone wacht
na het groei- en bloeiseizoen
trekt hij heerser van het
dodenrijk haar zijn
onderwereld in
niemand hoort
haar schreeuw als
ze in de duisternis
verdwijnt
niemand hoort
haar als ze
praat over dingen
die niemand ziet
niemand hoort
haar…
Psychotisch
netgedicht
5.0 met 22 stemmen
375 ik wist dat als
hij zou ontwaken
hij zich psychotisch
kwaad ging maken
waarbij redelijkheid
zich weer zou
omdraaien in het al
te vaak gedolven graf
het gaf geen pas
zich zo te laten gaan
geen schat te zijn
maar de remmen los
dan ziet hij door
woede geen bomen
maar het hele bos
op zich af komen
bladeren wuifden
takken bogen…
Ark van Noach
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
564 De aarde schaamt zich
Voor haar bewoners
De aarde huilt daar zij
Teloorgang voelt, terwijl
Zij geenszins ten onder
Wil gaan
Veranderende blik
Op mobiliteit
Elektrisch wordt standaard
Terwijl sjeiks geen invloed
Krijgen op olie-arm
Beleid
Gelukkig ziet de
Wereld in dat zij
Misschien het tij nog juist
Voor ondergang gekeerd
Zichzelf…
Libido
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
1.062 Het libido is een vrolijk lied
dat met je speelt in de nacht
op een fluit met een kornuit
een verlangen dat naar je lacht
het libido kent ook verdriet
als ie niet recht opgaat
en niemand het ziet
het libido kent bijzonder fraaie tonen
waar je een leven lang in kunt wonen
het libido kent prachtige echoklanken
je hoeft er niemand voor…
LAIS CCXXXIX
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
499 Het ziet haar in de klank van het geheel.
De vingers typen haar, zij wordt gedicht.
In tijdloosheid maakt het haar speels en licht.
Als het haar voelt, raakt de tong aan kleuren,
en ’t schrijft haar neer in bloesemgeuren.
Het is haar lijf, zintuiglijk één met haar.
Zij is als niets: spil van het gebeuren.…
Raam
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
716 De winter woekert en raast
en hij kijkt toe
Op zijn gesloten raam,
dat door de kou beslaat,
schrijft hij jouw naam
Een wandelaar daarnet
op straat had jouw silhouet
De wereld verworden
tot glazig beeld,
terwijl de werkelijkheid
achter hem staat
Je hoopt dat hij zich omdraait
en ziet dat de deur,
ook midden in de winter,
gewoon open gaat…
Wens
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
361 Als hij beî z’n ogen sluit,
Ziet hij die ene als was
Ze hier naast hem in bed,
Wat hij al zo lange mist.
Als hij dan z’n ogen ontluikt,
Is die ene er niet,
Is de plek naast hem leeg.
Bleven zijn ogen maar dicht,
Was die ene er steeds,
Zag hij altijd haar lief gezicht.…
Mijn fantasie van mezelf
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
229 Ik heb het geprobeerd:
spiegels zijn onbruikbaar
Ze geven een spiegelbeeld
niet mijn gezicht
zoals iedereen het ziet
Alleen op fotos, dichtbij
en terloops genomen
kan ik zien wie ik ben
maar het meest herken ik
mijzelf in slechte kiekjes
halfscherp in gelig licht
als een waarheidsfilter
dat uit momentopnamen
een bestendig portret…
Beekje van hoop
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
248 In het dal van verwachting,
Stroomt het beekje van hoop,
Fluit de herder zijn lied
Van verlokking en verdriet.
’n Herderlijke pastorale,
Van ’n terugblik, die in ’t heden
Geen toekomst ziet.
’t Herderinnetje wacht bij ’t beekje,
Hopend op ’n toekomst,
Waar oud verdriet uit verbannen is,
De ontbrande liefde lonkt.
…